Μερικά σκόρπια σχετικά με τις ατομικές βόμβες του 1945:

1. Η ατομική βόμβα στη θάλασσα ήταν μια μεγάλη αποτυχία από πλευράς εντυπωσιασμού και αποτελεσμάτων https://en.wikipedia.org/wiki/Operation_Crossroads δεν βυθίστηκε κανένα σοβαρό πλοίο και το χειρότερο που συνέβη ήταν ότι έγιναν ραδιενεργά τα πλοία πχ. το Prinz Eugen (που είναι γνωστό ως ο συνοδός του Bismarck το 1941), δε νομίζω ότι αυτό θα είχαν στο νου τους ως "επιτυχή επίδειξη" που θα έπειθε την Ιαπωνία να σταματήσει τον πόλεμο.

2. Η ατομική βόμβα σε αυστηρά στρατιωτικό στόχο επίσης δεν θα είχε το αποτέλεσμα που θα θέλανε σε επίπεδο ηθικού λαού και ηγεσίας (πχ. είναι πολύ πιθανό να μην το μάθαινε ούτε ο αυτοκράτορας πόσο δε μάλλον ο λαός) αυτό θα είχε νόημα μόνο σε εχθρό που το σκέφτεται να παραδοθεί, που η μιλιταριστική κυβέρνηση της Ιαπωνίας είχε ως στόχο μάχες μέχρι τελικής εξόντωσης σε περίπτωση απόβασης, βασικά ήταν ο αυτοκράτορας που το "πήρε πάνω του" (πρωτοφανές...) μετά τις ατομικές βόμβες.

3. Δεν είναι τυχαίο ότι τους ατομικούς στόχους (Κοκούρα, Χιροσίμα, Ναγκασάκι κτλ.) δεν τους είχαν βομβαρδίσει καθόλου ήθελαν το μέγιστο αποτέλεσμα σε επίπεδο εντυπωσιασμού αλλά και ως πείραμα.

4. Τι εννοείτε "θα γινόταν το Τόκιο Δρέσδη ?" Μα έγινε το Τόκιο Δρέσδη και μια χαρά αεροπλάνα είχαν για τη δουλειά αυτή (Β-29 ΟΚ από πλευράς αξιοπιστίας ήταν Stellantis ) από τα νησιά Μαριάνες όπως άλλωστε έγινε και με τις ατομικές βόμβες.

5. Η δεύτερη βόμβα είχε σαν κύριο νόημα ότι "είχαν πολλές" (στην πραγματικότητα δεν είχαν εκείνη τη στιγμή καμία άλλη δηλ. ήταν μπλόφα) και θα έριχναν μία κάθε εβδομάδα. Μια χαρά νόημα κάνει αν ο σκοπός σου είναι να πείσεις τον αντίπαλο να παραδοθεί.

6. Αποδέκτες του νοήματος των βομβών ήταν φυσικά πρωτίστως οι Ιάπωνες αλλά δευτερευόντως και οι Σοβιετικοί (οι οποίοι τήρησαν την υπόσχεση του Στάλιν στο Πότσνταμ και μπήκαν στον πόλεμο ενάντια στην Ιαπωνία και τσίμπισαν και τα νησιά). Δηλ. είχαν και τακτικό και στρατηγικό στόχο.

7. Είχαν οι ατομικές βόμβες επαρκή και πειστική στρατιωτική αιτολόγηση ? Φυσικά, οι εκτιμήσεις θυμάτων για τις 2 σχεδιαζόμενες αποβάσεις στην Ιαπωνία ήταν στις εκατοντάδες χιλιάδες για τους Συμμάχους και στα εκατομμύρια για τους Ιάπωνες. Τα περί "εκδίκησης για το Περλ Χάρμπορ" είναι σαχλαμάρες, την εκδίκησή τους για το Περλ Χάρμπορ την είχαν πάρει οι Αμερικανοί πρωτίστως στο Midway και δευτερευόντως από την ίδια την Επιχείρηση Εκδίκηση. Κύριος σκοπός των βομβών ήταν πράγματι να τερματίσουν τον πόλεμο με το μικρότερο κόστος και δεύτερος η στρατηγική αποτροπή.

8. Ηταν οι ατομικές βόμβες έγκλημα πολέμου ? Φυσικά, όπως και ο βομβαρδισμός της Δρέσδης.

9. Το Παρίσι, η Αθήνα και η Ρώμη είχαν χαρακτηριστεί ως "ανοχύρωτες πόλεις" και γιαυτό και μπήκαν εύκολα σε αυτές οι όποιοι εισβολείς (Ναζί ή Σύμμαχοι) αλλά και γλύτωσαν βομβαρδισμούς κτλ. (σε αντίθεση με πχ. τον Πειραιά). Το Κιότο το αφαίρεσαν από τη λίστα στόχων ατομικών βομβών οι Αμερικανοί.

Ρώτησα το Gemini "ποιό είναι στην Ελλάδα το ποσοστό κατοικιών με ιδιόκτητη θέση στάθμευσης ?"

Και πήρα την ακόλουθη απάντηση:

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από την απογραφή του 2021, το ποσοστό των ελληνικών νοικοκυριών που διαθέτουν τουλάχιστον μία ιδιόκτητη θέση στάθμευσης ανέρχεται στο 48,7% (για όσα νοικοκυριά κατέχουν ένα ή περισσότερα αυτοκίνητα).
Πιο αναλυτικά:
Απόλυτοι Αριθμοί: Από τα περίπου 3 εκατομμύρια νοικοκυριά (3.016.163) που διαθέτουν αυτοκίνητο, σχεδόν τα 1,45 εκατομμύρια (1.446.814) έχουν πρόσβαση σε δικό τους πάρκινγκ.
Τάσεις: Η έλλειψη ιδιόκτητων θέσεων είναι εντονότερη στα μεγάλα αστικά κέντρα και ειδικά στην Αθήνα, όπου οι τιμές αγοράς θέσεων στάθμευσης έχουν σημειώσει ραγδαία αύξηση (π.χ. στον Νέο Κόσμο οι τιμές αυξήθηκαν κατά 88% μεταξύ 2020-2025).
Μελλοντικές Προοπτικές: Το ποσοστό αυτό αναμένεται να αυξηθεί σταδιακά, καθώς ο ισχύων οικοδομικός κανονισμός υποχρεώνει την κατασκευή θέσεων στάθμευσης στα νέα κτίρια.

@red_monster said in TESLA FORUM:

@tkin73 said in TESLA FORUM:

@stefan147 said in TESLA FORUM:

Εχω ξαναγράψει οτι ειναι τεράστια στρατηγική αποτυχία της Τεσλα να επιλέξει να πλασαριστεί αποκλειστικα ως προϊόν τεχνολογίας. Ειναι απείρως καλύτερο ως προϊόν μηχανολογίας, οσο κι αν ακουγεται παραξενο. Τεχνολογικά και δη ως software τα βρισκω μετριοτατα πάρα τις επικρατουσες αντιλήψεις.

