Ο χρήστης harisma23 έγραψε:
Γρηγόρη, διαφωνούμε.
Ως προς το κόστος δεν το συζητώ να πας με καράβι, χωρίς καμπίνα. Δεν είμαστε 20 χρόνων στο καράβι για την Ίο... Στα έξοδα ξεχνάς όλα τα άλλα που περιέγραψα (βενζίνες διόδια για Αθήνα - Πάτρα, φαγητά κτλ στο καράβι, πρόσθετη ασφάλιση του αυτοκινήτου σου, φθορές και συντήρηση). Πολύ συντηρητικά μιλάμε για 1200 Ευρώ, για την ικανοποίηση του να χρησιμοποιείς το αυτοκίνητο σου.
Επίσης, έχοντας νοικιάσει άπειρες φορές αυτοκίνητο, είναι βέβαιο ότι μπορείς να βρεις μέσω 'μεσίτη' (εγώ χρησιμοποιώ την autoeurope) πολύ χαμηλότερες τιμές για αυτοκίνητα αντίστοιχης ή και καλύτερης κατηγορίας. Είναι να μην αρχίσω να απαριθμώ τι έχω νοικιάσει σε εξευτελιστικές τιμές... Άσε που πέρα από την ικανοποίηση που σου δίνει το αυτοκίνητο σου, υπάρχει και η αντίστοιχη ικανοποίηση (τουλάχιστον για μένα) του να οδηγήσω ένα κατά τεκμήριο καινούριο και καλό αυτοκίνητο (συνήθως καλύτερο από το δικό μου) που δεν έχω οδηγήσει ξανά. Εμένα τουλάχιστον μου αρέσει να δοκιμάζω αυτοκίνητα.
Όσο για το άγχος, μάλλον δεν έχεις σκεφτεί όλα τα ενδεχόμενα. Σε περίπτωση που υπάρχουν ζημιές που πρέπει να επιδιορθωθούν για να συνεχίσεις, στο νοικιασμένο πληρώνεις την απαλλαγή των 750 Ευρώ π.χ. , παίρνεις αυτοκίνητο αντικατάστασης και συνεχίζεις! Με το δικό σου, έχεις να αντιμετωπίσεις το διαδικαστικό (δηλώσεις, ευθύνες κτλ), να ανατρέψεις το πρόγραμμα σου, να το επισκευάσεις και να πληρώσεις και πιθανώς από την τσέπη σου ένα σεβαστό ποσό (πολύ μεγαλύτερο από ότι στην Ελλάδα). Κοινώς η εκδρομή σου έχει πάει κατά διαόλου...
Ας μην το συζητάμε. Όσο ωραίο είναι το roadtrip με το αμάξι σου, τόσο ασύμφορο (από χρόνο και χρήμα) και μη πρακτικό είναι!
Μιλάει η πείρα, μετά από καμία 20αριά ταξίδια με αυτοκίνητο στην Ευρώπη...
Όσο για το αυτοκίνητο μου, μια χαρά το απολαμβάνω στην καθημερινότητα μου και σε ταξίδια εντός της Ελλάδας. Ευρώπη θα πατήσει μόνο σε ταξίδι που θα με συμφέρει οικονομικά. Και αυτό δεν έχει συμβεί ακόμη...
Harisma23, νομίζω ότι δεν διαφωνούμε, μιας και δηλώνεις λάτρης των συγκεκριμένων ταξιδιών. Απλά, αντιμετωπίζουμε το θέμα από διαφορετική οπτική γωνία και με διαφορετικούς συντελεστές βαρύτητας.
Δεν θα μπω λοιπόν στη διαδικασία να αναφέρω ότι, δεν απαιτήθηκε ουδεμία επιπλέον ασφάλιση στο αυτοκίνητο, αφού και η οδική βοήθεια με κάλυπτε σ’ όλη την Ευρώπη (εκτός της Αλβανίας), ούτε ότι για μένα το ταξίδι ξεκινάει από τη στιγμή που κλειδώνω την πόρτα του σπιτιού μου και γι’ αυτό το λόγο δεν θεωρώ πρόσθετο έξοδο την όποια διαδρομή, διότι την αντιμετωπίζω ως κομμάτι του ταξιδιού.
Επίσης δεν θα σου αντιπαραθέσω (ως παράδειγμα) ότι, σύμφωνα με τα δεδομένα σου, ένα ταξίδι 2 ατόμων στη Θεσσαλονίκη για Σαββατοκύριακο, πιθανόν να είναι οικονομικότερο μέσω πτήσεων της Ryanair (9,99 €/κατεύθυνση και άτομο) και με ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο, που όπως αναφέρεις βρίσκεις με 20 ~ 25 €/ημέρα. Θα σου κόστιζε συνολικά 80 με 90 €. Το ίδιο ταξίδι, αν χρησιμοποιούσες το δικό σου αυτοκίνητο, με διόδια και βενζίνη θα σου κόστιζε τουλάχιστον 140 €.
