Αυτή είναι η διαφορά του enthusiast με τον amateur... Να φέρουμε ένα παράδειγμα, από τις παλαιότερες εποχές, προ κινητών τηλεφώνων κλπ. Ο ενθουσιώδης της φωτογραφίας, θα αγόραζε φθηνά μια ζενίθ μηχανή, θα είχε διδάξει τον εαυτό του πως να φορτώνει ρολό φιλμ, πως να διαβάζει το φωτόμετρο, τί σήμαινε το διάφραγμα, τί σήμαινε η ταχύτητα κλείστρου, πως να κεντράρει σωστά τον φακό, πως να κάνει σωστό φόκους, και θα ξεκινούσε να φωτογραφίζει... Ο άσχετος απλά δεν θα κατάφερνε ποτέ να βγάλει μια φωτογραφία να βλέπεται με αυτή τη διαδικασία. Ο άσχετος στην καλύτερη περίπτωση ήταν σε θέση να φωτογραφήσει κάτι, όταν πήρε στα χέρια του φθηνά μια Kodak με κασέτα φιλμ και του έδειξε κάποιος τι είναι το point & shoot. Και πάλι, άντε το 20% του γενικού πληθυσμού να μπορούσε να βγάλει μια φωτογραφία της προκοπής έστω point & shoot, πριν φθάσουμε στην εποχή του κινητού τηλεφώνου με μεγάλη οθόνη και autofocus...
Σε αυτό το στάδιο βρίσκεται τώρα η δημόσια φόρτιση ηλεκτρικών αυτοκινήτων.
Μιλάμε για τον γενικό πληθυσμό που δεν ξέρει να χειριστεί μια αντλία βενζίνης και καταφέρνει να μένει από υγρό καύσιμο. Που έχει κινητό και δεν ξέρει τη διαφορά του «internet», του wi-fi και του «browser» με τo Facebook... Εσείς κι εγώ και οι μλκες 30αρηδες της πληροφορικής και των εταιρειών που φτιάχνουν αυτά τα συστήματα, έχουν την εντύπωση πως ο γενικός πληθυσμός θα μάθει έτσι απλά τι είναι το RFID, το NFC, τα πρωτόκολλα επικοινωνίας, η ασφαλής καταχώριση στοιχείων χρέωσης, οι οποίες ενέργειες απαιτούνται στις οθόνες των οχημάτων, το κινητό και την οθόνη του φορτιστή, τη σειρά που κάνουμε το καθετί, τι σημαίνει καμπύλη φόρτισης και πως διαχειριζόμαστε τον χρόνο κι ένα σωρό άλλες παλαβομάρες που εμείς τις θεωρούμε απλά κι αυτονόητα πράγματα...
