-
Δεν ξέρω που είδες "βεβαιότητα" στο "μέχρι στιγμής" και στο "επικρατούσα επιστημονική θεωρία". Μάλλον εκεί που είδες "επιστημονική θεωρία" στην "επίπεδη γη", από την εποχή του Ερατοσθένη η "επικρατούσα επιστημονική θεωρία" είναι ότι η γη είναι σφαιρική.
-
Και εντελώς τυχαία σήμερα ανοίγοντας το σάιτ της Ναυτεμπορικής είχε ένα άρθρο για τους βέβαιους και τις βεβαιότητες τους...
Το παραθέτω ασχολίαστο, γιατί τα προφανή δεν χρειάζονται σχόλια...
Μόνο οι βέβαιοι ίσως δεν τα βλέπουν...
Αριστερά στην Ελλάδα 1917 - 2023
πόσο κάνει βρε παιδιά ένας φορτιστής τελικά...
Εμαθα... -
@criuser said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
Και εντελώς τυχαία σήμερα ανοίγοντας το σάιτ της Ναυτεμπορικής είχε ένα άρθρο για τους βέβαιους και τις βεβαιότητες τους...
Το παραθέτω ασχολίαστο, γιατί τα προφανή δεν χρειάζονται σχόλια...
Μόνο οι βέβαιοι ίσως δεν τα βλέπουν...
Εξαιρετικο αρθρο. Βεβαια κανει ενα «λαθος», υποθετει οτι ενας αναπτυγμένος πολιτισμος θα ηταν σαν τον δικο μας (ανθρακας, πλαστικα, ρυπανση κλπ) - και εν ηταν πολυ πιο προηγμενος?!?
-
@fanis75 said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
@criuser said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
Και εντελώς τυχαία σήμερα ανοίγοντας το σάιτ της Ναυτεμπορικής είχε ένα άρθρο για τους βέβαιους και τις βεβαιότητες τους...
Το παραθέτω ασχολίαστο, γιατί τα προφανή δεν χρειάζονται σχόλια...
Μόνο οι βέβαιοι ίσως δεν τα βλέπουν...
Εξαιρετικο αρθρο. Βεβαια κανει ενα «λαθος», υποθετει οτι ενας αναπτυγμένος πολιτισμος θα ηταν σαν τον δικο μας (ανθρακας, πλαστικα, ρυπανση κλπ) - και εν ηταν πολυ πιο προηγμενος?!?
Ακριβώς αυτό Φάνη. Είναι τόσες οι αβεβαιότητες που γελοιοποιούν τις βεβαιότητες.
-
Οδύσσεια: Με την τελευταία πράξη του, ο Christopher Nolan δικαιώνει το θαλασσοδαρμένο ταξίδι
Εχω απολαύσει σχεδόν όλες τις ταινίες του Christopher Nolan. Έως και αγαπήσει τις περισσότερες από το Interstellar κι έπειτα – το Tenet ήταν κατά γενική ομολογία στραβοπάτημα αλλά όλοι και όλες οι δημιουργοί δικαιούνται τουλάχιστον ένα τέτοιο – γιατί σιγά-σιγά, ένας από τους πιο γεωμετρικούς σκηνοθέτες μας, αποστασιοποιημένος κατά τόπους, άρχισε να αποψύχεται και να μου επιτρέπει να συνδέομαι πιο ισχυρά, από συναισθηματικής άποψης, με τα πονήματά του. Από ολόκληρη τη φιλμογραφία του, η Οδύσσεια αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές.
Και θα ήταν πάντοτε ιδανικό υλικό για τον Nolan. Εμπεριέχει ήδη όλα όσα χαρακτηρίζουν τις πιο εμβληματικές ταινίες του: έναν πρωταγωνιστή απόλυτα προσηλωμένο σε έναν στόχο, που τον οδηγεί σε μια σειρά από απίθανες δοκιμασίες.