Έχεις δίκιο που αναδεικνύεις αυτό το κομμάτι γιατί πράγματι πολλοί μένουν στο λογισμικό. Οδηγώντας τα βλέπεις το πόσο προηγμένα είναι πλέον και μηχανολογικά.
Απλά έχουν και το κορυφαίο OTA / software που κυκλοφορεί.

Και μηχανολογικά και σε επίπεδο software είναι κορυφή.
Το θέμα τους είναι το μήκος, η ίδια η ηλεκτροκίνηση ως επιλογή χρήσης και, βέβαια, η απουσία premium αίσθησης. Premium με μια οθόνη και ένα τιμόνι δεν γίνεται , μπείτε σε μια i4 και θα καταλάβετε γιατί ! Προσωπικά μου είναι αδιάφορο, μην πω οτι το προτιμάω κιόλας !
Ανεξάρτητα από το ολοένα και πιο περιορισμένο πορτοφόλι του Έλληνα, τα Tesla είναι ουσιαστικά λαϊκά οχήματα για τον πολύ κόσμο, ένα σύγχρονο Model T !

Προφανώς δεν πάει μόνο στα Tesla αυτό αλλά "Λαϊκά αυτοκίνητα για τον πολύ κόσμο" δεν κολλάει με το "...αρκεί να έχουν ιδιωτικό γκαράζ για φόρτιση" (και επειδή θα προκύψει και η σχετική αντίρρηση συμπληρώνω) "...ή προσωπική θέση στο εταιρικό γκαράζ για φόρτιση"
Ο "πολύς κόσμος" σε όλο τον πλανήτη (νομίζω στην Ελλάδα κάπου 70%) παρκάρει το αυτοκίνητό του στο δρόμο άρα δεν έχει λύση για συστηματική "μη μπελαλίδικη" φόρτιση.
Μέχρι να λυθεί αυτό το ζήτημα τα ηλεκτρικά είναι στην αντίθετη κατεύθυνση από το Model T δηλ. την εκδημοκράτηση της αυτοκίνησης, είναι μόνο για τις ελιτ με δυνατότητα ιδιωτικής φόρτισης.

Εχοντας πάντως οδηγήσει για 1900 Km ένα Model 3 LR στη Νορβηγία συμφωνώ ότι είναι ένα εξαιρετικά καλοστημένο και μηχανολογικά άρτιο αυτοκίνητο. Στο όριο βγάζει μια τυπική υποστροφή και εν γένει δεν γουστάρει lift-off και τέτοια αλλά οδηγώντάς το με γραμμές και εκμεταλλευόμενος το φανταστικό power train μπορείς να πας απίστευτα γρήγορα σε ένα επαρχιακό δρόμο.
Εχει βέβαια κάποια μειονεκτήματα:

• Μέτρια φρένα (ίσως λόγω ανάκτησης δεν δίνουν σοβαρή αίσθηση)
• Επιεικώς αδιάφορο "τιμόνι"
• Μεγάλες διαστάσεις
• Μικρή απόσταση από το έδαφος και αντίστοιχα μικρές διαδρομές των αναρτήσεων, δεν είναι για ανώμαλα οδοστρώματα.

Αλλά συνολικά το άθροισμα είναι σαφέστατα θετικό, πρέπει να είναι από τα καλύτερα οδηγικά "κανονικά" (όχι "σπορ", "ειδικά" κτλ.) αυτοκίνητα.

@otso said in Επενδύσεις και τα ρέστα:

Δηλαδη εσυ ξερεις πριν την κριση ποιος λεει αληθεια , ποιος ψεματα και ποιος απλα ειναι ηλιθιος ;

Οικονομολόγος: Ο επιστήμονας που θα σου πει αύριο γιατί οι χτεσινές του προβλέψεις για σήμερα δεν επαληθεύτηκαν

(Με δύο κολλητούς φίλους καθηγητές οικονομικών σε μεγάλα ελληνικά πανεπιστήμια έχω το ελεύθερο να τους δουλεύω μισο-αστεία μισο-σοβαρά )

Η αποτυχία σύσσωμης της παγκόσμιας κοινότητας οικονομολόγων να προβλέψουν την κρίση του 2008 όσο να 'ναι ρίχνει κάποιες σκιές έτσι δεν είναι ?

Αυτό ισχύει δεκαετίες (νομίζω από τη δεκαετία του 1980) και γιαυτό άλλωστε έχουν γεμίσει οι πυκνοκατοιμημένες γειτονιές της Αθήνας Κυψέλη, Καλλιθέα, Παγκράτι κτλ. με μεγάλα δημόσια πάρκινγκ σε λογικές τιμές

@criuser said in ΟΙΚΟΔΟΜΕΣ / ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ:

@nass said in ΟΙΚΟΔΟΜΕΣ / ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ:

@red_monster said in ΟΙΚΟΔΟΜΕΣ / ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ:

@criuser said in ΟΙΚΟΔΟΜΕΣ / ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ:

@lap said in ΟΙΚΟΔΟΜΕΣ / ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ:

Μόνο εγώ βλέπω κομπλεξισμό σε όσα μας λέτε. Σαν να ντρέπεστε για το επάγγελμα του τεχνικού. Δεν μπορώ να καταλάβω την ρητορική σας.

Ο τεχνικός είναι αυτό που είναι. Τα περισσότερα που βγάζει από μια γραμματειακή υποστήριξη και μια άλλη θέση εργασίας σε περίοδο υπερθέρμανσης της αγοράς των ακινήτων είναι σημεία των καιρών, ούτε θα μείνει μόνιμο ούτε υποβαθμίζει τα υπόλοιπα επαγγέλματα.

Το να συγκρίνεις την πανεπιστημιακή γνώση με την τεχνική είναι άδικος αγώνας.

Μια οικονομία όταν αναπτύσσεται χρειάζεται ΚΑΙ αποφοίτους τριτοβάθμιας παιδείας.

Οχι αυτούς της εποχής σου. Οι δικοί σου με την λογική τους και την χαμηλή κριτική τους ικανότητα που δεν εκ-παιδεύτηκε ώστε να διαμορφώσει έναν τρόπο σκέψης, εν τελη πτώχευσε τη χώρα. Έβλεπαν το παγόβουνο και δεν κατανοούσαν ότι θα τους χτυπήσει.

