-
Ποτέ δε γνωρίζεις πραγματικά την αξία των στιγμών και των εμπειριών, μέχρι τη στιγμή που θα γίνουν αναμνήσεις. Ίσως υπάρχουν και εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα. Και βέβαια αυτό ισχύει είτε οι στιγμές έχουν υψηλή αξία, είτε χαμηλή. Πολλές φορές οδηγώντας ή και κωπηλατώντας, κάνω τέτοιες σκέψεις. Η ομορφιά και η γαλήνη των τοπίων είναι πηγή έμπνευσης και φιλοσοφίας.
Αυτή τη φορά επέλεξα τον κόλπο της Ιτέας που πάντα ευχαριστιόμουν οδηγικά. Οι συνθήκες ωρίμασαν ώστε να ευχαριστηθώ το μέρος και μέσω θαλάσσης. Θυμάμαι αρκετές φορές να χαζεύω τις βραχονησίδες με τα εκκλησάκια πάνω τους και να αναρωτιέμαι πως θα ήταν να τα προσεγγίζω σε απόσταση αναπνοής.
Άφιξη σε κλασσική φουρκέτα λίγο μετά την Ιτέα προς Γαλαξίδι.

Έτοιμος για αναχώρηση! Ο καιρός όπως τον είχα οραματιστεί.

Ο δρόμος περνά ακριβώς από πάνω.

Αντανακλάσεις! Στο βάθος αριστερά η Ιτέα.

Η ακτογραμμή είναι βραχώδης με ελάχιστες παραλίες μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Προσεγγίζοντας τον Άγιο Κωνσταντίνο.

Με το ομώνυμο εκκλησάκι του.

Εκεί ένας ψαράς είχε κάνει κατάληψη της προβλήτας με καλάμια και δε μπορούσα να σταματήσω. Συνέχισα για την άλλη βραχονησίδα που είναι πιο κοντά στην Ιτέα, τον Άγιο Αθανάσιο.

Εκεί δεν υπάρχει κανένα εκκλησάκι. Μόνο κάποια δέντρα, παλιά κτίσματα και πέτρινοι φράχτες.

Ιδιοκτησίας Νιάρχου παρακαλώ. Ναι εντάξει απαγορεύεται, λες και έχει κάτι για το οποίο θα ήθελες να ανέβεις στο νησί.


Συνέχεια προς το Γαλαξίδι και τη βραχονησίδα Μολεμένο.

Λέγεται και Μολυσμένο καθώς κάποιος ντόπιος μου είπε πως εκεί έθαβαν τους λεπρούς παλιά. Δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει. Είναι η Σπιναλόγκα της Στερεάς Ελλάδας.


Συνέχεια με λίγο περισσότερο αεράκι από αυτό που θα ήθελα αλλά με πανέμορφη εικόνα του ορίζοντα και του ουρανού.

Τα σύννεφα δε βοηθούν στον καλό φωτισμό των φωτογραφιών. Δίνουν όμως αυτό το έξτρα αλατοπίπερο. Στο βάθος το Γαλαξίδι.

Βραχονησίδα Παναγιά, με τους γλάρους να έχουν αφηνιάσει!

Συνεχίζοντας προς Γαλαξίδι, συνάντησα τον Άγιο Γεώργιο με το ομώνυμο εκκλησάκι.

Στο βάθος διακρίνεται ο φανταστικός δρόμος που πάει για Δεσφίνα.

Ωραία παραλία που σίγουρα αδικείται από τον χαμηλό φωτισμό.

Μίνι πεζοπορία για το ασυνήθιστα μεγάλο εκκλησάκι για το μέγεθος της βραχονησίδας.


Παλιό πηγάδι. Τα νερά τριγύρω είναι ενδεικτικά του πόσο νερό έριξε στην περιοχή. Κλιματική αλλαγή παιδιά μην ξεχνιόμαστε, το έλεγε και ο Ομπάμα ότι σε λίγα χρόνια πολλές παραθαλάσσιες περιοχές θα πλημμυρίσουν από το λιώσιμο των πάγων! Μετά από λίγο καιρό αγόρασε 2 τεράστια παραθαλάσσια κτήματα και επένδυσε!


Σε πολύ κοντινή απόσταση η βραχονησίδα Αψηφιά. Δεν πήγα γιατί ερχόμενος προς Άγιο Γεώργιο το καγιάκ άνοιξε από μόνο του, σε νέο σημείο αυτή τη φορά. Ήρθε η ώρα να δοθεί ένα τέλος σε αυτή τη σύντομη σχέση.
(εντάξει πέρα από την πλάκα υπηρέτησε μια χαρά το σκοπό του ο οποίος ήταν να με βάλει στο σπορ και να αποφασίσω για το αν θα συνεχίσω ενεργά)
Επιστροφή μετά από 2 ώρες στο σημείο που ξεκίνησα. Έκανα πάνω κάτω την ίδια ώρα απλώς στο πήγαινε έκανα και το γύρο των βραχονησίδων και δεν πήγα σε ευθεία γραμμή όπως στην επιστροφή. Και φυσικά στην επιστροφή δεν σταμάτησα καθόλου για φωτογραφίες και βίντεο. Οπότε η διαφορά φουσκωμένου με ξεφούσκωτο είναι προφανώς σεβαστή!