Από το Memento μέχρι τα Interstellar, Tenet και Oppenheimer, οι ήρωες του Nolan καλούνται να ολοκληρώσουν μια αποστολή που ξεπερνά τα όριά τους, τη στιγμή που το προσωπικό τίμημα της αποστολής αυτής γίνεται ολοένα και βαρύτερο. Ο Οδυσσέας έχει έναν μόνο σκοπό, να επιστρέψει στην Ιθάκη του. Για να το πετύχει όμως, πρέπει να καταφύγει σε μεταμφιέσεις, ψέματα, θυσίες και, κυρίως, να έρθει αντιμέτωπος με τον άνθρωπο που έχει γίνει μετά τον πόλεμο.
Στην πρωτότυπη μορφή της, η Οδύσσεια είναι ήδη δομημένη ως κινηματογραφικό παζλ. Η αφήγηση ξεκινά στην Ιθάκη, με τον Οδυσσέα απόντα, ενώ το ταξίδι του αποκαλύπτεται σταδιακά μέσα από αναδρομές, αφηγήσεις τρίτων και την παράλληλη πορεία του Τηλέμαχου. Ο ίδιος ο Nolan έχει χαρακτηρίσει το ομηρικό έπος «την πρώτη μη γραμμική αφήγηση», συνδέοντάς το ευθέως με τη διαχρονική του εμμονή με τις κατακερματισμένες αφηγηματικές δομές κα με τον χρόνο ως δύναμη που διαμορφώνει την ανθρώπινη ταυτότητα.
Στη δική του Οδύσσεια, η ιστορία ξεκινάει από το νησί της Καλυψώς, με τον Οδυσσέα του Matt Damon να προσπαθεί να ενώσει τα κομμάτια του παρελθόντος του. Ένα από τα μεγαλύτερα προτερήματα του Damon ως ηθοποιού είναι η αίσθηση αξιοπιστίας που αποπνέει στην οθόνη — ένα χαρακτηριστικό που πολλοί σκηνοθέτες έχουν αξιοποιήσει, είτε επιβεβαιώνοντας, είτε ανατρέποντάς το (ο ίδιος ο Nolan τον επέλεξε για τον ρόλο ενός επιστήμονα στο Interstellar που μοιάζει, αρχικά, σωτήρας, μόνο και μόνο για να αποδειχθεί τελικά ο άνθρωπος που προδίδει ολόκληρη την αποστολή).
Είναι ο Everyman, αλλά είναι και ο Jason Bourne, και ο Οδυσσέας βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα σε αυτές τις δύο όψεις – του καθημερινού ανθρώπου και του υπερήρωα. Η Anne Hathaway ως Πηνελόπη είναι ίσως ο πιο συνολικά καλογραμμένος γυναικείος χαρακτήρας του Nolan, το ήμισυ ενός λαβ στόρι μεσηλίκων που αποχαιρετά διστακτικά τον γιο της Τηλέμαχο πριν ξεκινήσει για το δικό του ταξίδι ενηλικίωσης (ο Tom Holland έχει τον απαραίτητο συνδυασμό αθωότητας και ωριμότητας για έναν χαρακτήρα που πρέπει να μεταμορφωθεί από αγόρι σε άνδρα).
Η Καλυψώ της Charlize Theron, με τη δική της ατζέντα και συμπονετική συνάμα, είναι πιο ενδυματολογικά και σκηνογραφικά τακτοποιημένη απ’ ότι χρειάζεται, η απόφαση όμως να γίνει η αφετηρία της αφήγησης δεν είναι τεχνικά λανθασμένη.
Ο Nolan ωστόσο, πιάνοντας την ιστορία από εκεί και βρίσκοντας τους υπόλοιπους χαρακτήρες στα αντίστοιχα σημεία τους, μπαίνει στον πειρασμό να βάλει χαρακτήρες να υπερεξηγούν τις συνθήκες τους, τις σκέψεις τους, τα συναισθήματά τους, συχνά με τρόπο μη οργανικό. Ευτυχώς, αυτό το σεναριακό άγχος να βρεθούμε όλοι στην ίδια σελίδα δεν διαρκεί για πολύ.
