Γι' αυτό θα βγάλουν το Τονάλε, για πιο ευπώλητο.

Ο ελ συντάκτης δεν είναι άσχετος, περιγράφει καλά, αν και μονότονα και μονόπλευρα την ωμή πραγματικότητα ενός ηλεκτρικού ιχ στην Αθήνα του 2018. Όμως πολλά από τα προβλήματα που αναφέρει θα απαλυνθούν με το χρόνο.
Στο φινάλε αφενός δεν είναι για όλους τα ηλεκτρικά, αφεδύο έχουν μερικές πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές, τις οποίες προσπερνά ασχολίαστες με αποτέλεσμα το άρθρο του να γέρνει μονόπαντα.

1. Ναι, προς το παρόν
2. Να δεις απαξίωση που θα βιώσουν και αυτά με τις τερατώδεις μπαταρίες σε λίγα χρόνια
3. Ναι, αν μπορείς να εξασφαλίσεις φόρτιση σε μόνιμη βάση
4. Μόνο μηδαμινά δεν είναι. Τώρα κινούνται ατελώς, αλλά έχουν τεράστιο αρχικό κόστος απαξίωση με το χρόνο, κάποια μικρά έξοδα σέρβις, και την παγίδα του μεταβλητού κόστος κίνησης που εξαρτάται από το πως και που φορτίζεις = μπορεί να σου βγει περίπου όσο ένα συμβατικό ιχ! αν πηγαίνεις καμαρωτός σε γκαράζ και ψάχνεις για φορτιστή
   5.Τις κρύβει και καλύτερα μάλιστα. Μία βλάβη στα ηλεκτρονικά του, ή μια υπερθέρμανση μπαταρίας μπορεί να το κάνει να κατεβάσει ρολά στο πι και φι ΑΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΑ.
5. Ναι

Να γράψουμε και τα μείον των ηλεκτρικών τώρα, για να μην γέρνουμε και εμείς μονόπαντα? Πάμε:

1. Πανάκριβα ακόμη σε αρχικό κόστος, παρά τη μείωση που έχει επιτευχθεί
2. Τεράστια απαξίωση με το χρόνο
3. Διαρκές άγχος ακτίνας δράσης και εύρεσης φορτιστή
4. Ευρέως μεταβλητό κόστος φόρτισης (βραδεία/ταχεία φόρτιση, ταχεία, μέρα ή με νυχτερινό, στο γκαράζ μας ή αλλού, με ανάγκη ειδικού φορτιστή ή με απλή μπαλαντέζα, με χαμηλή τιμη κιλοβατώρας ή με ακριβή, κ.α.)
5. Tεράστιος ο αναγκαίος χρόνος για την επαναφόρτισή τους = ακινητοποίηση του οχήματος
6. Ταξίδια μετ' εμποδίων, πιθανών παρακάμψεων και στάσεων, ο χρόνος είναι χρήμα θυμίζω
7. Απειροελάχιστα διαθέσιμα μοντέλα
8. Μη διαπιστωμένες ακόμη σε όλη τους την έκταση οι περιβαλ. συνέπειες της μαζικής κατασκευής συσσωρευτών
9. Σχεδόν μηδαμινές υποδομές παγκοσμίως για σταθμούς ανεφοδιασμού υδρογόνου, για τα fuel cell ηλεκτρικά
10. Αδυναμία εξειδικευμένης τεχνικής υποστήριξης για παλαιότερα ή μη εισηγμένα μοντέλα
11. Ευρέως μεταβλητή ακτίνα δράσης ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, την λειτουργία κλιματισμού, το φορτίο
12. Μεταβλητές επιδόσεις, ανάλογα με το ποσοστό φόρτισης της μπαταρίας και τα χρονάκια της
13. Χώρος αποσκευών και βάρος φόρτωσης αντιστρόφως ανάλογο της χωρητικότητας της μπαταρίας

...στην γυναίκα άρεσε πολύ...

Μέχρι εκεί διάβασα, καλορίζικο. Κέις κλοζντ.

