@nass said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:
@andya3 said in Σχολιασμός άλλων χωρών (πολιτική κυρίως) [Διάσπαση]:
Το Ιράν θεωρείται από τις ΗΠΑ ο σημαντικότερος αντίπαλός τους στη Μέση Ανατολή για ένα σωρό λόγους που πάνω-κατω είναι γνωστοί, μην φλυαρώ. Δεν ξεκίνησε από τον Τραμπ η σύγκρουση.
Μετά την πλήρη αποτυχία της πολιτικής κατευνασμού από τον Ομπάμα, αναμενόμενη ήταν η στρατιωτική επίθεση από τον φύσει παράτολμο και λίγο παρανοικό Τραμπ.
Γιατί απέτυχε η πολιτική Ομπάμα ? Υπενθυμίζω ότι υπήρχε συμφωνία του 2015, με επιθεωρήσεις της ΙΑΕΑ κτλ., που ο Τράμπ κατάργησε ο ίδιος μόλις ήρθε στην εξουσία. Αρα το ό,τι ο Τράμπ είπε ότι απέτυχε η πολιτική κατευνασμού δε σημαίνει ότι ισχύει κιόλας.
Η στρατιωτική επίθεση ήταν βασικά ένα decapitation strike με σκοπό να καταρρεύσει το καθεστώς από μόνο του (στη βάση και των διαδηλώσεων του Ιανουαρίου κτλ.). Με φανταστικό ομολογουμένως intelligence (από το Ισραήλ, υποθέτω ότι "κάηκαν" αυτοί...), κακή ανάλυση και μπόλικο wishful thinking. Από τη στιγμή που δεν πέτυχε, δεν υπήρχε κανένα σχέδιο για την "ημέρα 2" ούτε για έξοδο.
Και δεν βλέπω με ποιό τρόπο τώρα είμαστε κοντύτερα στην επίτευξη των σημαντικών αντικειμενικών στόχων της επίθεσης, σύμφωνα με τον Τράμπ, το να μην αναπτύξει ποτέ το Ιράν ¨πυρηνικά" και δευτερευόντως να αλλάξει το καθεστώς. ΟΚ μπορεί να έχει πάει πίσω λόγω των επιθέσεων το πυρηνικό τους πρόγραμμα αλλά από την άλλη εκεί που ήταν στην εξουσία οι ημίτρελλοι τώρα ήρθαν οι ντιπ-για-ντιπ τρελλοί.
Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει, να ξανακάνει συμφωνίες που δεν τηρεί το Ιράν και να το αφήνει να πουλάει τσαμπουκά σε όλες τις χώρες της περιοχής εις βάρος των ΗΠΑ;
Να αφήσει την πολιτική Ομπάμα να δείξει τι μπορεί να κάνει, όχι σε 1 χρόνο αποχώρηση από τη συμφωνία.
Υπάρχουν κόκκινες γραμμές: όχι επίθεση σε άλλο κυρίαρχο κράτος, όχι χρήση πυρηνικών κτλ.
Εγινε και η υποτίθεται "καθοριστική" επίθεση το καλοκαίρι του 2025 με τις ΜΟΑΒ, "ποτέ το Ιραν πυρηνικά, τα θάψαμε" και τέτοιες θριαμβολογίες κτλ. Και πάλι τζίφος δηλαδή, μετά από 8 μήνες πάλι επίθεση.
Το τι θα πετύχει θα δείξει. Πάντως από το να καθόταν με σταυρωμένα χέρια και να προσευχόταν να φτιάξουν τα πράγματα από μόνα τους, όπως προκρίνουν οι γεωπολιτικά ανύπαρκτοι ευρωπαίοι, κάτι καλύτερο μπορεί να πετύχει.
