Posts made by nass

@bekiaris
Και η χούντα έκανε δρόμους αλλά δεν την υποστηρίζουμε
Μην ξεχάσεις να δικαιολογήσεις και τον Ερντογάν όταν εισβάλλει στη Θράκη επειδή "η Ελλάδα δεν τηρεί τη συνθήκη της Λωζάνης" και καταλάβει τη Σύμη επειδή "η Ελλάδα δεν τηρεί τη συνθήκη των Παρισίων".

@bekiaris
Εσύ βολικά το ξεχνάς στην περίπτωση της Ουκρανίας.
Το 2014 καταλήφθηκε Ουκρανικό έδαφος, πριν το Μινσκ, ποιός ήταν επιτιθέμενος τότε ?
Το 2008 καταλήφθηκε Γεωργιανό έδαφος, ποιός ήταν επιτιθέμενος τότε ?

Στην περίπτωση της Ουκρανίας υποστηρίζω την Ουκρανία απέναντι στην εισβολή της ιμπεριαλιστικής αυτοκρατορίας της Ρωσίας και διότι συμβαδίζει και με τα συμφέροντα της χώρας μου.

Στην περίπτωση του Ιράν υποστηρίζω το Ιράν επειδή δέχθηκε επίθεση (όχι εισβολή, έχει διαφορά) από την άλλη ιμπεριαλιστική αυτοκρατορία των ΗΠΑ. Αλλά μέχρι εκεί. Δεν θα ταχθώ υπερ του Ιράν συνολικά, όλα αυτά που αναφέρω (καταπίεση γυναικών, εξόντωση δεκάδων χιλιάδων πολιτών του, υποστήριξη τρομοκρατών και συντήρηση πολέμων σε 3ες χώρες) έγιναν πριν την επίθεση και το Ιραν ως καθεστώς μου είναι απεχθέστατο (οι Ιρανοί από την άλλη είναι συμπαθέστατοι, πόσο δε μάλλον που έχουν 50 χρόνια στο σβέρκο τους τους μουλάδες)

@a-d-p said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:

@bekiaris said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:

@a-d-p said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:

Όσο λογικό είναι να χαίρεται κάποιος με την πολιτική της Ρωσίας ή του Ιράν κτλ

δεν ειναι το ίδιο, δηλαδή συγκρίνεις τους πολέμους που έχουν κάνει τα τελευταία 50 χρόνια οι ΗΠΑ με το Ιράν ή την Ρωσία?

Το σκεπτικό είναι ότι κανένας τους δεν ενδιαφέρεται για το καλό της πατρίδας μου, αλλά μόνο για το δικό τους συμφέρον, οπότε δεν μπορώ να ευθυγραμμιστω με καμιά "υπερδύναμη", ούτε να χαρώ με τις "επιτυχίες" της

Βλέπουμε να συναντιούνται οι ΗΠΑ με Ρωσία και Κίνα και να καθορίζουν τις τύχες του κοσμακι και οι υπόλοιποι να προσπαθούν να ευθυγραμμίζουν τα συμφέροντα τους με αυτά των Μεγάλων, για να επιβιώσουν.

Ακριβώς! Επειδή δεν μας αρέσει που οι ΗΠΑ είναι νταβατζήδες της μισής υφηλίου, θα πρέπει για κάποιους με binary thinking να υμνούμε το δικτάτορα Πούτιν, που ξεκίνησε τον πρώτο πόλεμο στην Ευρώπη εδώ και 80 χρόνια (και να παριστάνουμε τους στραβούς στο ό,τι ακριβώς το ίδιο και τις ίδιες δικαιολογίες περί "καταπιεσμένων μειονοτήτων" μπορεί να συμβεί στο μέλλον μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας) ή τους μουλάδες στο Ιράν, που σκοτώνουν κατά χιλιάδες τους δικούς τους πολίτες (δεκάδες χιλιάδες σκότωσε το Ισραήλ στη Γάζα και φωνάζουν για "γενοκτονία", δεκάδες χιλιάδες δικούς τους έφαγαν οι μουλάδες στην εξέγερση του Ιανουάριου, και οι ίδιοι φωνακλάδες κάνουν κο-κο-κο), καταπιέζουν σε βαθμό ασφυξίας τις γυναίκες και έχουν καταλάβει δια αντιπροσώπων το Ιράκ και το Λίβανο και υποστηρίζουν τρομοκράτες.

Δηλαδή αν δεν μ' αρέσει ο ηλίθιος θα πρέπει να διαλέξω τον πανηλίθιο. Αρνούμαι να το κάνω.

Οσο για τα "συμφέροντα της Ελλάδας" είναι πολλά κιλά αφελής κάποιος αν νομίζει ότι τα συμφέροντα της Ελλάδας στην παρούσα γεωπολιτική της κατάσταση δεν ταυτίζονται με αυτά της υπόλοιπης ΕΕ και του ΝΑΤΟ και ότι αντιθέτως θα έπρεπε να κάνει τι ? Να παριστάνει φάση Φένγουικ την Ελβετία ή τη Νορβηγία (καρα-LOL) για να καταλήξει Αλβανία ή στην καλύτερη Σερβία (μείον το ταλέντο στον αθλητισμό)

Για πόσο ακόμα αντέχει ο κόσμος το φιάσκο στο Ιράν;

Για πόσο ακόμα αντέχει ο κόσμος το φιάσκο στο Ιράν;
Ο πόλεμος κατά του Ιράν που υποτίθεται πως θα ανέτρεπε γρήγορα το καθεστώς της Τεχεράνης βρίσκεται πλέον στον όγδοο μήνα του, χωρίς να διαφαίνεται κάποιο τέλος στον ορίζοντα. Τι μπορεί, λοιπόν, να έπεται; Το ερώτημα θέτει σε ανάλυσή του ο Μάρτιν Γουλφ των Financial Times. Αποφεύγει να απαντήσει αμέσως, κάνει, όμως, μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση: δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάται η ανθρώπινη ανοησία αλλά ούτε και η επινοητικότητα και, έως σήμερα, η δεύτερη φαίνεται να αντισταθμίζει τις συνέπειες της πρώτης. Για πόσο ακόμη όμως; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα σύμφωνα με τον επικεφαλής οικονομικό σχολιαστή της λονδρέζικης εφημερίδας.

Επικαλούμενος τον αμερικανό πολιτικό επιστήμονα Τζον Μιρσχάιμερ, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, ο οποίος περιγράφει τον πόλεμο εναντίον του Ιράν ως «Μητέρα Ολων των Στρατηγικών Σφαλμάτων», ο Γουλφ θυμίζει πως οι ΗΠΑ επιτέθηκαν στο Ιράν, προβάλλοντας τον ψευδή ισχυρισμό ότι η Τεχεράνη απείχε ελάχιστα βήματα από το να αποκτήσει κάποιου είδους πυρηνικό όπλο. Θεώρησαν επίσης ότι οι αεροπορικές επιδρομές θα επέφεραν την ανατροπή του καθεστώτος, παρότι δεν έχει επιτευχθεί ποτέ κάτι αντίστοιχο. Και δεν είχαν προβλέψει τι θα έκαναν, εάν η Τεχεράνη έκλεινε τα Στενά του Ορμούζ.

Ακόμα και αν ο ισχυρισμός περί πυρηνικών δεν ήταν ψευδής, τα άλλα δύο είναι σωστά. Οπως επίσης και ότι τυχόν οικονομικές κυρώσεις σπάνια έχουν το προσδοκώμενο αποτέλεσμα.

Οι ΗΠΑ δεν πέτυχαν τελικά κανέναν από τους τέσσερις βασικούς στόχους τους: να ανατρέψουν το καθεστώς, να εξαλείψουν την ικανότητα του Ιράν να εμπλουτίζει ουράνιο και να κατασκευάζει πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και να το υποχρεώσουν να σταματήσει να στηρίζει τη Χαμάς στη Γάζα, τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο και τους Χούθι στην Υεμένη.

