-
@fiverg said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
@nass said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Καλό άρθρο για το θέμα του καλωδίου (GSI)
Το καλώδιο, οι κορόνες και η πραγματικότητα…
Αν πιστέψουμε την ελληνική κυβέρνηση, η μόνη χώρα που έδωσε «άδεια» για το περίφημο καλώδιο είναι η Ελλάδα. Φυσικά, πρόκειται για αστειότητα. Διότι μας λέει ότι έδωσε άδεια στον εαυτό της, αφού οι εργασίες θα γίνουν σε ελληνικά ύδατα.Αν πιστέψουμε την τουρκική, «όλα καλά, όλα φυσιολογικά», που είπε ο Φιντάν. Δηλαδή, η Τουρκία έδωσε την «άδειά» της και το έργο θα ξεκινήσει. Την «άδεια» αυτή ζήτησαν οι Γάλλοι μέσω «ρηματικής διακοίνωσης», που αποτελεί μια συνήθη μορφή ενημέρωσης.
Αν πιστέψουμε την εγχώρια εθνικιστική δεξιά(πολιτική και μιντιακή), έχει ήδη διαπραχθεί ένα είδος εθνικής μειοδοσίας(ή και προδοσίας), αφού δεν έπρεπε να γίνει καμιά ενημέρωση στην Τουρκία, γιατί αυτό σημαίνει ότι ζητάμε «άδεια».
Αν πιστέψουμε την άλλη, εξ αριστερών, αντιπολίτευση(είναι πιο μετρημένη), η κυβέρνηση επιδεικνύει «υποχωρητικότητα» έναντι της Τουρκίας(λέει ΕΛ.Α.Σ) και πρέπει να επιβληθούν ευρωπαϊκές κυρώσεις στην Τουρκία(λέει το ΠΑΣΟΚ).
Τι από αυτά είναι αλήθεια και τι εφικτό να γίνει; Ας δούμε πώς έχουν τα πράγματα πέρα από τα προπαγανδιστικά της κυβέρνησης και τις υπερβολές της αντιπολίτευσης.
Πρώτον, η Ελλάδα λέει ότι το καλώδιο θα περάσει μόνο από ελληνικά και κυπριακά νερά, άρα η Τουρκία δεν νομιμοποιείται να κάνει καμιά παρέμβαση.
Δεύτερον, η Τουρκία λέει ότι το καλώδιο θα περάσει και από δικά της νερά, τα οποία έχει δηλώσει πρόσφατα στον ΟΗΕ.
Τρίτον, τι συμβαίνει στην πράξη; Ένα μέρος του θαλάσσιου χώρου, από τον οποίο θα περάσει το καλώδιο, είναι διαφιλονικούμενο. Για την Ελλάδα είναι η λεγόμενη δυνητική υφαλοκρηπίδα. Όμως, επειδή δεν έχει οριοθετηθεί(το… αιώνιο πρόβλημα με την Τουρκία), η Τουρκία εμπλέκεται εξ αντικειμένου.
Τέταρτον, οπότε το δίλημμα είναι: Ενημερώνουμε την Τουρκία και προχωράει το καλώδιο ομαλά ή δεν κάνουμε καμιά ενημέρωση, προχωράμε και περιμένουμε την τουρκική αντίδραση; Η κυβέρνηση επέλεξε μια μεσοβέζικη λύση. Στην επίσημη ρητορεία της κυριάρχησε το «άδεια δίνει μόνο η Ελλάδα». Αποφεύγει έτσι τα της «ενημέρωσης», για να αποκρούσει τα πυρά της εθνικιστικής δεξιάς(Σαμαράς κ.α). Και αναθέτει την ενημέρωση στη Γαλλία.
Πέμπτον, κάπως έτσι λύνεται το πρόβλημα. Η Ελλάδα λέει ότι δεν ζητήσαμε καμιά άδεια. Η Τουρκία εκλαμβάνει την ενημέρωση που της έκανε η Γαλλία ως άδεια κι έτσι «όλα καλά», που είπε ο Φιντάν.
Υπάρχουν δύο σκοπιές από τις οποίες μπορεί κάποιος να δει το θέμα:
1.Η απόλυτη ή αλλιώς ούλτρα «πατριωτική». Κάνουμε ό,τι θέλουμε, η Τουρκία δεν έχει καμιά δουλειά, άρα ούτε συζήτηση για ενημέρωση.
2.Η μεσοβέζικη. Είναι αυτή που επέλεξε η κυβέρνηση. Αφήνουμε τους Γάλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα(ενημέρωση).
Η κυβέρνηση θα είχε και μια τρίτη, αν τολμούσε να μιλήσει καθαρά, να πει την αλήθεια και χωρίς να φοβάται τη ρετσινιά της «προδοσίας», που της κολλάει έτσι κι αλλιώς το πάλαι ποτέ δικό της (ακρο)δεξιό κομμάτι με εθνικιστικά χαρακτηριστικά. Η κυβέρνηση, δηλαδή, αντί να κρύβεται πίσω από υπεκφυγές του τύπου «μόνο εμείς δίνουμε άδεια», να πει καθαρά: Ναι, θα ενημερώσουμε τα παράκτια κράτη, δηλαδή και την Τουρκία. Αυτό δεν είναι άδεια. Και θα το κάνουμε γιατί αυτό που προέχει είναι να γίνει το έργο.
Οι οπαδοί της απόλυτης άρνησης(«καμιά ενημέρωση») ουσιαστικά δεν θέλουν να προχωρήσει το έργο. Ο ισχυρισμός ότι η ενημέρωση σημαίνει άδεια της Τουρκίας και αυτό κατοχυρώνει τις μελλοντικές διεκδικήσεις της είναι έωλος. Αυτό συμβαίνει έτσι κι αλλιώς. Από τη στιγμή που δεν γίνεται οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών(υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ), υπάρχει κανείς που να πιστεύει σοβαρά ότι η Τουρκία δεν έχει κανένα λόγο στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο;
Υπάρχει κανείς που να πιστεύει στα σοβαρά ότι η Ελλάδα θα επεκτείνει στο Αιγαίο τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια και θα ενώσει την ΑΟΖ της με την κυπριακή από το Καστελλόριζο μέχρι το Νησί χωρίς καμιά τουρκική αντίδραση;
Αυτά είναι αστειότητες. Το ήξεραν ΟΛΕΣ οι ελληνικές κυβερνήσεις, γι’ αυτό ΚΑΜΙΑ δεν άσκησε το δικαίωμα των 12 μιλίων. Ούτε του Κώστα Καραμανλή ούτε του Αντώνη Σαμαρά(που σήμερα είναι οπαδοί της απόλυτης άρνησης-«καμία ενημέρωση στην Τουρκία») ούτε του Αλέξη Τσίπρα. Και σωστά έπραξαν.
Γι’ αυτό σήμερα οι πολιτικοί, τουλάχιστον αυτοί που έχουν κυβερνήσει, να αποφεύγουν τις ανεύθυνες- δήθεν πατριωτικές- κορόνες. Διότι όλοι γνωρίζουν ότι, αν δεν οριοθετήσουμε την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ με την Τουρκία(αυτό σημαίνει προσφυγή στη Χάγη), η Τουρκία θα έχει λόγο και δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να πάει μονομερώς στα 12 μίλια. Διότι, εκτός από την Τουρκία, δεν συμφωνούν οι ΗΠΑ και(πιθανότατα) η Ρωσία. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο είτε είναι ανεύθυνος «υπερπατριώτης» είτε απλώς πολιτικός καιροσκόπος.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δίνει πάμπολλες αφορμές για να της ασκηθεί σκληρή αντιπολίτευση. Όμως, στις σχέσεις με την Τουρκία όλες οι κυβερνήσεις πάνω κάτω την ίδια πολιτική ακολουθούν. Δεν υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές.
