Το 2005 είχα παραγγείλει ένα golf GTi και την τελευταία στιγμή το ακύρωσα οπότε και αγόρασα ένα RAV4 MK2 f/l (χωρίς VSC αλλά με LSD πίσω διαφορικό)'. Δεν το μετάνιωσα ούτε για ένα δευτερόλεπτο (εκτός λίγο στην αρχή όπου η μετάβαση από γερμανικό αυτοκίνητο σε γιαπωνέζικο ήταν επιεικώς απογοητευτική). Πήγα σε μέρη που δεν θα πήγαινα ποτέ με ένα απλό αυτοκίνητο, έκανα μπάνιο σε άγνωστες παραλίες, θαύμασα τη θέα από βουνοκορφές, διέσχισα πανέμορφες δασικές διαδρομές, με συνόδεψε σε κάμπινγκ και διακοπές φορτωμένο με ένα σπίτι πράγματα και άλλα πολλά. Στα πιο 'γήινα' έκανα με αυτό 3 μετακομίσεις, είναι απίστευτα βολικό στο super market, στην οδήγηση στην πόλη, στο ξεκίνημα στις βρεγμένες ανηφόρες του Ηρακλείου, στην ράμπα του γκαράζ...
Και το καλύτερο από όλα; Στην οδήγηση στην άσφαλτο μπορεί να μην έχει τα κρατήματα ενός επιβατικού αυτοκινήτου (αν και όταν ο δρόμος γλιστράει, το συζητάμε) έχει όμως τη συμπεριφορά και την ρυθμισιμότητα πραγματικού (σπορ) αυτοκινήτου.
Τελικά δεν έχασα τίποτα αλλά μάλλον κέρδισα πολλά, πάρα πολλά περισσότερα...
Το κακό όμως είναι ότι τέτοιο SUV σήμερα δεν υπάρχει. Όλα όσα έχω οδηγήσει ακόμα και το καινούριο RAV4 (MK3) είναι αυτό που λέμε βαρετά. Αν πάμε στα ακριβά Q5 X3 X5 Cayenne φαντάζομαι πως είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα. Αλλά με τόσο βάρος γιατί σπορ μιλάμε. Εδώ στη Κρήτη ξέρω πολλές (σχετικά κλειστές) ασφάλτινες διαδρομές που ένα Qasqhai π.χ. θα σπάσει πλάκα μαζί τους. Από την άλλη βέβαια και τα σύγχρονα 'σπορ' αυτοκίνητα είναι απλά γρήγορα με κρατήματα. Ούτε συζήτηση για συμμετοχικότητα και αίσθηση. Οπότε πάρε αυτό που βλέπεις τελικά ότι θα το ευχαριστηθείς περισσότερο.