Ενδεχομένως τα περί ουρανίου να είναι εν μέρει επιτυχία αν έχει επιβραδυνθεί ή σταματήσει το πρόγραμμα εμπλουτισμού αλλά τα 400-500 κιλά εμπλουτισμένου 60-τόσο % ουρανίου παραμένουν σε κάποιο λαγούμι στο Ιράν.
Τα υπόλοιπα 3 είναι προφανώς αλήθεια.

Το κλείσιμο των Στενών έχει ήδη προκαλέσει σημαντική ζημιά στη διεθνή οικονομία -ενώ τα χειρότερα ενδέχεται να έπονται- κλονίζοντας, παράλληλα, το πλέγμα συμμαχιών των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο και όχι μόνο. «Το μέγεθος της ανοησίας είναι πράγματι εντυπωσιακό», σχολιάζει ο Μάρτιν Γουλφ. Επισημαίνει, ωστόσο, πως υπάρχει ένα στοιχείο που περιπλέκει την εικόνα: ο πόλεμος μπορεί να ήταν όντως ολέθριο στρατηγικό λάθος, αλλά η οικονομική ζημιά που προκλήθηκε έγινε μεν αισθητή αλλά ήταν πολύ μικρότερη από όσο αναμενόταν. Αρχικά πολλοί αναλυτές και ειδικοί εκτιμούσαν πως η διαταραχή της εφοδιαστικής αλυσίδας θα εκτόξευε τις τιμές του πετρελαίου στα 200 δολάρια το βαρέλι, εκτινάσσοντας τον πληθωρισμό και οδηγώντας την παγκόσμια οικονομία σε ύφεση. Τελικά, όμως, η τιμή του πετρελαίου έφτασε μέχρι τα 126 δολάρια το βαρέλι (τον περασμένο Απρίλιο). Σήμερα η τιμή του αργού, χωρίς να υπολογίζεται η επίδραση του πληθωρισμού, εξακολουθεί να κυμαίνεται κοντά στον μέσο όρο της περιόδου από το 1972 μέχρι σήμερα.

Ενδιαφέρον αυτό, με άλλα λόγια "deja vu" σε ό,τι αφορά την τιμή του πετρελαίου. Η τιμή του πετρελαίου ήταν στα ίδια επίπεδα το 2022 επί εισβολής στην Ουκρανία και επίσης υποθέτω (βαριέμαι να το ψάξω) το 1973, το 1979 και το 1990.

Πώς εξηγείται αυτό, όταν τον Μάρτιο ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, Φατίχ Μπιρόλ έκανε λόγο για τη μεγαλύτερη ενεργειακή απειλή στην Ιστορία; «Η ανθρώπινη επινοητικότητα είναι η απάντηση», γράφει ο βρετανός δημοσιογράφος. Τι ακριβώς, όμως, σημαίνει αυτό στην προκειμένη περίπτωση; Πρώτον, η ενεργειακή μετάβαση είχε ήδη περιορίσει την εξάρτηση της παγκόσμιας οικονομίας από το πετρέλαιο· δεύτερον, οι εφοδιαστικές αλυσίδες άντεξαν στην πίεση, καταφέρνοντας, παράλληλα να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες· τρίτον, οι παραγωγοί εκτός Μέσης Ανατολής αύξησαν γρήγορα την παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου· τέταρτον, το όποιο έλλειμμα παρέμενε, καλύφθηκε με πετρέλαιο από τα αποθέματα.

Αρα η χρήση των αποθεμάτων δεν εξηγεί από μόνη της τη (σχετική) συγκράτηση των τιμών, είναι συνδυασμός παραγόντων.

Το πετρέλαιο ρέει αλλά τα καύσιμα ακριβαίνουν
Οι χώρες του Κόλπου κατάφεραν, όντως, να προσαρμοστούν σε αξιοσημείωτο, μάλιστα, βαθμό: σύμφωνα με προκαταρκτικές εκτιμήσεις στα τέλη του προηγούμενου μήνα από τη Μέση Ανατολή εξάγονταν περίπου 16,3 εκατ. βαρέλια την ημέρα (εκ των οποίων περίπου 9,7 εκ. μέσω των Στενών του Ορμούζ) ενώ τον περασμένο Φεβρουάριο, πριν από το ξέσπασμα του πολέμου, εξάγονταν 19,5 εκατομμύρια ημερησίως. Πρόκειται αναμφίβολα για ένα εντυπωσιακό επίτευγμα. Στην καθημερινότητά μας, όμως, δεν χρησιμοποιούμε αργό πετρέλαιο, αλλά τα προϊόντα που παράγουν τα διυλιστήρια. Και τα διυλιστήρια του Κόλπου έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές.

Δεν ξέρω αν τα διυλιστήρια του Κόλπου εξάγουν σημαντικές ποσότητες ή είναι κυρίως για χρήση στην περιοχή. Πάντως πλην Ιράν δεν ακούγονται ελλείψεις καυσίμων στην περιοχή (όπως πχ. στη Ρωσία).
Μπορεί η έλλειψη ντίζελ στις ΗΠΑ να οφείλεται στο ό,τι τα αμερικανικά διυλιστήρια είναι προσανατολισμένα περισσότερο στη βενζίνη και την κηροζίνη (πιο επικεδρή υποθέτω) και εισάγουν το ντίζελ από άλλες χώρες.

Επιπλέον μπορούν να επεξεργάζονται συγκεκριμένους τύπους πετρελαίου, οπότε η αντικατάστασή τους με άλλους δεν είναι απλή υπόθεση. Οπότε προέκυψαν ελλείψεις καυσίμων (κυρίως ντίζελ) γεγονός που ώθησε τον Ντόναλντ Τραμπ να εξετάζει ακόμη και την αναστολή των αμερικανικών εξαγωγών. Παράλληλα αυξήθηκαν και οι τιμές άλλων προϊόντων (περισσότερο από όσο οι τιμές του αργού) ιδίως του φυσικού αερίου και του θείου.

Η επίδραση της ΤΝ
Παρ’ όλα αυτά η παγκόσμια οικονομία άντεξε και στη διαταραχή της εφοδιαστικής αλυσίδας και στην αύξηση των τιμών, γεγονός το οποίο ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί αποδίδει (σε άρθρο του στο Project Syndicate) σε μεγάλο βαθμό στην τεράστια αύξηση των επενδύσεων που έχει πυροδοτήσει η Τεχνητή Νοημοσύνη. Ωστόσο, για τη μελλοντική καλή υγεία της παγκόσμιας οικονομίας, αυτό που έχει σημασία δεν είναι το ύψος των επενδύσεων, αλλά ο ρυθμός ανάπτυξής της καθώς και η τελική οικονομική συμβολή της ίδιας της ΤΝ. Οτι κάποια στιγμή οι επενδύσεις θα επιβραδυνθούν είναι σίγουρο· αντιθέτως κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα τα οικονομικά οφέλη της ΤΝ ενώ τεράστιο ζήτημα αποτελούν και οι πολλοί κίνδυνοι (έως και υπαρξιακοί) που εγκυμονεί αυτή η εξαιρετική τεχνολογία.

Νταξ δεν είμαι σίγουρος πως κολλάει στη συζήτηση η ΤΝ (συγνώμη "ΥΝ" σύμφωνα με το τραμπικό newspeak για καθιερωμένους επί δεκαετίες επιστημονικούς όρους...)