Γι’ αυτό ο Μητσοτάκης και οι υπουργοί του καλό είναι να αφήσουν την κουτοπόνηρη προπαγάνδα και να μιλήσουν τη γλώσσα της αλήθειας, αντί να τρέμουν την από τα δεξιά τους εθνικιστική ρητορεία. Και τα υπεύθυνα κόμματα να βρουν άλλα αντιπολιτευτικά πεδία.
Αλήθεια, τι το διαφορετικό θα έκανε αύριο μια κυβέρνηση της ΕΛ.Α.Σ του Τσίπρα ή του ΠΑΣΟΚ; Τίποτα. Το πιστοποιεί το παρελθόν.
Εν κατακλείδι: Αυτό που προέχει σήμερα είναι να προχωρήσει το έργο με το καλώδιο. Και αυτή θα είναι η καλύτερη απόδειξη ότι η Τουρκία δεν μπορεί να κάνει καμιά ουσιαστική παρέμβαση. Τέτοια παρέμβαση θα ήταν η παρεμπόδιση και, τελικά, η ματαίωση του έργου. Αν το έργο γίνει, όλα τα άλλα(«ενημέρωση», «άδεια» κτλ) είναι ήσσονος σημασίας. Οι ανεύθυνες, δήθεν πατριωτικές, κορόνες δεν θα έχουν καμιά σημασία.
Αυτή είναι η δουλειά που έχουν να κάνουν ο Μητσοτάκης και οι υπουργοί του, λέγοντας την αλήθεια και όχι παίζοντας με προπαγανδιστικές πιρουέτες και λέξεις…
Απ όλα αυτά που θα τα δούμε εν καιρώ στο τι είναι αλήθεια και τι ψέματα, επισημαίνω την αντίδραση της Ρωσίας περί 12 μιλίων η οποία προφανέστατα μετά τα Δαρδανέλια δεν θέλει να προσθέσει έναν ακόμη μπελά στο κεφάλι της για έξοδο στην Μεσόγειο (για όσους ψέκες επιμένουν ότι έχουμε κοινά συμφέροντα με την μαμα-ρούσκα).
Θεωρώ θετικό το ότι (φαίνεται να) υπάρχει κάποιο περιθώριο συννενόησης με τους Τούρκους, να δούμε όμως τι θα γίνει και όταν ξεκινήσουν οι εργασίες. Γενικά πάντως η μεγαλύτερη πλάκα είναι να διαβάζεις τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης και στις δύο χώρες...Είναι γνωστό από παλιά ότι η Ρωσία δεν θέλει τα 12 μίλια στο Αιγαίο διότι όπως λες δυσκολεύει την έξοδο του στόλου της Μαύρης Θάλασσας (θεός σχωρέστον) στη Μεσόγειο, δεν φτάνει που έχει την Τουρκία και τη συνθήκη του Μοντρέ στο Βόσπορο... ΟΚ δεν απαγορεύουν τα χωρικά ύδατα τη διέλευση πολεμικών πλοίων αλλά τη δυσκολεύουν (πχ. υποβρύχια πρέπει να είναι σε ανάδυση)
Βέβαια 12 μίλια στην ηπειρωτική Ελλάδα + Εύβοια δεν είναι τόσο τραγικό από αυτή την άποψη και φαίνεται σαν έντιμος συμβιβασμός (συν εννοείται νότια της Κρήτης και ανατολικά των νοτίων Δωδεκανήσων)
Αυτό για την αντιπολίτευση στις 2 χώρες σωστό: αν και στις 2 χώρες βρίζουν την κυβέρνησή τους για "ενδοτικότητα" και "προδοσία" τότε μάλλον καλά το κάνουν οι κυβερνήσεις: χρησιμοποιούν διπλωματία, που σημαίνει υποχωρήσεις και συμβιβασμούς.
@lap
Δεν είμαι σίγουρος τι θέλεις να πεις. Οτι επειδή ο αρθρογράφος δεν είναι καθηγητής πρέπει να δώσω μικρότερη βαρύτητα στα λεγόμενά του από αυτά ενός καθηγητή ?
Δεν πάει έτσι. Διαβάζω πολλές απόψεις και κάθε μία παίρνει βαθμούς αξιολόγησης.
Θετικούς λόγω ειδίκευσης (πχ. για το θέμα που συζητάμε ο καθηγητής διεθνούς δικαίου (όχι αστικού...) ή ο διπλωμάτης), παρελθόντος (πχ. έχω διαβάσει και άλλες φορές απόψεις του με τις οποίες συμφωνώ στην πλειονότητά τους), χρήσης στέρεας επιχειρηματολογίας κτλ.
Αρνητικούς λόγω ατζέντας (τι να τον κάνω τον καθηγητή, όταν μιλάει ως εκπρόσωπος κόμματος) ή παραβίασης δεοντολογίας (πχ. παριστάνει τον αντικειμενικό ενώ διαφημίζει κάποιο σχετικό προϊόν ή δημοσιεύει clickbaits άρθρα ή τίτλους) κτλ.
Αν το άθροισμα είναι θετικό τότε "μπαίνει στα υπόψη". Οπως με αυτό που παρέθεσα παραπάνω.Και επιπλέον ο καθένας έχει το δικό του προσωπικό φίλτρο ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του και την ενασχόλησή του με το θέμα. Για τεχνολογία και γεωπολιτικά έχω μεγάλο ενδιαφέρον (για τεχνολογία και επαγγελματικό) και ασχολούμαι πάρα πολλά χρόνια και άρα έχω και δική μου άποψη (πχ. έχω διαβάσει τη UNCLOS, κάτι που πολλοί γεωπολιτικοί σχολιαστές υποπτεύομαι ότι δεν έχουν κάνει). Από την άλλη για ποδόσφαιρο δεν έχω ιδέα. Αρα πιο εύκολα θα με πείσει κάποιο άρθρο με θετική αξιολόγηση για το ποδόσφαιρο παρά για την τεχνολογία.
Δεν ξέρω αν τα παραπάνω βγάζουν νόημα αλλά δεν μπορώ να τα εξηγήσω καλύτερα. -
@nass said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Ο ισχυρισμός ότι η ενημέρωση σημαίνει άδεια της Τουρκίας και αυτό κατοχυρώνει τις μελλοντικές διεκδικήσεις της είναι έωλος. Αυτό συμβαίνει έτσι κι αλλιώς. Από τη στιγμή που δεν γίνεται οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών(υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ), υπάρχει κανείς που να πιστεύει σοβαρά ότι η Τουρκία δεν έχει κανένα λόγο στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο;
δεν ειναι έτσι, εξαρτάται απο το περιεχόμενο της "ανακοίνωσης" απο την μεριά της Γαλλίας προς την Τουρκία.
