Να σημειώσω πως περί σιητικης εξουσίας στη Σ.Α. σαν σενάριο μέσω των Χουθι έγραψε ο Κρουζερ, όχι εγώ.
Σιητες υπάρχουν αρκετοί μέσα στη Σαουδική Αραβία, σε διάφορες περιοχές. Παράδειγμα, ανάμεσα στη πόλη που ζούσα που συγκέντρωνε μια απέραντη βιομηχανική περιοχή και το Dammam που είναι η «πρωτεύουσα» της Ανατολικής επαρχίας με το διεθνές αεροδρόμιο, βρίσκεται το Qatif, μια μικρότερη παραθαλάσσια επίσης πόλη. Εκεί μας είχαν πληροφορήσει να μην πηγαίνουμε, χωρίς να πουν γιατί. Φυλαγομασταν και το αποφευγαμε, είχα περάσει στα γρήγορα κάνα δυο φορές και φαινόταν υπανάπτυκτη περιοχή, κάποια στιγμή μάθαμε πως έβαλαν βόμβα σε τζαμί με θύματα και συχνά κυκλοφορούσαν φήμες πως έπεφταν τουφεκιες ανάμεσα στην αστυνομία και ντόπιους, που είναι ανυπάκουοι σιητες. Όλη η ανατολική περιοχή πλησίον του κόλπου και του Ιράν έχει τέτοιους.
Υπάρχει αντίθεση με τη δυτική περιοχή προς τη Τζέντα, όπου βρίσκεται η Μέκκα και η Μεδίνα.
Όλες οι αραβικές χώρες και ειδικά η Σ.Α. είναι ένα κράμα από φυλές που υποτάχτηκαν στους Σαούντ δια της βίας. Έχουν δικές τους τελετές που ανάλογα με το τι κερδίζουν, οι κεφαλές κάθε οικογένειας ανανεώνουν τους «ορκους» πίστης και υποταγής στον βασιλιά (τους Σαούντ). Αυτοί που είχαμε γνωρίσει και δουλεύαμε μαζί από το νότο της χώρας, στα σύνορα με την Υεμένη, που το κλίμα είναι τροπικό με φυτείες, πιο σκούροι στο χρώμα αλλά με πιο «μεσογειακό» ταμπεραμέντο που ήταν εύκολο να γίνουμε φίλοι, καμαρωναν πως ποτέ δεν τους νίκησαν στρατιωτικά οι Σαούντ, αλλά ότι τους είχαν αναγκαστικά εξαγοράσει με ανταλλάγματα. Συνέχεια αυτής της ανυπακοής είναι η διαμάχη των Υεμενων. (Πολλοί ζουν φτωχοί στη Σ.Α. έχοντας συντεχνίες τεχνιτών. Στη περιοχή μας είχαν όλα τα «βουλκανιζατερ», ίσως και 50 «παράγκες» ψηλές από τσίγκο όλες μαζί σε μια έξοδο της πόλης προς την έρημο, εκεί πλαναρανε τους δίσκους του Μάζντα κι έβαζα λάστιχα).
Για αυτό γράφω πως είναι τόσο πολύπλοκες και πέραν κατανόησης από δυτικούς οι εσωτερικές σχέσεις και τάσεις σε αυτή τη χώρα.
Κι όχι μόνο αυτή την χώρα, για τον ίδιο λόγο, τις διαφορές φυλές και συσχετισμούς τους, γίνεται αχταρμας παντού, στο Ιράκ, στη Λυβιη κλπ
Οι Σαούντ καταφέρνουν διαρκώς το «ακατόρθωτο» και παλεύουν να δημιουργήσουν στους νέους (μ.ο. ηλικίας της χώρας τα 26) Εθνική συνείδηση.