Ο πατέρας μου ήταν υδραυλικός. Από μικρό παιδί τον θυμάμαι όλη μέρα στην οικοδομή, γύριζε σπίτι κουρασμένος, ταλαιπωρημένος, βρώμικος. Πολύ άγχος, μέχρι και "φέσια" από "κατασκευαστές", αλλά πάντα προσπαθούσε να είναι σωστός στη δουλειά του.
Πήγα 2 καλοκαίρια μαζί του Α και Β Γυμνασίου "μαστοράκι". Να του δίνω εργαλεία, να κουβαλάω και να του κάνω παρέα φυσικά.
Είδα από κοντά περί τίνος πρόκειται. Και είπα "εγώ αυτό δεν θέλω και δεν μπορώ να το κάνω".
Συνέχισα να είμαι καλός μαθητής και μπήκα στο ΕΜΠ, έγινα μηχανικός.
Οπότε τις κοινοτυπίες για την "ελληνική οικογένεια" που θέλει τα παιδιά της "με πτυχίο" και τις σαχλαμάρες για τους "τεμπέληδες" που "δεν καταδέχονται" να γίνουν τεχνίτες ή αγρότες τις γράφω με λόγου γνώση στα παλαιότερα των υποδημάτων μου.

Μπράβο στον Ολυμπιακό ήταν η καλύτερη ομάδα όλη τη χρονιά στην EL και το σήκωσε δίκαια. Καλύτερα που το σήκωσε ο Ολυμπιακός, νομίζω το δικαιούνταν μετά από τόσες αστοχίες (το περσινό έγινε μάθημα φαίνεται, σε αντίθεση με τον ΠΑΟ)
Από την άλλη και η Ρεάλ έπαιξε φανταστικά για ομάδα χωρίς ψηλούς (δηλαδή τι θα μπορούσε να παίξει εκτός από "ξύλο" ? κάθε ομάδα στη θέση της το ίδιο θα έκανε) και μέχρι το 38' το παιχνίδι παρά τη διαφορά των 2 ομάδων ήταν στα ίσα ("βρε λες ?" σκεφτόμουν) και αν έμπαινε το 3ποντο θα είχαμε άλλη συζήτηση. Σκαριόλο > Μπαρτζώκας στο παιχνίδι αυτό, ευτυχώς που στο τέλος νίκησε ο καλύτερος.

Τώρα τις ελληνικές μαλακίες με τη διαιτησία (πχ. να μετράς βολές) δεν τις καταλαβαίνω, δεν αφήνουν να χαρείς το παιχνίδι σε ένα άθλημα που είναι ό,τι δυσκολότερο (δυσκολότερο και από το πόλο) από διαιτητικής πλευράς. Καθόμαστε εμείς με την άνεσή μας και βλέπουμε 10 ριπλέι και βγάζουμε συμπέρασμα για φάσεις που οι διαιτητές είναι υποχρεωμένοι να σφυρίξουν στο δευτερόλεπτο. Ναι είναι κατώτεροι των περιστάσεων (στο ΝΒΑ να δείτε τι όργια γίνονται...) αλλά τα λάθη είναι συνήθως ανθρώπινα και μοιρασμένα.
Σύμφωνα πάντως με τον αναλυτή διαιτησίας οι διαιτητές έπαιξαν "έδρα" (πχ. το περιστατικό Καμπάτσο-Μακκίσικ ήταν προφανές από την 1η στιγμή στην τηλεόραση) αλλά τίποτα καθοριστικό.

Ο dpg είναι τοξικός και ναι μεν "χώνει χρήμα" στην ομάδα του (και στο γήπεδο, το μοναδικό στην Ελλάδα προδιαγραφών ΝΒΑ, το ΣΕΦ είναι αχούρι) αλλά της κάνει και κακό και συνολικά στο άθλημα. Βέβαια και οι αδελφοί παρότι πολύ αξιοπρεπέστεροι ως παρουσία έχουν κάνει και εκείνοι τις μπούρδες του (πχ. το ανεκδιήγητο "μέχρι τέλους")

Ο ΠΑΟ δεν είχε ομάδα, και που έκανε 2 νίκες στη Βαλένθια (το 2ο παιχνίδι πρέπει να ήταν το καλύτερο που έχει παιχτεί στην EL σίγουρα το καλύτερο που έχω δει εγώ) ήταν Η υπέρβαση, δεν άξιζε για παραπάνω. Ο Αταμάν είναι για γέλια (ταιριαστός με τον dpg πάντως) ελπίζω να φύγει.

@criuser said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Εχω πει λοιπόν ότι για μένα το σημείο καμπής ήταν ο ναυτικός αποκλεισμός που έκαναν οι Αμερικανοί.

Από την στιγμή που οι Ιρανοί δεν κατάφεραν ούτε να τον σπάσουν ούτε κυρίως να πετύχουν ένα εντυπωσιακό χτύπημα σε πλοίο όπως οι Ουκρανοί στους Ρώσους, για μένα ο πόλεμος έχει κριθεί υπέρ των Αμερικανών.

Τον πόλεμο αυτό ποτέ δεν έπρεπε να τον είχαν ξεκινήσει οι Αμερικανοί διότι βασίστηκε σε λανθασμένη ανάλυση, ότι θα κάνουν ένα decapitation strike στις 28/2 και αυτομάτως το καθεστώς θα πέσει. Που όχι μόνο δεν έπεσε αλλά επί της ουσίας πήραν και τυπικά την εξουσία οι παλαβοί Φρουροί.
(Εννοείται μετά Χριστόν προφήτης τα λέω αυτά)
Και βασισμένοι σε αυτή τη λανθασμένη ανάλυση δεν είχαν στρατηγικό σχέδιο ούτε για τη "2η ημέρα" του πολέμου (πχ. ότι το Ιράν θα έκλεινε τα στενά) ούτε για "έξοδο".
Από εκεί και πέρα, πράγματι (και εγώ το έχω γράψει πολλές σελίδες πριν) ο αποκλεισμός των στενών ήταν η πρώτη στρατηγικά ορθή κίνηση που έκαναν οι Αμερικανοί, ουσιαστικά αφαίρεσαν από τους Ιρανούς το σημαντικότερο διαπραγματευτικό τους χαρτί (χωρίς όμως να το πάρουν και οι ίδιοι οι Αμερικανοί στα δικά τους χέρια, αυτή τη στιγμή κανείς δεν έχει επί της ουσίας πραγματικό έλεγχο των στενών)

Ομως ποιός ήταν ο αντικειμενικός στόχος σύμφωνα με τον Τράμπ ? ΔΕΝ είναι η αλλαγή καθεστώτος αλλά το να μην αποκτήσει ποτέ το Ιράν πυρηνικά. Και πολύ σωστά, από όλες τις χώρες που έχουν ή μπορεί να αποκτήσουν πυρηνικά θεωρώ το Ιράν είναι η μοναδική που θα τα χρησιμοποιούσε ως 1ο πλήγμα κατά του Ισραήλ, όλες οι άλλες υπακούουν στην αμοιβαία αποτροπή.

Ε δε βλέπω πως μπορεί να επιτευχθεί αυτός ο στόχος με "πολιορκία", που λες. Ναι, πετυχημένος ο αποκλεισμός, ναι υπήρχε ήδη και θα πέσει ακόμα μεγαλύτερη πείνα στο Ιράν (σε πόσες περιπτώσεις στην Ιστορία έπεσε ένα αυταρχικό και καταπιεστικό καθεστώς επειδή ο λαός του πεινούσε ? είδαμε και ότι στον πόλεμο αυτό παρά τις διαδηλώσεις του Ιανουαρίου τελικά επικράτησε το rally around the flag και στο Ιράν) αλλά η επίτευξη του στόχου δια της μεθόδου αυτής είναι πολύ μακρινό ενδεχόμενο...

Οπότε οι ΗΠΑ στο Ιράν είναι σε αντίστοιχη θέση με τη Ρωσία στην Ουκρανία: δεν χάνουν αλλά δεν κερδίζουν κιόλας, αφού δεν έχουν πετύχει τους αντικειμενικούς σκοπούς τους. Και δεν φαίνεται τρόπος επίτευξης των στόχων στο κοντινό μέλλον. Στο σημείο αυτό οι Ιρανοί έχουν το πλεονέκτημα του χρόνου και της υπομονής, κανένα από τα δύο δεν φαίνεται να διαθέτει ο Τράμπ

Αρα ας μη βιαζόμαστε να ανακηρύξουμε νικητές....