-
@realzeus said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Σε καμία περίπτωση δεν είναι ένα ψήγμα καθώς έχει κληρονομήσει το μεγαλύτερη μέρος της έκτασης, των φυσικών πόρων, του συμβατικού οπλοστασίου και όλο το πυρηνικίο οπλοστάσιο
Προφανώς δεν διάβασες την τελευταία μου πρόταση.

-
Reuters: Οι περισσότεροι Αμερικανοί θέλουν το νέο Κογκρέσο να τερματίσει τον πόλεμο στο Ιράν
Η πλειοψηφία των Αμερικανών θέλει το νέο Κογκρέσο, στο οποίο οι Δημοκρατικοί διαθέτουν τις περισσότερες έδρες, να ενεργήσει προκειμένου να τερματιστεί ο πόλεμος στο Ιράν και να ακυρώσει τους δασμούς που έχει επιβάλει ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ σε πολλά εισαγόμενα προϊόντα.
-
@realzeus said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Δεν είμαι υποστηρικτής της σημερινής Ρωσίας για τις πολιτικές της, αλλά μόνον για την ιστορία της.
Ειλικρινά δεν γίνεται αντιληπτό, τουλάχιστον σε μένα, αλλά και σε αρκετούς συνομιλητές εδώ μέσα.
Συχνά, διαβάζοντας αυτά που γράφεις, νομίζω ότι βρισκόμαστε στην εποχή των μεγαλύτερων θριάμβων (δεκαετία του 60 με Χρουστσόφ) της επιστήμης και του διαστήματος. -
@realzeus said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
@a-d-p said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Η ένσταση μου είναι ότι η σημερινή Ρωσία, που υποστηρίζεις θερμά, είναι ένα ψήγμα της Ρωσίας επί ΕΣΣΔ, από άποψη γεωπολιτικής ισχύος και δυνατότητας διαμόρφωσης των παγκόσμιων εξελίξεων σε ισότιμη βάση με τις ΗΠΑ.
Σε καμία περίπτωση δεν είναι ένα ψήγμα καθώς έχει κληρονομήσει το μεγαλύτερη μέρος της έκτασης, των φυσικών πόρων, του συμβατικού οπλοστασίου και όλο το πυρηνικίο οπλοστάσιο.
Δεν είμαι υποστηρικτής της σημερινής Ρωσίας για τις πολιτικές της, αλλά μόνον για την ιστορία της. Αυτή η ιστορία (που πρέπει να εκτιμάμε κι εμείς για το ότι δεν μιλάμε Γερμανικά σήμερα) την έχει φέρει αντιμέτωπη με την Δύση και την επεκτατική πολιτική του Δυτικού Ιμπεριαλισμού, στον οποία απήντησε ο Πούτιν με τον τρόπο που είδαμε στην Ουκρανία.
Το ότι οι ΗΠΑ υπολογίζουν μόνον της Ρωσία και τη Κίνα αποδεικνύεται από το γεγονός ότι μόνον με αυτούς διοργανώνουν συνόδους (π.χ. για τα πυρηνικά οπλοστάσια), ενώ οι Ευρωπαίοι κλαίγονται για το ότι πλροσκλήθηκε στην σύνοδο των G20 στις ΗΠΑ o Λαβρόφ.
@a-d-p said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Η σύγχρονη ρωσική οικονομία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εξαγωγή πρώτων υλών και ενέργειας (πετρέλαιο, φυσικό αέριο), ενώ αντιμετωπίζει εκτεταμένες δυτικές κυρώσεις.
Το λάθος ήταν ότι έκλεισαν πολλές βιομηχανίες τους και αγόράζαν δυτικά προϊόντα για πολιτική και βιομηχανική χρήση. Λάθος που κατάλαβαν όταν άρχισαν οι εχθροπραξίες. Ευτυχώς τους έκοψε και κράτησαν την πολεμική βιομηχανία ετοιμοπόλεμη. Για καλή τους τύχη επ΄θσης έχουν την παλιά βιομηχανική βάση και τεράστιες δυνατότητες R&D. Κατάφεραν μέσα σε μερικά χρόνια να επανεκκινήσουν την παραγωγή σε τομείς από μηχανήματα έργου,, μέχρι επιβατικά αεροσκάφη.
@fiverg said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
η συζήτηση πηγαίνει βολικά (και το λέω καλοπροαίρετα)
στην ΕΣΣΔΕ προφανώς εκεί θα πάει ούσα η σημαντικότερη χώρα του εφαρμοσμένου Σοσιαλισμού. Όπως όταν μιλάμε για Καπιταλισμό η συζήτηση πάει στις ΗΠΑ/Αγγλία/Γερμανία.
@fiverg said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Παραδίπλα όμως οι Κινέζοι κατάλαβαν ότι για να φάνε ψωμί 1.5 δις άνθρωποι με κρατικέςμόνο επενδύσεις δεν γίνεται τίποτα
Δεν θεωρώ υπόδειγμα τις συνθήκες που επικρατούν στην Κίνα. https://en.wikipedia.org/wiki/Foxconn_suicides
@fiverg said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Αλβανοί
Η Αλβανία είχε απομονωθεί από όλους και ήταν μια ιδιαίτερο περίπτωση. Γιατί δεν αναφέρεις την Γιουγκοσλαβία ή την Βουλγαρία ως παραδείγματα;
Γιατί με τα μυαλά που κουβαλάμε
το πιθανότερο είναι να ήμασταν μια Αλβανία, παρά μια Βουλγαρία (όχι ότι ήταν κάτι ιδιαίτερο) και σε καμιά περίπτωση Γιουγκοσλαβία


-
Από πότε είναι η Βουλγαρία παράδειγμα επιτυχούς εφαρμογής του μαρξιστικού-λενινιστικού τύπου σοσιαλισμού ?
Στη Γιουγκοσλαβία πάλι είχαν το δικό τους μοντέλο κάτι σαν Ζάσταβα ένα πράγμα. Και μόλις πέθανε ο παντοκολλητής Τίτο διαλύθηκαν όλα.
-
@realzeus said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Η Αλβανία είχε απομονωθεί από όλους και ήταν μια ιδιαίτερο περίπτωση. Γιατί δεν αναφέρεις την Γιουγκοσλαβία ή την Βουλγαρία ως παραδείγματα;
Η Βουλγαρία έχει κάπου 40-50% παραπάνω καλλιεργήσιμη γη από την Ελλάδα. H Γιουγκοσλαβία είχε τα ίδια περίπου ποσοστά με εμάς αλλά διπλάσια έκταση
και πληθυσμό. Καμία από αυτές δεν ήταν κατεστραμμένη στο τέλος του ΒΠΠ στον ίδιο βαθμό με εμάς που λόγω ορεινότητας και νησιωτικότητας είχαμε και μια επιπλέον
δυσκολία στις υποδομές που έπρεπε να ξαναφτιαχτούν (και δρόμοι, και σιδηρόδρομοι και αεροδρόμια και λιμάνια). Εμείς για να αποκτήσουμε ένα στοιχειώδες βιοτικό επίπεδο έπρεπε να θαλασσοπνιγούμε αφού τα πάντα ήταν κατεστραμμένα. Αναφέρω μόνο λίγες από τις διαφορές, γενικά δεν πιστεύω σε κάτι ως μονόδρομο αλλά έχω την εντύπωση ότι κομμουνισμός+φτωχή χώρα συνήθως δεν βγάζει σε καλό βιοτικό επίπεδο για τους πολίτες της βάση ιστορικότητας. -
Όταν έπεσε το τείχος στο Βερολίνο πάντως, χιλιάδες άνθρωποι έτρεξαν από την ανατολική-κομμουνιστική πλευρά προς την δυτική-καπιταλιστική και όχι το αντίθετο.