Ήρθε η ώρα για το 2ο σκέλος της εξόρμησης που ήταν η προσπέλαση του όρους Τσιτομή, ενός βουνού ακριβώς πάνω από το Γαλαξίδι. Αρχικά ανέβηκα στη μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος
Η θέα από εκεί ψηλά φανταστική!

Βυζαντινό κτίσμα του 1250 μ.Χ. χτισμένο από τους Κομνηνούς σε υψόμετρο 300m.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι σε μια κρύπτη της ερειπωμένης εκκλησίας του Αγίου Σωτήρος βρέθηκε το «Χρονικό του Γαλαξειδίου» από τον Κωνσταντίνο Σάθα, το οποίο έγραψε το 1702 ο ιερομόναχος Ευθύμιος. Είναι η ιστορία του τόπου από το 990 μ.Χ. έως το 1700 μ.Χ.

Από εκεί συνέχισα τον χωματόδρομο ο οποίος με προώθησε ψηλότερα στον ορεινό όγκο της Παλιοπουρνάρας.
Η διαδρομή για χρόνια παρατημένη. Περνά από ερειπωμένες στάνες και συνδέεται με έναν δρόμο που ανοίχτηκε για ανεμογεννήτριες. Όχι που θα γλίτωνε και αυτή η περιοχή...

Στο βάθος το όρος Κοκκινάρι.

Λίγο πιο κάτω από την Παλιοπουρνάρα, ακολούθησα έναν ακόμη πιο παρατημένο χωματόδρομο ο οποίος με οδήγησε στον γειτονικό ορεινό όγκο του Καρβελά, ο οποίος ανήκει επίσης στην Τσιτομή.
Σταμάτησα 5-6 φορές γιατί τα πουρνάρια είχαν σχεδόν κλείσει το δρόμο και το ευτραφές Qashqai δε χωρούσε!
Έφτασα σε κάποιες από τις πολλές παρατημένες στάνες.
Απέναντι ο ορεινός όγκος Ξηροτύρι. Δυστυχώς δεν είχα χρόνο να πάω από εκεί καθώς έπρεπε και εκεί να πριονίσω θάμνους. Η μέρα είναι μικρή και ήδη είχα κάνει αρκετά.

Συνέχισα τη διαδρομή με ευχή να βγω στα Πεντεόρια. Είχα σοβαρές αμφιβολίες αλλά για κάποιο λόγο οι δρόμοι αν και δύσβατοι, έχουν διατηρηθεί σε αξιοπρεπές επίπεδο. Πιθανολογώ λόγω των αμέτρητων πουρναριών.
Εκεί πάνω από τα Πεντεόρια συνάντησα ένα εκκλησάκι και ένα μνημείο πεσόντων επί Τουρκοκρατίας από το 1750 εώς το 1828.


Η θέα φανταστική

Τα Πεντεόρια σε πρώτο πλάνο.

Επιστροφή με λίγη περιπέτεια λόγω των μπλόκων των αγροτών (μαζί τους εννοείται μέχρι όσο κρατήσει). Και ενώ ήθελα να στρίψω από την παλιά προς Αγία Άννα και να πέσω στο δρόμο για Σαράντη, δεν το έκανα γιατί ως συνήθως, με παρέσυρε το εκτός τόπου και χρόνου google maps, το οποίο έδειχνε μερικά μικρά κομμάτια πορτοκαλί και τα πάντα μπλε μέχρι τη Μάνδρα. Στη γλώσσα του google maps, βάσει της πραγματικής κίνησης που είδα, έπρεπε τα πάντα να ήταν κόκκινα τουλάχιστον μέχρι την Αλίαρτο και παραπέρα.
Βέβαια έκανα αλχημείες αργότερα μπαίνοντας από την Πέτρα και συνεχίζοντας χωμάτινα μέσα στη νύχτα μέχρι το Μάζι και από εκεί έκοψα για Άσκρη και βγήκα τελικά στο δρόμο για Σαράντη, χάνοντας όμως κανά μισάωρο που δε θα είχα χάσει αν είχα κόψει αρκετά νωρίτερα για Αγία Άννα, όπως σκεφτόμουν να κάνω. Αξιόπιστο φαίνεται το google maps!
Αν φτάσαμε να μη μπορεί να δείξει σωστά την κίνηση 5 χιλιόμετρα νωρίτερα, είναι εντελώς γτπ. Ας το κλείσουν το μαγαζάκι και ας πάνε στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Εγγυημένα κέρδη!