Μερικά σκόρπια σχετικά με τις ατομικές βόμβες του 1945:

1. Η ατομική βόμβα στη θάλασσα ήταν μια μεγάλη αποτυχία από πλευράς εντυπωσιασμού και αποτελεσμάτων https://en.wikipedia.org/wiki/Operation_Crossroads δεν βυθίστηκε κανένα σοβαρό πλοίο και το χειρότερο που συνέβη ήταν ότι έγιναν ραδιενεργά τα πλοία πχ. το Prinz Eugen (που είναι γνωστό ως ο συνοδός του Bismarck το 1941), δε νομίζω ότι αυτό θα είχαν στο νου τους ως "επιτυχή επίδειξη" που θα έπειθε την Ιαπωνία να σταματήσει τον πόλεμο.

2. Η ατομική βόμβα σε αυστηρά στρατιωτικό στόχο επίσης δεν θα είχε το αποτέλεσμα που θα θέλανε σε επίπεδο ηθικού λαού και ηγεσίας (πχ. είναι πολύ πιθανό να μην το μάθαινε ούτε ο αυτοκράτορας πόσο δε μάλλον ο λαός) αυτό θα είχε νόημα μόνο σε εχθρό που το σκέφτεται να παραδοθεί, που η μιλιταριστική κυβέρνηση της Ιαπωνίας είχε ως στόχο μάχες μέχρι τελικής εξόντωσης σε περίπτωση απόβασης, βασικά ήταν ο αυτοκράτορας που το "πήρε πάνω του" (πρωτοφανές...) μετά τις ατομικές βόμβες.

3. Δεν είναι τυχαίο ότι τους ατομικούς στόχους (Κοκούρα, Χιροσίμα, Ναγκασάκι κτλ.) δεν τους είχαν βομβαρδίσει καθόλου ήθελαν το μέγιστο αποτέλεσμα σε επίπεδο εντυπωσιασμού αλλά και ως πείραμα.

4. Τι εννοείτε "θα γινόταν το Τόκιο Δρέσδη ?" Μα έγινε το Τόκιο Δρέσδη και μια χαρά αεροπλάνα είχαν για τη δουλειά αυτή (Β-29 ΟΚ από πλευράς αξιοπιστίας ήταν Stellantis ) από τα νησιά Μαριάνες όπως άλλωστε έγινε και με τις ατομικές βόμβες.

5. Η δεύτερη βόμβα είχε σαν κύριο νόημα ότι "είχαν πολλές" (στην πραγματικότητα δεν είχαν εκείνη τη στιγμή καμία άλλη δηλ. ήταν μπλόφα) και θα έριχναν μία κάθε εβδομάδα. Μια χαρά νόημα κάνει αν ο σκοπός σου είναι να πείσεις τον αντίπαλο να παραδοθεί.

6. Αποδέκτες του νοήματος των βομβών ήταν φυσικά πρωτίστως οι Ιάπωνες αλλά δευτερευόντως και οι Σοβιετικοί (οι οποίοι τήρησαν την υπόσχεση του Στάλιν στο Πότσνταμ και μπήκαν στον πόλεμο ενάντια στην Ιαπωνία και τσίμπισαν και τα νησιά). Δηλ. είχαν και τακτικό και στρατηγικό στόχο.

7. Είχαν οι ατομικές βόμβες επαρκή και πειστική στρατιωτική αιτολόγηση ? Φυσικά, οι εκτιμήσεις θυμάτων για τις 2 σχεδιαζόμενες αποβάσεις στην Ιαπωνία ήταν στις εκατοντάδες χιλιάδες για τους Συμμάχους και στα εκατομμύρια για τους Ιάπωνες. Τα περί "εκδίκησης για το Περλ Χάρμπορ" είναι σαχλαμάρες, την εκδίκησή τους για το Περλ Χάρμπορ την είχαν πάρει οι Αμερικανοί πρωτίστως στο Midway και δευτερευόντως από την ίδια την Επιχείρηση Εκδίκηση. Κύριος σκοπός των βομβών ήταν πράγματι να τερματίσουν τον πόλεμο με το μικρότερο κόστος και δεύτερος η στρατηγική αποτροπή.

8. Ηταν οι ατομικές βόμβες έγκλημα πολέμου ? Φυσικά, όπως και ο βομβαρδισμός της Δρέσδης.

9. Το Παρίσι, η Αθήνα και η Ρώμη είχαν χαρακτηριστεί ως "ανοχύρωτες πόλεις" και γιαυτό και μπήκαν εύκολα σε αυτές οι όποιοι εισβολείς (Ναζί ή Σύμμαχοι) αλλά και γλύτωσαν βομβαρδισμούς κτλ. (σε αντίθεση με πχ. τον Πειραιά). Το Κιότο το αφαίρεσαν από τη λίστα στόχων ατομικών βομβών οι Αμερικανοί.

Θέλω να ζητήσω από τη διαχειριστική ομάδα να εξετάσει το ενδεχόμενο απαγόρευσης ή κάποιου είδους περιορισμού της χρήσης URL Shorteners.
Αυτό δηλ. που το κανονικό URL είναι ας πούμε https://forum.4troxoi.gr/mypost αλλά κάποιος χρήστης επίτηδες το περνάει από κατάλληλη εφαρμογή και σε εμάς φαίνεται σαν https://x.y.z/fderd8823nax. Κάνοντας κλικ στο δεύτερο γίνεται προώθηση στο πρώτο αλλά στο ενδιάμεσο μπορούν να γίνουν διάφορες ενέργειες αδιαφανείς και άγνωστες σε εμάς που κάναμε το κλικ (πχ. να μετράει με χρήση cookies ή με άλλο τρόπο πόσοι και ίσως και ποιοί έκαναν κλικ)
Πέρα από αυτές τις ενέργειες, το κύριο πρόβλημα ως χρήστες του παρόντος Forum είναι ότι δεν μπορούμε πλέον εμείς να αξιολογήσουμε την κατ΄ εμάς ποιότητα και αξιοπιστία των παρατιθέμενων πηγών αλλά και να αποφασίσουμε αν θα κάνουμε κλικ για να διαβάσουμε την πρωτότυπη είδηση, αν θα βρούμε άλλα σχετικά λινκ κτλ.
Θεωρώ την πρακτική αυτή, ιδίως μάλιστα αν κάποιος χρήστης το κάνει συστηματικά, "αντισυναδελφική" και αντίθετη με το πνεύμα της τεκμηρίωσης των λεγομένων του καθενός μας στο Forum, της προώθησης του διαλόγου και της ανοικτής ανταλλαγής πληροφοριών. Πραγματικά δεν μπορώ να βρώ κανένα πλεονέκτημα της πρακτικής αυτής για τους άλλους χρήστες του Forum.
Σε ό,τι με αφορά, απλά δεν κάνω ποτέ κλικ και αυτόματα θέτω όλες τις σχετικές παραθέσεις σε κατάσταση αμφίβολης αξιοπιστίας αλλά δε νομίζω ότι αυτό είναι το ζητούμενο από μια οποιαδήποτε δημοσίευση σε ένα Forum.

EDIT: Πρόσεξα ότι στον Κανονισμό αναφέρεται ότι απαγορεύεται:

H αντιγραφή υλικού άλλων ιστοσελίδων ή πηγών πληροφόρησης(περιλαμβανομένων άλλων Διαδικτυακών Forum) χωρίς αναφορά της προέλευσής τους.

Επειδή τα URL Shorteners κάνουν ακριβώς αυτό, δηλ. κρύβουν την προέλευση των πληροφοριών, θεωρώ ότι ίσως να μην χρειάζονται ειδική πρόβλεψη αλλά να παραβιάζουν ευθέως το παραπάνω άρθρο του κανονισμού.

@criuser
Προς πληροφόρησή σου ούτε βάζελος είμαι. Αν μου βάλεις ένα πιστόλι στο κεφάλι και μου πεις να διαλέξω Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό θα διαλέξω Παναθηναϊκό αλλά μέχρι εκεί.
Φάσκεις και αντιφάσκεις όμως.
Αν "ήταν η καλύτερη ομάδα" και "το πήρε δίκαια" τότε προς τι η συζήτηση για "όργια της διαιτησίας" ?
Οπως έχει γράψει και ο αναλυτής πρώην διαιτητής που έβαλα παραπάνω, η διαιτησία έπαιξε "έδρα" αλλά δεν καθόρισε το αποτέλεσμα, ούτε έσφαξε τη Ρεάλ (που λένε οι πονεμένοι Ισπανοί).
Οπότε προς τι η συζήτηση ?

