Αμ, πώς;
https://www.kathimerini.gr/society/564489553/apozimioseis-gia-to-rema-pikrodafnis/
Λίγο μετά την έκδοση της άδειας, ωστόσο, οι οικοδομικές εργασίες διακόπηκαν ύστερα από καταγγελίες ότι η μία από τις πολυκατοικίες ήταν πολύ κοντά στο ρέμα. Δόθηκε νέα άδεια, η οποία ανακλήθηκε και πάλι και το 2003 η οικοδομική άδεια αναθεωρήθηκε. Ομως τόσο η άδεια όσο και η πράξη του 1998 για την «τακτοποίηση» των ιδιοκτησιών προσεβλήθησαν δικαστικά από ιδιοκτήτες γειτονικών οικοπέδων. Οι αιτίες ήταν και πολεοδομικές: λ.χ. το νέο κτίριο θα ήταν 21 μέτρα αντί για 18 μέτρα με Σ.Δ. 1,6 αντί 1,4. Η εταιρεία έχασε τόσο πρωτοδίκως όσο και στο Εφετείο. Κατόπιν (το 2008) η εταιρεία προσέφυγε δικαστικά κατά του Δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης (στον οποίο είχε στο μεταξύ κληροδοτηθεί η νομαρχιακή πολεοδομία, η οποία είχε εκδώσει το 2002-2003 την άδεια), ζητώντας αποζημίωση 3,3 εκατ. ευρώ για τη ζημιά που υπέστη και 500.000 ευρώ για ηθική βλάβη. Επίσης η μία εκ των ιδιοκτητών προσέφυγε κατά του Δημοσίου, της Περιφέρειας (ως υπεύθυνης για τα ρέματα) και των Δήμων Ελληνικού και Παλαιού Φαλήρου, διεκδικώντας αποζημίωση 1,25 εκατ. ευρώ για τη ζημία που υπέστη και 300.000 ευρώ για ηθική βλάβη. Τόσο η εταιρεία όσο και η ιδιοκτήτρια έχασαν σε πρώτο και δεύτερο βαθμό (οι αποφάσεις των εφετείων εκδόθηκαν το 2017 και 2019 αντιστοίχως) και τελικώς προσέφυγαν στο ΣτΕ.
Οπως προκύπτει, εκτιμά το Α΄ τμήμα του ΣτΕ, η οικοδομική άδεια είχε παρανόμως εκδοθεί γιατί δεν είχε προηγηθεί οριστική οριοθέτηση. Οσον αφορά το νομικό ζήτημα, το ΣτΕ έκρινε ότι οι προσφεύγοντες δικαιούνται να διεκδικήσουν αποζημίωση. Και αυτό γιατί η (καταργημένη πια) διάταξη ήταν μεν γενικού ενδιαφέροντος, ωστόσο χάρη σε αυτήν εκδίδονταν οικοδομικές άδειες σε παραρεμάτια ακίνητα, δηλαδή η πολιτεία έφερε ευθύνη.
Να σημειωθεί ότι το ρέμα της Πικροδάφνης οριοθετήθηκε με διάταγμα μόλις το 2022, αφού όλη η παραρεμάτια περιοχή έχει από ετών χτιστεί. Φέτος, με την απόφαση 258/2026, το ΣτΕ απέρριψε προσφυγές κατά του προεδρικού διατάγματος του 2022.