Καλό είναι λοιπόν οι επόμενες γενιές να μάθουν και να εκπαιδευτούν στο να κρίνουν, να αμφισβητούν κτλ μέσω της ανώτατης εκπαίδευσης και μετά ας μάθουν να περνάνε και πλακάκια, δεν είναι καθόλου κακο. Μάθε τέχνη και άστηνε και αν πεινάσεις πιαστεινε

Άλλο όμως η τέχνη των μαστόρων και άλλο η κριτική αντίληψη ενός καλλιεργημένου ανθρώπου, όσο καλλιεργημένος μπορεί να γινει. Ως κοινωνία πρέπει να αποκτήσουμε μέλη με κριτική ικανότητα, τα υπόλοιπα έπονται.

Γελάσαμε πάλι με τις ανοησίες σου.

https://www.alithia.gr/magazine/prosopa/maria-eythymioy-prin-40-hronia-oi-mathites-dimotikoy-ixeran-perissotera-apo-toys

Από εσάς λοιπόν οι τεχνίτες της εποχής μου ήταν πιο καταρτισμένοι. Μεγάλη ιδέα έχετε για τον εαυτό σας μπουζουκόβια παιδιά των διακοποδανείων...

Οι σημερινοί 60αριδες για να μπουν ΕΜΠ ατησ Περιζήτητες ΗΜΜΥ/ΜΗΧ/ΠΟΛ/ΝΑΥ έφτυνα αίμα, καμία σχέση με σήμερα ! Καλή η προσπάθεια υποβάθμιση τους αλλά είστε πολλή μέτριοι για να το πετύχετε !

Δεν είμαι σίγουρος τι εννοείς αλλά reality check:
Η κόρη μου μπήκε φέτος στην ίδια υπερπεριζήτητη σχολή του ΕΜΠ που είχα μπει εγώ τη δεκαετία του 1980.
Και οι δύο προερχόμενοι από καλό δημόσιο σχολείο της εποχής μας (πρότυπο).
Η προσπάθεια που κατέβαλε ήταν πολλαπλάσια εκείνης που είχα καταβάλει εγώ. Πολύ δυσκολότερο να μπεις τώρα.
Και ενώ εγώ τότε είχα μπει με 1 χρόνο φροντιστήριο, που ήταν τελικά περιττό και θα μπορούσα να είχα μπει και χωρίς καθόλου φροντιστήριο (είχα πάει για να κάνω τη χάρη στους γονείς μου), η (εξυπνότερη από εμένα) κόρη μου ομολόγησε ότι χωρίς 2 χρόνια φροντιστήριο μάλλον δεν θα τα κατάφερνε. Ο σημερινός ανταγωνισμός για την ίδια σχολή (για περισσότερες θέσεις εισακτέων μάλιστα) είναι πολύ αυξημένος και η δυσκολία αντίστοιχα.

Απλά το δημόσιο σχολείο που τελείωσες εσύ ήταν πολύ καλύτερο από το σημερινό δημόσιο.

Αλλωστε είναι γνωστή και ακριβής η γκρίνια των πανεπιστημιακών από το χαμηλό επίπεδο μαθηματικών, φυσικής, χημείας που έχουν οι επιτυχόντες που τους δυσκολεύει στα πανεπιστημιακά μαθήματα.

Την παλαιά εποχή, βασικά δεν υπήρχε ύλη, αλλά από την Γ΄ γυμνασίου και μετά τα μαθήματα εξαντλούσαν την ύλη και είχαν μια συνέχεια.

Τώρα έχουμε ύλη ΜΟΝΟ από την Γ΄ Λυκείου, στην οποία κάνουν αποσπασματικά κομμάτια χωρίς συνέχεια, που απλά βοηθάνε και ωθούν στην παπαγαλία, ενώ σημαντικά κομμάτια της ύλης, όπως της Γεωμετρίας, Τριγωνομετρίας για παράδειγμα έχουν καταργηθεί, σύμφωνα με όσα ακούω από μαθηματικούς σε γενικές συζητήσεις.

Κάνεις λάθος. Επειδή τα έχω πολύ πρόσφατα και τα παρακολούθησα από κοντά, σου λέω ότι η ύλη Μαθηματικών-Φυσικής-Χημείας είναι πολύ εκτενέστερη (πχ. εμείς στην Γ' Λυκείου δεν κάναμε παραγώγους ούτε κβαντική φυσική) και το επίπεδο δυσκολίας των θεμάτων πολύ αυξημένο (πχ. τα θέματα της Φυσικής του 2024 που "έκαψαν κόσμο" και η κόρη μου ως καλά προετοιμασμένη που πήρε 19.9 στις φετινές εξετάσεις τα βρήκε "κανονικά" ήταν κατά τη δική μου άποψη διαστροφικά, κάποιος στην επιτροπή εξετάσεων ήθελε να αποδείξει ότι ξέρει από δύσκολα θέματα).
Το μόνο που είναι ας πούμε ευκολότερο είναι η Γλώσσα διότι δεν είναι μόνο μια ρημαδοέκθεση που ήταν τότε και άνετα μπορούσες να "πας κουβά" με μια αρωγή και μια ευδοκίμηση αλλά πολύ λογικότερα, ανάλυση κειμένου, περίληψη, γραμματικά και συντακτικά φαινόμενα συν μια εκθεσούλα (που το φετινό της θέμα ήταν τελείως άκυρο), τώρα μπορείς να προετοιμαστείς στη γλώσσα ενώ τότε ήταν ότι σε φωτίσει ο θεός.

Αυτό που λες για την ποιότητα του σχολείου θα συμφωνήσω σε ό,τι αφορά την αναγκαιότητα του φροντιστηρίου αλλά δεν έχει να κάνει με τη δυσκολία των εξετάσεων, που επιμένω ότι είναι πολύ αυξημένη.

Προσοχή: για την ίδια "ζόρικη" σχολή! Ομως τώρα πρακτικά θέλει προσπάθεια να μην μπεις, μόνο η ΕΒΕ είναι το πρόβλημα, αλλά όταν τότε έδιναν 150Κ υποψήφιοι για 50Κ θέσεις (χοντρικά, δεν τα θυμάμαι ακριβώς) και τώρα 89Κ υποψήφιοι για 69Κ θέσεις τώρα πρακτικά αν γράψεις στοιχειωδώς καλά λίγο πάνω από την ΕΒΕ θα μπεις σίγουρα. Κάτι που δεν συνέβαινε τότε μπορούσες να μείνεις έξω εύκολα.

Οπότε συνοπτικά οι εξετάσεις είναι δυσκολότερες αλλά το να μπεις ευκολότερο.