Οσο για τον dpg συγνώμη αλλά που πήγε η αστική σου ευγένεια όταν σχολιάζεις τα οικογενειακά των Αγγελοπουλαίων, τα δικαστήριά τους κτλ. ?

Ο dpg είναι ένας προκλητικός χούλιγκαν, που εξαιτίας του έχει χάσει η ομάδα του τουλάχιστον ένα πρωτάθλημα (πέρυσι) και προκαλεί τους πάντες (δεν υπάρχει κανένας που να μην είναι τσακωμένος μαζί του, από την ΕΟΚ έως την EL) και υποδαυλίζει βία και χάος. Οπως δεν γούσταρα τον παραγκο-Κόκκαλη και τον τραμπούκο Μαρινάκη, έτσι δεν γουστάρω και τον τοξικό Γιαννακόπουλο.

@criuser said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:

https://www.facebook.com/reel/2501725993609005

Δεν έχω Facebook, δεν κάνεις μια περίληψη ?
(Οπως εσύ ζητάς περιλήψεις για τα βίντεο )

Το διεθνές δίκαιο (το οποίο είναι θεωρία έως ότου υπάρξει σχετική απόφαση δικαστηρίου) δεν δέχεται αυτονόητα πλήρη επήρεια όλων των νησιών, υπάρχουν πολλές σχετικές αποφάσεις της Χάγης.

Ακόμα και εμείς δεχτήκαμε μειωμένη επήρεια της Κρήτης σε σχέση με την Αίγυπτο (νομίζω κάπου 45% Κρήτη 55% Αίγυπτος) προκειμένου να συμφωνήσουμε για την ΑΟΖ με την Αίγυπτο

Αρα η πλήρης επήρεια του Καστελόριζου είναι μια μαξιμαλιστική θέση, την οποία, επαναλαμβάνω, καλά κάνουμε και έχουμε σε αυτή τη φάση, αλλά ρεαλιστικά δεν μπορεί να περιμένουμε ότι θα "σταθεί" στη Χάγη.

Ρώτησα το Gemini "ποιό είναι στην Ελλάδα το ποσοστό κατοικιών με ιδιόκτητη θέση στάθμευσης ?"

Και πήρα την ακόλουθη απάντηση:

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από την απογραφή του 2021, το ποσοστό των ελληνικών νοικοκυριών που διαθέτουν τουλάχιστον μία ιδιόκτητη θέση στάθμευσης ανέρχεται στο 48,7% (για όσα νοικοκυριά κατέχουν ένα ή περισσότερα αυτοκίνητα).
Πιο αναλυτικά:
Απόλυτοι Αριθμοί: Από τα περίπου 3 εκατομμύρια νοικοκυριά (3.016.163) που διαθέτουν αυτοκίνητο, σχεδόν τα 1,45 εκατομμύρια (1.446.814) έχουν πρόσβαση σε δικό τους πάρκινγκ.
Τάσεις: Η έλλειψη ιδιόκτητων θέσεων είναι εντονότερη στα μεγάλα αστικά κέντρα και ειδικά στην Αθήνα, όπου οι τιμές αγοράς θέσεων στάθμευσης έχουν σημειώσει ραγδαία αύξηση (π.χ. στον Νέο Κόσμο οι τιμές αυξήθηκαν κατά 88% μεταξύ 2020-2025).
Μελλοντικές Προοπτικές: Το ποσοστό αυτό αναμένεται να αυξηθεί σταδιακά, καθώς ο ισχύων οικοδομικός κανονισμός υποχρεώνει την κατασκευή θέσεων στάθμευσης στα νέα κτίρια.

@red_monster said in TESLA FORUM:

@tkin73 said in TESLA FORUM:

@stefan147 said in TESLA FORUM:

Εχω ξαναγράψει οτι ειναι τεράστια στρατηγική αποτυχία της Τεσλα να επιλέξει να πλασαριστεί αποκλειστικα ως προϊόν τεχνολογίας. Ειναι απείρως καλύτερο ως προϊόν μηχανολογίας, οσο κι αν ακουγεται παραξενο. Τεχνολογικά και δη ως software τα βρισκω μετριοτατα πάρα τις επικρατουσες αντιλήψεις.

Έχεις δίκιο που αναδεικνύεις αυτό το κομμάτι γιατί πράγματι πολλοί μένουν στο λογισμικό. Οδηγώντας τα βλέπεις το πόσο προηγμένα είναι πλέον και μηχανολογικά.
Απλά έχουν και το κορυφαίο OTA / software που κυκλοφορεί.

Και μηχανολογικά και σε επίπεδο software είναι κορυφή.
Το θέμα τους είναι το μήκος, η ίδια η ηλεκτροκίνηση ως επιλογή χρήσης και, βέβαια, η απουσία premium αίσθησης. Premium με μια οθόνη και ένα τιμόνι δεν γίνεται , μπείτε σε μια i4 και θα καταλάβετε γιατί ! Προσωπικά μου είναι αδιάφορο, μην πω οτι το προτιμάω κιόλας !
Ανεξάρτητα από το ολοένα και πιο περιορισμένο πορτοφόλι του Έλληνα, τα Tesla είναι ουσιαστικά λαϊκά οχήματα για τον πολύ κόσμο, ένα σύγχρονο Model T !

Προφανώς δεν πάει μόνο στα Tesla αυτό αλλά "Λαϊκά αυτοκίνητα για τον πολύ κόσμο" δεν κολλάει με το "...αρκεί να έχουν ιδιωτικό γκαράζ για φόρτιση" (και επειδή θα προκύψει και η σχετική αντίρρηση συμπληρώνω) "...ή προσωπική θέση στο εταιρικό γκαράζ για φόρτιση"
Ο "πολύς κόσμος" σε όλο τον πλανήτη (νομίζω στην Ελλάδα κάπου 70%) παρκάρει το αυτοκίνητό του στο δρόμο άρα δεν έχει λύση για συστηματική "μη μπελαλίδικη" φόρτιση.
Μέχρι να λυθεί αυτό το ζήτημα τα ηλεκτρικά είναι στην αντίθετη κατεύθυνση από το Model T δηλ. την εκδημοκράτηση της αυτοκίνησης, είναι μόνο για τις ελιτ με δυνατότητα ιδιωτικής φόρτισης.

Εχοντας πάντως οδηγήσει για 1900 Km ένα Model 3 LR στη Νορβηγία συμφωνώ ότι είναι ένα εξαιρετικά καλοστημένο και μηχανολογικά άρτιο αυτοκίνητο. Στο όριο βγάζει μια τυπική υποστροφή και εν γένει δεν γουστάρει lift-off και τέτοια αλλά οδηγώντάς το με γραμμές και εκμεταλλευόμενος το φανταστικό power train μπορείς να πας απίστευτα γρήγορα σε ένα επαρχιακό δρόμο.
Εχει βέβαια κάποια μειονεκτήματα:

• Μέτρια φρένα (ίσως λόγω ανάκτησης δεν δίνουν σοβαρή αίσθηση)
• Επιεικώς αδιάφορο "τιμόνι"
• Μεγάλες διαστάσεις
• Μικρή απόσταση από το έδαφος και αντίστοιχα μικρές διαδρομές των αναρτήσεων, δεν είναι για ανώμαλα οδοστρώματα.

Αλλά συνολικά το άθροισμα είναι σαφέστατα θετικό, πρέπει να είναι από τα καλύτερα οδηγικά "κανονικά" (όχι "σπορ", "ειδικά" κτλ.) αυτοκίνητα.

@w202-amg said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Πάντως οι Γερμανοί στο πρόσφατο παρελθόν έκαναν διαλογή μεταναστών και πήραν μόνο τους χρήσιμους.

Ακριβώς το ίδιο έκαναν και τη δεκαετία του 60 και πήγαν έτσι δεκάδες μπορεί και εκατοντάδες χιλιάδες δικοί μας Gastarbeiter

@realzeus said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Κι εγώ πιστεύω ότι προσπαθεί να αποκτήσει ατομικό όπλο. Όχι όμως για να το χρησιμοποιήσει, αλλά για το φόβητρο που η κατοχή του επιφέρει.

Δεν βλέπω το Ιράν να φοβάται το Ισραήλ πάντως.
Ούτε βλέπω το Ισραήλ να είναι διατεθειμένο να χρησιμοποιήσει ατομικά/πυρηνικά εναντίον του Ιράν. Μήπως φοβάται προκαταβολικά ?
(Εκτός και αν δεν έχει πυρηνικά το Ισραήλ αλλά η κοινή αντίληψη είναι ότι έχει)

Το Ιράν απήντησε αναλογικά στις επιθέσεις που δέχτηκε. Δεν χτύπησε από μόνο του ξένες χώρες.

