@ataim said in Η προοπτική της ηλεκτροκίνησης:
@iceman7 said in Η προοπτική της ηλεκτροκίνησης:
Παιδιά τι λέτε ;
Το αμάξι είναι δημοκρατία
Πρόσεχε μην πνιγείς από την πολλή δημοκρατία. Αυτό που λέμε είναι ότι σε μια πόλη που έχεις χτίσει κτήρια σε πολύ υψηλές πυκνότητες ανά τ.μ. δεν μπορείς ταυτόχρονα να επιχειρήσεις να κινηθείς με αυτοκίνητο γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει αρκετός χώρος. Όσα έργα και αν γίνουν υπέρ του αυτοκινήτου πάλι θα βρεθείς μποτιλιαρισμένος. Η σωστή προσέγγιση στις πολύ πυκνοκατοικημένες περιοχές είναι η κίνηση με εναλλακτικά μέσα όπως δίκυκλα, μέσα σταθερής τροχιάς, κλπ. Το αυτοκίνητο δεν μπορεί να συνδυαστεί με υψηλές πυκνότητες κατοίκων.
Επίσης αν τα στενά δρομάκια σου φαίνονται κατάλληλα για χρήση αυτοκινήτου και όχι πεζόδρομου θα σου πρότεινα να διαβάσεις αυτό:
https://www.politeianet.gr/el/products/9789602660089-athanasios-arabadinos-summetria-poleodomikos-sxediasmos-gia-mia-biosimh-anaptuxh-tou-astikou-xorou
Τρείς καθηγητές και η πατρίδα εχάθη είχε πει ο Βίσμαρκ.
Ακριβώς γιατί η θεωρία συνήθως απέχει από την πραγματικότητα και την πράξη.
Και μάλιστα η θεωρία με ιδεολογικές εμμονές και με παρωχημένες πραγματικότητες απέχει ακόμα περισσότερο.
Πράγματι υπάρχει αυτή η θεωρητική άποψη ότι όσο βελτιώνεις την κίνηση του ιδιωτικού αυτοκινήτου, τόσο δυσκολεύεις το πρόβλημα.
Πολλοί δε καθηγητές είχαν σπουδάσει/ζήσει σε πόλεις καμπίσιες με εύκολη κατασκευή ΜΜΕ, σε αυτοκρατορίες με μεγάλους δρόμους και άλλες ευκολίες.
Δεν έμεναν ας πούμε στο Γαλάτσι με την ανηφόρες, ή στον μισό Πειραιά επίσης με τις ανηφόρες.
Επίσης η πεζοδρόμηση που σημαίνει ότι στερούμε θέσεις στάθμευσης είναι επίσης λάθος και εμμονή.
Αν θέλουμε να είμαστε λοιπόν μάγκες, αλλά όχι τζάμπα μάγκες, ας κάνουμε αυτό που ακούγεται ότι κάνει η Ιαπωνία.
Δεν μπορείς να αγοράσεις αμάξι, αν δεν αποδείξεις ότι έχεις να το παρκάρεις.
Αυτό όμως θα φέρει σφαλιάρες στους πολιτικούς από πολλούς ισχυρούς, οπότε καλές οι θεωρίες, αλλά όχι να τρώνε και σφαλιάρες από την πραγματικότητα.
Πως θα μπορούσε να λυθεί το θέμα ?
Υπάρχει τρόπος, αλλά είναι αντίθετος στις ιδεολογικές εμμονές των καθηγητών.
Ο ΝΟΚ προέβλεπε τα λεγόμενα μπόνους που ήταν σοφά, αλλά με τις μετέπειτα προσθήκες το ξέσκισαν λίγο.
Αρχικά δεν έπρεπε να υπάρχουν μπόνους σε περιοχές με ΣΔ κάτω από 1 ανεξάρτητα του πληθυσμού της περιοχής.
Επρεπε να υπάρχουν ακόμα μεγαλύτερα μπόνους σε μεγάλα πρότζεκτ μεγέθους τουλάχιστον οικοδομικού τετραγώνου.
Τι έχουμε σήμερα ?
Περιοχές με κτίρια χωρίς πάρκινγκ, 40-50-60-70 ετών με προβλήματα αρκετά.
Τι μπορείς να κάνεις σε αυτά ?
Μεγάλα πρότζεκτ.
Αν έχεις σήμερα ένα σπίτι 100 τμ του 1960 σε μία πολυκατοικία με 3 ΣΔ, ουσιαστικά θα μπορείς να πάρεις 20 - 25 τμ καινούργιου σπιτιού.
Αν ο ΣΔ γίνει 4 θα μπορείς να πας στα 35 - 40 και με ένα μικρό δάνειο να φτάσεις στα 70.
Αλλά το κτίριο προφανώς θα ήταν καλύτερο αν το μπόνους αυτό πήγαινε σε ΟΤ όπου ο ΣΔ θα γινόταν 5.
Πως όμως θα γινόταν αυτό το 5 στο ενιαίο ΟΤ.
Αρχικά το ΟΤ θα είχε θέσεις στάθμευσης για όλα τα διαμερίσματα και μία θέση ανά 50 τμ διαμερίσματος σε υπόγειους χώρους.
Τα κτίρια θα πήγαιναν στα 32 ή και παραπάνω μέτρα ύψος, με αποστάσεις μεταξύ τους τουλάχιστον 6 - 7 μ. ενώ θα υπήρχε και μεγαλύτερο πλάτος στους δρόμους για ευκολία παρκαρίσματος από τις δύο πλευρές.
Μην το ειδικεύσω άλλο η λογική είναι να δώσουμε λύση στην υπάρχουσα κατάσταση στο κέντρο κάθε πόλης, με ψηλότερα κτίρια αλλά με ενιαία οικόπεδα μεγάλου μεγέθους, με πολλές θέσεις στάθμευσης και πλατύτερους δρόμους, τα οποία θα είναι σύγχρονα, ενεργειακά και αντισεισμικά σωστά.
Αυτά γίνονται ήδη στο εξωτερικό σε νέες αναπτύξεις.