Προφανώς συμβολικά και μεταφορικά το αναφέρω, για να τονίσω πόσο δυσαρεστημένοι ήταν οι ανατολικο-γερμανοί από τη ζωή τους και το καθεστώς που ζούσαν.
Φυσικά υπάρχουν και κάποιοι που πιστεύουν ότι μας ψεκάζουν, άλλοι που νομίζουν ότι θα τους σώσει η Καρυστινού και αυτοί που νοσταλγούν τον κομμουνισμό. Υπάρχουν πολλά είδη ανθρώπων σ' αυτή την κοινωνία, οκ...
-
@andya3 said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Όταν έπεσε το τείχος στο Βερολίνο πάντως, χιλιάδες άνθρωποι έτρεξαν από την ανατολική-κομμουνιστική πλευρά προς την δυτική-καπιταλιστική και όχι το αντίθετο.
μια ζωή, λες αυτά που σε συμφέρουν, αλλά η ιστορία κρύβεται στις λεπτομέρειες... εχει ποτίσει στο αίμα σου το κουλιστάν και η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, οπως φυσικά συμφέρει το αφήγημα..μόνο Κούλης!!!
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Δυτική Γερμανία έλαβε τεράστια οικονομική και τεχνική βοήθεια μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ. Δεν ήταν απλά δάνεια (δανεικά και αγύριστα που λέμε, πληρώσαμε όλοι μας την ανοικοδόμηση της Γερμανίας). Μεγάλο μέρος ήταν επιχορηγήσεις, πρώτες ύλες, μηχανήματα, τεχνογνωσία και πρόσβαση στις δυτικές αγορές. Αυτό έδωσε ισχυρή ώθηση στο λεγόμενο "γερμανικό οικονομικό θαύμα" (Wirtschaftswunder).
Από την άλλη, η Ανατολική Γερμανία βρέθηκε στη σοβιετική σφαίρα επιρροής. Οι Σοβιετικοί, αντί να χρηματοδοτήσουν την ανοικοδόμηση σε παρόμοια κλίμακα, αφαίρεσαν βιομηχανικό εξοπλισμό ως πολεμικές αποζημιώσεις και μετέφεραν εργοστάσια και μηχανές στην Σοβιετική Ένωση. Αυτό πράγματι επιβάρυνε την αρχική οικονομική της θέση.
-
@bekiaris said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
@andya3 said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Όταν έπεσε το τείχος στο Βερολίνο πάντως, χιλιάδες άνθρωποι έτρεξαν από την ανατολική-κομμουνιστική πλευρά προς την δυτική-καπιταλιστική και όχι το αντίθετο.
μια ζωή, λες αυτά που σε συμφέρουν, αλλά η ιστορία κρύβεται στις λεπτομέρειες... εχει ποτίσει στο αίμα σου το κουλιστάν και η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, οπως φυσικά συμφέρει το αφήγημα..μόνο Κούλης!!!
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Δυτική Γερμανία έλαβε τεράστια οικονομική και τεχνική βοήθεια μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ. Δεν ήταν απλά δάνεια (δανεικά και αγύριστα που λέμε, πληρώσαμε όλοι μας την ανοικοδόμηση της Γερμανίας). Μεγάλο μέρος ήταν επιχορηγήσεις, πρώτες ύλες, μηχανήματα, τεχνογνωσία και πρόσβαση στις δυτικές αγορές. Αυτό έδωσε ισχυρή ώθηση στο λεγόμενο "γερμανικό οικονομικό θαύμα" (Wirtschaftswunder).
Από την άλλη, η Ανατολική Γερμανία βρέθηκε στη σοβιετική σφαίρα επιρροής. Οι Σοβιετικοί, αντί να χρηματοδοτήσουν την ανοικοδόμηση σε παρόμοια κλίμακα, αφαίρεσαν βιομηχανικό εξοπλισμό ως πολεμικές αποζημιώσεις και μετέφεραν εργοστάσια και μηχανές στην Σοβιετική Ένωση. Αυτό πράγματι επιβάρυνε την αρχική οικονομική της θέση.
Η ανοικοδόμηση της Δυτικής Γερμανίας έγινε με τη χρηματοδότηση του σχεδίου Μάρσαλ από τις ΗΠΑ και μόνο. Κανένας άλλος δεν πλήρωσε πλην των ΗΠΑ.
Και για να υπάρχει και μια τάξη μεγέθους για τα χρήματα που συζητάμε, η Δ.Γ. έλαβε από τις ΗΠΑ τα διπλάσια χρήματα από την Ελλάδα, περίπου 1,4 δισ. δολλάρια έναντι 700εκ. που λάβαμε εμείς. Καταφέραμε εμείς να φτάσουμε αντίστοιχα στη μισή ανάπτυξη και βιοτικό επίπεδο που έφτασε η τότε Δ.Γ.;

Όσον αφορά τους Ανατολικο-Γερμανούς, πράγματι αυτό που αναφέρεις έγινε σε κάποιο βαθμό. Οι Ρώσσοι στα πλαίσια πολεμικών αποζημιώσεων επιβάρυναν τους Α.Γ. και αφαίρεσαν ένα τμήμα της βιομηχανικής τους υποδομής. Όχι όλη βέβαια, τα περισσότερα εργοστάσια παρέμειναν την Α.Γ. και έδιναν την παραγωγή τους στους Ρώσους ως αποζημίωση. Αυτό ίσχυε μέχρι το 1953, μετά η Ρωσία σταμάτησε να διεκδικεί περαιτέρω αποζημιώσεις.
Άρα πράγματι οι δύο Γερμανικές οικονομίες δεν ξεκίνησαν από τις ίδιες συνθήκες. Απο κει και πέρα όμως πρέπει να δει κάποιος σε βάθος χρόνου πως εξελίχθηκε και άνθισε η οικονομία της Δ.Γ. στα πλαίσια του Δυτικού καπιταλιστικού περιβάλλοντος και πως αντίθετα μαράζωσε η οικονομία της Α.Γ. μέσα στο κεντρικό σχεδιασμένο οικονομικό σύστημα της τότε Σ.Ε.
Φυσικά δεν περίμενα τίποτα καλύτερο από σένα. Αν μπορούσες να δεις κάτι παραπάνω από την επιφάνεια των θεμάτων, δεν θα περίμενες να σε σώσει η Καρυστινού και τουλάχιστον θα είχες αποφασίσει τι θα ψηφίσεις.
Οπότε παίξε στα "ρηχά νερά" που μπορείς κι άσε τα "πιο βαθειά" που δεν μπορείς για άλλους...
-
@andya3 said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Η ανοικοδόμηση της Δυτικής Γερμανίας έγινε με τη χρηματοδότηση του σχεδίου Μάρσαλ από τις ΗΠΑ και μόνο. Κανένας άλλος δεν πλήρωσε πλην των ΗΠΑ.
Στη Συμφωνία του Λονδίνου, μεγάλο μέρος του γερμανικού χρέους αναδιαρθρώθηκε και ένα μέρος διαγράφηκε ή αναβλήθηκε. Αυτό ευνόησε σημαντικά τη μεταπολεμική ανάκαμψη της Δυτικής Γερμανίας.
