Η νύχτα που έμαθα το μάθημα: Αλκοόλ και Οδήγηση
Η Πρό(σ)κληση της Κρήτης
Πριν από αρκετό καιρό βρισκόμουν στο Ηράκλειο για επαγγελματικούς λόγους. Έμεινα εκεί για μια περίοδο σχεδόν τα δύο χρόνια. Γενικότερα, η Κρήτη σε προ(σ)καλεί να την γνωρίσεις. Ο κόσμος της είναι αρκετά πρόσχαρος, κοινωνικός. Οσες φορές και αν επισκεφτώ το νησί, έχει κάτι διαφορετικό να μου δώσει. Με "γεμίζει από μέσα προς τα έξω". Ζω ξεχωριστές στιγμές, με ευγενικές και όμορφες ψυχές.
Το Ηράκλειο είναι μια από τις πόλεις που τις έχω ζήσει έντονα. Προσφέρεται ιδανικά για βόλτες, διαθέτει πολύ ωραία μαγαζιά, μια "ζωντανή" ατμόσφαιρα και πάντα κάτι καινούριο και ενδιαφέρον έχει να ανακαλύψεις. Ακόμα και αν μου θυμίζει μια "μικρή" Αθήνα με την βοή και την πολύ κίνηση, (και) αυτή την πόλη της Κρήτης, την λατρεύω.
Η Ανάγκη για (Εσωτερική) Απόδραση
Μια μέρα, ωστόσο, βρισκόμουν σε μια κατάσταση όπου ήμουν εξαιρετικά πιεσμένος και αγχωμένος από τη δουλειά μου. Τα προβλήματα και οι δυσκολίες είχαν συσσωρευτεί το ένα πάνω στο άλλο. Ένιωθα έντονα πως θα εξερραγα ψυχολογικά αν δεν έβγαινα έξω να αλλάξω ψυχολογία και να ξεφύγω από το στενάχωρο τότε, περιβάλλον.
Η Παγίδα της Στιγμής
Κατεβαίνω λοιπόν στο κέντρο της πόλης του Ηρακλείου μαζί με έναν καλό φίλο μου, ο οποίος ήταν συγχρόνως και συνεργάτης μου. Βρήκα χώρο, πάρκαρα το αυτοκίνητό μου και στη συνέχεια κάναμε μια βόλτα στους δρόμους της πόλης. "Έβραζα εσωτερικά". Είχα την ανάγκη να μιλήσω, να εκφραστώ, να βγάλω έξω όλα όσα κρατούσα μέσα μου και με πίεζαν. Ο φίλος μου όμως ασχολούνταν και μιλούσε στο τηλέφωνό του για αρκετή ώρα. Εκει πλέον ένιωσα υπεράνταση. Μονολογούσα για αρκετή ώρα. Μόλις τελείωσε την τηλεφωνική του συνομιλία, του πρότεινα να πάμε σε κάποιο μαγαζί για ρακές και να μου κάνει λίγη παρέα. Δέχτηκε την πρόταση χωρίς δεύτερη σκέψη.
Πίνεις για να ξεχάσεις και θυμάσαι αυτά που (δεν) πρέπει.
Δεν είχα περάσει καθόλου καλά στη δουλειά μου τον τελευταίο καιρό. Αρκετά προβλήματα με βασάνιζαν και με απασχολούσαν διαρκώς. Συζήτηση στην συζήτηση και η μία ρακί έφερε φυσικά την άλλη, όπως συνηθίζεται. Κέρασε επίσης και η σερβιτόρα, με καλοσύνη. Η κοπέλα γλυκιά και καλοσυνάτη. Μας αντεξε. Καθίσαμε στο μαγαζί τουλάχιστον 3 ολόκληρες ώρες, ίσως και περισσότερο. Πίναμε και παράλληλα είχα μια πολύ έντονη και συναισθηματική συζήτηση με τον φίλο μου. Έβγαλα προς τα έξω όλα τα εσώψυχά μου, όλα όσα με είχαν πικράνει, με είχαν στενοχωρήσει, με είχαν εξοργίσει και με είχαν απογοητεύσει. Από την υπερένταση δεν είχα καταλάβει πόσο είχα πιεί. Ήρθε τελικά η ώρα να φύγουμε από το μαγαζί και να επιστρέψουμε.