ΟΚ το Μπαχρέιν με τη ναυτική βάση, ΟΚ και το αεροδρόμιο στη Σ. Αραβία με τα AWACS και τα KC-135 (εντυπωσιακό χτύπημα, που δείχνει πως οι Ρώσοι μάλλον τους τροφοδότησαν με δορυφορικές εικόνες... και καλά έκαναν βέβαια)

Δέχτηκε επίθεση το Ιράν από το Ντουμπάι και το Αμπου-Ντάμπι και έστειλε drones να χτυπήσουν "αναλογικά" τα ξενοδοχεία και τον τερματικό σταθμό της Φουτζέιρα στην Αραβική Θάλασσα ? Από το Ομάν μήπως ? Από το Κατάρ, όπου δεν χτύπησαν μόνο τη βάση των ΗΠΑ αλλά και το Ρας-Λαφφάν ? Εν τω μεταξύ αν θυμάμαι καλά ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ χτύπησαν ενεργειακούς στόχους του Ιράν, πχ. στο νησί Χάργκ, που θα μπορούσαν άνετα να το ισοπεδώσουν, χτύπησαν μόνο τα αντιαεροπορικά, όχι τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, δηλαδή αυτό που έκανε το Ιράν ήταν ο ορισμός της "αναλογικής" απάντησης NOT.

Η προσέγγιση του Ιράν προς τις χώρες της περιοχής είναι: if we burn, you burn with us. Και το ίδιο θα γίνει αν κλιμακωθεί η σύγκρουση. Κανονική ομηρεία δηλαδή.
Νταβατζής και νταής της περιοχής το Ισραήλ, σωστά, τώρα έχουν στην περιοχή και δεύτερο νταβατζή και νταή (λίγο με μαυρισμένα μάτια και πατερίτσες αλλά δέρνει ακόμα μια χαρά).

Ακόμα και ο πόλεμος στην Ουκρανία απέδειξε ότι η χώρα με το μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο στον πλανήτη δεν έκανε χρήση έστω και τακτικών πυρηνικών ίπλων,

Το δόγμα του ΝΑΤΟ ήταν ότι τέτοια όπλα χρησιμοποιείς ως last resort αν σε "στριμώξουν" και χάνεις στο πεδίο.
Το αντίστοιχο δόγμα της Ρωσίας ήταν απ΄ όσο γνωρίζω για "επίθεση στη μητέρα πατρίδα" αλλά πραγματικά, για ποιό λόγο να χρησιμοποιήσει η Ρωσία τακτικά πυρηνικά τη στιγμή που, σύμφωνα με πολλούς, και εσένα, κερδίζει στο πεδίο ? Επειδή έπεσαν 10 drones σε 10 διυλιστήρια ? Δεν βλέπω κάποια ιδιαίτερη αυτοσυγκράτηση εδώ, απλά δεν δικαιολογείται / απαιτείται η χρήση τέτοιων ακραίων μέσων, αν το πατήσουν το κουμπί δεν υπάρχει επιστροφή: όλα τα σενάρια πολέμου, που έτρεχαν οι Αμερικάνοι τις δεκαετίες του 60-70-80 και ξεκινούσαν από "περιορισμένη" και "τοπική" χρήση τακτικών πυρηνικών κατέληγαν τελικά σε παγκόσμιο θερμοπυρηνικό πόλεμο.

Οπότε η κουβέντα διαφόρων φαιδρών τύπων για από πιθανή έως αναγκαία χρήση τακτικών πυρηνικών από τη Ρωσία είναι για γέλια, ευτυχώς ο Πούτιν είναι γάτος και καταλαβαίνει τι παίζεται, δεν λαμβάνει υπόψη του τον κάθε trigger happy παπάρα (βάζει και το σκύλο του (Μεντβέντεφ) μπροστά να "γαυγίζει" και τον παίρνουν σοβαρά καρά-LOL)

@realzeus said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Το Ιράν έχει υπογράψει την Non Proliferation Treaty και εκεί έγκειται το άδικο του σε περίπτωση που προσπαθεί να εμπλουτίσει ουράνιο για δημιουργία ατομικού όπλου.

Επίσης η NNPT λέει ότι έχεις μεν δικαίωμα εμπλουτισμού για ειρηνική χρήση αλλά με υποχρέωση παρακολούθησης από την ΙΑΕΑ. Κάτι που το Ιράν αρνήθηκε επί χρόνια και μόνο με τη συμφωνία του 2015 επί Ομπάμα δέχτηκε.
Με λίγα λόγια, τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια: το Ιράν προσπαθεί να αποκτήσει ατομικά όπλα.

Πράγμα που δεν το θέλουν όχι μόνον οι ΗΠΑ αλλά και η Ρωσία και η Κίνα. Όχι γιατί φοβούνται ότι το Ιράν θα το χρησιμοποιήσει (σέβομαι την εκτίμησή σου, αλλά δεν την συμμερίζομαι), αλλά επειδή η κατοχή ατομικού όπλου θα έδινε περισσότερη ανεξαρτησία και αυτονομία σε μια χώρα που και οι Ρώσοι και οι Κινέζοι θέλουν να ελέγχουν ως έναν βαθμό.

Εχεις δίκιο ως προς αυτό. Κανείς δεν θέλει να αποκτήσει τέτοια όπλα το Ιράν.
Αυτό δε σημαίνει ότι το Ιράν δίνει δεκάρα τι θέλουν ΗΠΑ-Ρωσία-Κίνα...

Προσωπικά δεν πιστεύω ότι θα το χρησιμοποιούσαν κατά του Ισραήλ, ανοίγοντας τον Ασκό του Αιόλου. Πρώτον γιατί ξέρουν ότι μπορεί να δεχθούν συντριπτικό πυρηνικό πλήγμα από τις ΗΠΑ ως αντίποινα

Μα δεν είδες το pattern και στον παρόντα πόλεμο ?
Θα απειλήσουν ότι θα κάνουν το ίδιο σε όλες τις χώρες του κόλπου, θα φάει μία το Τελ-Αβίβ και καπάκι απειλή για Ριάντ, Αμπου-Ντάμπι, Μανάμα κοκ. (όπου για τέτοιες μικρές αποστάσεις το delivery δεν είναι πρόβλημα και με drones που λέει ο λόγος...) αν δεν κάτσουν όλοι στα αυγά τους.

Το πρόβλημα είναι με την ηγεσία του Ιράν: σε αντίθεση με τον Κιμ, δεν θεωρώ ότι οι μουλάδες στο Ιράν ενεργούν με βάση την "κοινή λογική" (πχ. ότι αποδέχονται το δόγμα MAD για τα πυρηνικά). Δεν είναι τρελλοί με την ψυχιατρική έννοια αλλά σίγουρα σκέφτονται με διαφορετικό τρόπο και διαφορετικά κριτήρια από όλους τους υπόλοιπους κατόχους ατομικών/πυρηνικών όπλων, περιλαμβανομένου του Ισραήλ και της Βόρειας Κορέας.

και δεύτερον επειδή θα διακινδύνευαν να χάσουν την υποστήριξη της Ρωσίας αν ξεκινούσαν τον πυρηνικό εφιάλτη δίπλα στα σύνορά της.

Δευτερεύοντα ζητήματα.

Τέλος υπάρχει και το πρακτικό ζήτημα, του πως θα παρέδιδαν αυτό το όπλο στο Ισραήλ, καθώς πρέπει να θεωρείται σχεδόν σίγουρο ότι δεν έχουν σήμερα (κανείς δεν ξέρει για το μέλλον) την δυνατότητα σμίκρυνσης των κεφαλών σε κλίμακα τέτοια που να επιτρέπει την τοποθέτηση στους βαλλιστικούς πυραύλους που διαθέτουν, ενώ και η αεροπορία τους είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

Ναι αυτό είναι ο λόγος του εμπλουτισμού. Δεν χωράει μια βόμβα με 65% εμπλουτισμό σε ένα πύραυλο ή σε ένα αεροπλάνο (είναι και βαρύ το ρημάδι το ουράνιο) θέλει 90%-95% εμπλουτισμό. Το ξέρουμε αυτό από την εποχή του σχεδίου Μανχάτταν.