Φυσικά δεν περίμενα τίποτα καλύτερο από σένα. Αν μπορούσες να δεις κάτι παραπάνω από την επιφάνεια των θεμάτων, δεν θα περίμενες να σε σώσει η Καρυστινού και τουλάχιστον θα είχες αποφασίσει τι θα ψηφίσεις.
Οπότε παίξε στα "ρηχά νερά" που μπορείς κι άσε τα "πιο βαθειά" που δεν μπορείς για άλλους...
το σίγουρο ειναι, ψηφοφόρος του Κούλη και γνώστης, ειναι δύο έννοιες ασύνδετες.
-
@nass said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Από πότε είναι η Βουλγαρία παράδειγμα επιτυχούς εφαρμογής του μαρξιστικού-λενινιστικού τύπου σοσιαλισμού ?
Στη Γιουγκοσλαβία πάλι είχαν το δικό τους μοντέλο κάτι σαν Ζάσταβα ένα πράγμα. Και μόλις πέθανε ο παντοκολλητής Τίτο διαλύθηκαν όλα.
Να θυμίσω ότι στην Γιάλτα η Γιουγκοσλαβία ήταν 50-50 %, για αυτό και επιβίωσε ο Τίτο.
Η Βουλγαρία τι καλύτερο είχε από την Αλβανία ?
Απλά σαν χώρα ήταν πιο πλούσια το 1944, δεν υπέφερε στον Β΄ ΠΠ και ξεκίνησε από ψηλότερο επίπεδο σε σχέση με την Αλβανία, που ήταν μία χώρα μόλις 30 ετών τότε, χωρίς το ιστορικό παρελθόν της Βουλγαρίας.
-
@bekiaris said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
@andya3 said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Όταν έπεσε το τείχος στο Βερολίνο πάντως, χιλιάδες άνθρωποι έτρεξαν από την ανατολική-κομμουνιστική πλευρά προς την δυτική-καπιταλιστική και όχι το αντίθετο.
μια ζωή, λες αυτά που σε συμφέρουν, αλλά η ιστορία κρύβεται στις λεπτομέρειες... εχει ποτίσει στο αίμα σου το κουλιστάν και η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, οπως φυσικά συμφέρει το αφήγημα..μόνο Κούλης!!!
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Δυτική Γερμανία έλαβε τεράστια οικονομική και τεχνική βοήθεια μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ. Δεν ήταν απλά δάνεια (δανεικά και αγύριστα που λέμε, πληρώσαμε όλοι μας την ανοικοδόμηση της Γερμανίας). Μεγάλο μέρος ήταν επιχορηγήσεις, πρώτες ύλες, μηχανήματα, τεχνογνωσία και πρόσβαση στις δυτικές αγορές. Αυτό έδωσε ισχυρή ώθηση στο λεγόμενο "γερμανικό οικονομικό θαύμα" (Wirtschaftswunder).
Από την άλλη, η Ανατολική Γερμανία βρέθηκε στη σοβιετική σφαίρα επιρροής. Οι Σοβιετικοί, αντί να χρηματοδοτήσουν την ανοικοδόμηση σε παρόμοια κλίμακα, αφαίρεσαν βιομηχανικό εξοπλισμό ως πολεμικές αποζημιώσεις και μετέφεραν εργοστάσια και μηχανές στην Σοβιετική Ένωση. Αυτό πράγματι επιβάρυνε την αρχική οικονομική της θέση.
Για τον Άντυ είναι. Εδώ είδα την δήλωση - σοκ που έκανε άνευ τόπου και χρόνου.
Τρέξανε όλοι στον καπιταλισμό.
Που θα τρέχανε δλδ;; Φυλακισμένους τους είχαν οι Σοβιετικοί ρε Άντυ!! Που ήθελες να πάνε; Στα Γκούλακ στη Σηβιρία;;
Σε ποιον όμως καπιταλισμό τρέξανε δε λες.
Του 1990. Όχι του 2026 που είναι Νεοφιλελευθερισμός.
Γιατί δεν ξέρω σε τι ηλικία ήσουν, το 1991 βασικά αν τα θυμάμαι καλά, προχώρησε η λεγόμενη Παγκοσμιοποίηση και η απαρχή του Νεοφιλελευθερισμού κατά την οποία, για να γλυκαθεί ο κοσμάκης, πέσανε τα επιτόκια καταθέσεων και δανεισμού και δίνανε τζάμπα χρήμα οι τράπεζες.
Οπότε ήταν η χρυσή εποχή του Νεοφιλελευθερισμού που σε γλυκαίνανε μέχρι το 2008.
Ιστορικά Οικονομικά.
Αλλά το τρέξιμο ήταν λόγω φυλακισμούς τους από το Σοβιέτ. Χώρια που πεινούσαν οι άνθρωποι.
Στην Ρουμανία τον Τσαουσέσκου που είχε επιβάλει να τρώνε ένα μήνα μόνον Λαχανικά!!!!!!!! ο πιλότος με το ελικόπτερο που τον φυγάδευσε, τον προσγείωσε σε ένα χωράφι και έφυγε τρέχοντας και σε ένα εργοστάσιο (τότε κάνανε απεργεία) είπε που είναι το καμάρι της Ρουμανίας, και σε 6 ώρες τον εκτέλεσαν μαζί με την σκρόφα γυναίκα του.
Όμως, όλοι τραγουδούσαν τον Νεοφιλελευθερισμό που χαρακτηριστικό του είναι, η απελευθέρωση του ελέγχου των Τραπεζών και η Μετάβαση της λειτουργίας του κράτους στις τράπεζες.
Το ζεις σήμερα καλά.
Όλα πλαστικά και αν η ΑΙ της τη δώσει, άντε βρε χρήμα σε φυσική μορφή.
Έτσι επειδή σαν αρέσει το πλαστικό, ψεύτικο, εικονικό χρήμα.
ΑΛΛΑ με το πλαστικό χρήμα καταπολεμάτε οι Νεοφιλελεύθεροι της Φοροδιαφυγή!!!
Σιγά, τα ωα.
Αυτή των Νησιών Κέυμαν; Αυτήν κυνηγάτε;
Υποκριτές. Λιώνετε την Μαρίδα και ταίζετε τον Καρχαρία.
Όμως....Στη Γαλλία οι πολίτες ρίχνουν καλό ξύλο στον Νεοφιλελεύθερο Γκόλντεν Μπου, τον Λούγκρο της Λούγκρου Μπριζίτος τον Μακρόν.
Και αλλού πλεόν που τα Κορόιδα αρχίζουν και ξυπνούν κατά των Καρα - Βολεμένων. -
Και έτσι επειδή είμαι καρά - τρελός όχι απλώς τρελός.
Είχα γράψει πριν μήνες. Στήνονται "Κρεμάλες".
Ο Τρελός. -
@nass said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
@fiverg said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
@nass said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Καλό άρθρο για το θέμα του καλωδίου (GSI)
Το καλώδιο, οι κορόνες και η πραγματικότητα…
Αν πιστέψουμε την ελληνική κυβέρνηση, η μόνη χώρα που έδωσε «άδεια» για το περίφημο καλώδιο είναι η Ελλάδα. Φυσικά, πρόκειται για αστειότητα. Διότι μας λέει ότι έδωσε άδεια στον εαυτό της, αφού οι εργασίες θα γίνουν σε ελληνικά ύδατα.Αν πιστέψουμε την τουρκική, «όλα καλά, όλα φυσιολογικά», που είπε ο Φιντάν. Δηλαδή, η Τουρκία έδωσε την «άδειά» της και το έργο θα ξεκινήσει. Την «άδεια» αυτή ζήτησαν οι Γάλλοι μέσω «ρηματικής διακοίνωσης», που αποτελεί μια συνήθη μορφή ενημέρωσης.