Επίσης στην έναρξη, αναφέρεται πως πρόκειται για μία εποχή που μοιάζει μαγική, όμως ο κόσμος της ταινίας δεν ορίζεται από τη μαγεία. Είναι ένας κόσμος απτός και καθηλωτικός, όπου το υπερφυσικό υπάρχει ως φυσική προέκταση της πραγματικότητας. Για να ενισχύσει την αίσθηση αυτού του γήινου, υλικού κόσμου, ο Nolan ζήτησε από τη μουσική του Ludwig Göransson να αποπνέει την αίσθηση της Εποχής του Χαλκού, αποφεύγοντας τις βροντερές, επιβλητικές ορχηστρικές συνθέσεις που συχνά συνοδεύουν τα ιστορικά έπη.
Οι απέριττες νότες της λύρας που ντύνουν την ταινία, ισορροπούν ανάμεσα σε ένα ατμοσφαιρικό ηχοτοπίο και μία πιο παραδοσιακή μουσική επένδυση, σε σημείο που συχνά δεν μπορεί κανείς να διακρίνει πού τελειώνει το πρώτο και πού αρχίζει η δεύτερη.
Το στοιχείο φαντασίας, πάντως, αγκαλιάζεται εδώ πολύ περισσότερο απ’ ότι έγινε ποτέ στη Dark Knight τριλογία, άλλοτε με μεγαλύτερη, άλλοτε με μικρότερη επιτυχία. Η απόδοση των Transformers Λαιστρυγόνων είναι το μελανότερο σημείο στη ροή των περιπετειών, ο μεγαλοπρεπής, DelTor-ικός όμως Κύκλωπας εντυπώνεται άμεσα και η καταραμένη σεκάνς των πνευμάτων του Κάτω Κόσμου επιβεβαιώνει όσους θέλουμε να δούμε ταινία τρόμου από τον Nolan.
Εκεί, ο Elliot Page ως Σίνων, ο χαρακτήρας της Αινειάδας που ειδοποίησε τους Τρώες για τον Δούρειο Ίππο, στέλνει ουσιαστικά τον Οδυσσέα στο πιο εσωτερικό του ταξίδι, πυροδοτώντας έναν ακόμη στόχο για τον ήρωα – να τιμήσει τα νεκρά πληρώματα που άφησε πίσω του. Δεν θα είναι η τελευταία φορά που ο Οδυσσέας θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις αμαρτίες του ως εγκληματίας πολέμου, ενώ η υποπλοκή του Σίνωνα σε αντίστιξη με τον δόλιο Αντίνοο ενός ακαταμάχητου Robert Pattinson σε ρόλο villain, σχολιάζει ένα ακόμη έγκλημα – τη στρατολόγηση παιδιών.
Γι’ αυτά τα εγκλήματα ενδιαφέρεται περισσότερο από όλα ο Nolan, το πώς η Αμερική και ο Δυτικός Κόσμος τα διαπράττουν και μετά ανασκευάζουν την αφήγησή τους σε ηρωική εκδοχή για τα τραγούδια τους.
Ο Οδυσσέας θέλει να γυρίσει σπίτι του, ναι, είναι όμως κι ένας άνδρας που ζητά εκδίκηση για τις συνέπειες της δικής του ύβρεως, και πρέπει να πάρει απόφαση πως η εποχή του τελειώνει (πάνω σε αυτό, ενώ η Οδύσσεια θα ήταν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να απαθανατιστεί η πολύχρωμη καλλιτεχνική έκφραση του μυκηναϊκού πολιτισμού στην οθόνη, η σκοτεινή, στεγνότερη απόδοση του Nolan ταιριάζει άψογα με τις εσωτερικές αντηχήσεις της ταινίας και την έκπτωση ενός πολιτισμού).