Βουδαπέστη καλοκαίρι 2025
Μιας που μόλις γύρισα, ας μαζέψω εδώ τις εντυπώσεις μου, για όποιον θα τις χρειαστεί :

Εάν σας ενδιαφέρει η καλή ρυμοτομία, η αρχιτεκτονική, ο Δούναβης, η γεφυροποιία, η νυχτερινή ζωή, το αστικό πράσινο, οι ήρεμοι περίπατοι, το τζόκκινγκ ή το ποδήλατο στην πόλη, τα θερμά λουτρά, τα κάστρα και οι οχυρώσεις, οι κρουαζιέρες καθώς και το καρσπόττινγκ, τότε σηκωθείτε από τις καρέκλες, τις πολυθρόνες, τους καναπέδες και τις ντιβανοκασέλες σας και πηγαίνετε εκεί ΧΘΕΣ, το μέρος 'σκάβει' σε αυτούς τους τομείς.
Η παλιά πόλη, πρακτικά το 1/3 της Βουδαπέστης των 1,8 εκατομμυρίων, είναι ένα διατηρητέο κόσμημα, με αναρίθμητα κτίρια και κατασκευές κατά βάση από την βραχύβια Αυστροουγγρική αυτοκρατορία. Ούτε γκραφίτι, ούτε συνθήματα στους τοίχους και στα μνημεία, αρκετή καθαριότητα, ηρεμία, αβέρτα πάρκα, πλατείες και παγκάκια να ξεκουραστείς δωρεάν, χώροι πρασίνου, ανεμπόδιστη ροή ιχ χωρίς μποτιλιαρίζματα, κόρνες και χριστοπαναγίες, πολλές τουαλέτες δια το κοινόν, καθώς και κρήνες με πόσιμο νερό κάθε τόσο.

Κόζμος: Ντόπιοι, οι οποίοι είναι πολυφυλετική φάση (Κυρίως Σλαύοι, αλλά και Βαλκάνιοι, τζίπσις, και 'Γερμανοί'.

Τουρίστες: Όλες οι ηλικίες, με περισσότερους νεαρόκοζμο, αλλά και ζευγάρια. Ισπανοί, αμερικανάκια, και κίτρινες φυλές η πλειοψηφία. Αρκετοί γειτονικοί επισκέπτες από Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία, Σερβία, Γερμανία, Αυστρία.

Διαμονή: Ερμπιενμπί, ή ξενοδοχεία, αμφότερα αβέρτα και σε τιμές καλές. Π.χ. εμείς μείναμε σε ήσυχο και καλά εξοπλισμένο δυάρι στο κέντρο και μας ήρθε συνολικά 70 ευραίους η κάθε νύχτα, ήμασταν 3 άτομα.

Μετακινήσεις: Πανεύκολες. 5,5 ευρώ το λεωφορείο από και προς αεροδρόμιο, και έχει όλο το 24ωρο ανά 12-15 λεπτά!, 4 γραμμές Μετρό, καμιά 30αριά γραμμές τραμ (πρακτικά 2-3 από αυτές ενδιαφέρουν τον μέσο τουρίστα), και λεωφορεία για συμπλήρωμα. Αβέρτα ταξί και ουμπεροταξί με χρέωση 1,1 ευρώ/ χλμ. Δεν μπήκαμε σε δαύτα, δεν χρειάστηκε, είναι πολύ οργανωμένα τα λοιπά μμμ, και εξυπηρετικά.

Γλώσσα: Ακαταλαβίστικα, τα οποία μιλάνε μόνο αυτοί (και όχι όλοι τους...). Διαβάζω ότι έχει επιρροές από φινλανδικά, γλώσσες των Ουραλίων, μογγολικά, τουρκικά και τα υπόλοιπα είναι δικά τους νομαδικά, φέξε μου και γλίστρησα δηλαδή... Δεν ανήκει στην ινδοευρωπαική ομάδα γλωσσών, δε βοηθάει που έχει λατινικό και όχι κυριλλικό αλφάβητο, συγκαταλέγεται στις 10 πλέον δύσκολες προς εκμάθηση γλώσσες! Εμείς που μιλάμε ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, δεν καταλαβαίναμε τίποτα, ούτε ομιλία, ούτε γραπτό. Γρι! Ευτυχώς οι νεώτερες γενιές το μιλάνε το αγγλικό έστω και τσάτρα-πάτρα και κάτι γινόταν.