Αν πιστέψουμε την εγχώρια εθνικιστική δεξιά(πολιτική και μιντιακή), έχει ήδη διαπραχθεί ένα είδος εθνικής μειοδοσίας(ή και προδοσίας), αφού δεν έπρεπε να γίνει καμιά ενημέρωση στην Τουρκία, γιατί αυτό σημαίνει ότι ζητάμε «άδεια».
Αν πιστέψουμε την άλλη, εξ αριστερών, αντιπολίτευση(είναι πιο μετρημένη), η κυβέρνηση επιδεικνύει «υποχωρητικότητα» έναντι της Τουρκίας(λέει ΕΛ.Α.Σ) και πρέπει να επιβληθούν ευρωπαϊκές κυρώσεις στην Τουρκία(λέει το ΠΑΣΟΚ).
Τι από αυτά είναι αλήθεια και τι εφικτό να γίνει; Ας δούμε πώς έχουν τα πράγματα πέρα από τα προπαγανδιστικά της κυβέρνησης και τις υπερβολές της αντιπολίτευσης.
Πρώτον, η Ελλάδα λέει ότι το καλώδιο θα περάσει μόνο από ελληνικά και κυπριακά νερά, άρα η Τουρκία δεν νομιμοποιείται να κάνει καμιά παρέμβαση.
Δεύτερον, η Τουρκία λέει ότι το καλώδιο θα περάσει και από δικά της νερά, τα οποία έχει δηλώσει πρόσφατα στον ΟΗΕ.
Τρίτον, τι συμβαίνει στην πράξη; Ένα μέρος του θαλάσσιου χώρου, από τον οποίο θα περάσει το καλώδιο, είναι διαφιλονικούμενο. Για την Ελλάδα είναι η λεγόμενη δυνητική υφαλοκρηπίδα. Όμως, επειδή δεν έχει οριοθετηθεί(το… αιώνιο πρόβλημα με την Τουρκία), η Τουρκία εμπλέκεται εξ αντικειμένου.
Τέταρτον, οπότε το δίλημμα είναι: Ενημερώνουμε την Τουρκία και προχωράει το καλώδιο ομαλά ή δεν κάνουμε καμιά ενημέρωση, προχωράμε και περιμένουμε την τουρκική αντίδραση; Η κυβέρνηση επέλεξε μια μεσοβέζικη λύση. Στην επίσημη ρητορεία της κυριάρχησε το «άδεια δίνει μόνο η Ελλάδα». Αποφεύγει έτσι τα της «ενημέρωσης», για να αποκρούσει τα πυρά της εθνικιστικής δεξιάς(Σαμαράς κ.α). Και αναθέτει την ενημέρωση στη Γαλλία.
Πέμπτον, κάπως έτσι λύνεται το πρόβλημα. Η Ελλάδα λέει ότι δεν ζητήσαμε καμιά άδεια. Η Τουρκία εκλαμβάνει την ενημέρωση που της έκανε η Γαλλία ως άδεια κι έτσι «όλα καλά», που είπε ο Φιντάν.
Υπάρχουν δύο σκοπιές από τις οποίες μπορεί κάποιος να δει το θέμα:
1.Η απόλυτη ή αλλιώς ούλτρα «πατριωτική». Κάνουμε ό,τι θέλουμε, η Τουρκία δεν έχει καμιά δουλειά, άρα ούτε συζήτηση για ενημέρωση.
2.Η μεσοβέζικη. Είναι αυτή που επέλεξε η κυβέρνηση. Αφήνουμε τους Γάλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα(ενημέρωση).
Η κυβέρνηση θα είχε και μια τρίτη, αν τολμούσε να μιλήσει καθαρά, να πει την αλήθεια και χωρίς να φοβάται τη ρετσινιά της «προδοσίας», που της κολλάει έτσι κι αλλιώς το πάλαι ποτέ δικό της (ακρο)δεξιό κομμάτι με εθνικιστικά χαρακτηριστικά. Η κυβέρνηση, δηλαδή, αντί να κρύβεται πίσω από υπεκφυγές του τύπου «μόνο εμείς δίνουμε άδεια», να πει καθαρά: Ναι, θα ενημερώσουμε τα παράκτια κράτη, δηλαδή και την Τουρκία. Αυτό δεν είναι άδεια. Και θα το κάνουμε γιατί αυτό που προέχει είναι να γίνει το έργο.
Οι οπαδοί της απόλυτης άρνησης(«καμιά ενημέρωση») ουσιαστικά δεν θέλουν να προχωρήσει το έργο. Ο ισχυρισμός ότι η ενημέρωση σημαίνει άδεια της Τουρκίας και αυτό κατοχυρώνει τις μελλοντικές διεκδικήσεις της είναι έωλος. Αυτό συμβαίνει έτσι κι αλλιώς. Από τη στιγμή που δεν γίνεται οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών(υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ), υπάρχει κανείς που να πιστεύει σοβαρά ότι η Τουρκία δεν έχει κανένα λόγο στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο;
Υπάρχει κανείς που να πιστεύει στα σοβαρά ότι η Ελλάδα θα επεκτείνει στο Αιγαίο τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια και θα ενώσει την ΑΟΖ της με την κυπριακή από το Καστελλόριζο μέχρι το Νησί χωρίς καμιά τουρκική αντίδραση;
Αυτά είναι αστειότητες. Το ήξεραν ΟΛΕΣ οι ελληνικές κυβερνήσεις, γι’ αυτό ΚΑΜΙΑ δεν άσκησε το δικαίωμα των 12 μιλίων. Ούτε του Κώστα Καραμανλή ούτε του Αντώνη Σαμαρά(που σήμερα είναι οπαδοί της απόλυτης άρνησης-«καμία ενημέρωση στην Τουρκία») ούτε του Αλέξη Τσίπρα. Και σωστά έπραξαν.
Γι’ αυτό σήμερα οι πολιτικοί, τουλάχιστον αυτοί που έχουν κυβερνήσει, να αποφεύγουν τις ανεύθυνες- δήθεν πατριωτικές- κορόνες. Διότι όλοι γνωρίζουν ότι, αν δεν οριοθετήσουμε την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ με την Τουρκία(αυτό σημαίνει προσφυγή στη Χάγη), η Τουρκία θα έχει λόγο και δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να πάει μονομερώς στα 12 μίλια. Διότι, εκτός από την Τουρκία, δεν συμφωνούν οι ΗΠΑ και(πιθανότατα) η Ρωσία. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο είτε είναι ανεύθυνος «υπερπατριώτης» είτε απλώς πολιτικός καιροσκόπος.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δίνει πάμπολλες αφορμές για να της ασκηθεί σκληρή αντιπολίτευση. Όμως, στις σχέσεις με την Τουρκία όλες οι κυβερνήσεις πάνω κάτω την ίδια πολιτική ακολουθούν. Δεν υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές.
