Δεν έχω περάσει πολλές φορές από τη σχετική διαδικασία, ωστόσο μπορώ να τοποθετηθώ σχετικά.
Ως εν δυνάμει αγοραστής, τα κριτήρια και η απόφαση για αγορά άλλου αυτοκινήτου, θα κριθεί από τους εξής παράγοντες:
-Προσωπικοί λόγοι: Κατα πρώτον, στην παρούσα φάση, είμαι εργένης συνεπώς, το 3θυρο αμάξι μου, με βολεύει μια χαρά. Μελλοντικά όμως, τα πράγματα αλλάζουν. Αν συνεχίσω να είμαι εργένης, ενδεχομένως λόγω σωματότυπου (ύψος & βάρος), θα είναι πιο δύσκολα τα μπες βγες από το αυτοκίνητο, ειδικά όταν μιλάμε για χαμηλοτάβανο BMW 316 Compact, το οποίο και οδηγώ. Αν πάψω να είμαι εργένης, θα χρειαστεί να το αποχωριστώ για οικογενειακούς λόγους, όπως και ο προηγούμενος ιδιοκτήτης που είχε πρόβλημα με το παιδικό κάθισμα
-Το ίδιο το αυτοκίνητο Λόγω ηλικίας του αυτοκινήτου & σε συνδυασμό με τα χιλιόμετρα, αυξάνονται και θα αυξάνονται τα έξοδα συντήρησης. Θυμάμαι σε ένα περιοδικό κάποτε, στο σχετικό ερώτημα, η τοποθέτηση ήταν ότι το αμάξι πάει για αλλαγή, όταν το ετήσιο κόστος συντήρησης & επισκευής, υπερβαίνει τη συνολική αξία του αυτοκινήτου. Συμπληρωματικά, έλεγε ότι αν ακόμα και σε μηνιαία βάση το αυτοκίνητο είναι τρύπιος κουμπαράς, προτιμότερο αυτό το ποσό, να πάει σε μια μηνιαία δόση για ένα καινούργιο όχημα. Πρόσθετα, λόγω της παλαιότητας του στόλου στη χώρα μας, πλέον θα γίνονται δυσεύρετα τα απαιτούμενα ανταλλακτικά. Εκτός όμως από τη λειτουργία του αυτοκινήτου, παίζουν ρόλο και άλλοι αστάθμητοι παράγοντες που επιτάσσουν την αγορά άλλου. Υπάρχει το ενδεχόμενο κλοπής, ατυχήματος κτλ.
Αυτά είναι τα αρχικά στάδια που οδηγούν στην απόφαση για αγορά αυτοκινήτου. Από κει και έπειτα, όλα καθορίζονται από το διαθέσιμο budget. Επιτρέπει καινούργιο, επιτρέπει μεταχειρισμένο, ανάλογα το κουμάντο του καθενός. Ζούμε σε δύσκολες εποχές, η αγορά αυτοκινήτου δεν είναι στα πρωτεύοντα ζητήματα και προφανώς το εισόδημα του καθενός, διοχετεύεται αλλού.
Κι εγώ πριν χρόνια, είχα ξεκινήσει για πρώτο αμάξι, αρχικά για αμάξι του κουτιού, δεν μας έπαιρνε και πήγα σε μεταχειρισμένο το οποίο, θα άλλαζα μεν σε σύντομο χρονικό διάστημα, όμως έχουν περάσει 11 χρόνια έκτοτε και δεν ξέρω πότε και αν καταφέρω να προβώ σε αγορά άλλου.
Αφότου έχει καθοριστεί και το διαθέσιμο budget, πάμε με βάση τις ανάγκες του καθενός. Οικογενειακό αμάξι, αμάξι για ψώνια, αμάξι για βόλτες, αμάξι για ταξίδια η μικρές διαδρομές, το προφίλ του καθενός, το γνωρίζει ο ίδιος. Μετά, πάμε στο επιθυμητό καύσιμο και τέλος, έρχεται η μάρκα. Κάποιες μάρκες τις απορρίπτουμε εξαρχής, άλλες τις κοιτάζουμε, άλλες τις απορρίπτουμε στην πορεία, είναι πολλά τα κριτήρια κι εδώ.
Απο κει και πέρα, άπαξ και καταλήξουμε στη μάρκα, είμαστε ανάμεσα σε 2 η 3 επιλογές. Ξεψειρίζουμε την κάθε επιλογή και με βάση τις τρέχουσες ανάγκες, εξίσου βασικό όμως, είναι να κοιτάξουμε και τις πιθανές μελλοντικές ανάγκες. Λόγω και πάλι της οικονομικής κατάστασης, άντε και αγοράζει κάποιος αμάξι τώρα, αν προκύψει κάποια άλλη ανάγκη μελλοντικά, θα είναι σε θέση να αλλάξει αυτοκίνητο τότε; Οπότε, σε θέμα μεγέθους, επιδόσεων κτλ, εξίσου βασικό, είναι να δούμε και τι ανάγκες μπορεί να προκύψουν μελλοντικά.
Σε αυτό, δεν είναι τυχαίο ότι η πλειοψηφία της αγοράς, στρέφεται προς τα στανταράκια αξιοπιστίας (Ιάπωνες, Κορεάτες κτλ), επειδή σου λέει θα τα σκασω που θα τα σκασω, να πάρω κάτι για να είμαι ξέγνοιαστος σε θέμα αξιοπιστίας, να μην έχω απρόοπτα έξοδα, μόνο τα απαραίτητα.
Πιθανόν να μου έρθουν κι άλλα, αυτά ως πρώτη τοποθέτηση....