Σήμανση: Πρόβλημα, σε συνδυαζμό με το προηγούμενο. Πέρναγες έξω από καραμπινάτα κτίρια μεγάλου τουριστικού ενδιαφέροντος, π.χ. Όπερα, βασιλική Αγ. Στεφάνου, διάφορα μνημεία, και ΔΕΝ υπήρχε κάποια ταμπέλα που να λέει τι είναι. Και εκεί που υπήρχε, ήταν μόνο στα δικά τους ακαταλαβίστικα! Και μετά λέμε για την Ελλάδα, όπου όποτε μπαίνει ταμπέλα, από το 1960 και δώθε, στο 99% των περιπτώσεων είναι δίγλωσση...
Έπρεπε να είσαι συνέχεια με το κινητό για να ξέρεις τι είναι αυτό που βλέπεις. Αυτοί άμα βγάλουν δημόσιο έργο για δίγλωσσες ταμπέλες μόνο για Βουδαπέστη, θα πρέπει να έχει πολλά δις προυπολογιζμό.
Ευτυχώς, σε μετρό, λεωφορεία και τραμ, οι ηχογραφημένες ανακοινώσεις ήταν και στα αγγλικά, και είχαν και πίνακα led εσωτερικά που τα έδειχνε και γραπτά (ποια στάση είναι, ή πόση ώρα θα κάνει για να έρθει το εκάστοτε μμμ), μια αρχή έχει γίνει δηλαδή.

Αττραξιόνς:
-Τα θερμά λουτρά νομίζω είναι must go. Πάει 30-40 ευρώ το κεφάλι για το απλό πρόγραμμα, ήτοι πρόσβαση σε όλες τις πισίνες και σάουνες, έχει πολλές και έσω και έξω. Για μασάζια, αλείμματα, σπα και λοιπές μαλακίες, ανεβαίνει. Πήγαμε στα Λουτρά Ρούντα και όχι στα πασίγνωστα Σέτσενι, κατόπιν προτροπής ντόπιας ελληνικής καταγωγής (απόγονος πολιτικών προσφύγων). Ευχαρίστως ξαναπάω Βουδαπέστη για τα λουτρά και μόνο.
-Η βασιλική του Αγ. Στεφάνου, τα λόγια είναι περιττά. Η μητρόπολη είναι κοτέτσι δίπλα της. Είσοδος πέριξ των 8-10 ευρώ. Γενικά, επειδή οι εκκλησίες, και όχι μόνο, έχουν εισιτήριο, πηγαίνετε μόνο σε αυτή.
-Δούναβης και όχθες αυτού, είναι 'αλλού'.
-Προμαχώνας ψαράδων: πολύ ενδιαφέρον και χωρίς είσοδο, φουλ θέα
-Κάστρο: πετύχαμε τζάμπα είσοδο την αργία του Αγ. Στεφάνου, στις 20/8, αρκετά καλό και φουλ θέα.
-Κοινοβούλιο: Καραmust go. Θα πάτε πρωί, πριν τις 8 (έχει ουρά), θα βγάλετε εισιτήριο για κάποια ξενάγηση, π.χ. στις 11:00 λέμε τώρα, και θα απολαύσετε εσωτερικά το κτίριο μέσω του audio guide σε άπταιστα ελληνικά. Ξενάγηση για σεμινάριο. Το πιο όμορφο κτίριο κοινοβουλίου παγκοζμίως, κάτι Βερσαλλίες και Μπάγκιχαμ είναι για φτύσιμο σε σύγκριση.
-Μεγάλη συναγωγή: Εντυπωσιακό κτίριο απέξω. Όμως, με 31 ευρώ εισιτήριο είπαμε να τα φάμε αλλού τα λεφτά και να δούμε το έσω από το νετ.
-Ατελείωτες βόλτες στην πόλη. Τζάμπα και πολύ θέαμα, κτίρια, τεχνοτροπίες, κόζμος, κτλ.
-Νησάκι Μαργαρίτας, τζάμπα όαση μέσα στο Δούναβη, αρκετά φροντιζμένο, κάτι σαν το νεουορκέζικο Σέντραλ Παρκ.