Δεν βλέπω πως μπορεί ο ίδιος άνθρωπος να είναι κατά της επίθεσης της Ρωσίας σε ένα άλλο κυρίαρχο κράτος στην Ουκρανία (φουλ επίθεση αυτή) και ταυτόχρονα υπερ της (μόνο αεροπορικής και ναυτικού αποκλεισμού, που είναι πράξη πολέμου, πάντως χωρίς boots on the ground πλην αποστολών SAR) επίθεσης των ΗΠΑ / Ισραήλ στο κυρίαρχο κράτος Ιράν.
Για την Ελλάδα η σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν είναι μάλλον αρνητική, γιατί ανεβαίνουν οι τιμές του πετρελαίου. Αλλά δεν φιλοτημήθηκε ο πλανητάρχης να ρωτήσει τη γνώμη μας και να πάρει την έγκρισή μας, τι να κάνουμε τώρα...
Μπορεί ο Τραμπ να προσδοκούσε ότι με την επίθεση θα πέσει το καθεστώς του Ιράν και θα εξουδετερωθεί το πυρηνικό του οπλοστάσιο. Διαψεύστηκε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι απέτυχε, ούτε ότι βρίσκεται σε αδιέξοδο. Απλώς δεν επετεύχθη μια "εύκολη" και "γρήγορη" επίλυση του προβλήματος. Και επιστρέφει σε άλλες τακτικές, το ναυτικό αποκλεισμό, τις οικονομικές κυρώσεις κλπ.
Ο Ομπάμα έκανε μια συμφωνία με το Ιράν που είχε κάποια θετικά αποτελέσματα στον περιορισμό των πυρηνικών του. Δεν έλυσε όμως το ευρύτερο πρόβλημα της επιθετικής συμπεριφοράς των μουλάδων στην περιοχή, εναντίον των συμμάχων και των συμφερόντων των ΗΠΑ. Η υποστήριξη του Ιράν στις ένοπλες οργανώσεις συνεχίστηκε, το βαλιστικό πρόγραμμα επίσης και η κατάσταση με το Ισραήλ πήγαινε από το κακό στο χειρότερο.
Προφανώς ο Τραμπ που ασκεί πιο επεκτατική εξωτερική πολιτική και βλέπει αλλιώς τη θέση και τα συμφέροντα των ΗΠΑ στον κόσμο, δεν θα μπορούσε να αρκεστεί στα αξιοσημείωτα μεν, πενιχρά δε αποτελέσματα της διοίκησης Ομπάμα. Έχει άλλο όραμα και άλλη άποψη για τη χώρα του, είτε αρέσει είτε όχι.
Μπορεί να γίνει όμως και μια σύγκριση πολιτισμών και ηθικών αξιών στη σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν και Ρωσίας-Ουκρτανίας που αξίζει να τονιστεί.
Οι ΗΠΑ θέλουν να εξυπηρετήσουν τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα, έχουν και όρια όμως και ηθικούς φραγμούς. Φαντάζομαι δεν αμφιβάλει κανείς ότι εύκολα και γρήγορα θα μπορούσαν να καταστρέψουν τις βασικές υποδομές επιβίωσης του λαού του Ιράν, κυρίως νερό και ενέργεια. Και να γονατίσουν τους μουλάδες προκαλώντας ανθρωπιστική κρίση.
Είμαστε σίγουροι ότι οι Ιρανοί θα λειτουργούσαν με την ίδια μεγαλοψυχία απέναντι στο Ισραήλ, αν είχαν την ευκαιρία να το εξαφανίσουν από προσώπου Γης; Ή ας δούμε την εκατόμβη νεκρών, κυρίως νέων ανθρώπων, που έχει προκαλέσει η επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Τα συμπεράσματα νομίζω βγαίνουν εύκολα και αβίαστα για κάθε έναν που προσεγγίζει το θέμα καλόπιστα. Και για τις ΗΠΑ και για το Ιράν και για τη Ρωσία και γι' αυτά που λένε οι αριστεροί και ρωσόφιλοι επικριτές των ΗΠΑ στη Δύση.
Πόσα;
