Χρόνια πολλά σε όλους με υγεία πάνω από όλα! Η συγκεκριμένη εξόρμηση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή των Βαϊων. Επιλέχθηκε λόγω σχετικής άπνοιας στην περιοχή αν και ήταν ούτως ή άλλως μέσα στα σημεία που ήθελα να πάω.
Ο καιρός σε κάποια σημεία ήταν άστατος. Ακολούθησα τον παλιό δρόμο για το παραλιακό κομμάτι του νομού Φωκίδας. Για αλλαγή πήγα αυτή τη φορά από Δαύλεια.
Κατεβαίνοντας από Δελφούς η καιρική αστάθεια με αντάμειψε.
1.JPG
Άφιξη στον Άγιο Νικόλαο Φωκίδας.
2.JPG
Ο οικισμός του Αγίου Νικολάου.
3.JPG
To ομώνυμο νησάκι και εκκλησάκι σε μικρή απόσταση από την ακτή.
4.JPG
Συνεχίζοντας με δυτική κατεύθυνση συνάντησα ένα πολύ ενδιαφέρον νησάκι το οποίο ονομάζεται Λαγονήσι.
5.JPG
6.JPG
Συνεχίζοντας παραλιακά βλέποντας πολύ ενδιαφέροντες βραχώδεις σχηματισμούς!
7.JPG
8.JPG
9.JPG
10.JPG
Άφιξη στο Γλαρονήσι, ένα ακόμη ακατοίκητο νησάκι του Κορινθιακού. Κατοικείται βέβαια από γλάρους εξού και η ονομασία του.
11.JPG
Η ακτογραμμή γινόταν όλο και πιο ενδιαφέρουσα πλησιάζοντας το ακρωτήριο Ψαρομύτας.
12.JPG
13.JPG
Το οποίο ακρωτήρι διακρίνεται στο βάθος. Άπνοια όπως μπορείτε να διακρίνετε δεν υπήρχε μέχρι εκείνη την ώρα. Είχα κόντρα άνεμο, όχι ιδιαίτερα δυνατό. Ήλπιζα βέβαια να διατηρήσει την κατεύθυνσή του ώστε να δοκιμάσω και το νέο μου κυκλικό πανί στην επιστροφή.
14.JPG
Φυσικά το ιστορικό ακρωτήριο δε γλίτωσε από τις ανεμογεννήτριες. Τι πιο σύνηθες να συμβεί?
15.JPG
Εντυπωσιακές σπηλιές στη βάση της Ψαρομύτας.
16.JPG
17.JPG
Φάρος Ψαρομύτας. Διατηρητέο μνημείο. Πρωτολειτούργησε το 1894 με πηγή ενέργειας το πετρέλαιο, με χαρακτηριστικό μία λευκή αναλαμπή παρατεινόμενη ανά 30 δλ. και φωτοβολία 12 ναυτικά μίλια. Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου ο φάρος παρέμεινε σβηστός. Το 1945, στα πλαίσια ανασυγκρότησης του Φαρικού Δικτύου, επαναλειτούργησε ως επιτηρούμενος με πηγή ενέργειας το πετρέλαιο. Το 1982 ο φάρος ηλεκτροδοτήθηκε.
18.JPG
Κάποτε πρέπει να υπήρχε κάποιο μονοπάτι το οποίο κατέληγε σε προβλήτα. Πλέον διακρίνονται μόνο τα ίχνη κατασκευής και στήριξης.
19.JPG
Στην επιστροφή λοιπόν δούλεψα για 1η φορά το κυκλικό πανί. Είχε πλάκα μπορώ να πω. Βέβαια έχει και λειτουργικό χαρακτήρα καθώς με χαμηλής έντασης άνεμο κινούμουν με 3 χιλιόμετρα περίπου. Σίγουρα με καλό άνεμο θα μπορώ να αναπτύξω τουλάχιστον τη διπλάσια ταχύτητα. Από την άλλη όμως, δε θέλω και τον δυνατό άνεμο καθώς θα με ταλαιπωρήσει στο πήγαινε. Ιδανικό σενάριο είναι η άπνοια μέχρι το σημείο της επιστροφής και ο άνεμος από πίσω μου κατά την επιστροφή. Και δύο Ρωσίδες να με περιμένουν γυμνές στην παραλία. Και ένα ελικόπτερο να με μεταφέρει σπίτι! 😂
21.JPG
Κάποια στιγμή βέβαια η άπνοια που έδιναν τα σάιτ καιρού ήρθε και συνέχισα με κουπί μέχρι την παραλία που ξεκίνησα. Από εκεί συνέχισα χωμάτινα πια μέχρι το χωριό Καλλιθέα Φωκίδος περίπου στα 900 μέτρα υψόμετρο.