Η Οδύσσεια δεν είναι μόνο η πιο μεγαλειώδης ταινία του Nolan – και όπως όλες οι top-tier ταινίες του θα λειτουργήσει ακόμα καλύτερα στη δεύτερη θέαση, όταν θα γνωρίζουμε πια τους ρυθμούς και τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα της – αλλά και η πιο χαμηλόφωνη παρά την κλίμακά της, που ξεπερνά οτιδήποτε έχει κάνει μέχρι σήμερα ο δημιουργός. Είναι ίσως και η πιο μελαγχολική, συνεχίζοντας το υπαρξιακό και πολιτισμικό αίσθημα απελπισίας που διαπερνούσε το Oppenheimer. Και η Ιθάκη δεν είναι απλώς ο τελικός προορισμός του ταξιδιού, είναι ο τόπος της επιστροφής, της ταυτότητας και της ελπίδας πως ο πόλεμος δεν θα αποτελέσει το τελευταίο κεφάλαιο στη ζωή του Οδυσσέα.
Αυτό το τελευταίο κεφάλαιο βέβαια είναι μία ανεξίτηλη κορύφωση που ανταμείβει όλο το ταξίδι μας ως εκεί, λες και ο Nolan έκανε την Οδύσσεια για να μπορέσει να γυρίσει το τέλος της. Και όπως σε όλες σχεδόν τις ταινίες του, είναι φινάλε που σε κάνει να επανερμηνεύσεις σχεδόν όλα όσα έχεις δει μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Τα ερωτήματα που θέτει η Οδύσσεια και μεταφέρει ο Nolan διεισδύουν στις πιο σκοτεινές πτυχές των ανθρώπινων σχέσεων. Πόσο πραγματικά ελέγχουμε τη μοίρα μας; Τι σημαίνει να είσαι καλός ηγέτης, καλός άνθρωπος ή καλός σύζυγος; Ποια είναι τα όρια της εκδίκησης; Από τι αποτελείται ένας γάμος και πώς μπορεί να επιβιώσει από τον αποχωρισμό, τις διαφορετικές εμπειρίες και το πέρασμα του χρόνου; Πώς οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε τους ξένους που φτάνουν στις ακτές μας; Πώς μπορεί ένας στρατιώτης, επιστρέφοντας από τη φρίκη του πολέμου, να επανενταχθεί σε μία ειρηνική κοινωνία και πώς θα αντιμετωπίσει το αίμα στα χέρια του;
Κανένα από αυτά τα ερωτήματα δεν είναι αφηρημένο, οι άνθρωποι συνεχίζουν να τα αντιμετωπίζουν καθημερινά, και όποια κι αν είναι τελικά η θέση που θα βρει η Οδύσσεια του Christopher Nolan στην ιστορία του σινεμά — είτε αποδειχθεί ένας αδιαμφισβήτητος θρίαμβος, είτε μία ταινία που θα διχάσει — το φιλμ του σεβάστηκε τόσο το αρχικό έργο, που θα μιλάει πάντοτε στο παρόν.
Βαθμολογία: 82/100
-
Ευτυχως στην Ελλάδα δνε πήγε κανείς να δει την Οδύσσεια - σθεναρή αντίδραση και πάτωσε, θα κλαίει ο Νόλαν τώρα!
-
Μόνο τα χάπατα τσίμπησαν και πήγαν να τη δουν, οι ψαγμένοι και υποψιασμένοι connoisseurs της Ιστορίας, την Τεχνολογίας της Επιστήμης, της Πολιτικής και των Πάντων απάντηση 42 δεν μάσησαν.
-
Μπορεί απλά να μην γουστάρουμε τους δήθεν και τις δηθενιες τους και τις προκλήσεις τους και τα γραμμάτια που πρέπει να πληρώσουν στους πάτρωνες τους.
Και απλά να είναι θέμα αρχών. Τίποτα άλλο.
-
@criuser said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
Μπορεί απλά να μην γουστάρουμε τους δήθεν και τις δηθενιες τους και τις προκλήσεις τους και τα γραμμάτια που πρέπει να πληρώσουν στους πάτρωνες τους.
Και απλά να είναι θέμα αρχών. Τίποτα άλλο.