Υφίστανται, όμως, και άλλα κρίσιμα ζητήματα, με τον Γουλφ να αναφέρεται ενδεικτικά στο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους σε μια περίοδο αύξησης των επιτοκίων. Η Γαλλία, η Βρετανία και οι ΗΠΑ είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες, όμως ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για τις χώρες που βασίζονται στον βραχυπρόθεσμο δανεισμό, καθώς οι αυξήσεις των επιτοκίων που προκαλεί ο πληθωρισμός επιβαρύνουν πιο άμεσα τους προϋπολογισμούς τους. Το μεγάλο ερώτημα, λοιπόν, είναι εάν η ανθρώπινη επινοητικότητα θα συνεχίσει να αντισταθμίζει τις συνέπειες της ανθρώπινης ανοησίας, όπως το θέτει ο Μάρτιν Γουλφ. Εάν ναι, τουλάχιστον οι επιπτώσεις της ενεργειακής κρίσης θα συνεχίσουν να είναι διαχειρίσιμες. Ωστόσο αυτό δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο: η τρέχουσα κατάσταση -ειδικά όσον αφορά τη χρήση των στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου- δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ αόριστον, ούτε είναι βέβαιο ότι η Κίνα θα συνεχίσει να συγκρατεί τόσο δραστικά την εγχώρια ζήτηση.

Τι θα κάνει ο Τραμπ μετά τις εκλογές;
Υπάρχει, όμως, και ένα μεγαλύτερο ερώτημα: ποια θα είναι, τελικά, η έκβαση αυτού του πολέμου; Μήπως ο Τραμπ περιμένει να περάσουν οι ενδιάμεσες εκλογές για να κλιμακώσει τις επιθέσεις; Σίγουρα, δεδομένου ότι μετά από τον Νοέμβριο θα αρχίσει να μετράει αντίστροφα, διανύοντας το υπόλοιπο της δεύτερης και τελευταίας θητείας του, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ο Τραμπ να σκεφτεί πώς θα μπορούσε να ξεμπερδέψει με τους Ιρανούς. Ο Μάρτιν Γουλφ συνεχίζει να θέτει ερωτήματα: σε αυτήν την περίπτωση πόσο μεγάλη ζημιά θα μπορούσε -και θα ήταν διατεθειμένο- να προκαλέσει το Ιράν στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις των γειτόνων του; Θα μπορούσε μια νέα κλιμάκωση να διαταράξει ξανά τις εξαγωγές; Εναλλακτικά, θα είχε το Κογκρέσο που θα προκύψει από τις εκλογές τη δυνατότητα, αλλά και τη βούληση να σταματήσει τον Τραμπ; Η μήπως χάσει εκείνος νωρίτερα το ενδιαφέρον του, αφήνοντας τις εχθροπραξίες να καταλήξουν σε μια καχύποπτη (και πιθανότατα άτυπη) εκεχειρία; «Ενα καλό με τους αυταρχικούς ηγέτες που ενεργούν κατά το δοκούν είναι ότι βαριούνται εύκολα. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι ο Τραμπ βρίσκει πλέον πολύ διασκεδαστικό τον πόλεμο με το Ιράν. Ακόμα και ο ίδιος πρέπει να δυσκολεύεται πολύ να πιστεύει ότι επρόκειτο για θρίαμβο […] Ο Τραμπ, σίγουρα, θα μπει στον πειρασμό να ανακηρύξει τον εαυτό του νικητή και να προχωρήσει», σχολιάζει ο επικεφαλής οικονομικός σχολιαστής των Financial Times.

Πολύ καλό!
Εχω πάει στις λίμνες στα μεταλλεία και στο μοναστήρι κάτω στη Λίμνη και πάντα έλεγα αν υπάρχει δρόμος που να τα συνδέει (δεδομένου ότι φαινόταν πολύ μεγάλη υψομετρική διαφορά). Να που υπάρχει!

Πως είναι η κατάσταση στην περιοχή από πλευράς αποκατάστασης των ζημιών από τις μεγάλες πυρκαγιές του 2021 ?

Μια άλλη όμορφη και "παρθένα" διαδρομή είναι από τη Λιχάδα μετά το φάρο δεξιά μέσα από το δάσος προς τα Γιάλτρα. Θεωρώ βατή και από συμβατικό αυτοκίνητο απλά όχι σαύρα. Βέβαια έχω να πάω βόρεια Εύβοια 10+ χρόνια...

BTW (και off-topic) πήγα φέτος τέλος Αυγούστου 1η φορά στα Λιχαδονήσια (από Καμμένα Βούρλα). ΟΚ το μέρος είναι όμορφο αλλά η κοσμοπλημμύρα απωθητική, δεν συνιστάται... Off-season μόνο, κανένα Ιούνιο ή Σεπτέμβριο...

@bekiaris said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:

@nass said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:

@bekiaris said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:

τα πράγματα ειναι πολύ απλα, αν είχαν αποκατασταθει οι ροές πετρελαίου, οι τιμές θα ήταν κάτω απο τα 80$

Υπεραπλουστεύεις, θεωρώ ότι δεν ισχύει αυτό και εξηγώ παρακάτω γιατί.
Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2

αρχές Ιουλίου οι τιμές ήταν γύρω στο 70$, μετά απο τόσους μήνες έχουμε ξεπεράσει τα 100$, με την λογική σου οι τιμή θα συνέχιζε να πέφτει, αλλά αυτή ανεβαίνει...

Δεν έχεις καταλάβει τη "λογική μου", που είναι ότι, όταν υπάρχει αβεβαιότητα και ρίσκο οι τιμές "παίζουν". Για να κατεβαίνουν θέλει πολλούς μήνες "βεβαιότητας". Που βέβαια δεν υπάρχει. Πόσο δε μάλλον που δεν μιλάμε για την τιμή του πετρελαίου αύριο αλλά για παράδοση μήνες μετά σε ένα περιβάλλον αυξημένου ρίσκου.
Αντίθετα η δική σου "τα πράγματα είναι απλά" λογική είναι που είναι λάθος, τα πράγματα δεν είναι απλά.

Αυτή τη στιγμή είναι στα $92

Αύριο μπορεί να είναι στα $100 ή στα $80.

Μην ξεχνάς ότι όλες οι προβλέψεις έλεγαν ότι θα πάει στα $200.

@bekiaris said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:

τα πράγματα ειναι πολύ απλα, αν είχαν αποκατασταθει οι ροές πετρελαίου, οι τιμές θα ήταν κάτω απο τα 80$

Υπεραπλουστεύεις, θεωρώ ότι δεν ισχύει αυτό και εξηγώ παρακάτω γιατί.
Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2

Το σχέδιο των Εμιράτων για "μηδέν Ορμούζ" και οι τιμές του πετρελαίου

Σταθεροποιητικές τάσεις καταγράφονται σήμερα στις τιμές του πετρελαίου, λόγω της αύξησης των εξαγωγών από τον Κόλπο στα μέσα επίπεδα του 2025. Το Brent της Βόρειας Θάλασσας για συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης Νοεμβρίου, κατέγραφε οριακή άνοδο 0,02% στα 102, 61 δολάρια το βαρέλι και το αμερικανικό αργό υποχωρούσε κατά 0,10%, στα 89,29 δολάρια.

Σύμφωνα με αναλυτές της Goldman Sachs, οι εξαγωγές πετρελαίου από τον Κόλπου έχουν ανακάμψει στα 23,3 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα την τελευταία εβδομάδα.

Η ροή αργού πετρελαίου από τον αγωγό Ανατολής-Δύσης της Σαουδικής Αραβίας διοχετεύεται ταχύτερα από το αναμενόμενο, αναφέρουν στη Ναυτεμπορική, παράγοντες της αγοράς ενέργειας, τονίζοντας ότι αποκαθίστανται οι ζημιές από την πρόσφατη επίθεση των Χούθι.