Γι’ αυτό ο Μητσοτάκης και οι υπουργοί του καλό είναι να αφήσουν την κουτοπόνηρη προπαγάνδα και να μιλήσουν τη γλώσσα της αλήθειας, αντί να τρέμουν την από τα δεξιά τους εθνικιστική ρητορεία. Και τα υπεύθυνα κόμματα να βρουν άλλα αντιπολιτευτικά πεδία.
Αλήθεια, τι το διαφορετικό θα έκανε αύριο μια κυβέρνηση της ΕΛ.Α.Σ του Τσίπρα ή του ΠΑΣΟΚ; Τίποτα. Το πιστοποιεί το παρελθόν.
Εν κατακλείδι: Αυτό που προέχει σήμερα είναι να προχωρήσει το έργο με το καλώδιο. Και αυτή θα είναι η καλύτερη απόδειξη ότι η Τουρκία δεν μπορεί να κάνει καμιά ουσιαστική παρέμβαση. Τέτοια παρέμβαση θα ήταν η παρεμπόδιση και, τελικά, η ματαίωση του έργου. Αν το έργο γίνει, όλα τα άλλα(«ενημέρωση», «άδεια» κτλ) είναι ήσσονος σημασίας. Οι ανεύθυνες, δήθεν πατριωτικές, κορόνες δεν θα έχουν καμιά σημασία.
Αυτή είναι η δουλειά που έχουν να κάνουν ο Μητσοτάκης και οι υπουργοί του, λέγοντας την αλήθεια και όχι παίζοντας με προπαγανδιστικές πιρουέτες και λέξεις…
Απ όλα αυτά που θα τα δούμε εν καιρώ στο τι είναι αλήθεια και τι ψέματα, επισημαίνω την αντίδραση της Ρωσίας περί 12 μιλίων η οποία προφανέστατα μετά τα Δαρδανέλια δεν θέλει να προσθέσει έναν ακόμη μπελά στο κεφάλι της για έξοδο στην Μεσόγειο (για όσους ψέκες επιμένουν ότι έχουμε κοινά συμφέροντα με την μαμα-ρούσκα).
Θεωρώ θετικό το ότι (φαίνεται να) υπάρχει κάποιο περιθώριο συννενόησης με τους Τούρκους, να δούμε όμως τι θα γίνει και όταν ξεκινήσουν οι εργασίες. Γενικά πάντως η μεγαλύτερη πλάκα είναι να διαβάζεις τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης και στις δύο χώρες...Είναι γνωστό από παλιά ότι η Ρωσία δεν θέλει τα 12 μίλια στο Αιγαίο διότι όπως λες δυσκολεύει την έξοδο του στόλου της Μαύρης Θάλασσας (θεός σχωρέστον) στη Μεσόγειο, δεν φτάνει που έχει την Τουρκία και τη συνθήκη του Μοντρέ στο Βόσπορο... ΟΚ δεν απαγορεύουν τα χωρικά ύδατα τη διέλευση πολεμικών πλοίων αλλά τη δυσκολεύουν (πχ. υποβρύχια πρέπει να είναι σε ανάδυση)
Βέβαια 12 μίλια στην ηπειρωτική Ελλάδα + Εύβοια δεν είναι τόσο τραγικό από αυτή την άποψη και φαίνεται σαν έντιμος συμβιβασμός (συν εννοείται νότια της Κρήτης και ανατολικά των νοτίων Δωδεκανήσων)
Αυτό για την αντιπολίτευση στις 2 χώρες σωστό: αν και στις 2 χώρες βρίζουν την κυβέρνησή τους για "ενδοτικότητα" και "προδοσία" τότε μάλλον καλά το κάνουν οι κυβερνήσεις: χρησιμοποιούν διπλωματία, που σημαίνει υποχωρήσεις και συμβιβασμούς.
@lap
Δεν είμαι σίγουρος τι θέλεις να πεις. Οτι επειδή ο αρθρογράφος δεν είναι καθηγητής πρέπει να δώσω μικρότερη βαρύτητα στα λεγόμενά του από αυτά ενός καθηγητή ?
Δεν πάει έτσι. Διαβάζω πολλές απόψεις και κάθε μία παίρνει βαθμούς αξιολόγησης.
Θετικούς λόγω ειδίκευσης (πχ. για το θέμα που συζητάμε ο καθηγητής διεθνούς δικαίου (όχι αστικού...) ή ο διπλωμάτης), παρελθόντος (πχ. έχω διαβάσει και άλλες φορές απόψεις του με τις οποίες συμφωνώ στην πλειονότητά τους), χρήσης στέρεας επιχειρηματολογίας κτλ.
Αρνητικούς λόγω ατζέντας (τι να τον κάνω τον καθηγητή, όταν μιλάει ως εκπρόσωπος κόμματος) ή παραβίασης δεοντολογίας (πχ. παριστάνει τον αντικειμενικό ενώ διαφημίζει κάποιο σχετικό προϊόν ή δημοσιεύει clickbaits άρθρα ή τίτλους) κτλ.
Αν το άθροισμα είναι θετικό τότε "μπαίνει στα υπόψη". Οπως με αυτό που παρέθεσα παραπάνω.Εγώ αυτό που λέω είναι πως ένας καθηγητής μπορεί να επεξηγήσει αναφέροντας παραγράφους άρθρων, αλλά και αναλύσεις αυτών υπό διαφορετικές ερμηνείες πεπραγμένων στη διεθνή γεωπολιτική σκηνή. Να σου πει ότι ισχύει αυτό για τον χ,ψ λόγο.
Αυτό ένας μη ειδικός μπορεί να επιχειρήσει να το αντιγράψει ως υφος και γραφή αλλά σε επίπεδο καφενειακής συζήτησης. Μπορεί ο γραπτός του λόγος να εμφανίζεται λελογισμένος αλλά να μην υπάρχει κάποια τεχνική ανάλυση πίσω από αυτόν. Οπότε σε ένα ΑΚΡΩΣ τεχνικό θέμα είναι πιο λογικό, για εμένα, να διαβάζουμε τους καταρτιζόμενους και όχι γενικότερα απόψεις.
Το τι ψηφίζει ο κάθε καθηγητής είναι αδιάφορο εφόσον τεκμηριώνει μια γνώμη. Ο μοναδικός που μπορεί να τον κρίνει είναι κάποιος άλλος αντίστοιχα καταρτιζόμενος ειδικός που θα αποδομήσει τεχνικά τη γνώμη αλλά και επεξήγηση του προηγούμενου.
Διότι και ο δημοσιογράφος έχει πολιτικές απόψεις και όλοι μας. Η διαφορά είναι ότι κανείς μας δεν κατανοεί σε βάθος τα θέματα που συζητά τα οποία είναι ΑΚΡΩΣ ΤΕΧΝΙΚΑ και πολύ σοβαρά.
Και επιπλέον ο καθένας έχει το δικό του προσωπικό φίλτρο ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του και την ενασχόλησή του με το θέμα. Για τεχνολογία και γεωπολιτικά έχω μεγάλο ενδιαφέρον (για τεχνολογία και επαγγελματικό) και ασχολούμαι πάρα πολλά χρόνια και άρα έχω και δική μου άποψη (πχ. έχω διαβάσει τη UNCLOS, κάτι που πολλοί γεωπολιτικοί σχολιαστές υποπτεύομαι ότι δεν έχουν κάνει). Από την άλλη για ποδόσφαιρο δεν έχω ιδέα. Αρα πιο εύκολα θα με πείσει κάποιο άρθρο με θετική αξιολόγηση για το ποδόσφαιρο παρά για την τεχνολογία.