Τελευταία φορά που πήγες σινεμά, ποια ταινία είδες;
-
Ελπιζω ο σμαραγδης να συνεννοηθει με τον Κολοκοτρωνη και να σπασουν το ρεκορ της ανοησιας του Νολαν .
Ισως αν επαιρναν και τον Κρουζερ που ειναι δυνατος στις πωλησεις . -
@dettol said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
@criuser said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
Μπορεί απλά να μην γουστάρουμε τους δήθεν και τις δηθενιες τους και τις προκλήσεις τους και τα γραμμάτια που πρέπει να πληρώσουν στους πάτρωνες τους.
Και απλά να είναι θέμα αρχών. Τίποτα άλλο.
Τελευταία φορά που πήγες σινεμά, ποια ταινία είδες;
Τον Καποδιστρια , απο τοτε αρνειται να δει αλλη ταινια μιας και εκλεισε ως σινεφιλ .
-
@otso said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
@dettol said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
@criuser said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
Μπορεί απλά να μην γουστάρουμε τους δήθεν και τις δηθενιες τους και τις προκλήσεις τους και τα γραμμάτια που πρέπει να πληρώσουν στους πάτρωνες τους.
Και απλά να είναι θέμα αρχών. Τίποτα άλλο.
Τελευταία φορά που πήγες σινεμά, ποια ταινία είδες;
Τον Καποδιστρια , απο τοτε αρνειται να δει αλλη ταινια μιας και εκλεισε ως σινεφιλ .
Ολα αναμενόμενα, καμμία έκπληξη. Κοινώς, τι είχαν, τι έχασαν οι αίθουσες της Αθήνας αφού δεν πάει σινεμά έτσι και αλλιώς παρά μόνο σε «ειδικές περιστάσεις»
-
(άσχετο με την ουσία ή την ποιότητα της ταινίας)
@nass said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
Βαθμολογία: 82/100
Ψευτοκουλτουριάρηδες δηθενάδες γραφιάδες που δεν ξέρουν να απολαύσουν ούτε ένα ποτήρι νερό κάθονται και γράφουν και βαθμολογούν με κλίμακα έργα τέχνης.
Χμμμ, η χρήση του λαδιού ειναι υποδειγματική αλλά η φόρμα χάνει με τις αφύσικες κλίσεις του λαιμού ενώ η εφαρμογή χρυσών φύλλων ταυτόχρονα με ασήμι βαραίνει πολύ τον καμβά και σε μπουκώνει.
Επίσης το μπλε δεν πάει με το χρυσό και το color blocking είναι πασέ.
The kiss , 68%. Έχει κάνει και καλύτερα.Ο γκοντό δεν ήρθε ποτέ, false advertising
0% -
@jousis said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
(άσχετο με την ουσία ή την ποιότητα της ταινίας)
@nass said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
Βαθμολογία: 82/100
Ψευτοκουλτουριάρηδες δηθενάδες γραφιάδες που δεν ξέρουν να απολαύσουν ούτε ένα ποτήρι νερό κάθονται και γράφουν και βαθμολογούν με κλίμακα έργα τέχνης.
Χμμμ, η χρήση του λαδιού ειναι υποδειγματική αλλά η φόρμα χάνει με τις αφύσικες κλίσεις του λαιμού ενώ η εφαρμογή χρυσών φύλλων ταυτόχρονα με ασήμι βαραίνει πολύ τον καμβά και σε μπουκώνει.
Επίσης το μπλε δεν πάει με το χρυσό και το color blocking είναι πασέ.
The kiss , 68%. Έχει κάνει και καλύτερα.Ο γκοντό δεν ήρθε ποτέ, false advertising
0%Πως φαινονται οι καλλιτεχνες
-
Τα παίρνω με τα ποσοστά σε τέτοια θέματα, ΕΤΣΙ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ο nass
(που έβαλε το ριβιού εννοώ)
-
@jousis said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
Τα παίρνω με τα ποσοστά σε τέτοια θέματα, ΕΤΣΙ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ο nass
(που έβαλε το ριβιού εννοώ)
Ασχετο , τι εγιναν τα ποστς σου απο το 12 εως το 25 ; τι μυστηριο κρυβεται εδω ;
-
@otso said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
Ασχετο , τι εγιναν τα ποστς σου απο το 12 εως το 25 ; τι μυστηριο κρυβεται εδω ;
Τϊ τα σκαλίζεις, άσε, μηνύσεις, βεντέτες, έγινα λόγος να διαχωριστούν τα φόρουμ,...