Δεν θα ισχυριστώ λοιπόν ότι, σύμφωνα με τα λεγόμενά σου, η χρήση του αυτοκινήτου σου και σ΄ αυτή την περίπτωση είναι ασύμφορη οικονομικά και βέβαια χρονικά.
Θα σταθώ όμως στα ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα!
Θα σου πω λοιπόν ότι έχω οργώσει όλη την ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα με ενοικιαζόμενα της Hertz, την δεκαετία 1997 – 2007, όπου ως πολιτικός μηχανικός ασχολήθηκα με την πρόσκτηση, την αδειοδότηση και την κατασκευή των σταθμών βάσης του δικτύου κινητής τηλεφωνίας (cosmote – telestet).
Οι διαδρομές που έχω κάνει, είναι από Εθνικούς αυτοκινητόδρομους μέχρι σε ανύπαρκτους δρόμους σε ορεινές διαδρομές.
Στα άνω των 60000 km που έχω διανύσει με ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα, είχα και τις άτυχες στιγμές μου.
Θα αναφέρω μία.
Βρισκόμουν στον Οτζιά της νήσου Κέας, με ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο, όπου επέβλεπα τις εργασίες σκυροδέτησης της βάσης του ιστού, σ’ ένα ύψωμα στο οποίο είχαμε πρόσβαση από ένα πολύ άσχημο χωματόδρομο με πολλές σπαρτές πέτρες και αγκωνάρια. Στην ακροπολική διάλεκτο, ήταν ένα «σπαστήρι».
‘Όταν τέλειωσα, με το άγχος να προλάβω το τελευταίο πλοίο της επιστροφής από το λιμάνι της Κορησσίας στο Λαύριο, κατέβηκα τον χωματόδρομο «δίχως αύριο»!! Σε κάποιο σημείο βρήκε το αυτοκίνητο από κάτω και μετά από λίγο αισθάνθηκα να κουμπώνουν δύσκολα οι ταχύτητες. Με τα πολλά, έφθασα στο λιμάνι και επιβιβάσθηκα στο πλοίο. Μάλιστα με τοποθέτησαν στο πάνω επίπεδο, μπροστά από την ράμπα. Όταν φτάσαμε στο Λαύριο, όλη η ράμπα είχε γεμίσει λάδια βαλβολίνων και το αυτοκίνητο δεν έπαιρνε καμία ταχύτητα, πέραν της πρώτης. Κωμικοτραγικές καταστάσεις για το πώς κατάφερα να κατέβω εγώ και οι άλλοι από μια ράμπα γεμάτη λάδια. Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία…
Το αυτοκίνητο στο Λαύριο το παρέλαβε η ΕΛΠΑ, επέστρεψα με ταξί και η HERTZ μετά από πολλές διαπραγματεύσεις μου χρέωσε μόνο 300 €, ενώ δεν δέχθηκε να μου χορηγήσει άλλο αυτοκίνητο, λόγω υπαιτιότητάς μου.
Εδώ να επισημάνω ότι η μίσθωση στην Ελλάδα δεν απαιτεί τη χρήση πιστωτικής κάρτας, ενώ στο εξωτερικό είναι προϋπόθεση.
Αναλογίσου λοιπόν, τι ποσό θα μου χρέωναν μέσω της κάρτας μου στο εξωτερικό.
Θα μπορούσα να σου αναφέρω και άλλη ιστορία με σπασμένο κινητήρα ενοικιαζόμενου στις στροφές της Υλίκης. Αλλά ας μην πλατειάζω…
Εύχομαι να μην τύχει σε κανένα μας η κακιά στιγμή, διότι είτε με ενοικιαζόμενο είτε με το δικό μας αυτοκίνητο, είναι σίγουρο ότι θα ταλαιπωρηθούμε.
Θα κλείσω με την επιγραφή που ήταν γραμμένη στο ψηφιδωτό δάπεδο του Parc du Chateau στη Νίκαια της Γαλλίας, που απεικονίζει το πλοίο του Οδυσσέα:
«Heureux qui comme Ulysse a fait un beau voyage», δηλαδή «Ευτυχής είναι αυτός, που όπως ο Οδυσσέας, έκανε ένα ωραίο ταξίδι». Και θα συμπληρώσω: με όποιες και όσες δυσκολίες είχε.
Και μια φωτογραφία του τότε, για του λόγου το αληθές.