Αυτό που Φοβόμουν
Και εδώ ακριβώς έγινε το πολύ μεγάλο λάθος μου: σχεδόν ασυναίσθητα και χωρίς να το σκεφτώ σοβαρά, πήρα το αυτοκίνητό μου. Δεν το ήθελα συνειδητά, συνέβη χωρίς να το καταλάβω. Μπήκα στο όχημα και ξεκίνησα να οδηγώ προς το σπίτι.
Στον Αγιο Κωνσταντίνο (περιοχή Κνωσσού), ξαφνικά βλέπω αστυνομικούς που μου κάνουν σήμα να σταματήσω το όχημά μου. Είχαν μπλόκο για αλκοτέστ. Έκανα στροφή προς τα δεξιά και σταμάτησα το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου. Η καρδιά μου άρχισε να χτυπά πολύ δυνατά από το άγχος. Δεν μου είχε συμβεί ξανά.
Η Στιγμή της Αλήθειας
Πλησιάζει ο αστυνομικός και μου ζήτησε τα χαρτιά μου. Παράλληλα μου έκανε έλεγχο με το αλκοτέστ. Γνώριζα πολύ καλά πως αν φυσούσα όπως έπρεπε, το αλκοτέστ σίγουρα θα έδειχνε πολύ υψηλά επίπεδα αλκοόλ. Από τον φόβο μου και την απελπισία της στιγμής, ασυναίσθητα προσποιήθηκα πως πάσχω από άσθμα και δεν μπορώ να φυσήξω με δύναμη και ένταση λόγω της έλλειψης οξυγόνου στους πνεύμονές μου. Βρογχικό άσθμα είχα πριν πολλά χρόνια, τώρα πλέον δεν έχω. Προσπαθούσα να φυσώ αδύναμα και παράλληλα έβηχα επιδεικτικά. Το αλκοτέστ δεν κατάφερε να γράψει κάποια ένδειξη εκείνη τη στιγμή.
Ο αστυνομικός επέμενε και με πίεζε να φυσήξω σωστά και με δύναμη. Κατάλαβα ότι η κατάσταση σοβαρεύει πραγματικά όταν παρατήρησα ότι ήρθε και ένας επιπλέον, δεύτερος αστυνομικός στο σημείο. Η όλη κατάσταση είχε πλέον κλιμακωθεί και γινόταν πιο σοβαρή. Μου ζήτησαν να βγώ από το αυτοκίνητο. Τελικά, χωρίς άλλη επιλογή, φύσηξα σωστά, και το όργανο έδειξε 1,0 g/l αλκοόλ. Τρόμαξα πραγματικά και ένιωσα τον πανικό .
Η Ομολογία
Κοιτάζω τον αστυνομικό κατευθείαν στα μάτια και του λέω με ειλικρίνεια: "Συγνώμη. Φταίω." Μου απαντά με ερωτηματικό ύφος: "Γιατί ζητάς συγνώμη ακριβώς;" Του απαντώ ειλικρινά: "Δεν έπρεπε να οδηγώ ενώ έχω καταναλώσει αλκοόλ. Φταίω εγώ και αναγνωρίζω το λάθος μου. Δέχομαι τις κυρώσεις."
Μου θέτει μια ακόμα ερώτηση: "Γιατί ήπιες τόσο πολύ απόψε;"
Τον κοίταξα κατευθείαν και με όλη μου την ειλικρίνεια του εξήγησα: "Είμαι εξαιρετικά πιεσμένος και αγχωμένος με τη δουλειά μου αυτή την περίοδο. Βγήκα απόψε με τον φίλο μου-ο οποίος είναι και συνεργάτης μου επαγγελματικά-και του είπα όλα όσα κρατάω μέσα μου εδώ και αρκετό καιρό και με πνίγουν."