Η επίθεση στον αγωγό της ΣΑ δεν ήταν από τους Χούθι αλλά από σιιτική πολιτοφυλακή στο Ιράκ (τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια)

Φαίνεται να σταθεροποιείται στα προηγούμενα του πολέμου επίπεδα η εξαγωγή πετρελαίου από τον Κόλπο. Βέβαια οι τιμές παραμένουν υψηλές, που είναι λογικό λόγω της γεωπολιτικής αβεβαιότητας (μπορεί να ξαναρχίσει ο πόλεμος μετά τις εκλογές των ΗΠΑ το Νοέμβριο), των αυξημένων ασφάλιστρων αλλά ίσως και επειδή χρησιμοποιούνται νέα κόλπα στη μεταφορά (πχ. μεταφόρτωση από πλοίο σε πλοίο). Θα χρειαστεί πολύς καιρός για να πέσουν οι τιμές...

Οι εξαγωγές της Σαουδικής Αραβίας αυξήθηκαν στα 5,8 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα τον Σεπτέμβριο, το υψηλότερο επίπεδο από τον Φεβρουάριο του 2026, αναφέρουν οι αναλυτές της ANZ Research σε έκθεση. «Το Ριάντ επανέλαβε επίσης τη φόρτωση πλοίων στο λιμάνι Γιανμπού της Ερυθράς Θάλασσας μέσω του αγωγού Ανατολής-Δύσης», προσθέτουν οι αναλυτές.

Αύξηση εξαγωγών και από το Ορμούζ

Αυξημένες εξαγωγές καταγράφονται επίσης και από το Στενό του Ορμούζ, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορών από πλοίο σε πλοίο.

Που σημαίνει ότι η εξουσία του Ιράν επί των στενών του Ορμούζ δεν είναι τόσο απόλυτη όσο διαφημίζει το Ιράν, τα πλοία μάλλον περνάνε από το νότιο διάδρομο του Ομαν με συνοδεία πολεμικών των ΗΠΑ και κλειστό το AIS (εξ ου και το MarineTraffic/Kpler λέει για "μειωμένη κίνηση")

«Αν και οι τιμές του πετρελαίου παραμένουν υψηλές, αντανακλώντας τους κινδύνους για την προσφορά από μια πιθανή κλιμάκωση της σύγκρουσης, αρχίζει να υπάρχει μια αισιοδοξία για αποκλιμάκωση», προσθέτουν οι ίδιες πηγές

Σε κάθε περίπτωση, το Άμπου Ντάμπι αποφάσισε ότι ο πόλεμος με το Ιράν έχει καταστήσει την εξάρτησή του από το Στενό του Ορμούζ πολύ μεγάλο κίνδυνο και είναι διατεθειμένο να δαπανήσει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια για να μειώσει ουσιαστικά τον κίνδυνο στο μηδέν.

«Μηδενικό Ορμούζ»

Ο πρίγκιπας διάδοχος των Εμιράτων, Σεΐχης Χαλέντ μπιν Μοχάμεντ Αλ Ναχγιάν έχει θέσει το κρατικό επενδυτικό ταμείο L’imad, με περιουσιακά στοιχεία περίπου 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στο επίκεντρο μιας στρατηγικής με την ονομασία «Μηδενικό Ορμούζ».

Η στρατηγική αυτή περιλαμβάνει την επέκταση των λιμανιών και των υποδομών εκτός του στενού του Ορμούζ, ιδίως στη Φουτζέιρα, στην ανατολική ακτή των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, που βρίσκεται κατά μήκος του Κόλπου του Ομάν.

Το νέο κρατικό επενδυτικό ταμείο L` imad’ , μαζί με την Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου του Αμπου Ντάμπι (ADNOC) έχει ήδη δημιουργήσει μια συμμαχία με την BlackRock και την Temasek που στοχεύει στην κινητοποίηση έως και 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε υποδομές ενέργειας, logistics και ύδρευσης.

Η ADNOC κατασκευάζει ήδη έναν δεύτερο αγωγό πετρελαίου για να διπλασιάσει την εξαγωγική ικανότητα μέσω της Φουτζέιρα .

Ο στόχος εκτείνεται πολύ πέρα ​​από το πετρέλαιο: το Άμπου Ντάμπι θέλει να εγγυηθεί την εξαγωγή φυσικού αερίου, πετροχημικών και αλουμινίου, ακόμη και αν το Στενό του Ορμούζ παραμείνει αποκλεισμένο.

Το Bloomberg προειδοποιεί πάντως ότι η εναλλακτική αυτή διέξοδος θα είναι ακριβή και δεν θα είναι ασφαλής από το Ιράν: η Φουτζέιρα έχει ήδη υποστεί επίθεση κατά τη διάρκεια του πολέμου και οι εγκαταστάσεις της παραμένουν εντός εμβέλειας των ιρανικών drones και πυραύλων.

Αυτό είναι το πρόβλημα του Ιραν με το Ορμούζ, ότι δεν μπορεί να διαρκέσει για πάντα η σημασία του.

• Η ΣΑ θα βγαίνει μέσω Ερυθράς (δε νομίζω ότι οι Χούθι μπορούν να επιβάλλουν επί του πεδίου το ναυτικό αποκλεισμό σε πλοία της ΣΑ και το στηρίζω στο ό,τι όταν πέρυσι έστειλε η ΕΕ 2 φρεγάτες εκεί κάτω να συνοδεύουν τα εμπορικά (επιχείρηση "Ασπίδες") οι επιθέσεις μηδενίστηκαν)
• Τα ΗΑΕ θα βγαίνουν μέσω Αραβικής Θάλασσας
• Το Κατάρ είναι συνεταιράκι με το Ιράν (μόνο για LNG) και (δική μου εκτίμηση) το Ιράν θα το αφήνει να περνάει επειδή μέσω του Κατάρ θα μπορεί να εξάγει και το ίδιο λίγο LNG
• Μόνο το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν την έχουν πατήσει αλλά είναι μικροί παίκτες έτσι και αλλιώς.

Θεωρώ ότι είναι πολύ απλό και φτηνό για τις ΗΠΑ να διατηρήσουν τον απ΄ όσο φαίνεται αποτελεσματικό δικό τους αποκλεισμό των Ιρανικών πλοίων στην Αραβική Θάλασσα.

Αρα με λίγα λόγια μακροπρόθεσμα το Ιράν δύσκολα να βγει κερδισμένο από τον (όποιο) "αποκλεισμό¨ του Ορμούζ, είναι "χαρτί" για λίγο χρόνο.

@civil357 said in Ο υψηλότερος δρόμος στην Ελλάδα:

Στην ευρύτερη περιοχή παρόμοια εγκατάλειψη, έχουν μόνο τα καρδιτσιωτικα Άγραφα.

Εννοείς στην Αργιθέα ?
Τα κανονικά Αγραφα (το χωριό) είναι όντως "τέρμα θεού" και μάλιστα έχει αρκετό χωματόδρομο να πας εκεί και συνεχίζει Τροβάτο-Πετρίλο και πάνω από ένα πολύ ωραίο πάσο, που είναι πλέον άσφαλτος, δεν θυμάμαι πως λέγεται, βγαίνει Μουζάκι.
Εκεί να δεις ερημιά...

Περιέργως διαδρομή, με πολύ καλή χάραξη,με συγκλονιστικό τοπίο και καλή άσφαλτο, είναι στο Γράμμο, η παλιά εθνική για Καστοριά, αλλά μετά δε στρίβεις για Νεστόριο αλλά συνεχίζεις Πεύκο λιανοτοπι.

Ωπ, μια στιγμή:
Λες αντί για αυτή τη διαδρομή
τη διαδρομή μέσω Πεύκου ?
Το Λιανοτόπι δεν το βρήκα στο Google Maps, εχει ένα Λιβαδοτόπι.

Δεν έχω πάει καμία από τις 2.
Αλλά ευελπιστώ ότι κάποτε θα γίνουν κάτι σήρραγες που λένε στο Επταχώρι-Πεντάλοφος-Τσοτύλι και θα μετατραπεί και αυτό σε "Κατάρα".