Προσεγγίζοντας το χωριό.
23.JPG
Απίθανη θέα! Το μπαλκόνι του Κορινθιακού.
26.JPG
24.JPG
Ωραίο χωριό σε απίθανη τοποθεσία. Δεν υπάρχει ούτε ένα μαγαζί δυστυχώς.
25.JPG
Ανεβαίνοντας τον χωματόδρομο για Καλλιθέα συνάντησα έναν άλλο δρόμο που έκοβε αριστερά για το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Γύρισα λίγο πίσω και τον ακολούθησα.
Σύγχρονο και καλοφτιαγμένο το μοναστήρι. 3 σκυλάκια έσπευσαν να με υποδεχτούν!
27.JPG
Ο δρόμος από το μοναστήρι συνέχιζε μέχρι να σταματήσει στον ασφαλτόδρομο που κατεβαίνει στον παραλιακό Άγιο Σπυρίδωνα.
Από την τοποθεσία Τούρλα που κατέληξε ο χωματόδρομος, συνέχισα μέχρι τον Άγιο Σπυρίδωνα μέσω σφιχτού στριφτερού ασφαλτόδρομου.
Από εκεί συνέχισα για Ερατεινή όπου θα ανέβαινα επιτέλους στη Μονή Κουτσουρού ή Κουτσουριώτισσας. Το είχε προτείνει κάποιος φίλος παλιότερα από την εποχή που ταξίδευα στους 2 τροχούς. Η διαδρομή μέχρι πολύ πρόσφατα ήταν χωμάτινη αλλά πλέον είναι πλήρως ασφάλτινη.
Από τις πολύ εντυπωσιακές διαδρομές που κερδίζει απότομα ύψος.
28.JPG
Μονή Κουτσουρού. Τίποτα το ιδιαίτερο. Περισσότερο με ξενοδοχείο μοιάζει.
29.JPG
Η θέα από εκεί ψηλά κόβει την ανάσα.
30.JPG
Λίγο πριν φτάσω στο μοναστήρι είδα μια ταμπέλα που έλεγε ''προς σπήλαιο θαυματουργής εικόνας΄΄. Επειδή είχε ξεκινήσει να ψιλαλίζει, σκέφτηκα να το αφήσω για άλλη φορά. Μετά από κανά χιλιόμετρο φεύγοντας, έκανα αναστροφή γιατί κάτι με έτρωγε και δεν ήθελα να αφήσω απωθημένο. Έτσι, επέστρεψα στην πινακίδα και ακολούθησα τον σύντομο χωματόδρομο.
Είχε ξεκινήσει να ρίχνει αλλά δεν πτοήθηκα. Έβαλα αδιάβροχο και συνέχισα.
31.JPG
Υπήρχε εμφανές μονοπάτι που τραβερσάριζε την κάθετη πλαγιά.
32.JPG
Σύντομα έφτασα σε αυτό το αριστούργημα το οποίο δεν περίμενα με τίποτα να δω μόλις έφτασα στο μοναστήρι της Κουτσουριώτισσας.
33.JPG
34.JPG
35.JPG
Σε κάποια σημεία έριχνε καλά!
36.JPG
Η εξόρμηση συνολικά ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Στον φάρο της Ψαρομύτας είχα ξαναπάει οδικώς αλλά τώρα τα πάντα ήταν διαφορετικά και ουσιαστικά καινούργια. Οι χωμάτινες διαδρομές πάνω από τον Άγιο Νικόλαο άξιζαν και με το παραπάνω όπως και η προσέγγιση της Μονής Κουτσουρού αλλά και του σπηλαίου.
Το Πάσχα με βρήκε στα Τρίκαλα μόλις για δύο μέρες όπως κάθε χρόνο και πλέον ετοιμάζομαι για πιο μεγάλες εξορμήσεις, αν βοηθήσει ο καιρός και ο Τραμπ!😁
Να είστε καλά και τα λέμε ελπίζω σύντομα!
