Ακόμη μια ακτογραμμή που βρισκόταν στη bucket list μου! Αγαπημένα μέρη εκεί κάτω, όχι τόσο αγαπημένα όσο εκείνα της Μέσα Μάνης αλλά έχουν και αυτά την ιδιαίτερη ομροφιά τους και φυσικά ξεχωρίζουν για το καταπράσινο τοπίο τους. Σάββατο βράδυ έστειλα στον φίλο Θανάση ο οποίος μένει μόνιμα Καλαμάτα και έχει και αυτός ένα καγιάκ παρόμοιο με το δικό μου. Ανταποκρίθηκε άμεσα αν και δεν είχαμε γνωριστεί ποτέ από κοντά. Γνωριζόμασταν μόνο διαδικτυακά μέσω ομάδας με φουσκωτά καγιάκ.

5:30 βρισκόμουν ήδη στο δρόμο. Νύχτα ουσιαστικά μέχρι να ξημερώσει σχεδόν 1,5 ώρα αργότερα. Αυτή η εποχή το ξημέρωμα έχει μοναδικά χρώματα.

Αγέρωχος Ταϋγετος ξεπροβάλλει στο δρόμο για Καρδαμύλη.

Ο Θανάσης με περίμενε ήδη στην Καρδαμύλη. Και τι έγινε που βρισκόμασταν για 1η φορά? Τα είπαμε λες και ήμασταν χρόνια φίλοι. Αμέσως κατευθυνθήκαμε για την παραλία και ξεκινήσαμε να προετοιμαζόμαστε. Για όσους ενδιαφέρονται, το καγιάκ του Θανάση είναι ένα Aquaglide Chelan 3,5 μέτρα μονοθέσιο.

Η νησίδα Μερόπη ή Αμυγδαλόνησος που βρίσκεται μόλις 150 μέτρα από την ακτή.

Πάνω στη Μερόπη βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και μια οχύρωση που χρονολογείται τον 18ο αιώνα.

Παραλία Καλαμίτσι με τον Ταϋγετο να δεσπόζει στην περιοχή.

Προχωράμε σε βραχώδη ακτογραμμή με διάφορες σπηλιές και εσοχές.

Παραλία Φονέας

Εντυπωσιακό το που βρήκαν να χτίσουν κτίρια, αλλά και δυνητικά επικίνδυνο...

Ο καιρός καθάρισε σε κάποια σημεία και αποκαλύφθηκαν τα πραγματικά χρώματα της περιοχής!

Το παράξενο ήταν ότι ο Θανάσης τα έχει όλα αυτά δίπλα του και δεν ήρθε ποτέ με το καγιάκ. Έπρεπε να κατέβει κάποιος μουρλός Αθηναίος για να ξεσηκωθεί!

Έμπλεξε με το καγιάκ σχετικά μεγάλος, χωρίς κανένα αθλητικό υπόβαθρο, όπως μου εκμυστηριεύτηκε. Ήθελε να κάνει μια άθληση που δεν είχε καταπόνηση στα γόνατα γιατί είχε σοβαρό πρόβλημα. Το πήρε για να προπονείται πέριξ της παραλίας της Καλαμάτας.

Το καγιάκ τον βοήθησε πολύ καθώς προσφέρει και στα πόδια μια ήπια εκγύμναση. Το καγιάκ του διαθέτει υποπόδιο οπότε χρησιμοποιεί την κλασσική τεχνική ''κουπί με δεξιό χέρι και αριστερό πόδι κόντρα, και τούμπαλιν''. Εγώ απλώς κάθομαι σταυροπόδι βάζοντας τα πόδια μου στις εσοχές του πατώματος drop stitch και κρατάω κόντρα έτσι. Είναι πιο ανορθόδοξο αλλά μια χαρά δουλεύει σε μένα.

Παραλία Καλόγριας

Άντε πάλι σπίτια σχεδόν στην άκρη των βράχων!

Η περιοχή μετά τις παραλίες αποκτά ξανά ενδιαφέρον.

Φανταστικό σπήλαιο το οποίο δε φαίνεται ιδιαίτερα μεγάλο από μακριά.

Αλλά μπαίνει βαθύτερα και έχει εντυπωσιακό διάκοσμο!

Είχα πάντα πάθος (και) με τα σπήλαια. Έχω μπει σε πάρα πολλά, μάλιστα έχω κάνει μέχρι και 1000άρες χειμωνιάτικες μονοήμερες βόλτες στο παρελθόν για να δω σπήλαιο στη Θεσπρωτία ας πούμε (του Αγίου Αρσενίου για όσους γνωρίζουν). Φανταστείτε τώρα πως νιώθω που σε μερικές βόλτες μπαίνω σε 5 μαζεμένα εώς και 50 ( στην Εύβοια). Σαν ένα μικρό παιδάκι μέσα στο Jumbo!