Δεν ξέρω αν τα παραπάνω βγάζουν νόημα αλλά δεν μπορώ να τα εξηγήσω καλύτερα.Βγάζουν νόημα. Το βλέπω σαν εμάς εδώ πέρα που είμαστε αυτοκινητοφιλοι, ξέρουμε πολλά παραπάνω από έναν μέσο άνθρωπο αλλά σίγουρα δεν θα μας ρωτήσει κάποιος κατασκευαστής για τεχνικά θέματα παρά θα ανατρέξει σε απόφοιτους μηχανολογικών σχολών.
-
Ε τότε να μην γράφει ο καθένας την άποψή του εδώ (που είναι καφενείο και όχι επιστημονικό συνέδριο) αλλά να παραθέτει ο καθένας τους ειδικούς της προτίμησής του και να νικάει ο καλύτερος, φάση υπερατού. Και να μην σχηματίζει καν ο καθένας άποψη, την οποία να παραθέτει, απλά να διαλέγει ειδικό και τέλος.
Τώρα σοβαρά δίνεις σημασία στην άποψη του ομότιμου (νομίζω) καθηγητού Πανεπιστημίου Νομικής Σχολής και πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου ? Προτιμώ να διαβάσω την άποψη του Χ χρήστη εδώ μέσα, αν μη τι άλλο δεν έχει ατζέντα και αντιπροσωπεύει το ας πούμε λαϊκό αισθητήριο για το ζήτημα.
Μπορεί για σένα κάποια θέματα να είναι άκρως τεχνικά και να σε ψαρώνουν, έχεις κάθε δικαίωμα να διαλέγεις ειδικό και να υιοθετείς την άποψή του ή και να μην κάνεις τίποτα και να παρακολουθείς, δεν είναι υποχρεωτικό όλοι να έχουν ιδία άποψη για όλα. Και εγώ όταν μιλάνε για ποδόσφαιρο κάθομαι στην άκρη και ακούω.
-
Δυτική χρηματοδότηση για τουλάχιστον δέκα χρόνια ζητά η Ουκρανία, ώστε να μπορεί να διατηρήσει ένοπλες δυνάμεις 800.000 ατόμων μετά τον πόλεμο, σύμφωνα με υψηλόβαθμη ουκρανική πηγή που επικαλείται το Γαλλικό Πρακτορείο (AFP). Το Κίεβο θεωρεί ότι ένας στρατός αυτού του μεγέθους θα του επιτρέψει να αποτρέψει ή να αντιμετωπίσει μια νέα ρωσική επίθεση μετά από ενδεχόμενη ειρηνευτική συμφωνία.
-
@nass said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2:
Ε τότε να μην γράφει ο καθένας την άποψή του εδώ (που είναι καφενείο και όχι επιστημονικό συνέδριο) αλλά να παραθέτει ο καθένας τους ειδικούς της προτίμησής του και να νικάει ο καλύτερος, φάση υπερατού. Και να μην σχηματίζει καν ο καθένας άποψη, την οποία να παραθέτει, απλά να διαλέγει ειδικό και τέλος.
Τώρα σοβαρά δίνεις σημασία στην άποψη του ομότιμου (νομίζω) καθηγητού Πανεπιστημίου Νομικής Σχολής και πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου ? Προτιμώ να διαβάσω την άποψη του Χ χρήστη εδώ μέσα, αν μη τι άλλο δεν έχει ατζέντα και αντιπροσωπεύει το ας πούμε λαϊκό αισθητήριο για το ζήτημα.
Μπορεί για σένα κάποια θέματα να είναι άκρως τεχνικά και να σε ψαρώνουν, έχεις κάθε δικαίωμα να διαλέγεις ειδικό και να υιοθετείς την άποψή του ή και να μην κάνεις τίποτα και να παρακολουθείς, δεν είναι υποχρεωτικό όλοι να έχουν ιδία άποψη για όλα. Και εγώ όταν μιλάνε για ποδόσφαιρο κάθομαι στην άκρη και ακούω.
Διάβασε εδώ αποσπάσματα απόψεων από καθηγητές διεθνούς δικαίου και τις ανησυχίες τους για ότι συνέβη που έρχονται σε μια αντίθεση με την χαλαρή και ίσως φιλοκυβερνητική καταγραφή της κατάστασης από έναν αξιόλογο δημοσιογράφο
https://www.tovima.com/politics/greece-and-turkey-clash-over-cable-survey-in-eastern-mediterranean/
Προφανώς μπορείς να επικαλείσαι οποιαδήποτε πηγή θεωρείς σωστή, αλλά επίσης είναι θεμιτό να δέχεται κριτική αυτή η πηγή. Τώρα λοιπόν ασκώ κριτική όχι προς τον ίδιο τον δημοσιογράφο και την γενικότερη αντίληψη του στη ζωή, που ίσως με βρίσκει σύμφωνο κάποιες φορές, αλλά στην έλλειψη τεχνικής κατάρτισης συγκριτικά με τις αντίθετες απόψεις καθηγητών του διεθνούς δικαίου.
Εν τέλη, ως μέλη μιας συζήτησης δεν βγάζουμε συμπεράσματα και δεν ενημερωνόμαστε σωστά.
Οσον αφορά τον Παυλόπουλο ο οποίος ήταν καθηγητής της νομικής επι δεκαετιες, δημοσίου δικαίου, ενώ ήταν υπουργός και πρόεδρος της δημοκρατίας και συμμετείχε σε σοβαρές συσκέψεις εθνικών θεμάτων κεκλεισμένων των θυρών, θεωρώ πως η δημόσια παρέμβαση του δύναται να αποκτήσει, για τα εθνικά ζητήματα, μια παραπάνω βαρύτητα και να αποτελέσει τροφή για σκέψη συγκριτικά με ένα άρθρο άποψης ενός δημοσιογράφου ….που ΔΕΝ τελείωσε τη νομική σχολή και γενικότερα έχει χτίσει βιογραφικό όπως αναφέρει ο ίδιος στο ρεπορτάζ.
Θα επικαλεστώ ξανά το παράδειγμα των θεμάτων υγείας. Είναι σαν να παραθέτουμε απόψεις καθηγητών ιατρικής για πολύ τεχνικά ζητήματα υγείας και να τις απορρίπτετε στηριζόμενοι σε άλλα άρθρα γνώμης δημοσιογράφων με απολυτήριο λυκείου επειδή γενικότερα η πένα και ο τρόπος γραφής τους μας/σας αρέσει.
Δικαίωμα σας, προφανώς, αλλά κάποιος πρέπει στην κουβέντα αυτή (καφενειακή) να το επισημάνει διότι εάν εδραιωθεί αυτή η ισοβαθμία εγκυρότητας των απόψεων μεταξύ ειδικών και μη ειδικων, σταδιακά θα ζούμε μεσα σε έναν παραλογισμό.
-
Δεν χρήζει κάτι άλλο σχολιασμού, πλην της μετάβασης από το β' ενικό, που είναι το αναμενόμενο όταν 2 άνθρωποι έχουν μια συζήτηση, στο β' πληθυντικό, που δεν ξέρω τι σκοπό εξυπηρετεί. Γενικά η χρήση του β΄ πληθυντικού σε αυτό το καφενείο είναι εξόχως προβληματική.
Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) #2