@tsardas said in Ο υψηλότερος δρόμος στην Ελλάδα:

Ρε nass μου δωσες ιδέα για μελλοντική Πανελλήνια του Φόρουμ όπως πριν καμιά 20 χρόνια πριν. Συνάντηση ακριβώς στη μέση κάπου Καλαρρύτες ερχόμενοι μέσα από τις διαδρομές που ανέφερες.

Βρε-βρε-βρε τι γίνεται ?
Πανελλήνιες ήταν για "20 χρόνια πριν", δε νομίζω να ξαναγίνουν.
Νομίζω δεν είναι στο κλίμα της εποχής αλλά και του ίδιου του Forum, πολλή ανούσια κόντρα, ποιός θα την πει στον ιδεολογικό εχθρό του... μπορούν άραγε να πάνε 2 βράδια σε μια κοινή συνάντηση με έμφαση στην αυτοκίνηση ?
Αλλά όπως το λες φαίνεται καλή ιδέα. Μακάρι...

@civil357 said in Ο υψηλότερος δρόμος στην Ελλάδα:

Ο Ντάνιελ μπορεί να μην είχε ρίξει ούτε σταγόνα βροχής στην περιοχή.

Πέρυσι έπεσε πολύ και ασταμάτητη βροχή, που έδωσε μεγάλες καταστροφές.

Ε αυτό λέω τότε... σόρι δεν ήξερα ακριβώς, γιαυτό έγραψα "από Ντάνιελ και δώθε".

Αλλά η περιοχή ποτέ δεν είχε και ποτέ δε θα έχει (μάλλον) έστω ικανοποιητικούς δρόμους. Εκτός της γενικότερης εγκατάλειψης, είναι πολύ δύσκολη περιοχή.

Αυτό που πέτυχες είναι το "καλό" της , καθώς έπεσαν κάποια χρήματα για να μαζέψουν τις περσινές καταστροφές.

Κατάλαβα... καλά κρασιά...

Πλάκα-πλάκα τόσες φορές έχω ανέβει Μπάρο, δεν έχω πάει ποτέ από Ματσούκι. Πως είναι από εκεί ? Εχω ακούσει ότι είναι χειρότερος ο δρόμος.
Φέτος έλεγα να πάω αλλά ήθελα να κάνω μια στάση στη μονή Κηπίνας, που δεν είχε τύχει να πάω ποτέ.

Πάντως όντως στα Τζουμέρκα αισθάνεσαι σα να είσαι -και είσαι- πολύ μακριά από τον "πολιτισμό". Πχ. στα Ζαγοροχώρια, ακόμα και στους Πάδες, δεν είχα αυτή την αίσθηση. Ισως στη Σαμαρίνα...

Τι εννοείς "βατό" ? Ολοι οι δρόμοι που αναφέρονται είναι ασφάλτινοι (ΟΚ ίσως με λακούβες κάποιοι) πλην προφανώς της πρόσβασης στη Βάλια Κάλντα. Η SS3 είναι μια χαρά επαρχιακός δρόμος, καλή ποιότητα ασφάλτου, πολύ ωραία χάραξη και λίγη κίνηση (όσες φορές έχω περάσει). Ο,τι πρέπει για οδήγηση. Για μετακίνηση --> Εγνατία.

Γρεβενά-Λάρισα = Ε-65 έως Τρίκαλα μετά ο κλασσικός δρόμος Τρίκαλα-Λάρισα.

Πέρασα από το Μπάρο προ 15 ημερών.
Η συνολική διαδρομή που ακολούθησα ήταν:

Road section 1: Αθήνα-Λιβαδειά (από αυτοκινητόδρομο)
Special stage 1: Λιβαδειά-Δεσφίνα-Ιτέα-Ναύπακτος all time classic
Road section 2: Ναύπακτος-Γεφύρι Πλάκας-Πράμαντα (από Ιωνία)
Special stage 2: Πράμαντα-Μπάρος-Χαλίκι-Ανήλιο-Μέτσοβο
Ανασυγκρότηση (σύντομη): Μέτσοβο
Special stage 3: Μέτσοβο-Μηλιά-Κρανιά-Γρεβενά
Road section 3: Γρεβενά-έξοδος Πολύμυλος (Εγνατία)
Special stage 4: Πολύμυλος-Καστανιά-Βέροια
Road section 4: Βέροια-Θεσσαλονίκη (Εγνατία)

1 ημέρα, 850 Km Αθήνα-Θεσαλονίκη
Τέτοιες διαδρομές προσπαθώ να κάνω 1-2 φορές το χρόνο και είναι ο ένας λόγος που δεν αγοράζω ως κύριο αυτοκίνητο ηλεκτρικό (ο άλλος είναι ότι δεν έχω δυνατότητα φόρτισης στο σπίτι ή το γραφείο) παρά την εκτίμηση που έχω στο φανταστικό powertrain των Tesla
(Περιμένω τώρα κάποιους φίλους εδώ να πουν "μα τι λες μια χαρά βγαίνει με ηλεκτρικό, το έβαλα στο ABRP")
Ανεφοδιασμοί αγνή 100άρα: Αθήνα-Ναύπακτος-Γρεβενά που με έβγαλε έως Λάρισα στο γυρισμό.

Για την SS2 που είναι το θέμα: στα Τζουμέρκα έπαθαν πολλές καταστροφές από πρόσφατες θεομηνίες (από Ντάνιελ και δώθε) και όλοι οι δρόμοι που πέρασα ώς μονή Κηπίνας ήταν σε άθλια κατάσταση (λακούβες-χάσματα και τέτοια) ή τους επισκεύαζαν. Δεν αξίζει για οδήγηση, μόνο απλό πέρασμα.

Από μονή Κηπίνας έως Μπάρο είναι πολύ καλό ΑΛΛΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ 3 Km πριν το Μπάρο (από Καλαρύτες) έχει "κάτσει" ο δρόμος και πηγαίνοντας από αρκετά περισσότερα χλμ. από όσα θα έπρεπε βρήκα κάτω και εν γένει ταλαιπώρησα το αυτοκίνητο (χωρίς εμφανείς ζημιές μέχρι στιγμής...)
Επίσης μεγάλη προσοχή γιατί είναι γεμάτο αγελάδες σε κάποια σημεία.
Από Μπάρο-Χαλίκι έως Μάντρα Χότζα πολύ καλό επίσης για όποιον αντέχει την απότομη κατηφόρα από Μπάρο (πάλι έχει λακούβες σε 2-3 σημεία).
Μετά τη Μάντρα Χότζα δυστυχώς δεν μπορείς να πας γρήγορα, ο δρόμος είναι υπερβολικά στενός και μέσα στα δέντρα και έτσι και διασταυρωθείς με άλλον μπορεί να γίνει ατύχημα. Αρα σεμνά... είναι όμως πανέμορφα.

Με άλλα λόγια, η SS2 είναι ωραία για να λες ότι πήγες και λόγω ομορφιάς αλλά από οδήγηση λίγα πράγματα (έχω περάσει από Μπάρο 5-6 φορές πάντα το ίδιο είναι)

Από τις παραπάνω διαδρομές φανταστικές οι SS3 και SS4, ας μην επεκταθώ.
Στην SS3 έχει και διασταύρωση για Βάλια Κάλντα, είχα πάει να περάσω από εκεί προ ετών και είχε πάρει το δρόμο ένα ρέμα και πέρασε πάνω από τις πέτρες μόνο ένας βοσκός με Jimny με τρέιλερ με σκυλιά αλλά εγώ δεν χώραγα από το πέρασμα του Jimny (βουνό πέτρες από τη μία, χάος από την άλλη...) και αναγκάστηκα να γυρίσω πίσω και να πάω την άλλη μέρα από την κλασσική είσοδο από Περιβόλι.