@lap & @gatoz Ο λόγος που έγραψα για την κόρη δεν ήταν βέβαια για τα καλά σας λόγια (σας ευχαριστώ φυσικά) αλλά για να πω ότι συγκρίνοντας πολύ παρόμοιες καταστάσεις διαπίστωσα ότι το να μπεις σε μια περιζήτητη σχολή είναι κατά την πρόσφατα αποκτηθείσα εμπειρία μου πολύ δυσκολότερο σήμερα απ΄ ό,τι ήταν μια γενιά πριν και από πλευράς εύρους απαιτούμενων γνώσεων και από πλευράς δυσκολίας εξετάσεων. Μπορεί φυσικά κάποιος να διαφωνεί, κανένα πρόβλημα.

Για το τι γίνεται γενικά εκτός περιζήτητων σχολών νομίζω δεν χρειάζονται οι προσωπικές εμπειρίες του καθενός, αρκεί ο λόγος αριθμού υποψηφίων προς αριθμό εισακτέων, ακόμα και λαμβάνοντας υπόψη τις ~10Κ θέσεις υποψηφίων που χάνονται λόγω της ΕΒΕ.

Πάντως δεν με ενδιαφέρει να τεκμηριώσω κανενός είδους ανωτερότητα της δικής μου εποχής ή εκπαιδευτικού επιπέδου σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη εποχή ή επίπεδο, μακριά από εμάς τα μπαρμπαδίστικα "εμείς στην εποχή μου", ίσα-ίσα που βλέπω τα σημερινά παιδιά να έχουν ικανότητες και δεξιότητες που ούτε φανταζόμασταν εμείς.

@cirus said in Περί Σπουδών:

@red_monster said in Περί Σπουδών:

@cirus said in Περί Σπουδών:

@andya3 said in Περί Σπουδών:

Έπρεπε να τον βάλει το δικαστήριο να βάφει για 14 μήνες τους τοίχους του Πολυτεχνείου, όχι στη φυλακή.
Να λιώσει το κορμί του και να καταλάβει τι σημαίνει δουλειά και πως βγαίνουν τα λεφτά. Να δούμε αν θα το ξανάκανε.

Δυσλειτουργικό παντού το ελληνικό κράτος.

και 14 μηνες πολύ ειναι. Να κάνει κάποιες εργασιες βαψιματος για 3-4 μηνες για να καταλαβει οτι αυτό που εκανε δεν ειναι σωστο. Η φυλακη σε νεους πανεπιστημιου που βραζει το αιμα τους και θελουν να αντιδρασουν στο συστημα ειναι εντελως ηλιθια.

Πρεπει να ειμαστε λίγο επιεικης με τους νέους

Δεν χρειάζεται εθελοντική εργασία που εύκολα μπορεί να τη σκαπουλάρει, βεβαίωση προστίμου συν δαπάνης αποκατάστασης απευθείας στην εφορία !!

οκ και αυτό δεκτο. Αλλα οχι φυλακη , ειναι εντελως λάθος

Βέβαια η ποινή είναι εξαγοράσιμη άρα δεν πάνε φυλακή. Αλλά όντως, συμφωνώ, υπερβολική ποινή, άλλωστε το είπε και ο κοσμήτορας που τους έβγαλε φωτογραφία.
Ο οποίος προσπάθησε να μην πάει στο δικαστήριο, έγινε προσπάθεια συμβιβασμού αλλά απέτυχε (φαντάζομαι τους είπε "βάψτε τον τοίχο και είμαστε ΟΚ" και του απάντησαν με το μεσαίο δάχτυλο)
Τώρα γυρνάνε τα "συντρόφια" στη σχολή και λένε ότι "ο κοσμήτορας έβαλε φυλακή ένα φοιτητή" (καταλαβαίνουμε λοιπόν γιατί απέτυχε η προσπάθεια συμβιβασμού)
Οσο για το Μαρκάτο, γελάνε και οι πέτρες με έναν από τους χειρότερους πολιτικάντηδες, γλύφτες και μηδενικής προσφοράς πρυτάνεις του ΕΜΠ έβερ (επί των ημερών του άλλωστε κάηκε το ιστορικό κτίριο της Πρυτανείας στην Πατησίων, όποιος είχε μπει εκεί ξέρει για τι απώλεια μιλάμε)

Σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν: έχω την εντύπωση ότι ο πόλεμος ξεκίνησε από λανθασμένη ανάλυση σωστών πληροφοριών: προφανώς η Μοσάντ έμαθε ότι οι μουλάδες είχαν στις 28/2 κάποια υψηλού επιπέδου συνάντηση (σωστό, έφαγαν κάμποσους μαζί εκτός από τον Χαμενεϊ) και άρα είχαν ένα παράθυρο ευκαιρίας για decapitation strike (όπως αυτό που έκαναν στη Χεζμπολάχ πέρυσι). Μέχρι εκεί καλά, αλλά θεώρησαν ότι μετά από αυτό θα ξεσηκωθεί ο λαός και θα διώξει τους μουλάδες ξεχνώντας το κλασσικό Rally 'round the flag (ιδίως σε ένα λαό με τόση ιστορία όπως οι Πέρσες, δεν είναι τίποτα καμηλιέρηδες) και υποτίμησαν ποιός κάνει πραγματικά κουμάντο στο Ιράν (οι Φρουροί της Επανάστασης, όχι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο... εξάλλου και τώρα ο γιός Χαμενεϊ πιθανότατα είναι νεκρός ή σε κώμα.. figurehead είναι...). Με αποτέλεσμα μια τρύπα στο νερό

Ομως ΙΜΟ ο (παράνομος) αποκλεισμός των στενών του Ορμούζ κόντρα στα (παράνομα) διόδια των Ιρανών είναι η πρώτη στρατηγικά ορθή κίνηση που έκαναν οι ΗΠΑ σε έναν πόλεμο που δεν έπρεπε να είχαν ξεκινήσει καν. Ετσι και αλλιώς τα στενά κλειστά ήταν (μόνο Ιρανικού ενδιαφέροντος πλοία είχαν περάσει) και αν δεν έκαναν τίποτα, οι μουλάδες θα κατοχύρωναν τον έλεγχο επί των στενών ενώ τώρα πήραν τα @@ τους και δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα στενά ως διαπραγματευτικό χαρτί.

Οσο για την τιμή του πετρελαίου: υπενθυμίζω ότι οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο και επίσης έχουν τεράστια στρατηγικά αποθέματα για χρήση εντός της χώρας αν οι τιμές παραμείνουν υψηλές ενώ οι εκλογές του Νοεμβρίου πλησιάζουν.