Όπως είπα και στην αρχή του ταξιδιωτικού, ίσως μετά από κάποια χρόνια να εκτιμήσω ακόμα περισσότερο τις νυχτερινές σκηνές απείρου κάλλους μέσα στους χωματόδρομους των παρυφών του Ζαγαρά. Είχε πλάκα.
Να είστε καλά και τα λέμε σύντομα με νέο απόκτημα (καγιάκ ντε, από αυτοκίνητο καλά πάμε νομίζω
). -
@billy84 said in Κόλπος Ιτέας- Όρος Τσιτομή 7-12-2025:
Όπως είπα και στην αρχή του ταξιδιωτικού, ίσως μετά από κάποια χρόνια να εκτιμήσω ακόμα περισσότερο τις νυχτερινές σκηνές απείρου κάλλους μέσα στους χωματόδρομους των παρυφών του Ζαγαρά. Είχε πλάκα.
Να είστε καλά και τα λέμε σύντομα με νέο απόκτημα (καγιάκ ντε, από αυτοκίνητο καλά πάμε νομίζω ).Παλι στα μερη μου , μου σπας τα νευρα κυριολεκτικα καθως ξερεις τοπωνυμια μερη και εκκλησακια που δεν ξερω εγω .
-
μπιλυ, απιστευτο αλλα αληθινο, αγιος κωνσταντινος και αγιος αθανασιος ειχαν γεφυρα μεταξυ τους! μαλιστα απο βαρκα φαινονται τα ερειπια.
https://greece.terrabook.com/el/phocis/page/nisakia-iteas/ -
Πολύ ωραίες εικόνες.
Υπάρχουν καγιάκ με κατασκευή όμοια με σαπ, χωρίς να είναι τρομερά ακριβά. Δες και στις αγγελίες του fb, πολλοί πουλάνε με ελάχιστη χρήση.
Ta geolandar φοράς ακόμα; Λένε για σκισίματα αλλά εσύ για εκει που τα πας, μια χαρά τα βλέπω.
-
@otso said in Κόλπος Ιτέας- Όρος Τσιτομή 7-12-2025:
Παλι στα μερη μου , μου σπας τα νευρα κυριολεκτικα καθως ξερεις τοπωνυμια μερη και εκκλησακια που δεν ξερω εγω .
Είναι πραγματικά αδύνατο να γνωρίζεις τα πάντα ακόμη και στη γειτονιά σου! Φαίνεται λίγο παράξενο αλλά δεν είναι. Υπάρχουν πράγματα που προσπερνάμε καθημερινά για χρόνια και δεν τα γνωρίζουμε!
@gatoz said in Κόλπος Ιτέας- Όρος Τσιτομή 7-12-2025:
μπιλυ, απιστευτο αλλα αληθινο, αγιος κωνσταντινος και αγιος αθανασιος ειχαν γεφυρα μεταξυ τους! μαλιστα απο βαρκα φαινονται τα ερειπια.
https://greece.terrabook.com/el/phocis/page/nisakia-iteas/Πράγματι απίστευτο. Διακρίνονται ίχνη της γέφυρας αυτής στη φωτογραφία που έχω πλησιάσει τον Άγιο Αθανάσιο. Ο βυθός ήταν γενικά θολός εκείνη τη μέρα, κάτι που μου έκανε εντύπωση. Ίσως το καλοκαίρι να είναι αλλιώς.
@xenos said in Κόλπος Ιτέας- Όρος Τσιτομή 7-12-2025:
Πολύ ωραίες εικόνες.
Υπάρχουν καγιάκ με κατασκευή όμοια με σαπ, χωρίς να είναι τρομερά ακριβά. Δες και στις αγγελίες του fb, πολλοί πουλάνε με ελάχιστη χρήση.
Ta geolandar φοράς ακόμα; Λένε για σκισίματα αλλά εσύ για εκει που τα πας, μια χαρά τα βλέπω.
Γειά σου φίλε, δεν πήγα σε ακριβώς αυτό που λες αλλά σε drop stitch floor τύπου sup και κανονικά μπαλόνια χαμηλού όμως προφίλ στα πλάγια (χρειάζομαι και χώρο γιατί το καλοκαίρι πάμε και οικογενειακώς). Θα το δεις με το καλό την επόμενη βδομάδα. Ο καιρός θα είναι για ακόμη μια φορά καλός αύριο.
Τα Geolandar μου σκίστηκαν το Σεπτέμβριο στο βόρειο Πήλιο (το ένα δηλαδή) μετά από 31.000km. Ήταν σε κακή κατάσταση μετά από τόσα km. Έβαλα Michelen Lattitude Cross. Να σημειωθεί κάτι σημαντικό που δεν το είχα προσέξει παλιότερα και μου έκανε εντύπωση. Τα LC έχουν δείκτη φορτίου 102 σε διάσταση 215-65-16, κάτι που έχουν λίγα λάστιχα της κατηγορίας ή κάποια μεγαλύτερης διάστασης. Ενδεικτικά, Toyo open country, Geolandar, Falken wild peak εχουν 98. Θεωρητικά και πρακτικά ίσως παίξει ρόλο αυτό. Θα δούμε!
Κόλπος Ιτέας- Όρος Τσιτομή 7-12-2025