Προφανώς ισχύει ότι στις αραβικές χώρες απαρτίζονται από φυλές με τοπικούς σεϊχηδες (έχω πιεί τσάι στο majlis τοπικού σεϊχη στο Ιρακ βόρεια από τη Βαγδάτη) αλλά δεν ισχύει ότι εκτός ΣΑ είναι υποταγμένες στους Σαούντ, αλλά στους εμίρηδες κάθε χώρας (αλ-Ναγιάν στο Αμπου-Ντάμπι, αλ-Μακτουμ στο Ντουμπάι, αλ-Τάνι στο Κατάρ κτλ.) με τους αλ-Σαούντ έχουν σχέση "μακριά και αγαπημένοι".

@piliourits said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Το εννοώ πάντως, το να χαθεί η τωρινή Αμερικάνικη κυριαρχία στη Σαουδική Αραβία (η οποία πέρα από βασικός ρυθμιστής της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας, ελέγχει και όλες τις Αραβικές χώρες, καθώς οι βασιλικές τους οικογένειες είναι εξ αίματος ή αγχιστείας ή και τα δυο, συγγενείς των Σαούντ και λειτουργούν υπό τις ευλογίες ή τη δυσμένεια τους

Δεν ισχύει αυτό. Οι Σαούντ διαχρονικά προσπαθούν να λειτουργήσουν ως νταβατζήδες για τις λοιπές μοναρχίες του Κόλπου (ΗΑΕ, Κατάρ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, λιγότερο το Ομάν) με τις οποίες μάλιστα δεν έχουν και ιδιαίτερη συγγένεια και αυτές δεν γουστάρουν πολλά-πολλά, ξέρουν βέβαια ότι λόγω μεγέθους (έκτασης, πληθυσμού και οικονομίας) δεν μπορούν αγνοήσουν πόσο δε μάλλον να ανοίξουν πόλεμο με τους Σαούντ και απλά έχουν μια ισορροπία μαζί τους. Εδώ οι Καταριανοί είναι συνεταιράκια με το Ιράν λόγω του North Field / South Pars και γράφουν στα @@ τους τους Σαούντ...

Υπενθυμίζω ότι οι Σαούντ είναι δημιούργημα των Αγγλων (Λώρενς κτλ.) και όχι των Αμερικάνων, άλλο που τους κληρονόμησαν μετά τον Β΄ ΠΠ (όπως και εμάς).

Σιητική εξουσία στο Ριάντ,

Τι λες ? Δεν υπάρχει καμία περίπτωση για κάτι τέτοιο, ούτε ένας Σιίτης (που λέει ο λόγος) δεν υπάρχει στο KSA ή τα λοιπά εμιράτα εκεί.

Αυτό που μπορεί να γίνει είναι αυτό που λέει ο @fiverg, να έρθουν στα πράγματα φονταμενταλιστές Σουνίτες, που δεν γουστάρουν την αμερικανόδουλη μοναρχία των Σαούντ. Αυτό ήταν πραγματικός κίνδυνος προ 20-ετίας επί Al Qaeda, νομίζω τώρα έχει κοπάσει.

Τώρα για την Υεμένη, υπενθυμίζω ότι εκεί δεν είναι αντίπαλοι μόνο ΣΑ-Χούθι αλλά και ΣΑ-ΗΑΕ (που επίσης υποστηρίζουν τους Χούθι και ας είναι Σιίτες αν και όχι τόσο ενεργά και εμφανώς όσο το Ιράν). Νομίζω ότι στη συνάντηση που έγινε πρόσφατα στο Ομάν στην εκεί πρεσβεία των ΗΠΑ με τους Χούθι κάτι τους υποσχέθηκαν ($$$ υποθέτω) και έκτοτε το παίζουν καλά παιδιά, ότι μόνο πλοία σαουδαραβαικών συμφερόντων στοχεύουν και όλα τα άλλα, περιλαμβανομένων ΗΠΑ και Ισραήλ, δεν κινδυνεύουν (ΟΚ φαντάζομαι ένα ελληνόκτητο δεξαμενόπλοιο φορτωμένο με σαουδαραβικό πετρέλαιο είναι στόχος αλλά όχι ένα πχ. αμερικάνικο κοντεινεράδικο σε "δρομολόγιο" Απω Ανατολή-Ευρώπη)

Η γνώμη μου είναι ότι στην Υεμένη θα γίνει ό,τι στη Συρία: θα καθαρίσουν τον πόλεμο οι Χούθι και θα τους αναγνωρίσουν όλοι με πρώτες τις ΗΠΑ ως νόμιμη κυβέρνηση όπως τον πρώην Al Qaeda νυν καλο παιδί Αλ-Σαάρα και όλα καλά.

@bekiaris said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

«Δεχόμαστε τη μία γροθιά μετά την άλλη στο πρόσωπο»: Φωτογραφίες αποκαλύπτουν μεγάλες ζημιές σε αμερικανικές εγκαταστάσεις από ιρανικά πυρά

«Πρόκειται για πολύ σοβαρές ζημιές στις βάσεις μας, για τις οποίες δεν έχει ενημερωθεί η αμερικανική κοινή γνώμη. Στεκόμαστε εκεί με κλειστά τα μάτια και δεχόμαστε τη μία γροθιά μετά την άλλη στο πρόσωπο».

Οι φωτογραφίες, η γνησιότητα των οποίων δεν έχει επαληθεύσει ανεξάρτητα από το BBC, δημοσιεύθηκαν μία ημέρα μετά από έκθεση της εποπτικής αρχής του Πενταγώνου, η οποία επιβεβαίωσε ότι εκατοντάδες κτίρια και εγκαταστάσεις σε αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή έχουν υποστεί ζημιές ή καταστραφεί από το Ιράν.

Η φωτογραφία είναι από την (όντως εντυπωσιακή) επίθεση του Ιραν το Μάρτιο στη βάση Prince Sultan στη Σαουδική Αραβία, όπου καταστράφηκε ένα E3 (ιπτάμενα ραντάρ, τα γνωστά AWACS) και 2-3 KC-135 (ανεφοδιασμού).

Link

Τις έχουμε ξαναδει και εδώ μέσα και σε πολλά δυτικά ΜΜΕ, δεν είναι κάτι μυστικό. Οπως και οι άλλες επιθέσεις στο Μπαχρέιν, στο Κουβέιτ κτλ.
Αρα ποιά είναι η είδηση ? Οτι (υποτίθεται) ο κόσμος στις ΗΠΑ δεν γνωρίζει για αυτές τις επιθέσεις ? Τη στιγμή που τα μισά ΜΜΕ στις ΗΠΑ είναι αντι-Τράμπ ?

@w202-amg said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Πάντως οι Γερμανοί στο πρόσφατο παρελθόν έκαναν διαλογή μεταναστών και πήραν μόνο τους χρήσιμους.

Ακριβώς το ίδιο έκαναν και τη δεκαετία του 60 και πήγαν έτσι δεκάδες μπορεί και εκατοντάδες χιλιάδες δικοί μας Gastarbeiter

@realzeus said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Κι εγώ πιστεύω ότι προσπαθεί να αποκτήσει ατομικό όπλο. Όχι όμως για να το χρησιμοποιήσει, αλλά για το φόβητρο που η κατοχή του επιφέρει.

Δεν βλέπω το Ιράν να φοβάται το Ισραήλ πάντως.
Ούτε βλέπω το Ισραήλ να είναι διατεθειμένο να χρησιμοποιήσει ατομικά/πυρηνικά εναντίον του Ιράν. Μήπως φοβάται προκαταβολικά ?
(Εκτός και αν δεν έχει πυρηνικά το Ισραήλ αλλά η κοινή αντίληψη είναι ότι έχει)

Το Ιράν απήντησε αναλογικά στις επιθέσεις που δέχτηκε. Δεν χτύπησε από μόνο του ξένες χώρες.

