Πάνω-κάτω το ίδιο ποσοστό. Είναι θέμα νοημοσύνης και ανατροφής η διάκριση μεταξύ πραγματικότητας και παιχνιδιού και, ευτυχώς, είναι πολύ λίγοι αυτοί που δεν μπορούν να διαχωρίσουν το παιχνίδι από την πραγματικότητα. Αν ήταν εξίσου λίγοι αυτοί που δεν είναι σε θέση να διαχωρίσουν τα λόγια των παπάδων και τις υποσχέσεις των πολιτικάντηδων-δημαγωγών από την πραγματικότητα, ο κόσμος θα ήταν σίγουρα πολύ καλύτερος.
Βλέπεις, όσο και να προοδεύσει η τεχνολογία των υπολογιστών, υπάρχει κάποια στιγμή που λες 'πάω να παίξω ένα παιχνίδι' και, από τη στιγμή που ξεκινάς να παίζεις, μέχρι και τη στιγμή που θα τελειώσεις το παιχνίδι και τα μεθεόρτια (σχόλια κλπ. με την παρέα σου), κάνεις μια άλλη δραστηριότητα, η οποία δεν έχει και πολλή σχέση με την καθημερινή σου πραγματικότητα. Η δραστηριότητα αυτή παύει όταν ξεμπερδέψεις, οπότε και επιστρέφεις στην καθημερινή σου ζωή. Το παιχνίδι δηλαδή είναι, είτε πρόκειται για γκαζές είτε για μήλα είτε για 'γερμανικό' είτε, ξέρω'γω, για Counter Strike και Unreal Tournament, μια ανάπαυλα από την καθημερινότητα, μια φυγή από την πραγματικότητα.
Οι ρόλοι και οι θέσεις είναι απολύτως διακριτές. Όσο ρεαλιστικό και να γίνει ένα παιχνίδι υπολογιστή (λ.χ. ένας εξελιγμένος προσομοιωτής πτήσης, για τον οποίον κάποιος ενδεχομένως να έχει φτιάξει και custom πιλοτήριο, πιστή εμφανισιακά και λειτουργικά απομίμηση του πραγματικού), η διαχωριστική αυτή γραμμή ούτε παύει να υπάρχει ούτε γίνεται λιγότερο ευδιάκριτη. Εκτός βέβαια από καθαρά παθολογικές καταστάσεις, οι οποίες όμως αποτελούν αντικείμενο ψυχολόγων και ψυχιάτρων.
Επίσης, πόσο πρακτική είναι για τον οικιακό υπολογιστή η εικονική πραγματικότητα; Έχει κανείς όρεξη να μπαίνει σε έξοδα και σε μερεμέτια για να στήσει ένα σύστημα εικονικής πραγματικότητας, με πολλαπλούς ψηφιακούς προβολείς, με πληθώρα ηχείων και όλα τα παρελκόμενα; Και, ειδικά για την περίπτωση που ο παίκτης πρέπει να περπατάει, πόσο μεγάλος θα πρέπει πια να είναι ο χώρος;
Σε οικιακό επίπεδο, η μοναδική εικονική πραγματικότητα που προβλέπω να υπάρξει είναι η χρήση μεγάλης οθόνης με πολυκάναλο ηχητικό σύστημα και υπερυψηλής ανάλυσης τρισδιάστατα φωτορεαλιστικά γραφικά (τα οποία όμως υπάρχουν πάντα περιπτώσεις που ΔΕΝ τα θες, π.χ. σε καρτουνίστικα παιχνίδια).