Η Δεύτερη Ευκαιρία
Μου έδωσαν μια ακόμα, δεύτερη ευκαιρία να ξαναφυσήξω στο όργανο. Επειτα από 10 λεπτά, το αλκοτέστ έγραψε και έδειξε 0,9 g/l αλκοόλ.
Ο αστυνομικός που μου εκανε το αλκοτέστ, με κοιτούσε. Κράτησε μερικά λεπτά σιγής. Η καρδιά μου πήγε να σπάσει. Εμεινα ψύχραιμος και ταπεινός. Με ρωτά: "Πού ακριβώς μένεις;" Του απαντώ: "Επτακόσια μέτρα παραπάνω από εδώ, πολύ κοντά. Είμαι ακριβώς σε παράπλευρό δρόμο της Κνωσσού", και όντως εκεί ακριβώς έμενα εκείνη την περίοδο.
Μου λέει με κατανόηση: "Εντάξει, μπορείς να φύγεις και να προσέχεις."
Το Βάρος της Συνείδησης
Τους ευχαρίστησα θερμά για την κατανόησή τους και έφυγα προσεκτικά από το σημείο. Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια την τεράστια ανακούφιση που ένιωσα εκείνη τη στιγμή-αλλά ταυτόχρονα και την μεγάλη ντροπή, την ενοχή και την ηθική ταπείνωση που με κατέκλυσαν. Ολο το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Αλλα θέλω κι άλλα κάνω
κι έφτασα ως εδώ
λάθη στραβά και πάθη
μ' έβγαλαν σωστό.
Το Μάθημα
Αυτή η εμπειρία μου δίδαξε πολλά σημαντικά μαθήματα που κρατώ μέχρι σήμερα:
- Ποτέ αλκοόλ και οδήγηση: Ανεξάρτητα από τις συνθήκες, την πίεση ή το άγχος, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να οδηγήσεις υπό την επήρεια αλκοόλ. Θέτεις σε κίνδυνο τη δική σου ζωή και τις ζωές αθώων ανθρώπων.
- Η ειλικρίνεια και η αναγνώριση του λάθους: Το να παραδεχτείς το λάθος σου και να ζητήσεις συγνώμη δεν είναι σημάδι αδυναμίας.Είναι σημάδι ωριμότητας και ευθύνης. Η ειλικρίνειά μου εκείνη τη στιγμή ίσως έπαιξε ρόλο στην κατανόηση των αστυνομικών.
- Υπάρχουν καλύτεροι τρόποι να διαχειριστείς το άγχος: Το αλκοόλ δεν είναι λύση στα προβλήματα. Υπάρχουν πολύ πιο υγιείς τρόποι να αντιμετωπίσεις την πίεση και το στρες, όπως η άσκηση, η συζήτηση με φίλους ή επαγγελματίες, ή ακόμα και μια απλή βόλτα.
- Η τύχη δεν είναι στρατηγική: Είχα απίστευτη τύχη εκείνο το βράδυ. Η τύχη δεν είναι κάτι στο οποίο μπορείς να βασίζεσαι. Η επόμενη φορά μπορεί να μην είσαι τόσο τυχερός - ή χειρότερα, να προκαλέσεις ατύχημα.
- Προγραμματισμός και υπευθυνότητα: Αν ξέρεις ότι θα πιεις, προγραμμάτισε εναλλακτικό τρόπο επιστροφής - ταξί, λεωφορείο, ή φίλο που δεν πίνει. Η ευθύνη είναι δική σου.
Εκείνο το βράδυ στο Ηράκλειο ήταν μια "καμπή" στη ζωή μου. Με έκανε να καταλάβω πόσο εύκολα μπορεί μια στιγμιαία απερισκεψία να καταστρέψει ζωές - τη δική μου και των άλλων. Από τότε, έχω δεσμευτεί να μην ξανακάνω ποτέ ξανά το ίδιο λάθος.. το ίδιο εύχομαι και για εσένα που το διαβάζεις.
(Ακούει η διαχειριστική ομάδα; Φέτος θέλω για δώρο αλλαγή username 
)
️