ΟΚ το Μπαχρέιν με τη ναυτική βάση, ΟΚ και το αεροδρόμιο στη Σ. Αραβία με τα AWACS και τα KC-135 (εντυπωσιακό χτύπημα, που δείχνει πως οι Ρώσοι μάλλον τους τροφοδότησαν με δορυφορικές εικόνες... και καλά έκαναν βέβαια)

Δέχτηκε επίθεση το Ιράν από το Ντουμπάι και το Αμπου-Ντάμπι και έστειλε drones να χτυπήσουν "αναλογικά" τα ξενοδοχεία και τον τερματικό σταθμό της Φουτζέιρα στην Αραβική Θάλασσα ? Από το Ομάν μήπως ? Από το Κατάρ, όπου δεν χτύπησαν μόνο τη βάση των ΗΠΑ αλλά και το Ρας-Λαφφάν ? Εν τω μεταξύ αν θυμάμαι καλά ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ χτύπησαν ενεργειακούς στόχους του Ιράν, πχ. στο νησί Χάργκ, που θα μπορούσαν άνετα να το ισοπεδώσουν, χτύπησαν μόνο τα αντιαεροπορικά, όχι τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, δηλαδή αυτό που έκανε το Ιράν ήταν ο ορισμός της "αναλογικής" απάντησης NOT.

Η προσέγγιση του Ιράν προς τις χώρες της περιοχής είναι: if we burn, you burn with us. Και το ίδιο θα γίνει αν κλιμακωθεί η σύγκρουση. Κανονική ομηρεία δηλαδή.
Νταβατζής και νταής της περιοχής το Ισραήλ, σωστά, τώρα έχουν στην περιοχή και δεύτερο νταβατζή και νταή (λίγο με μαυρισμένα μάτια και πατερίτσες αλλά δέρνει ακόμα μια χαρά).

Ακόμα και ο πόλεμος στην Ουκρανία απέδειξε ότι η χώρα με το μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο στον πλανήτη δεν έκανε χρήση έστω και τακτικών πυρηνικών ίπλων,

Το δόγμα του ΝΑΤΟ ήταν ότι τέτοια όπλα χρησιμοποιείς ως last resort αν σε "στριμώξουν" και χάνεις στο πεδίο.
Το αντίστοιχο δόγμα της Ρωσίας ήταν απ΄ όσο γνωρίζω για "επίθεση στη μητέρα πατρίδα" αλλά πραγματικά, για ποιό λόγο να χρησιμοποιήσει η Ρωσία τακτικά πυρηνικά τη στιγμή που, σύμφωνα με πολλούς, και εσένα, κερδίζει στο πεδίο ? Επειδή έπεσαν 10 drones σε 10 διυλιστήρια ? Δεν βλέπω κάποια ιδιαίτερη αυτοσυγκράτηση εδώ, απλά δεν δικαιολογείται / απαιτείται η χρήση τέτοιων ακραίων μέσων, αν το πατήσουν το κουμπί δεν υπάρχει επιστροφή: όλα τα σενάρια πολέμου, που έτρεχαν οι Αμερικάνοι τις δεκαετίες του 60-70-80 και ξεκινούσαν από "περιορισμένη" και "τοπική" χρήση τακτικών πυρηνικών κατέληγαν τελικά σε παγκόσμιο θερμοπυρηνικό πόλεμο.

Οπότε η κουβέντα διαφόρων φαιδρών τύπων για από πιθανή έως αναγκαία χρήση τακτικών πυρηνικών από τη Ρωσία είναι για γέλια, ευτυχώς ο Πούτιν είναι γάτος και καταλαβαίνει τι παίζεται, δεν λαμβάνει υπόψη του τον κάθε trigger happy παπάρα (βάζει και το σκύλο του (Μεντβέντεφ) μπροστά να "γαυγίζει" και τον παίρνουν σοβαρά καρά-LOL)

@realzeus said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Το Ιράν έχει υπογράψει την Non Proliferation Treaty και εκεί έγκειται το άδικο του σε περίπτωση που προσπαθεί να εμπλουτίσει ουράνιο για δημιουργία ατομικού όπλου.

Επίσης η NNPT λέει ότι έχεις μεν δικαίωμα εμπλουτισμού για ειρηνική χρήση αλλά με υποχρέωση παρακολούθησης από την ΙΑΕΑ. Κάτι που το Ιράν αρνήθηκε επί χρόνια και μόνο με τη συμφωνία του 2015 επί Ομπάμα δέχτηκε.
Με λίγα λόγια, τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια: το Ιράν προσπαθεί να αποκτήσει ατομικά όπλα.

Πράγμα που δεν το θέλουν όχι μόνον οι ΗΠΑ αλλά και η Ρωσία και η Κίνα. Όχι γιατί φοβούνται ότι το Ιράν θα το χρησιμοποιήσει (σέβομαι την εκτίμησή σου, αλλά δεν την συμμερίζομαι), αλλά επειδή η κατοχή ατομικού όπλου θα έδινε περισσότερη ανεξαρτησία και αυτονομία σε μια χώρα που και οι Ρώσοι και οι Κινέζοι θέλουν να ελέγχουν ως έναν βαθμό.

Εχεις δίκιο ως προς αυτό. Κανείς δεν θέλει να αποκτήσει τέτοια όπλα το Ιράν.
Αυτό δε σημαίνει ότι το Ιράν δίνει δεκάρα τι θέλουν ΗΠΑ-Ρωσία-Κίνα...

Προσωπικά δεν πιστεύω ότι θα το χρησιμοποιούσαν κατά του Ισραήλ, ανοίγοντας τον Ασκό του Αιόλου. Πρώτον γιατί ξέρουν ότι μπορεί να δεχθούν συντριπτικό πυρηνικό πλήγμα από τις ΗΠΑ ως αντίποινα

Μα δεν είδες το pattern και στον παρόντα πόλεμο ?
Θα απειλήσουν ότι θα κάνουν το ίδιο σε όλες τις χώρες του κόλπου, θα φάει μία το Τελ-Αβίβ και καπάκι απειλή για Ριάντ, Αμπου-Ντάμπι, Μανάμα κοκ. (όπου για τέτοιες μικρές αποστάσεις το delivery δεν είναι πρόβλημα και με drones που λέει ο λόγος...) αν δεν κάτσουν όλοι στα αυγά τους.

Το πρόβλημα είναι με την ηγεσία του Ιράν: σε αντίθεση με τον Κιμ, δεν θεωρώ ότι οι μουλάδες στο Ιράν ενεργούν με βάση την "κοινή λογική" (πχ. ότι αποδέχονται το δόγμα MAD για τα πυρηνικά). Δεν είναι τρελλοί με την ψυχιατρική έννοια αλλά σίγουρα σκέφτονται με διαφορετικό τρόπο και διαφορετικά κριτήρια από όλους τους υπόλοιπους κατόχους ατομικών/πυρηνικών όπλων, περιλαμβανομένου του Ισραήλ και της Βόρειας Κορέας.

και δεύτερον επειδή θα διακινδύνευαν να χάσουν την υποστήριξη της Ρωσίας αν ξεκινούσαν τον πυρηνικό εφιάλτη δίπλα στα σύνορά της.

Δευτερεύοντα ζητήματα.

Τέλος υπάρχει και το πρακτικό ζήτημα, του πως θα παρέδιδαν αυτό το όπλο στο Ισραήλ, καθώς πρέπει να θεωρείται σχεδόν σίγουρο ότι δεν έχουν σήμερα (κανείς δεν ξέρει για το μέλλον) την δυνατότητα σμίκρυνσης των κεφαλών σε κλίμακα τέτοια που να επιτρέπει την τοποθέτηση στους βαλλιστικούς πυραύλους που διαθέτουν, ενώ και η αεροπορία τους είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

Ναι αυτό είναι ο λόγος του εμπλουτισμού. Δεν χωράει μια βόμβα με 65% εμπλουτισμό σε ένα πύραυλο ή σε ένα αεροπλάνο (είναι και βαρύ το ρημάδι το ουράνιο) θέλει 90%-95% εμπλουτισμό. Το ξέρουμε αυτό από την εποχή του σχεδίου Μανχάτταν.