Ενα τελευταίο: δε φαντάζομαι να πίστεψε κανείς την ιστορία με το χαμένο πιλότο που έπεσε 150 χλμ. μακριά από το Ισφαχάν που έγινε ο χαμός με τα MC-130J

Whataboutism

Ενδεικτικά παραδείγματα:

1. Ιμπεριαλιστικών πολέμων Επεμβάσεων για αποκατάσταση της δημοκρατίας και της ελευθερίας και την προστασία από τον κομμουνισμό και τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας

• Σουέζ 1956
• Βιετνάμ 1960-1974
• Παναμάς 1989
• Γιουγκοσλαβία 1999
• Αφγανιστάν 2001
• Ιράκ 2003
• Ιράν 2026

2. Ιμπεριαλιστικών πολέμων Επεμβάσεων για αποκατάσταση της δημοκρατίας και της ελευθερίας και την προστασία από τον καπιταλισμό και την προστασία ή απελευθέρωση των καταπιεσμένων μειονοτήτων

• Ουγγαρία 1956
• Τσεχοσλοβακία 1968
• Κύπρος 1974
• Αφγανιστάν 1979
• Γεωργία 2008
• Κριμαία 2014
• Ουκρανία 2022-2025

3. Επεμβάσεις σύμφωνες με το διεθνές δίκαιο (με εντολή ΟΗΕ κτλ.) (έτσι για ξεκάρφωμα)

• Κορέα 1950-1953
• Κουβέιτ-Ιράκ 1990
• Σομαλία 1991-1994

ΟΚ συμφωνούμε ότι ο ισχυρός είναι η Ρωσία.
Οπότε παραπάνω τα "πολεμάει ενάντια σε όλη τη Δύση" και τέτοια δραματικά είναι για δημιουργία εντυπώσεων. Η κάθε μία απο πίσω έχει τους συμμάχους της προφανώς και οι δύο πλευρές δέχονται υλική βοήθεια (και η Ρωσία είναι η μόνη που αποδεδειγμένα έχει δεχτεί και ανθρώπινη βοήθεια από τη Β. Κορέα στο Κούρσκ) αλλά ΔΕΝ πολεμάει ενάντια σε όλη τη Δύση η Ρωσία, ενάντια στην Ουκρανία πολεμάει._

Οσο για την Οδησσό, δεν υπάρχει τίποτα που να δείχνει προς τα εκεί. Η Ρωσία δεν έχει ανάγκη από λιμάνι στη Μαύρη Θάλασσα, έχει τη Σεβαστούπολη. Οπότε το να πάψει να είναι η Οδησσός λιμάνι υπό αποκλειστικά Ουκρανικό έλεγχο μπορεί να συμβεί μόνο σε περίπτωση μιας συντριπτικής ήττας της Ουκρανίας, που ούτε αυτό συνάδει με την πραγματικότητα επί του πεδίου. Το αντίστοιχο θα ήταν να έλεγε κάποιος ότι η Ουκρανία θα πάρει πίσω την Κριμαία.

Τώρσ αν η πραγματικότητα επί του πεδίου χαλάει το wishful thinking δεν πειράζει, συμβαίνει κάθε μέρα.

Εγώ είμαι βαστικός ή εσύ που κάνεις προβλέψεις πέραν κάθε πραγματικότητας επί του πεδίου ? (στο είπε και ο realzeus αλλά δεν το 'πιασες)

Το ερώτημα είναι απλό: ποιός θεωρείς ότι είναι ο ισχυρός σε αυτή τη σύγκρουση ? Η Ουκρανία με την (σημαντική, δεκτό) ενίσχυση από τη Δύση σε υλικό και χρήματα ή η Ρωσία, που και αυτή έχει δεχτεί βοήθεια και σε υλικό και σε ανθρώπους από τους δικούς της συμμάχους (Ιράν, Κίνα, Β. Κορέα). Απλή ερώτηση, επιδέχεται απλή απάντηση χωρίς υπεκφυγές.

Την Οδησσό δε βλέπω ροζ και ανησυχώ

Τώρα σοβαρά το αφήγημα είναι ότι η Ρωσία είναι το αδύναμο μέρος σε αυτή τη σύγκρουση και κερδάει against all odds ?

Γιατί τελευταία φορά που το είδα φαντάρους στο μέτωπο (διότι αυτοί πολεμάνε, όχι τα όπλα μόνα τους) είχε μια χώρα 38Μ κατοίκων (#38 στον κόσμο) και ΑΕΠ $161Β (#59 στον κόσμο) ενάντια σε μια χώρα 143M κατοίκων (#9 στον κόσμο) και ΑΕΠ $2.2Τ (#8 στον κόσμο) (όλα στοιχεία World Bank 2022)

Εκθεση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας Τράπεζας της Ελλάδας Μάιος 2026
Σελ. 20-22

3.4 ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΙΜΩΝ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ

Η αύξηση των τιμών των οικιστικών ακινήτων συνεχίστηκε το 2025, αλλά με ηπιότερο ρυθμό. Αναλυτικότερα, οι τιμές των διαμερισμάτων (σε ονομαστικούς όρους) αυξήθηκαν το 2025 κατά 7,8% σε ετήσια βάση και πλέον έχουν υπερβεί το προηγούμενο ιστορικό υψηλό του 2008 (2025: 108,6, 2008: 101,7, βλ. Διάγραμμα ΙΙ.3). Οι τιμές των νέων διαμερισμάτων (ηλικίας έως 5 ετών) το 2025 αυξήθηκαν με μέσο ετήσιο ρυθμό 7,4% (2025: 113,8), ενώ οι τιμές των παλαιών διαμερισμάτων παρουσίασαν άνοδο κατά 8,1% σε ετήσια βάση και ο σχετικός δείκτης τιμών διαμορφώθηκε το 2025 σε 105,4.
Κατά γεωγραφική περιοχή, ισχυροί ετήσιοι ρυθμοί αύξησης των των διαμερισμάτων καταγράφηκαν στη Θεσσαλονίκη (9,6%) και στις άλλες μεγάλες πόλεις (9,8%). Στην Αθήνα ο ετήσιος ρυθμός αύξησης των τιμών των διαμερισμάτων διαμορφώθηκε σε 6,2%, με τον δείκτη τιμών το 2025 να διαμορφώνεται σε 113,1.
Αντίστοιχη είναι και η εξέλιξη του επιπέδου των ενοικίων, με τον σχετικό δείκτη τιμών να διαμορφώνεται σε 116,1 με βάση τα στοιχεία του δ΄ τριμήνου του 2025, έναντι 106,8 το δ΄ τρίμηνο του 2024. Ο δείκτης τιμών ενοικίων, σε αντίθεση με τον δείκτη τιμών κατοικιών, παραμένει χαμηλότερα από το ιστορικό υψηλό του (124,3 το γ΄ τρίμηνο του 2011).