Ομως δεν τους εμποδίζει κανείς (με μεγάλο ρίσκο προφανώς) να βάλουν μια βόμβα σε ένα φορτηγό στο κέντρο του Τελ-Αβίβ ή να φτιάξουν μια βρώμικη βόμβα.
(Αυτό που έλεγα ότι σκέφτονται με διαφορετικό τρόπο, εσύ σκέφτεσαι αεροπλάνα και πυραύλους...)

Από την άλλη, η Β. Κορέα απέδειξε ότι αν όντως έχεις τέτοια όπλα, δεν σε βομβαρδίζει κανείς και δεν μπορώ να ψέξω τους Ιρανούς επειδή προσπαθούν να προστατευτούν.

Δεν ισχύει. Δεν εμπόδισε η κατοχή ατομικών όπλων από το Ισραήλ ή από το Πακιστάν το να τους βομβαρδίσουν το Ιράν ή η Ινδία.

Επίσης, προ των γεγονότων του 2023, δεν θυμάμαι να είχε επιτεθεί άμεσα η μία χώρα στην άλλη. Ομως το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν πάει πίσω δεκαετίες και η υποστήριξη του Ιράν σε proxies που επιτίθενται άμεσα στο Ισραήλ (Χεζμπολάχ, ο καρκίνος του Λιβάνου και Χαμάς) ή στη Σ. Αραβία (Χούθι) είναι δεδομένη επίσης για δεκαετίες.

Αρα τελικά αν θέλουν να "προστατευτούν" οι Ιρανοί εξίσου (και με ακόμα περισσότερους λόγους λόγω των proxies) το θέλουν και οι Ισραηλινοί.

Το παράδειγμα της Βόρειας Κορέας δεν είναι κατάλληλο για πολλούς λόγους: (α) Βόρεια Κορέα = Κίνα όπως Νότια Κορέα = ΗΠΑ (ενώ κάποια τέτοια εξίσωση δεν ισχύει ούτε για το Ισραήλ ούτε για το Ιράν) (β) Βόρεια Κορέα = ελάχιστη στρατηγική και οικονομική αξία σε αντίθεση με το Ιράν (γ) Μέγεθος Βόρεια Κορέα = 26M κάτοικοι 120K Km2 έκταση (σαν την Ελλάδα) ΑΕΠ $27Β, Ιράν = 93M κάτοικοι 1.65M Km2 έκταση, ~$350Β ΑΕΠ.

Κλείνοντας, επειδή ανέφερες τον Κιμ έχω να πω ότι έχει αποδειχθεί πολύ πιο λογικός από όλους τους άλλους. Κάνει κάθε λίγο δοκιμές βαλλιστικών πυραύλων προς την θάλασσα, δείχνει και στην παρέλαση τους εκτοξευτές των ICBM του (αντιγραφή των Ρωσικών βέβαια), αλλά δεν επιτέθηκε σε κανέναν. Ξέρει καλά τι κάνει...

Ναι συμφωνώ για τον Κιμ, κάνουμε την πλάκα μας αλλά μέχρι εκεί, δεν είναι καθόλου τρελλός.
Εμένα η ένστασή μου για τον Κιμ δεν είναι ούτε το αν έχει ατομικά ούτε αν είναι κομμουνιστής κληρονομικός μονάρχης (sic), είναι ότι κάνει εξοπλισμούς κτλ. ενώ ο λαός του ψωμολυσσάει. Αλλη συζήτηση αυτή.

@andya3 said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Το Ιράν θεωρείται από τις ΗΠΑ ο σημαντικότερος αντίπαλός τους στη Μέση Ανατολή για ένα σωρό λόγους που πάνω-κατω είναι γνωστοί, μην φλυαρώ. Δεν ξεκίνησε από τον Τραμπ η σύγκρουση.

Μετά την πλήρη αποτυχία της πολιτικής κατευνασμού από τον Ομπάμα, αναμενόμενη ήταν η στρατιωτική επίθεση από τον φύσει παράτολμο και λίγο παρανοικό Τραμπ.

Γιατί απέτυχε η πολιτική Ομπάμα ? Υπενθυμίζω ότι υπήρχε συμφωνία του 2015, με επιθεωρήσεις της ΙΑΕΑ κτλ., που ο Τράμπ κατάργησε ο ίδιος μόλις ήρθε στην εξουσία. Αρα το ό,τι ο Τράμπ είπε ότι απέτυχε η πολιτική κατευνασμού δε σημαίνει ότι ισχύει κιόλας.

Η στρατιωτική επίθεση ήταν βασικά ένα decapitation strike με σκοπό να καταρρεύσει το καθεστώς από μόνο του (στη βάση και των διαδηλώσεων του Ιανουαρίου κτλ.). Με φανταστικό ομολογουμένως intelligence (από το Ισραήλ, υποθέτω ότι "κάηκαν" αυτοί...), κακή ανάλυση και μπόλικο wishful thinking. Από τη στιγμή που δεν πέτυχε, δεν υπήρχε κανένα σχέδιο για την "ημέρα 2" ούτε για έξοδο.

Και δεν βλέπω με ποιό τρόπο τώρα είμαστε κοντύτερα στην επίτευξη των σημαντικών αντικειμενικών στόχων της επίθεσης, σύμφωνα με τον Τράμπ, το να μην αναπτύξει ποτέ το Ιράν ¨πυρηνικά" και δευτερευόντως να αλλάξει το καθεστώς. ΟΚ μπορεί να έχει πάει πίσω λόγω των επιθέσεων το πυρηνικό τους πρόγραμμα αλλά από την άλλη εκεί που ήταν στην εξουσία οι ημίτρελλοι τώρα ήρθαν οι ντιπ-για-ντιπ τρελλοί.

Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει, να ξανακάνει συμφωνίες που δεν τηρεί το Ιράν και να το αφήνει να πουλάει τσαμπουκά σε όλες τις χώρες της περιοχής εις βάρος των ΗΠΑ;

Να αφήσει την πολιτική Ομπάμα να δείξει τι μπορεί να κάνει, όχι σε 1 χρόνο αποχώρηση από τη συμφωνία.
Υπάρχουν κόκκινες γραμμές: όχι επίθεση σε άλλο κυρίαρχο κράτος, όχι χρήση πυρηνικών κτλ.
Εγινε και η υποτίθεται "καθοριστική" επίθεση το καλοκαίρι του 2025 με τις ΜΟΑΒ, "ποτέ το Ιραν πυρηνικά, τα θάψαμε" και τέτοιες θριαμβολογίες κτλ. Και πάλι τζίφος δηλαδή, μετά από 8 μήνες πάλι επίθεση.

Το τι θα πετύχει θα δείξει. Πάντως από το να καθόταν με σταυρωμένα χέρια και να προσευχόταν να φτιάξουν τα πράγματα από μόνα τους, όπως προκρίνουν οι γεωπολιτικά ανύπαρκτοι ευρωπαίοι, κάτι καλύτερο μπορεί να πετύχει.

Δεν βλέπω πως μπορεί ο ίδιος άνθρωπος να είναι κατά της επίθεσης της Ρωσίας σε ένα άλλο κυρίαρχο κράτος στην Ουκρανία (φουλ επίθεση αυτή) και ταυτόχρονα υπερ της (μόνο αεροπορικής και ναυτικού αποκλεισμού, που είναι πράξη πολέμου, πάντως χωρίς boots on the ground πλην αποστολών SAR) επίθεσης των ΗΠΑ / Ισραήλ στο κυρίαρχο κράτος Ιράν.

Για την Ελλάδα η σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν είναι μάλλον αρνητική, γιατί ανεβαίνουν οι τιμές του πετρελαίου. Αλλά δεν φιλοτημήθηκε ο πλανητάρχης να ρωτήσει τη γνώμη μας και να πάρει την έγκρισή μας, τι να κάνουμε τώρα...

Μόνο που θα στο χαλάσω, καθώς (το έχω γράψει πολλάκις) διαφωνώ 100% με την επίθεση των ΗΠΑ / Ισραήλ στο Ιράν.
Αυτό δεν σημαίνει ότι συμπαθώ το Ιράν.