Φαγητό: Εδώ τους παίζουμε μονότερμα, κυριολεκτώ. Η ουγγρική τυπική κουζίνα εξαντλείται στα κάτωθι χειμερινά πιάτα : Σούπα γκουλάς, λουκανικούμπες, σαλάμια αέρος, καπνιστά κρέατα, πατέ πουλερικών, κάτι σαν λαχανοντολμάδες,πάπρικες γλυκές ή καυτερές, ένα βαρύ ραγού από πιπεριές και λαχανικά που το λένε λέτσο και παίζει στην κεντρική Ευρώπη, λάνγκος και καμινάδες.+_
Είχε και 37 βαθμούς για 2-3 μέρες τον 15αύγουστο που πήγαμε, και καταλαβαίνετε...
Το γκουλάς είναι σούπα μοσχαρίσια, συνήθως ψιλοκαυτερή, στην καλύτερη πικάντικη.
Τα σαλάμια ήταν όλα αέρος, έπαιζε αν θα είχαν πάπρικα ή όχι, και αν θα ήταν γλυκιά ή καυτερή. Τα αγοράζαμε προς 1,3-1,8 ευρώ / 100 γραμ. από την αγορά και φτιάχναμε σάντουιτς, ήταν καλά, όπως και τα λουκάνικα.
Τα λάνγκος είναι τηγανόψωμα και είναι το εθνικό τους σνακ. Έχουν μέγεθος όσο μία πίτα για πιτόγυρο, και από πάνω όταν βγει από το τηγάνι βάζουν συνήθως τυρί που λιώνει ή sour cream, ή και από τα δύο, καμιά φορά και άλλα, π.χ. μπέηκο. Μπούρδες ολικής. Λαδωμένη ζύμη-τσιμεντόλιθος που σου καθόταν στο στομάχι σα σβίγγος.
Οι καμινάδες, chimney cake αλλιώς, είναι κάτι π.χ. σαν το κυπελλάκι του κορνέ. Είναι δηλαδή ζύμη που ψήνεται σε κάρβουνα ή φούρνο αφού τυλιχτεί σε ένα κυλινδρικό καλούπι και μετά έχεις επιλογές να την πασπαλίσεις με ζάχαρη και κανέλλα (=4 ευρώ) ή να αρχίσεις να προσθέτεις υλικά όπως Νουτέλλα, σαντιγύ, παγωτό, κτλ (6-8 ευρώ!). Για μια φορά καλά ήταν. Κατά βάση απευθύνεται σε 10-15χρονα.
That's it, αρκεί να πω ότι η πόλη ήταν γεμάτη ξένα εστιατόρια, φαινόμενο που το βλέπεις και στην Αγγλία, και όποιος κατάλαβε κατάλαβε...

Κοστολόγια: Περίπου ίδια με εδώ, κάπου λίγο παραπάνω, κάπου λίγο παρακάτω. Όμως 'βαράνε' στο ψαχνό στο φαγητό, διπλές τιμές στο στριτ φουντ, λίγο παραπάνω από εδώ στα εστιατόρια. Π.χ. πίτα γύρος (πολλά τούρκικα, αλλά και ελληνικά) προς 6-9 ευρώ το τεμ, αυτό που έχει εδώ 4 δηλαδή, λάνγκος το ίδιο ενώ δεν αξίζει ούτε τα μισά, θηριώδες χοτ-ντογκ προς 12-13 ευρώ, παίρνεις 2 εδώ προς 4 ευρώ έκαστο και γίνεσαι τούμπανο, κ.τ.λ. Επίσης κοπανάνε τα διάφορα μουσεία, εκκλησίες, συναγωγές και εκθέσεις. Αυτοί στήνουν μουσείο για το παραμικρό και χρεώνουν αβέρτα, χρειάζεται προσεκτική επιλογή.

