Προχθές κατέβηκα αεροπορικώς στην Αθήνα για κάποιο επαγγελματικό ραντεβού.
Φεύγοντας για Θεσσαλονίκη, είχα χρόνο να περάσω από την έκθεση αυτοκινήτου, διάβασα διάφορα και ήθελα να έχω μία προσωπική επαφή για να δω τι επικρατεί.
Χιλιάδες κόσμου, νέοι γέροι, παιδιά, άντρες γυναίκες, τρίτο φύλο, εκατοντάδες μοντέλα αυτοκινήτων.
Ποια ήταν η πιο όμορφη γυναίκα, ο πιο ωραίος άντρας ή το καλύτερο αυτοκίνητο, μέσα στην έκθεση, είναι σχετικό.
Ο περισσότερος κόσμος πήγε για βόλτα, αλλά δυστυχώς δεν υπήρχε η άνεση να περιεργαστείς αναλυτικά κάποιο αυτοκίνητο, γιατί μπαινοβγαίναν πολλοί, ιδίως παιδιά.
Άκουγα (καθώς έβλεπα οπτικά ένα αυτοκίνητο), από τους διπλανούς που το περιεργαζόταν, διάφορες απόψεις, από χλευαστικές μέχρι διθυραμβικές.
Ανάλογα με την αγοραστική δυνατότητα, την γνώση, τις ανάγκες του, ο καθένας έλεγε την όποια άποψη του.
Όπως εξελίσσονται οι γενιές, εξελίσσονται και τα αυτοκίνητα, δεν θα γράψω τι μου άρεσε και τι όχι, αλλά για άλλη μία φορά το ιδανικό αυτοκίνητο για κάποιον, είναι η μπακατέλα για έναν άλλο.
Όπως και το τι γράφει, εξυμνεί ή θάβει ο καθένας, είναι καθαρά προσωπική άποψη και όχι η απόλυτη αλήθεια.