@realzeus said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Αυτό που «θεωρούμε» ότι το Ιράν προσπαθεί να αποκτήσει ατομικά ή θερμοπυρηνικά όπλα (υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα δύο) και σκοπεύει να τα χρησιμοποιήσει, που ακριβώς εδράζεται και πως τεκμαίρεται;

Για ατομικά μιλάμε (προς το παρόν).
Δεν έχει ακόμα. Ομως εμπλουτίζει ουράνιο εδώ και δεκαετίες (πηγή: ΙΑΕΑ)
Για ποιό λόγο ? Για το μοναδικό αντιδραστήρα τους, που έχει εγγυημένο καύσιμο για όλη τη ζωή του από τους Ρώσους ?
(Ναι το δικαιούνται με βάση τη NNPT αλλά λογική θεωρώ η απορία μου, εξάλλου το δικαιούνται αλλά υπό έλεγχο από την ΙΑΕΑ, που δεν συμβαίνει εδώ και χρόνια)

Οσο για το ό,τι σκοπεύει να τα χρησιμοποιήσει, αυτή είναι δική μου εκτίμηση με βάση την ανέκαθεν διακήρυξη για "εξαφάνιση" του Ισραήλ, τη λύσσα που έχει τόσα χρόνια να διατηρεί proxies (Χεζμπολά, Χαμάς, Χούθι) και το ό,τι, σε αντίθεση με το Νετανιάχου, που αν μη τι άλλο θα κριθεί εντός ολίγου σε εκλογές (και ελπίζω να μας αδειάσει τη γωνιά και να πάει εκεί που του πρέπει, στο δικαστήριο) οι τύποι δεν λογοδοτούν πουθενά και είναι εδώ και δεκαετίες μια στυγνή θεοκρατική δικτατορία (για να προλάβω, το ίδιο είναι και η Σ. Αραβία αλλά υπό έλεγχο, αν μη τι άλλο δεν χρηματοδοτεί τρομοκράτες όπως η Χαμάς)

@realzeus said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Το ότι το Ισραήλ (μάλλον, αλλά όχι σίγουρα) έχει τέτοια όπλα δεν μας φοβίζει;

Αν τα έχει από το 1967 και δεν τα έχει χρησιμοποιήσει τότε δεν μας φοβίζει περισσότερο από το Πακιστάν ή την Ινδία (που και αυτοί πρόσφατα αντάλλαξαν τις συνήθεις ντουφεκιές τους, δεν είναι τίποτα ήσυχα παιδιά).

Είναι οι Μουλάδες πιο επικίνδυνοι από τον σιωνιστή-φασίστα Νετανιάχου; Θυμίζω ο Νετανιάχου επιτέθηκε πρώτος στο Ιράν συμπαρασύροντας τις ΗΠΑ, όχι το αντίθετο.

Θα πρέπει δηλαδή να διαλέξουμε ανάμεσα στον ηλίθιο και τον πανηλίθιο ?
Δηλαδή το να είμαστε αντιαμερικανοί ή/και αντιισραηλινοί σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε φιλοιρανοί ?
Ακόμα και ο τρελλο-Κιμ πιο εμπιστοσύνης είναι (ακόμα και με λίγα ατομικά που έχει) από τους μουλάδες.

@piliourits said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

@nass said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

ο στόχος του πολέμου δεν ήταν ο έλεγχος των στενών, αυτό είναι ας πούμε "στόχος ευκαιρίας", ο στόχος ήταν τα πυρηνικά και οι πύραυλοι του Ιράν.

Τον πόλεμο που έκαναν Ισραήλ & ΗΠΑ για την ανατροπή των μουλάδων και κυριαρχία στο Ιράν, δυστυχώς για μας τον έχασαν ξεκάθαρα, το Ισραήλ τράπηκε σε φυγή, κι έμειναν μόνες οι ΗΠΑ του ανισόρροπου Τραμπαρίφα που υπέγραψε συνθήκη με φαρδιά πλατιά υπογραφή στη κυριολεξία, να παλεύουν πλέον να αποκαταστήσουν την τάξη πραγμάτων στη διεθνή ναυσιπλοΐα, όπως ήταν πριν ξεκινήσουν την επίθεση κι αποκτήσει το Ιράν τον πλήρη έλεγχο του Ορμούζ.

Για αλλαγή καθεστώτος πήγαιναν (όχι όμως σε φάση μπανανίας, κάνουμε πραξικόπημα και ανεβάζουμε στην εξουσία τον αγαπημένο μας λοχία, όπως φάνηκε δεν υπήρχε κάποιο σχέδιο εισβολής ή πραξικοπήματος, πλην της wishful thinking λαϊκής εξέγερσης), δεν τους βγήκε.
Κύρια απειλή όμως για το Ισραήλ δεν είναι οι ίδιοι οι μουλάδες αλλά τα πυρηνικά.
Και οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν είναι ανισόρροποι αλλά δεν ασχολείται κανείς μαζί τους (ΟΚ πλην Πακιστάν).
Το πρόβλημα του Ιράν ήταν ότι απειλεί το Ισραήλ είτε δια αντιπροσώπων είτε άμεσα, αν αποκτήσει πυρηνικά δεν θα διστάσει να τα χρησιμοποιήσει.
Είναι προφανές ότι τους 2 κύριους στόχους τους (πυρηνικά + αλλαγή καθεστώτος) δεν τους πέτυχαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Ομως "πλήρης έλεγχος του Ορμούζ" από το Ιράν δεν ισχύει, όταν όποιον αφήνει το Ιράν να περνάει τον σταματάνε απέξω οι Αμερικανοί (και έχουν τους πόρους να το κάνουν αυτό για δεκαετίες). Εκεί δεν υπάρχει προς το παρόν νικητής. Και είναι ένα χαρτί που δεν μπορούν να παίζουν επ΄ άπειρον οι Ιρανοί (ούτε με τους ξεβράκωτους τους Χούθι, που στείλαμε μια φρεγάτα και κόπηκαν μαχαίρι οι επιθέσεις πέρυσι) ούτε μπορούν να κηρύξουν πόλεμο σε όλους τους τους γείτονες (η συμμαχία Τουρκίας-Σ Αραβίας-Πακιστάν μπορεί να έχει 2 αντιπάλους, και το Ισραήλ και το Ιράν).

Ποιός έχει το πάνω χέρι στο Ορμούζ

Στενά του Ορμούζ: «That sucker is open» – Ποιος πραγματικά έχει το πάνω χέρι στο πέρασμα που κρίνει τα πάντα

«That sucker is open». Με αυτή τη χαρακτηριστική φράση ο Ντόναλντ Τραμπ περιέγραψε στο Axios αυτό που η Ουάσιγκτον θεωρεί σήμερα ίσως τη σημαντικότερη στρατηγική ανατροπή έξι μήνες μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν.
Τα Στενά του Ορμούζ, το ισχυρότερο διαπραγματευτικό όπλο της Τεχεράνης, δεν βρίσκονται πλέον – κατά τους αμερικανικούς ισχυρισμούς – υπό τον ίδιο ιρανικό έλεγχο. Όπως λένε οι Αμερικανοί έχουν «πάρει το πάνω χέρι».

Η μάχη που ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου με στόχο το πυρηνικό και πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν εξελίχθηκε σταδιακά σε κάτι πολύ μεγαλύτερο: σε πόλεμο για τον έλεγχο του σημαντικότερου ενεργειακού περάσματος του πλανήτη.

Και το διακύβευμα δεν ήταν ποτέ μόνο στρατιωτικό. Ήταν το πετρέλαιο, ο πληθωρισμός, οι μεταφορές, οι οικονομίες της Ασίας και της Ευρώπης – τελικά, το κόστος της ενέργειας για ολόκληρο τον κόσμο.

Το χαρτί που έπαιξε το Ιράν
Όταν άρχισε ο πόλεμος, το Brent βρισκόταν κοντά στα 72 δολάρια το βαρέλι και η διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ γινόταν χωρίς σημαντικά προβλήματα.

Μέσα στις πρώτες 72 ώρες, όμως, η Τεχεράνη ανακοίνωσε ότι κλείνει το πέρασμα και απείλησε ότι θα χτυπά δεξαμενόπλοια που επιχειρούσαν να το διασχίσουν.

Σύμφωνα με Αμερικανούς και Ισραηλινούς αξιωματούχους που επικαλείται το Axios, η κατάσταση κλιμακώθηκε ακόμη περισσότερο όταν δόθηκε εντολή για πόντιση ναρκών στον βασικό διεθνή διάδρομο ναυσιπλοΐας.

Οι επιθέσεις, η απειλή ναρκών και ο φόβος των ναυτιλιακών εταιρειών σχεδόν πάγωσαν την εμπορική κίνηση.

Το αποτέλεσμα φάνηκε άμεσα στις τιμές. Το Brent εκτινάχθηκε μέσα στους επόμενους δύο μήνες έως και τα 126 δολάρια το βαρέλι.