Η συνεχιζόμενη αύξηση των τιμών των οικιστικών ακινήτων στην Ελλάδα αποδίδεται κυρίως στη διατήρηση συνθηκών υπερβάλλουσας ζήτησης έναντι της διαθέσιμης προσφοράς.
Από την πλευρά της ζήτησης, καταγράφεται ισχυρό ενδιαφέρον τόσο από το εξωτερικό όσο και από το εσωτερικό. Η ισχυρή ζήτηση από το εξωτερικό αποτυπώνεται στην εξέλιξη των ξένων άμεσων επενδύσεων σε ακίνητα, οι οποίες κατά την περίοδο ανόδου των τιμών (2018–2025) διαμορφώθηκαν κατά μέσο όρο σε 1,6 δισεκ. ευρώ ετησίως, έναντι περίπου 170 εκατ. ευρώ ετησίως κατά την περίοδο υποχώρησης των τιμών (2008–2017). Ωστόσο, το 2025 οι ροές ξένων άμεσων επενδύσεων σε ακίνητα μειώθηκαν κατά 25% σε ετήσια βάση, εξέλιξη που αποδίδεται εν μέρει στις πρόσφατες τροποποιήσεις του καθεστώτος της Golden Visa, ενώ ακόμα δεν έχει αποτυπωθεί ακόμη η επίπτωση των πρόσφατων γεωπολιτικών εξελίξεων στη ζήτηση.
Παράλληλα, η εγχώρια ζήτηση ενισχύεται από διαρθρωτικούς παράγοντες, όπως η αύξηση του βαθμού αστικοποίησης και η άνοδος του αριθμού των νοικοκυριών, παρά τη συνολική μείωση του πληθυσμού, εξέλιξη που συνδέεται, μεταξύ άλλων, με την αύξηση των μονοπρόσωπων και μονογονεϊκών νοικοκυριών.

Από την πλευρά της προσφοράς, η περιορισμένη διαθεσιμότητα κατοικιών αντανακλά τόσο την απόσυρση μέρους του υφιστάμενου αποθέματος κατοικιών από την αγορά όσο και τον διαχρονικά υποτονικό ρυθμό αναπλήρωσής του.
Ο αυξημένος αριθμός κενών ακινήτων αποδίδεται, μεταξύ άλλων, στην καθυστέρηση της διευθέτησης του ιδιωτικού χρέους και στη δέσμευση ακινήτων ως εξασφαλίσεων μη εξυπηρετούμενων δανείων τα οποία τελούν υπό διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης. Τα ακίνητα αυτά παραμένουν εκτός της αγοράς, καθώς η αβεβαιότητα ως προς την έκβαση των σχετικών διαδικασιών περιορίζει σημαντικά τα κίνητρα των υφιστάμενων ιδιοκτητών για επενδύσεις συντήρησης ή αναβάθμισής τους.
Σημαντικός είναι και ο αριθμός των ακινήτων που διατίθενται στην αγορά βραχυχρόνιας μίσθωσης (αριθμός καταλυμάτων με οριστική εγγραφή στο Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Μίσθωσης για το 2024: 207.572), αν και τα πρόσφατα κυβερνητικά μέτρα για την ανάσχεση της επέκτασης της συγκεκριμένης αγοράς αναμένεται να συμβάλουν θετικά στο στεγαστικό ζήτημα.
Επιπλέον, η πολυιδιοκτησία δυσχεραίνει τη λήψη αποφάσεων για τη διαχείριση και αξιοποίηση των ακινήτων, ενώ το αυξημένο κόστος ανακαίνισης λειτουργεί αποτρεπτικά για την πραγματοποίηση δαπανών που θα οδηγήσουν στη διατήρηση και επανένταξη οικιστικών ακινήτων στην αγορά.
Την ίδια στιγμή, ο ρυθμός αναπλήρωσης του αποθέματος οικιστικών ακινήτων έχει παραμείνει υποτονικός, καθώς η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία του κατασκευαστικού τομέα διατηρείται επί σειρά ετών σε επίπεδο κοντά στο 2% του ΑΕΠ (δ΄ τρίμηνο του 2025: 2,2%), σημαντικά χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (δ΄ τρίμηνο του 2025: 5%).
Η ιδιωτική οικοδομική δραστηριότητα επιβραδύνθηκε το 2025 σε σύγκριση με το 2024 (μείωση κατά 2,4% του αριθμού των οικοδομικών αδειών που εκδόθηκαν, κατά 9,4% σε όρους επιφάνειας και κατά 2,4% σε όρους όγκου). Το γεγονός αποδίδεται εν μέρει στην αβεβαιότητα που προκάλεσε στην αγορά η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) σχετικά με το σύστημα κινήτρων του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού (ΝΟΚ). Η αναμόρφωση του συστήματος κινήτρων του ΝΟΚ στην κατεύθυνση που προσδιόρισε η απόφαση του ΣτΕ συνέβαλε στην ανάκαμψη της ιδιωτικής οικοδομικής δραστηριότητας το δεύτερο εξάμηνο του 2025.

Οι παραπάνω εξελίξεις στις τιμές των οικιστικών ακινήτων υποδηλώνουν την απαρχή συσσώρευσης κυκλικών συστημικών κινδύνων και, παρότι δεν προκαλούν ακόμη ανησυχία για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, επιβάλλουν στενή παρακολούθηση των πιστοδοτικών κριτηρίων, ιδιαίτερα καθώς ανακάμπτουν οι χορηγήσεις στεγαστικών δανείων.

Η αύξηση των τιμών των κατοικιών και των ενοικίων τους, σε συνδυασμό με τη φορολογική επιβάρυνση των ακινήτων και το αυξημένο λειτουργικό κόστος τους, συνέβαλαν τα τελευταία έτη στην όξυνση του στεγαστικού ζητήματος και στην Ελλάδα, όπως συμβαίνει σε πολλές χώρες της ΕΕ, και στην επιδείνωση του Δείκτη Ικανότητας Στεγαστικής Χρηματοδότησης (ΔΙΣΧ), οι τιμές του οποίου καταδεικνύουν οριακή ή χαμηλή προσιτότητα κατοικίας για το έτος 2024.
Υπό αυτό το πρίσμα, στην τρέχουσα συγκυρία κρίνεται σκόπιμη η ενίσχυση και επιτάχυνση της εφαρμογής μέτρων για τον περιορισμό τυχόν δυσμενών επιπτώσεων στη χρηματοοικονομική κατάσταση των νοικοκυριών από το στεγαστικό ζήτημα, με έμφαση στην παροχή κινήτρων για την αύξηση του διαθέσιμου κτιριακού αποθέματος, τόσο με την ανάπτυξη νέων και την αναβάθμιση υφιστάμενων υποβαθμισμένων οικιστικών ακινήτων, όσο και με την παροχή κινήτρων για την επιστροφή στην αγορά των οικιστικών ακινήτων που έχουν αποσυρθεί