Νόμιζμα: Φιορίνι, αλλάζουν σε ανταλλακτήρια και σε τράπεζες με 1% προμήθεια. Τα κεντρικά καταστήματα δέχονται και ευρώ, αλλά 'βαράνε' στην ισοτιμία. Βολεύει η Ρέβολουτ.

Καρσπόττινγκ: Αρκετό καρσπόττινγκ, αρχής γενόμενης από υπεράμαξα (911κάτι, 812, Ούρους, Μέιμπαχ S580), αμερικανιές (έβλεπα 3-4 Μάσταγκ 5L κάθε μέρα, V8 σούβλες, στρετς λίμο!), μέχρι και σπάνια ή και άγνωστα σε εμάς μοντέλα (Αρτέον, Άκκορν στέησον, Σούπρα, 7άρια πεμβέ 4-5 ημερησίως). Δύσκολα θα δεις ιχ πριν του 2000, κανένα τρακαριζμένο ή 'παράγκα', σπάνια με π.χ. μαύρο άβαφο φτερό/προφυλακτήρα. Σχεδόν ανύπαρκτες οι μοτοσυκλέτες, έβλεπες 5-10 σύνολο κάθε μέρα. Ντελίβερι ινδοπακιστανοί με ηλεκτρικά ποδήλατα. Είδα μόνο ένα αστραφτερό Λάντα 1200, λες και βγήκε χθες από το εργοστάσιο, γενικά τίποτα παλιό από το σιδηρούν παραπέταζμα. Και σε κάποιο σημείο έξω από Βουδαπέστη πέτυχα ένα μουσείο που είχε στην αυλή του καμιά 20αριά χρεποιχ από τα παλιά (Τράμπαντ, Λάντα, Βαρτμπουργκ, κτλ), και ήθελε και 6 ευρώ είσοδο! Επίσης πολλά στέησον, αρκετά απίθανα μοντέλα. Πολλά 3άρια και 4άρια Πεμβέ, πολλά Σουζούκια, Σκροσς και Βιτάρα μόνο, όχι μικρότερα.
Οι ούγγροι σε ιχ αγοράζουν 1 τουλάχιστον νούμερο μεγαλύτερο σε σχέση με εμάς. Θα δώσω ένα παράδειγμα: VW Up σχεδόν τίποτα, Polo που και που, Golf κάτι καλύτερα , Troq, Passat και Tiguan θά-λα-σσα.
Από ηλεκτρικά: Τέζλα, γερμανικά απλά αλλά και φευ, BYD τώρα ξεκινάνε. Είδα μόνο ένα φορτιστή δ.χ., και είχαν κουμπώσει σε αυτόν 2 ταξί ταυτόχρονα. Προφανώς ηλεκτρικά παίρνει ακόμη όποιος έχει και τα γένια και τα χτένια.
Τήρηση ΚΟΚ, αρκετά καλή. Σεβαζμός για τον πεζό? με το που πλησίαζες την διάβαση, τα ιχ κοκάλωναν...

