Σήμερα πήγα στην δουλειά με το jazz.
Φεύγοντας το απόγευμα για το σπίτι, στο διπλανό συνεργείο φορτηγών ένα Scania V8 του 2022, που ο ιδιοκτήτης του αποφάσισε να το βελτιώσει στο έπακρο, για συμμετοχή σε εκθέσεις και φεστιβάλ.
Απίστευτο σχέδιο εξωτερικά, από καλλιτέχνη ζωγράφο.
Εσωτερικό που μπαίνεις ξυπόλυτος, δέρμα, αλκαντάρα, βελούδο στην πρώτη γραμμή.
Ωχριούν μπροστά του γερμανικά αυτοκίνητα πολυτελείας και κινέζικα δήθεν ποιοτικά.
Λεπτομέρειες και ποιότητα που εντυπωσιάζουν.
Ηχοσύστημα επιπέδου μεγάρου μουσικής.
Δεν υπάρχει σημείο εξωτερικά που να μην έχει βελτιωθεί.
Φωτισμός led, όπου μπορείς να φανταστείς.
Ο ήχος από τις ελεύθερες εξατμίσεις όταν ανοίγουν τα κλαπετα απόκοσμος, τρέμουν οι τοίχοι, εκεί είναι που δίνεις τα ρέστα σου.
Κοιτάς τον βελτιωμένο V8 και σου φεύγουν τα τσίσα.
Κόλαση λέει ένας παρευρισκόμενος συμφώνησαν και οι υπόλοιποι, λες να έχουν δίκιο; σκέφτομαι από μέσα μου.
Σκέψου με αυτό το εργαλείο, να κάνεις ταξίδια στην Ευρώπη.
Χαιρετώ και φεύγω για το σπίτι.
Μπαίνω στο ταπεινό jazz, απόλυτη ησυχία, λες αυτό να είναι ο παράδεισος, αφού το άλλο είναι η κόλαση; Μονολογώ.
Μάλλον ο στόχος για τον παράδεισο πρέπει να αναθεωρηθεί, καλύτερα στην κόλαση.