Συνοπτικά, αιτίες της στεγαστικής κρίσης σύμφωνα με την ΤτΕ:

1. Αύξηση αριθμού νοικοκυριών παρά τη μείωση του πληθυσμού (διαζύγια κτλ.)
2. Μείωση αποθέματος κατοικιών λόγω:

• Προβλημάτων με δάνεια κτλ.
• Golden Visa (αν και μειώνεται)
• AirBnB
• Αυξημένου κόστους επισκευής
• Πολυιδιοκτησίας

3. Μειωμένη κατασκευαστική δραστηριότητα (2.2% του ΑΕΠ έναντι 5% στην ΕΕ, αυτό μου έκανε εντύπωση γιατί παλιά λέγανε ότι "η οικοδομή είναι η ατμομηχανή της οικονομίας) με έξτρα δυσκολία την επιβράδυνση λόγω της πρόσφατης απόφασης του ΣτΕ

The fall of an African nation shows what Putin’s promises are worth

Vladimir Putin’s ambitions are dying in Africa. As jihadists swept through Mali late last month, they also swept aside the assurances that Moscow had dangled to governments in the Sahel for years. That collapse threatens the region but also offers Washington an opportunity to reassert the control it had foolishly relinquished.

The scale of the terror offensive came into sharp view in a single weekend as the Jama’at Nusrat al-Islam wal-Muslimin (JNIM) — al-Qaeda’s Sahel affiliate — and nomadic Tuareg rebels seized towns and military installations across the country. On April 25 a JNIM suicide car bomber killed Defense Minister Gen. Sadio Camara at his residence in Kati. Abu Hudhayfa al-Bambari, a local jihadist commander, said that the “entire city” of Bamako, the capital, “is under lockdown.”

The Africa Corps, a group of Russian mercenaries that has operated in Mali since 2021, replied by partially retreating. Its abandonment of Kidal, a mineral-rich city in the north, marked the beginning of the end of Moscow’s influence on the continent.

That was perhaps a predictable conclusion of Russian overreach. As NATO concentrated on its eastern flank in the early 2020s, the Kremlin built a parallel pressure system along Europe’s southern perimeter, running from Libya through Mali, Burkina Faso and Niger. By August 2024, close to 2,000 Russian personnel operated across Libyan military sites; Sudan had offered Moscow a 25-year Red Sea naval base; and the juntas of the Sahel’s three coup states had cast Russia as their sole security guarantor.

Moscow presented this as liberation from Western dominance, while creating a corridor for migration and weapons transfers to put even more pressure on NATO’s southern flank. By granting Niger’s junta the political cover to sever ties with the West, Moscow also cleared the path for a $56 million deal in which Tehran acquired 300 tons of yellowcake uranium from Niamey in exchange for drones and missiles.

The Kremlin’s Sahel proposition rested on three pillars: regime protection, territorial control and military competence. At last May’s Africa Day, Russian Foreign Minister Sergei Lavrov delivered a message from Putin pledging to “broaden the scope of Russia-Africa relations, ... contributing to the emergence of a just and democratic multipolar world order.”

The reality on the ground moved in the opposite direction. The Africa Corps concentrated its resources around Bamako and gold-extraction corridors, leaving vast interior territories to the JNIM. The Tuareg, whose demands for autonomy Bamako had long rejected, found in the JNIM a more reliable partner. Since the July 2024 ambush that killed several Russian mercenaries, that convergence eliminated the maneuvering room between factions that Moscow needed to hold the country together.

The deeper irony is that Russia engineered these conditions. The Africa Corps ran a series of anti-French disinformation campaigns in Mali — the most notorious of which was a staged mass grave that it attributed to the departing French at the Gossi base in April 2022. Russian Houses, cultural and educational centers backed by Moscow, cultivated Pan-Africanist networks that amplified anti-French sentiment across Sahelian public life. The campaign succeeded in expelling France but also removed the only power capable of sustaining large-scale counterinsurgency operations. For all its interest in resources and prestige, Moscow never matched Paris’s commitment or capacity on the ground. The JNIM thus inherited the territory and imposed a blockade on Bamako that firepower alone couldn’t lift.

The stakes transcend Mali. Burkina Faso and Niger have also tied themselves to Putin’s benevolence as members of the Kremlin-backed Alliance of Sahel States. A jihadi-controlled Sahel would sit astride the main overland migration corridors from sub-Saharan Africa to the Mediterranean, giving al-Qaeda its largest sanctuary since Afghanistan. The 2015 migration crisis, which still sows discord among Europeans, originated from a single collapsing state. Bamako’s implosion threatens to drag its bloc down with it

That is, unless the United States takes advantage of at least three opportunities to recover its standing with Mali.

The first is diplomatic. Washington lacks the accumulated resentments of Françafrique — the post-independence framework that enabled France to maintain ties to its former colonies. The disinformation machinery Moscow deployed against Paris has less purchase against a power without that colonial history. U.S. security and diplomatic channels with Mali’s military government are already reopening, with talks advancing toward the resumption of drone and intelligence flights. Washington should keep every such channel open. The Russian-aligned juntas are confronting a jihadist threat that Moscow has failed to suppress. By offering pragmatic security cooperation without heavy political preconditions, the U.S. can help protect vulnerable populations.

The second is economic. Project Vault, the U.S. initiative announced in February to build a strategic private-sector-led critical-minerals reserve, gives Washington a concrete framework to anchor reengagement on terms that Bamako can’t afford to refuse. Mali is one of Africa’s largest producers of lithium — an asset the junta needs to monetize. The U.S. project thus offers a commercially driven path without the political conditions Mali has rejected in the past. Resource revenue also funds the security apparatus the junta needs to survive, giving Washington leverage it currently lacks.

The third and most strategically consequential opportunity is deepening the U.S.-Morocco partnership. At the 13th African Land Forces summit in Rome in March, Gen. Christopher Donahue announced the establishment of a drone training center on Moroccan soil. Washington and Rabat signed a 10-year defense road map weeks later. In this sense, Morocco offers what no other transatlantic partner can: an ally with direct counterterrorism reach into the Sahel and decades of institutional knowledge. Delegating regional security to a capable partner would free American resources for the Indo-Pacific, the theater Beijing has worked hardest to keep Washington from focusing on.

African governments have seen what Russian reliability looks like. Moscow abandoned Syria’s Bashar al-Assad the moment rebel forces reached Damascus in December 2024, accepting his exile over any serious effort to sustain him. It is now doing the same in Mali. No government on the continent weighing its options can miss the pattern. The U.S. should seek to make that reversal permanent — knowing, as ever, that a Sahel in free fall won’t be contained.

