Η κόντρα για την αποδολαριοποίηση… Πετροδολάριο εναντίον Πετρογουάν – Τι λένε Deutsche Bank και Franklin Templeton
Κάτω από το μικροσκόπιο αναλυτών και επενδυτικών κολοσσών μπαίνει η κυριαρχία του δολαρίου. Έπειτα από ένα ταραχώδες 2025, η συζήτηση για την «αποδολαριοποίηση» δεν αποτελεί πλέον σενάριο φαντασίας, αλλά μια σκληρή πραγματικότητα που διχάζει την Wall Street και τα ευρωπαϊκά χρηματοπιστωτικά κέντρα.
Στο προσκήνιο της αντιπαράθεσης βρίσκεται η Deutsche Bank, η οποία προειδοποιεί για μια ιστορική μετατόπιση.
Η Mallika Sachdeva, διευθύνουσα σύμβουλο της τράπεζας, υπογραμμίζει σε πρόσφατο σημείωμά της ότι ο πόλεμος στο Ιράν ενδέχεται να καταγραφεί στην ιστορία ως ο βασικός καταλύτης που θα σημάνει το τέλος της απόλυτης κυριαρχίας του πετροδολαρίου.
Η ανάλυση της τράπεζας εστιάζει στην πιθανή στροφή των πετρελαιοπαραγωγών χωρών προς την τιμολόγηση του αργού σε εναλλακτικά νομίσματα, όπως το κινεζικό γουάν, γεγονός που θα σηματοδοτούσε τη γέννηση του «πετρογουάν». Αυτή η εξέλιξη ενέχει τον κίνδυνο μιας σταδιακής αλλά σταθερής διάβρωσης της αμερικανικής ηγεμονίας, καθώς η «ομπρέλα ασφαλείας» των ΗΠΑ στον Κόλπο παρουσιάζει πλέον ορατές ρωγμές, πλήττοντας ανεπανόρθωτα τη φήμη του δολαρίου στις διεθνείς αγορές.
Παρά την κυριαρχία του δολαρίου, τα στοιχεία δείχνουν μια σαφή τάση για αποδολαριοποίηση. Ειδικότερα, από το 70% το 1999, το δολάριο κατέχει πλέον λίγο πάνω από το 50% των παγκόσμιων αποθεματικών.
Την ίδια στιγμή, το κινεζικό νόμισμα κατέχει μόλις το 3%, αλλά η επιρροή του αυξάνεται σταθερά στο πλαίσιο του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού του Πεκίνου.
Η αγορά φαίνεται να καταλήγει σε ένα μέσο σενάριο. Όπως επισημαίνει και ο Elias Haddad της Brown Brothers Harriman, μπορεί η δημοσιονομική αξιοπιστία των ΗΠΑ να πλήττεται, όμως η έλλειψη ενός πραγματικού ανταγωνιστή προστατεύει το δολάριο. Το πιθανότερο μέλλον θέλει το δολάριο πιο αδύναμο και σταδιακά διαβρωμένο, αλλά όχι εκθρονισμένο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Franklin Templeton, το δολάριο είναι ένα νόμισμα που «επιπλέει» – και αυτή η διακύμανση είναι μέρος της φύσης του ως το κορυφαίο αποθεματικό μέσο του πλανήτη.