Στο βάθος η Στούπα.

Αναρωτιέμαι λοιπόν, μετά από αυτές τις εικόνες, χρειάζεται απαραίτητα παρέα για να έχει νόημα να έρθεις να τις δεις? Δηλαδή αν δε βρεθεί ποτέ παρέα δεν αξίζει να τις δεις ποτέ? Όπου τέτοιες εικόνες βάλτε ό,τι θέλετε, ίσως κάπου αλλού σε εσωτερικό και εξωτερικό.

Μπροστά μας το ακρωτήριο Τσάκνοβα όπου βρίσκεται ο Άγιος Νικόλαος. Δεξιά ψηλά ο Άγιος Νίκων, ένα φανταστικό εκκλησάκι που βρίσκεται σε αιχμηρή κορυφή στα 1215m ύψος. Η κορυφή απέχει 3 χιλιόμετρα ευθείας απόστασης από τη θάλασσα συνεπως το υψόμετρό της φαντάζει πολύ μεγαλύτερο λόγω της απότομης ανύψωσης. Προσεγγίζεται από εκπληκτική χωμάτινη διαδρομή την οποία είχα κάνει παλιότερα αλλά με μηχανή.

Ο Άγιος Νικόλαος είναι ένα γραφικό ψαροχώρι που με είχε μαγνητίσει σχεδόν 14 χρόνια πριν που είχα σταματήσει για καφέ με παρέα.

Πολύ ωραίο και ήρεμο μέρος ειδικά τους χειμωνιάτικους μήνες.

Είχαμε αφήσει ένα σπήλαιο για την επιστροφή

Φανταστικό!

Μέσα στη σπηλιά είχαν κάνει φωλιά μερικά φασσοπερίστερα.

Στάση στη Στούπα για μπάνιο και φαγητό.

Εκεί ανταλλάξαμε και λίγο τα καγιάκ μας.

Το Chelan έχει ένα φουσκωτό κάθισμα το οποίο όμως σε βάζει αρκετά ψηλά κάνοντάς το αρκετά ασταθές. Κατά τα άλλα όντας πιο μικρό 60 εκατοστά από το δικό μου, είναι σίγουρα πιο μανιτζέβελο μέσα σε σπηλιές κλπ. Αρνητικό βέβαια το οτι δεν έχει χώρο ακόμη και για τα πράγματα που κουβαλάω κάθε φορά. Για αυτό που κάνει ο Θανάσης, δηλαδή που βγαίνει στην παραλία της Καλαμάτας μέσα σε λίγη ώρα και κάνει προπόνηση, είναι σούπερ.

Κάτι σκεφτόμουν να κάνω στην περιοχή, αν και δεν έχουν μείνει και πολλές διαδρομές που δεν έχω κάνει, αλλά ο καιρός έδειχνε να κλείνει αρκετά.

Πράγματι λίγο μετά την Καρδαμύλη στην επιστροφή έπιασε γερή μπόρα. Οπότε σκέφτηκα ότι είχα κάτι να κάνω στο ύψος της Μεγαλόπολης, αν το επέτρεπε ο καιρός εκεί.

Στα Παραδείσια έστριψα δεξιά σε κάθετο χωματόδρομο που οδηγεί στο νεκροταφείο. Από εκεί ήλπιζα να φτάσω χωμάτινα στο χωριό αλλά δεν είχα δει καλά τον χάρτη ότι τελικά δεν υπήρχε δρόμος. Παρολαυτά ήταν ωραία εμπειρία αν και σύντομη!

Youtube Video

Μετά τη Μεγαλόπολη προς Τρίπολη έκοψα ξανά δεξιά για να ανέβω στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία Μαλλωτών στα 850 μέτρα υψόμετρο.

Youtube Video

Η θέα από εκεί ψηλά ήταν φανταστική!

Από εκεί συνέχισα χωμάτινα για να βγω στα Μαλλωτά.

Στο βάθος το οροπέδιο της Μεγαλόπολης

Κάποια στιγμή το google maps με έβαλε να στρίψω σε σαθρό ανηφορικό δρόμο που πήγαινε υποτίθεται πιο σύντομα στα Μαλλωτά. Αμέσως κατάλαβα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να βγει και δικαιώθηκα.