-
@fanis75 said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
@criuser said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
Και εντελώς τυχαία σήμερα ανοίγοντας το σάιτ της Ναυτεμπορικής είχε ένα άρθρο για τους βέβαιους και τις βεβαιότητες τους...
Το παραθέτω ασχολίαστο, γιατί τα προφανή δεν χρειάζονται σχόλια...
Μόνο οι βέβαιοι ίσως δεν τα βλέπουν...
Εξαιρετικο αρθρο. Βεβαια κανει ενα «λαθος», υποθετει οτι ενας αναπτυγμένος πολιτισμος θα ηταν σαν τον δικο μας (ανθρακας, πλαστικα, ρυπανση κλπ) - και εν ηταν πολυ πιο προηγμενος?!?
H ουσία του άρθρου σε σχέση με την παρούσα συζήτηση είναι:
Ωστόσο, οι ομοιότητες με τη σημερινή ανθρωπογενή υπερθέρμανση ήταν αρκετές ώστε να γεννηθεί η ερώτηση: κι αν δεν επρόκειτο για φυσικό γεγονός;
Οι ίδιοι οι ερευνητές θεωρούν εξαιρετικά πιθανό ότι ήταν. Η επιστήμη δεν έχει βρει στοιχεία αρχαίας βιομηχανικής κοινωνίας. Παραδέχονται, όμως, ότι η υπόθεση δεν μπορεί να αποκλειστεί μόνο και μόνο επειδή δεν βρέθηκαν πόλεις ή μηχανές.
Αρα αν πεις "με τα μέχρι στιγμής δεδομένα" ή "η επικρατούσα επιστημονική θεωρία λέει ότι δεν υπήρξε άλλος βιομηχανικός πολιτισμός πριν το δικό μας" είσαι επιστημονικά ορθός. Και αφήνει περιθώριο (καμία βεβαιότητα...) ότι μπορεί να αλλάξει κάτι στο μέλλον. Το λένε "επιστήμη".
Το να πας να το γυρίσεις ανάποδα και να πεις "αφού δεν είσαι βέβαιος 101% ότι δεν υπήρχε τότε μπορεί και να, για να μην σου πω και μάλλον, υπήρχε" είναι τσαρλατανισμός και σαχλαμάρα.
(άσχετο με την ουσία ή την ποιότητα της ταινίας)
@nass said in Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]:
Βαθμολογία: 82/100
Τα παίρνω με τα ποσοστά σε τέτοια θέματα, ΕΤΣΙ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ο nass
(που έβαλε το ριβιού εννοώ)
Καταλαβαίνω ότι δεν "πυροβολείς τον αγγελιοφόρο" δηλ. εμένα και συμφωνώ για το αυθαίρετο της βαθμολογίας αλλά μην αρπάζεσαι
Τϊ τα σκαλίζεις, άσε, μηνύσεις, βεντέτες, έγινα λόγος να διαχωριστούν τα φόρουμ,...
-
-
Εντωμεταξύ, 650 μίλιονς έχει εισπράξει η ταινία απ του ντει όταν κόστισε του Νολαν, 250.
Σε ένα μήνα και 11 ημέρες 260% απόδοση επένδυσης κεφαλαίου.
There is no business like show business.
Άντε φτιάχνε εσύ πολυκατοικίες και εξοχικά με δικό σου κεφάλαιο.
Αλλού είναι το χρήμα…
Υ.γ Δικαιούμαστε ως έλληνες κάποιο πνευματικό δικαίωμα;
ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ
Κινηματογράφος - Ταινίες [#6]