Ενα ενδιαφέρον άρθρο, ΟΚ είναι γραμμένο από την οπτική των ΗΠΑ και με γνώμονα τη δική τους πολιτική, επειδή αναφέρεται σε μια περιοχή του κόσμου για την οποία ξέρουμε ελάχιστα και όπου φαίνεται ότι μετά την ουσιαστική αποχώρηση των Γάλλων προ ολίγων ετών το κενό που δημιουργείται προσπαθούν να εκμεταλλευτούν οι Ρώσοι, που όμως δεν φαίνεται να το 'χουν, αλλά τελικά τα καταφέρνουν οι τζιχαντιστές (βλ. φρίκες της Μπόκο Χαράμ στη Νιγηρία).

@bekiaris
Τι νόημα έχει το διάγραμμα ?
Οτι η οικονομία της Ρωσίας επηρεάστηκε από τις κρίσεις του 2008 ή του 2022, που επηρέασαν όλο τον κόσμο ?
Ή ότι επηρεάστηκε από τις στρατιωτικές εμπλοκές τους στην Κριμαία και την Ουκρανία, που ήταν επιλογή τους ?

Η ουσία είναι ότι υστερούν στο σημαντικότερο δείκτη, που σχετίζεται με την ευημερία του λαού και ότι τους έχουν ξεπεράσει στον ίδιο δείκτη κράτη που ήταν "από κάτω" προ 30-40 ετών.
Τώρα αν θα ξεπεράσουν τη Γερμανία σε 10 χρόνια, μπορεί ναι μπορεί όχι.
Το αν η Κίνα θα ξεπεράσει τις ΗΠΑ είναι πιθανότατο μεν άσχετο δε.

@realzeus
Τι "πολλά χρόνια" ?
Το αρχαίο αυστραλιανό αεροπλανοφόρο λες ?
Ή το σοβιετικό ρημάδι ?
Τα Κινέζικα αεροπλανοφόρα αρχίζουν από το 2017 με το πρώτο δικό τους Wikipedia

Και δεν αρκεί να έχεις τα καράβια. Πρέπει να έχεις τα αεροπλάνα, τους ανθρώπους, την κουλτούρα, την εκπαίδευση κτλ. Δεν φτιάχνεις αεροπορία ναυτικού σε 5 ή 10 χρόνια, θέλει δεκαετίες, οι Αμερικάνοι έφτιαξαν τα πρώτα σοβαρά αεροπλανοφόρα τους τη δεκαετία του 1930 και πολέμησαν με αυτά το 1942.

Αρα είναι πολύ νωρίς ακόμα για τους Κινέζους να στείλουν τα αεροπλανοφόρα τους οπουδήποτε (και να μη γίνουν ρεζίλι)
Πόσο δε μάλλον που μιλάμε για Κινέζους, δηλ. τους βασιλιάδες της γαϊδουρινής υπομονής και του μακρόχρονου σχεδιασμού.

Ας περιμένουμε και θα δούμε.

@realzeus said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

αρκεί αυτό να μπορεί να συμβεί χωρίς οι απώλειες να ξεπερνούν τα οφέλη.

Ακριβώς, το ΄πιασες επιτέλους, αυτό λέω: ότι σήμερα και για το κοντινό μέλλον (ας πούμε 5-10 χρόνια) η πιθανότητα να εμπλακούν τα αεροπλανοφόρα της Κίνας με τα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ και τα οφέλη της Κίνας να ξεπερνούν τις απώλειές της είναι εξαιρετικά μικρή και όσο μακρύτερα από την ηπειρωτική Κίνα, τόσο μικρότερη η πιθανότητα.
Αρα το "φτιάχνουν τα αεροπλανοφόρα και τον στόλο ανοικτής θάλασσας για την Ταϊβάν" που είπες είναι πολύ απίθανο.

Τα φτιάχνουν γιατί το να υποστηρίξουν τα οικονομικά τους συμφέροντα ως οικονομική υπερδύναμη που ήδη είναι δεν είναι εφικτό χωρίς κάποια στιγμή να προβάλλουν και στρατιωτική ισχύ εκεί που είναι τα οικονομικά τους συμφέροντα δηλ. σε όλο τον κόσμο. Δηλαδή για τον ίδιο λόγο που τα έφτιαξαν και οι Αμερικάνοι. Οχι για να προστατέψουν τη Χαβάη από εισβολή.

@bekiaris said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

@azmo said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:

Εγω οικονομολόγος ειμαι.

ε αφού εισαι οικομολόγος, κάτι θα καταλαβαίνεις απο τα παρακάτω.

Είναι άραγε επιτυχία ότι η μεγαλύτερη χώρα του κόσμου και η πλουσιότερη σε κάθε είδους φυσικούς πόρους (έχει από πετρέλαιο έως ουράνιο, τιτάνιο κτλ.) είναι #9 ?

Ενώ ταυτόχρονα σε όρους ΑΕΠ ΡΡΡ κατά κεφαλή είναι #43 πίσω από την Πορτογαλία (και άλλες πρώην "ανατολικές" χώρες όπως Πολωνία, Τσεχία, Λιθουανία, όχι την Ελβετία) και μπροστά από την Εσθονία (η Ελλάδα BTW είναι #49).

Δηλ. ο Πούτιν (συμφωνώ ότι είναι πολύ καλός ηγέτης για τη Ρωσία, αν μη τι άλλο καμία σχέση ως διάδοχος του μεθύστακα Γιέλτσιν αλλά και σε σχέση με κάτι πουθενάδες στη Δύση στυλ Μπόρις Τζόνσον και Ολαντ...) μετά από 25+ χρόνια έχει να περηφανεύεται ότι σε όρους ευημερίας του λαού του (αυτό σημαίνει το ΑΕΠ ΡΡΡ κατά κεφαλή) είναι πίσω από τη Λιθουανία ?

@realzeus
Ως συνήθως άλλ-αντ-άλλων, έχω πάψει να εκπλήσσομαι.
Δεν αμφισβήτησα το δόγμα του CSG (έχει καταργηθεί το CVBG)
Αμφισβήτησα ότι αυτό το δόγμα είναι κατάλληλο για την περίπτωση της Ταϊβάν, που επί της ουσίας πρόκειται για παράκτια και όχι ωκεάνια αντιπαράθεση.
Οτι δηλ. σε περίπτωση επίθεσης στην Ταϊβάν θα χάσει επίτηδες η Κίνα το τακτικό πλεονέκτημα της εγγύτητας, για να πάει να συναντήσει 500 και 1000 μίλια μακριά τα υπέρτερα και σε αριθμούς και σε ποιότητα πολλαπλά αμερικανικά CSG.
Δεν ξέρω ποιό "δόγμα" το λέει αυτό.
Αλλά ας το αφήσουμε εδώ, όποιος κατάλαβε κατάλαβε.