Η Τεχεράνη είχε πετύχει ακριβώς αυτό που επιδίωκε: να μεταφέρει το κόστος του πολέμου από το πεδίο της μάχης στις τσέπες των καταναλωτών και στις οικονομίες των χωρών που εξαρτώνται από εισαγόμενη ενέργεια.

Η αντεπίθεση των ΗΠΑ
Μετά την κατάρρευση της συμφωνίας του Ιουνίου για το Ορμούζ, οι ΗΠΑ επέλεξαν να επιχειρήσουν το άνοιγμα των Στενών χωρίς τη συναίνεση του Ιράν.

Σε συνεργασία με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αμερικανικές δυνάμεις άρχισαν να συνοδεύουν εμπορικά πλοία μέσω του νότιου διαύλου, παρέχοντας αεροπορική κάλυψη και αναχαιτίζοντας ιρανικά drones και πυραύλους cruise.

Ακολούθησε εκστρατεία βομβαρδισμών που, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, περιόρισε σημαντικά την ικανότητα των Φρουρών της Επανάστασης να πλήττουν πλοία.

Ταυτόχρονα, δύτες του Πολεμικού Ναυτικού, Navy SEALs, μη επανδρωμένα υποβρύχια και σκάφη επιφανείας, μαζί με ιδιώτες εργολάβους, ανέλαβαν την ανίχνευση και εξουδετέρωση ναρκών.

Περισσότερα από 200 αντικείμενα που θεωρήθηκαν ύποπτα για νάρκες απομακρύνθηκαν από τον κύριο διάδρομο, αν και σύμφωνα με τους Αμερικανούς μόλις 11 ήταν πραγματικές νάρκες και ακόμη λιγότερες είχαν τοποθετηθεί σωστά.

Παράλληλα επανήλθε ο αποκλεισμός ιρανικών λιμανιών. Το αποτέλεσμα, κατά την αμερικανική εκδοχή, είναι ότι το Ιράν έχει χάσει σημαντικό μέρος της δυνατότητάς του να ελέγχει το πέρασμα.

20 έως 30 δεξαμενόπλοια κάθε βράδυ
Η εικόνα απέχει ακόμη πολύ από την προπολεμική κανονικότητα. Όμως οι ΗΠΑ υποστηρίζουν ότι τις τελευταίες εβδομάδες 20 έως 30 δεξαμενόπλοια περνούν κάθε βράδυ από τον νότιο δίαυλο, μεταφέροντας κατά μέσο όρο 9 έως 10 εκατ. βαρέλια.

Ο όγκος αυτός αντιστοιχεί περίπου στο μισό της προπολεμικής κίνησης. Ο διοικητής της CENTCOM, ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, ανακοίνωσε ότι οι διεθνώς αναγνωρισμένες θαλάσσιες οδοί είναι πλέον απαλλαγμένες από ιρανικές νάρκες, υποστηρίζοντας ότι «οι διεθνείς θαλάσσιοι διάδρομοι είναι ανοικτοί και η δυναμική αυξάνεται».

Η Ουάσιγκτον θέτει ακόμη υψηλότερο στόχο: έως τα μέσα Σεπτεμβρίου επιδιώκει να διευρύνει τον βασικό δίαυλο ώστε τουλάχιστον 50 πλοία να μπορούν να εισέρχονται και να εξέρχονται από τον Κόλπο κάθε βράδυ, με στόχο την αποκατάσταση του 60%-70% των προπολεμικών εξαγωγών πετρελαίου.

Ήδη τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν και το Κουβέιτ συμμετέχουν στην προσπάθεια, ενώ η Σαουδική Αραβία αναμένεται να ακολουθήσει. Οι ΗΠΑ ελπίζουν ακόμη ότι το Κατάρ θα αρχίσει να στέλνει φορτία LNG μέσω του προστατευόμενου διαδρόμου.

Η μεγάλη επιφύλαξη
Υπάρχει, ωστόσο, ένα σημαντικό «αλλά». Αναλυτές πετρελαίου και εταιρείες παρακολούθησης δεξαμενόπλοιων αμφισβητούν εάν η πραγματική κίνηση είναι τόσο μεγάλη όσο υποστηρίζει η Ουάσιγκτον.

Παράλληλα, εξακολουθούν να υπάρχουν αναφορές για πλοία που πλήττονται από βλήματα, γεγονός που δείχνει ότι η ναυσιπλοΐα κάθε άλλο παρά έχει επιστρέψει σε συνθήκες πλήρους ασφάλειας.

Και η ίδια η εικόνα των τελευταίων ημερών το επιβεβαιώνει: άλλα στοιχεία παρακολούθησης έχουν καταγράψει πολύ μικρότερο αριθμό διελεύσεων σε σχέση με τα προπολεμικά επίπεδα.

Με άλλα λόγια, το Ορμούζ μπορεί να ανοίγει – αλλά δεν έχει επιστρέψει ακόμη στην κανονικότητα.

Τα 330 δισ. δολάρια του πολέμου
Το οικονομικό κόστος των έξι μηνών είναι ήδη τεράστιο. Σύμφωνα με στοιχεία του Centre for Research on Energy and Clean Air, οι χώρες που εισάγουν ορυκτά καύσιμα έχουν πληρώσει συνολικά πάνω από 330 δισ. δολάρια επιπλέον εξαιτίας της ενεργειακής αναστάτωσης που προκάλεσε ο πόλεμος.

Το ποσό είναι περίπου ίσο με το ΑΕΠ μιας ολόκληρης χώρας όπως η Φινλανδία. Οι χαμένοι δεν βρίσκονται μόνο στις χώρες του Κόλπου. Ιαπωνία και Νότια Κορέα, οι οποίες πριν από τον πόλεμο εξαρτώνταν σε πολύ μεγάλο βαθμό από φορτία που περνούσαν από το Ορμούζ, αναγκάστηκαν να απορροφήσουν το σοκ των υψηλότερων τιμών.

Στις φτωχότερες οικονομίες το πλήγμα ήταν ακόμη μεγαλύτερο. Οι αναπτυσσόμενες χώρες δαπάνησαν επιπλέον ποσά που αντιστοιχούν περίπου στο 1% του ΑΕΠ τους για να καλύψουν το ενεργειακό σοκ – υπερδιπλάσια επιβάρυνση σε σχέση με τις πλουσιότερες οικονομίες.

Οι μεγάλοι κερδισμένοι
Ο πόλεμος, όμως, δημιούργησε και νικητές.

Παραγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Βόρεια και τη Νότια Αμερική είδαν τα κέρδη τους να εκτοξεύονται, καθώς οι αγοραστές αναζητούσαν εναλλακτικές πηγές μακριά από τον Περσικό Κόλπο.

Ταυτόχρονα, ίσως ο μεγαλύτερος μακροπρόθεσμος κερδισμένος να αποδειχθεί η καθαρή ενέργεια.

Οι υψηλές τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου έκαναν ξαφνικά πιο ελκυστικά τα φωτοβολταϊκά, τις μπαταρίες και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα.

Και εδώ ο μεγάλος ωφελημένος είναι η Κίνα. Από την έναρξη του πολέμου, οι κινεζικές εξαγωγές τεχνολογιών καθαρής ενέργειας κατέγραψαν πέντε συνεχόμενους μήνες ρεκόρ σε αξία, σύμφωνα με το BloombergNEF.

Μόνο τον Ιούλιο, οι Κινέζοι κατασκευαστές πούλησαν στο εξωτερικό περισσότερα από 500.000 ηλεκτρικά και plug-in υβριδικά αυτοκίνητα, περίπου 150% περισσότερα από έναν χρόνο νωρίτερα.

Ο πόλεμος που επιτάχυνε την ενεργειακή μετάβαση
Η ειρωνεία είναι εντυπωσιακή. Ένας πόλεμος που προκάλεσε ένα από τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά σοκ των τελευταίων ετών φαίνεται ταυτόχρονα να έχει επιταχύνει την προσπάθεια απεξάρτησης από το πετρέλαιο.

Στην Κίνα, οι νέες εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών που προστέθηκαν από το 2020 επέτρεψαν στη χώρα να αποφύγει σχεδόν 8 δισ. δολάρια εισαγωγών ορυκτών καυσίμων μεταξύ Μαρτίου και Ιουλίου.

Στην Αφρική, οι εισαγωγές κινεζικού ηλιακού εξοπλισμού αυξήθηκαν κατά 37% στο πρώτο εξάμηνο του 2026.