Επέστρεψα στη διασταύρωση και συνέχισα τον κατηφορικό δρόμο.

Σύντομα έφτασα στα Μαλλωτά τα οποία μέχρι το 1927 ονομάζονταν Τσιαπόγα. Η ώρα ήταν περασμένη και φυσικά έπρεπε να ξεκινήσω να επιστρέφω.

Ήταν ακόμη μια φανταστική εξόρμηση σε ονειρεμένα μέρη με καλή παρέα. Βέβαια θα πήγαινα έτσι και αλλιώς κάποια στιγμή, με παρέα ή χωρίς. Φυσικά και ήταν ωραίο που είχα παρέα, αλλά προφανώς δεν ήταν ούτε θα είναι ποτέ ο παράγοντας που θα καθορίσει το που θα πάω και αν θα πάω. Εντυπωσιακό το γεγονός ότι μετά από εκείνον τον Απρίλη του 2025 που βρέθηκα για 1η φορά με καγιάκ στη λίμνη Λάδωνα, ήταν η 1η εξόρμηση με παρέα. Ο χρόνος κυλάει γρήγορα δυστυχώς, για αυτό πρέπει να βιαζόμαστε! Μην ακούτε τους μεγάλους, δεν έχουν τίποτα να χάσουν!

Να είστε καλά και τα λέμε ελπίζω σύντομα!

@shumakos said in Καρδαμύλη- Στούπα- Άγιος Νικόλαος 20-9-2026:

Μας έφερες πολύ ωραίες εικόνες από την πατρίδα. Δεν έχω κάνει ποτέ την ακτογραμμή Καρδαμύλη-Αγιος Νικόλαος με καγιάκ. Άλλοι ρυθμοί, διαφορετικό το τοπίο μέσα από το νερό. Μου φύτεψες μικρόβιο να με τρώει τώρα

Είσαι τυχερός! Ποιό είναι το χωριό σου? Σίγουρα άλλο πράγμα να προσεγγίζεις τα μέρη αυτά μέσα από το νερό. Εκεί που ξεκινήσαμε αν πρόσεξες νοικιάζουν καγιάκ, οπότε δεν είναι απαραίτητο να αγοράσεις για να πας. Κάνεις μια δοκιμή και αν σε ψήσει το συνεχίζεις!

@shumakos said in Καρδαμύλη- Στούπα- Άγιος Νικόλαος 20-9-2026:

@shumakos said in Καρδαμύλη- Στούπα- Άγιος Νικόλαος 20-9-2026:

Μας έφερες πολύ ωραίες εικόνες από την πατρίδα. Δεν έχω κάνει ποτέ την ακτογραμμή Καρδαμύλη-Αγιος Νικόλαος με καγιάκ. Άλλοι ρυθμοί, διαφορετικό το τοπίο μέσα από το νερό. Μου φύτεψες μικρόβιο να με τρώει τώρα

Είμαι από έναν συνοικισμό 2-3 km με αυτοκίνητο πάνω από την Καρδαμύλη. Πετροβούνι λέγεται. Θέα απίστευτη. Με ορμητήριο το Πετροβούνι, έχω περπατήσει όλα τα ημιορεινά μονοπάτια εκεί πέρα από το Εξοχώρι μέχρι τα Τσέρια. Ακόμη στο Bucket list μου βρίσκεται μία πεζοπορία στον Άι Ηλία στα 2407m, ξεκινώντας από το υψηλότερο σημείο από την πλευρά μας που μπορεί να πάει 4Χ4 (Άι Δημήτρης γύρω στα 1700 m υψόμετρο), αλλά δεν έχω καταφέρει να το οργανώσω. Κάτι μου λέει ότι την ακτογραμμή θα την εξερευνήσω πιο σύντομα!

Το είδα στο χάρτη. Έχω περάσει 2 φορές από εκεί για Εξωχώρι και δάσος Βασιλικής. Αυτό που μου είχε μείνει είναι η απεριόριστη θέα! Είσαι ακόμα πιο τυχερός εν τέλει!

@gatoz τελευταία φορά πήγα Απρίλη του 2025 αλλά είχε κατολίσθηση ο δρόμος για Ρίντομο από Παναγία. Υπάρχει περίπτωση να άνοιξε άραγε? Κάποτε υπήρχαν κάποιοι λίγοι που ανέβαιναν στον οικισμό και έμεναν! Το Ρίντομο το έχω περπατήσει πριν 10 χρόνια από Πηγάδια μέχρι τον οικισμό Ρίντομο και πίσω! Εκεί να δεις φωτογραφίες!!!