Ομως δεν τους εμποδίζει κανείς (με μεγάλο ρίσκο προφανώς) να βάλουν μια βόμβα σε ένα φορτηγό στο κέντρο του Τελ-Αβίβ ή να φτιάξουν μια βρώμικη βόμβα.
(Αυτό που έλεγα ότι σκέφτονται με διαφορετικό τρόπο, εσύ σκέφτεσαι αεροπλάνα και πυραύλους...)

Από την άλλη, η Β. Κορέα απέδειξε ότι αν όντως έχεις τέτοια όπλα, δεν σε βομβαρδίζει κανείς και δεν μπορώ να ψέξω τους Ιρανούς επειδή προσπαθούν να προστατευτούν.

Δεν ισχύει. Δεν εμπόδισε η κατοχή ατομικών όπλων από το Ισραήλ ή από το Πακιστάν το να τους βομβαρδίσουν το Ιράν ή η Ινδία.

Επίσης, προ των γεγονότων του 2023, δεν θυμάμαι να είχε επιτεθεί άμεσα η μία χώρα στην άλλη. Ομως το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν πάει πίσω δεκαετίες και η υποστήριξη του Ιράν σε proxies που επιτίθενται άμεσα στο Ισραήλ (Χεζμπολάχ, ο καρκίνος του Λιβάνου και Χαμάς) ή στη Σ. Αραβία (Χούθι) είναι δεδομένη επίσης για δεκαετίες.

Αρα τελικά αν θέλουν να "προστατευτούν" οι Ιρανοί εξίσου (και με ακόμα περισσότερους λόγους λόγω των proxies) το θέλουν και οι Ισραηλινοί.

Το παράδειγμα της Βόρειας Κορέας δεν είναι κατάλληλο για πολλούς λόγους: (α) Βόρεια Κορέα = Κίνα όπως Νότια Κορέα = ΗΠΑ (ενώ κάποια τέτοια εξίσωση δεν ισχύει ούτε για το Ισραήλ ούτε για το Ιράν) (β) Βόρεια Κορέα = ελάχιστη στρατηγική και οικονομική αξία σε αντίθεση με το Ιράν (γ) Μέγεθος Βόρεια Κορέα = 26M κάτοικοι 120K Km2 έκταση (σαν την Ελλάδα) ΑΕΠ $27Β, Ιράν = 93M κάτοικοι 1.65M Km2 έκταση, ~$350Β ΑΕΠ.

Κλείνοντας, επειδή ανέφερες τον Κιμ έχω να πω ότι έχει αποδειχθεί πολύ πιο λογικός από όλους τους άλλους. Κάνει κάθε λίγο δοκιμές βαλλιστικών πυραύλων προς την θάλασσα, δείχνει και στην παρέλαση τους εκτοξευτές των ICBM του (αντιγραφή των Ρωσικών βέβαια), αλλά δεν επιτέθηκε σε κανέναν. Ξέρει καλά τι κάνει...

Ναι συμφωνώ για τον Κιμ, κάνουμε την πλάκα μας αλλά μέχρι εκεί, δεν είναι καθόλου τρελλός.
Εμένα η ένστασή μου για τον Κιμ δεν είναι ούτε το αν έχει ατομικά ούτε αν είναι κομμουνιστής κληρονομικός μονάρχης (sic), είναι ότι κάνει εξοπλισμούς κτλ. ενώ ο λαός του ψωμολυσσάει. Αλλη συζήτηση αυτή.

@andya3 said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Το Ιράν θεωρείται από τις ΗΠΑ ο σημαντικότερος αντίπαλός τους στη Μέση Ανατολή για ένα σωρό λόγους που πάνω-κατω είναι γνωστοί, μην φλυαρώ. Δεν ξεκίνησε από τον Τραμπ η σύγκρουση.

Μετά την πλήρη αποτυχία της πολιτικής κατευνασμού από τον Ομπάμα, αναμενόμενη ήταν η στρατιωτική επίθεση από τον φύσει παράτολμο και λίγο παρανοικό Τραμπ.

Γιατί απέτυχε η πολιτική Ομπάμα ? Υπενθυμίζω ότι υπήρχε συμφωνία του 2015, με επιθεωρήσεις της ΙΑΕΑ κτλ., που ο Τράμπ κατάργησε ο ίδιος μόλις ήρθε στην εξουσία. Αρα το ό,τι ο Τράμπ είπε ότι απέτυχε η πολιτική κατευνασμού δε σημαίνει ότι ισχύει κιόλας.

Η στρατιωτική επίθεση ήταν βασικά ένα decapitation strike με σκοπό να καταρρεύσει το καθεστώς από μόνο του (στη βάση και των διαδηλώσεων του Ιανουαρίου κτλ.). Με φανταστικό ομολογουμένως intelligence (από το Ισραήλ, υποθέτω ότι "κάηκαν" αυτοί...), κακή ανάλυση και μπόλικο wishful thinking. Από τη στιγμή που δεν πέτυχε, δεν υπήρχε κανένα σχέδιο για την "ημέρα 2" ούτε για έξοδο.

Και δεν βλέπω με ποιό τρόπο τώρα είμαστε κοντύτερα στην επίτευξη των σημαντικών αντικειμενικών στόχων της επίθεσης, σύμφωνα με τον Τράμπ, το να μην αναπτύξει ποτέ το Ιράν ¨πυρηνικά" και δευτερευόντως να αλλάξει το καθεστώς. ΟΚ μπορεί να έχει πάει πίσω λόγω των επιθέσεων το πυρηνικό τους πρόγραμμα αλλά από την άλλη εκεί που ήταν στην εξουσία οι ημίτρελλοι τώρα ήρθαν οι ντιπ-για-ντιπ τρελλοί.

Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει, να ξανακάνει συμφωνίες που δεν τηρεί το Ιράν και να το αφήνει να πουλάει τσαμπουκά σε όλες τις χώρες της περιοχής εις βάρος των ΗΠΑ;

Να αφήσει την πολιτική Ομπάμα να δείξει τι μπορεί να κάνει, όχι σε 1 χρόνο αποχώρηση από τη συμφωνία.
Υπάρχουν κόκκινες γραμμές: όχι επίθεση σε άλλο κυρίαρχο κράτος, όχι χρήση πυρηνικών κτλ.
Εγινε και η υποτίθεται "καθοριστική" επίθεση το καλοκαίρι του 2025 με τις ΜΟΑΒ, "ποτέ το Ιραν πυρηνικά, τα θάψαμε" και τέτοιες θριαμβολογίες κτλ. Και πάλι τζίφος δηλαδή, μετά από 8 μήνες πάλι επίθεση.

Το τι θα πετύχει θα δείξει. Πάντως από το να καθόταν με σταυρωμένα χέρια και να προσευχόταν να φτιάξουν τα πράγματα από μόνα τους, όπως προκρίνουν οι γεωπολιτικά ανύπαρκτοι ευρωπαίοι, κάτι καλύτερο μπορεί να πετύχει.

Δεν βλέπω πως μπορεί ο ίδιος άνθρωπος να είναι κατά της επίθεσης της Ρωσίας σε ένα άλλο κυρίαρχο κράτος στην Ουκρανία (φουλ επίθεση αυτή) και ταυτόχρονα υπερ της (μόνο αεροπορικής και ναυτικού αποκλεισμού, που είναι πράξη πολέμου, πάντως χωρίς boots on the ground πλην αποστολών SAR) επίθεσης των ΗΠΑ / Ισραήλ στο κυρίαρχο κράτος Ιράν.

Για την Ελλάδα η σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν είναι μάλλον αρνητική, γιατί ανεβαίνουν οι τιμές του πετρελαίου. Αλλά δεν φιλοτημήθηκε ο πλανητάρχης να ρωτήσει τη γνώμη μας και να πάρει την έγκρισή μας, τι να κάνουμε τώρα...