Στις Φιλιππίνες, όπου η ενεργειακή κρίση είχε οδηγήσει ακόμη και στην εφαρμογή τετραήμερης εργασίας για εξοικονόμηση ενέργειας, οι εισαγωγές κινεζικού εξοπλισμού ηλιακής ενέργειας εκτινάχθηκαν τον Μάρτιο κατά 262% σε ετήσια βάση.

Παράλληλα, οι πωλήσεις ηλεκτρικών αυτοκινήτων σχεδόν διπλασιάστηκαν σε Φιλιππίνες και Ινδονησία τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.

Το πραγματικό «πάνω χέρι»
Η Ουάσιγκτον πιστεύει σήμερα ότι η αλλαγή ισορροπίας στο Ορμούζ της δίνει κάτι πολύ σημαντικότερο από ένα στρατιωτικό πλεονέκτημα. Της δίνει διαπραγματευτική ισχύ.

Το Ιράν εμφανίζεται εκ νέου να ενδιαφέρεται για συνομιλίες, ενώ το Πακιστάν, το Ομάν και το Κατάρ επιχειρούν τις τελευταίες ημέρες να ξαναστήσουν διαύλους επικοινωνίας.

Η κυβέρνηση Τραμπ, όμως, θεωρεί πλέον ότι δεν υπάρχει λόγος να επιστρέψει στους όρους της συμφωνίας του Ιουνίου.

Θέλει πρώτα να διαπιστώσει εάν ο αποκλεισμός, η οικονομική πίεση και η σταδιακή απώλεια του ιρανικού ελέγχου στο Ορμούζ μπορούν να αναγκάσουν την Τεχεράνη να δεχθεί χειρότερους όρους.

Και εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη αλλαγή των τελευταίων έξι μηνών.

Στην αρχή του πολέμου, το Ιράν μπορούσε να απειλεί ότι θα κλείσει τη στρόφιγγα της παγκόσμιας οικονομίας.

Σήμερα οι ΗΠΑ ισχυρίζονται ότι μπορούν να την κρατήσουν ανοιχτή χωρίς την άδειά του.

Εάν αυτό αποδειχθεί πράγματι βιώσιμο, η Τεχεράνη δεν θα έχει χάσει απλώς μέρος του ελέγχου ενός θαλάσσιου περάσματος. Θα έχει χάσει το ισχυρότερο χαρτί που διέθετε για να μεταφέρει το κόστος του πολέμου σε ολόκληρο τον κόσμο.

Και τότε η μάχη για το Ορμούζ μπορεί να αποδειχθεί όχι μόνο η πιο κρίσιμη ναυτική αναμέτρηση του πολέμου, αλλά και το σημείο όπου άρχισε να αλλάζει η ισορροπία του.

Για να δούμε τι ισχύει από αυτά. Ας μην βιαζόμαστε να ανακηρύξουμε νικητές και ηττημένους
Υπενθυμίζω πάντως ότι ο στόχος του πολέμου δεν ήταν ο έλεγχος των στενών, αυτό είναι ας πούμε "στόχος ευκαιρίας", ο στόχος ήταν τα πυρηνικά και οι πύραυλοι του Ιράν.

@azmo said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

ο ρυθμός αύξησης του χρέους έχει ξεπεράσει τον ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ.

Σωστό, αν δανείζεσαι περισσότερο απ΄ ό,τι αναπτύσσεσαι έχεις πρόβλημα...

Η αγορά ομολόγων δείχνει τα δόντια της άλλο σχετικό άρθρο.

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη, λιγότερο προφανής δύναμη πίσω από την άνοδο των αποδόσεων. Οι κυβερνήσεις δεν ανταγωνίζονται πλέον μόνο μεταξύ τους.
Οι τεχνολογικοί κολοσσοί χρειάζονται τεράστια ποσά για να χρηματοδοτήσουν κέντρα δεδομένων, chips, ενεργειακές εγκαταστάσεις και τις υπόλοιπες υποδομές της τεχνητής νοημοσύνης. Η Alphabet έχει φτάσει να εκδίδει ομόλογα διάρκειας έως και 40 ετών.
Την ίδια ώρα, η Ευρώπη αυξάνει τις αμυντικές δαπάνες, οι κυβερνήσεις χρειάζονται κεφάλαια για ενεργειακές και άλλες υποδομές και η γήρανση του πληθυσμού διογκώνει τις υποχρεώσεις για συντάξεις και υγεία.
Το αποτέλεσμα είναι μια πρωτοφανής σύγκρουση αναγκών.
Κράτη και επιχειρήσεις απευθύνονται στην ίδια παγκόσμια δεξαμενή αποταμιεύσεων και ζητούν από τους επενδυτές να χρηματοδοτήσουν ταυτόχρονα δημόσια χρέη, επανεξοπλισμό, ενεργειακή μετάβαση και την επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης.

Υπόψην ότι το Ελληνικό 10ετές είναι αυτή την εποχή γύρω στο 3.95% και των ΗΠΑ στο 4.73%
Και σε αντίστοιχα επίπεδα απόδοσης είναι εταιρικά ομόλογα (αυτό που λέει το άρθρο) προσωπικά τους έχω μια συμπάθεια --> €€€
(Από το να βάζεις λεφτά σε μετοχές απατεώνων στο ανέκδοτο που λέγεται "ελληνικό χρηματιστήριο"...)

Τα κρατικά ομόλογα αποτελούν το σημείο αναφοράς για το κόστος του χρήματος σε ολόκληρη την οικονομία.
Στις ΗΠΑ, η απόδοση του 10ετούς επηρεάζει άμεσα τα στεγαστικά δάνεια. Στην Ευρώπη, η άνοδος των κρατικών αποδόσεων περνά στο κόστος χρηματοδότησης τραπεζών και επιχειρήσεων. Για τις κυβερνήσεις, σημαίνει μεγαλύτερες δαπάνες τόκων και μικρότερα περιθώρια για άλλες πολιτικές.

Υπάρχει και μία ακόμη συνέπεια που παρακολουθεί στενά η Wall Street.

Όσο υψηλότερη γίνεται η απόδοση που προσφέρει ένα κρατικό ομόλογο, τόσο πιο δύσκολο είναι να δικαιολογηθούν πολύ υψηλές αποτιμήσεις στις μετοχές. Γιατί να αναλάβει κάποιος μεγάλο επενδυτικό κίνδυνο όταν μπορεί να εξασφαλίσει απόδοση κοντά στο 5% από έναν κρατικό τίτλο;

Έτσι, η αναταραχή που αρχίζει στα ομόλογα μπορεί να περάσει στις μετοχές, στην αγορά ακινήτων, στις επιχειρηματικές επενδύσεις και τελικά στην ανάπτυξη.

Διάβαζα Σε ποιούς χρωστάνε οι ΗΠΑ ότι οι ΗΠΑ χρωστάνε $40 τρις (ετήσιοι τόκοι $1 τρις) το 2016 πριν 10 χρόνια χρώσταγαν τα μισά.
Είναι κάπου 123% του ΑΕΠ, έχουν ακόμα δρόμο να μας φτάσουν...
Οι πιστωτές είναι:

• $7.75 τρις σε ασφαλιστικά ταμεία
• $22.3 τρις (εδώ έχει τυπογραφικό το άρθρο λέει $32.3 αλλά το τσεκάρισα με άλλη πηγή) σε ιδιώτες επενδυτές στις ΗΠΑ (πχ. πολίτες, τράπεζες κτλ.)
• $9.3 τρις στο εξωτερικό (κυβερνήσεις και ιδιώτες) εκ των οποίων $1.12 στην Ιαπωνία, $940 δις στη Μεγ Βρετανία $633 δις στην Κίνα (ήταν $1.04 τρις πριν 2 χρόνια) και άλλα

Εννοείται το ποσό είναι ασύλληπτο, σε λίγο θα τους στείλουμε την τρόικα!
Για πόσο ακόμα θα μπορούν να "κόβουν δολάρια" για να το χρηματοδοτούν ?

Εχω όμως και μια παρατήρηση: άκουγα πολύ καιρό ότι οι Κινέζοι έχουν το μεγαλύτερο μέρος του χρέους των ΗΠΑ και ότι λίγο-πολύ "τους κρατάνε από τα @@" και έτσι και πιάσει να πουλήσει η Κίνα οι ΗΠΑ χρεωκόπησαν και τέτοια. Και βλέπω ότι πρόκειται περί μύθου, όχι μόνο η Κίνα έχει ασήμαντο (σχετικά) μέρος του χρέους των ΗΠΑ αλλά και τα τελευταία χρόνια πούλησαν >$350 δις και δεν έγινε και τίποτα...