Aυτό είναι ένα τυπικό διάγραμμα της ειδικής κατανάλωσης ενός βενζινοκινητήρα. Δεν έχει σημασία το ποιός είναι, αν και αυτόν τον διάλεξα επίτηδες γιατί έχει πολύ υψηλή συμπίεση, όπως τα περισσότερα υβριδικά. Όλοι όμως οι βενζινοκινητήρες από καταβολής αυτοκίνησης έχουν παρόμοιο διάγραμμα. Ήτοι, υπάρχει μια περιοχή βέλτιστης λειτουργίας, εδώ ο εσωτερικός κύκλος των 230g, δηλαδή εκεί ο εν λόγω κινητήρας στατικά καίει 230 γραμμάρια καύσιμο ανά παραγόμενο Kw ανά ώρα λειτουργίας, στο παράδειγμά μας είναι η περιοχή που αποδίσει 70-100 kw χοντρικά και σε συγκεκριμένες σαλ. Υπάρχουν και οι περιοχές έξω από αυτό τον κύκλο, όλες με χειρότερες καταναλώσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η περιοχή κάτω από τον κύκλο των 230. Όσο το φορτίο του κινητήρα μειώνεται, τόσο η ειδική κατανάλωση αυξάνεται!
Π.χ., αν από τον εν λόγω κινητήρα που έχει μέγιστη ισχύ 120kw ζητήσεις π.χ. 30kw, τότε σε αυτή την ζώνη θα κάψει 300-350 γραμμάρια ανά παραγόμενο Kw ανά ώρα λειτουργίας ! (προσέξτε το ανά kw).
Εκεί είναι που τα υβριδικά 'θερίζουν'. Στην περιοχή αυτή είτε σταματούν τον κεκ και δουλεύουν μόνο με τον ηλεκτροκινητήρα (= μέγιστη οικονομία), είτε στέλνουν μέρος της ισχύος του κεκ στις μπαταρίες για να τις φορτίσουν και να αποδόσουν αργότερα την ενέργεια αυτή, μετακινώντας παράλληλα τον κύκλο λειτουργίας του κεκ σε καλύτερη (οικονομικότερη) ζώνη συν ότι κερδίσουν από φρεναρίσματα.
Αντίστοιχα και στα υψηλά φορτία. Π.χ. στα 120 kw, την μέγιστη ισχύ, ο εν λόγω καίει περί τα 260 γραμμάρια, αν και αυτό είναι απόλυτα αναμενόμενο. Πάντα να πούμε ότι ο κινητήρας είναι στην πέδη. Στην πράξη, αν το όχημα εκείνη την στιγμή τρέχει με πολλά χλμ. καίει ακόμη παραπάνω λόγω αεροδυναμικών απωλειών.
Εκεί λοιπόν στα 120kw, αν έχει περιθώριο το εν λόγω ιχ και είναι υβριδικό θα κατέβαζε τον κεκ π.χ. στα 90 kw, άρα στην ζώνη των 230 γραμμαρίων (ανά kw ανά ώρα) αντί για 260, και θα έδινε τα υπόλοιπα kw που του λείπουν για να κινηθεί όπως πρέπει μέσω του ηλεκτροκινητήρα και των μπαταριών.
Έτσι κερδίζουν κατανάλωση τα υβρίδια, οι πόλεις από ρύπανση, και τα αυτιά μας από θόρυβο.
Το πόσο θα κερδίσεις είναι θέμα υλοποίησης, όπως και η συνδυασμένη ισχύς/ροπή, καθώς και η αυτονομία. Εμένα π.χ. το Πρίους ΜΚ2 δεν μπορεί να κινηθεί αυτόνομα παραπάνω από μερικές εκατοντάδες μέτρα και αυτά με χαμηλή ταχύτητα, ένα πιο καινούργιο κάνει 1-2 χλμ. με τις μπαταρίες του κι ας είναι 1100Watt και αυτές, ένα φευ μερικές δεκάδες χλμ. και με πιο ζωηρή οδήγηση, αλλά με 10πλάσια μπαταρία από την άλλη.
Μην ψάχνετε για το ποιό είναι οικονομικότερο, ένα υβριδικό βενζίνης ή ένα σκέτο πετρέλαιο. Πιθανόν το δεύτερο στις υψηλές ταχύτητες ή στην ρυμούλκηση, μάλλον το πρώτο στην πόλη και σε διαδρομές με μικρομεσαίες ταχύτητες και φορτία, με την προαίρεση ότι όλα τα άλλα πάνω τους είναι ισοδύναμα, αλλά το ζητούμενο δεν είναι αυτό μόνο. Είναι και πως τα κάνεις τα χλμ αυτά, με τι άνεση, με τι ρύπανση, με τι κατανάλωση (σε όρους όγκου, άρα ανάγκης εισαγόμενου αργού πετρέλαιου) και με τι εξάρτηση σε υποδομές φόρτισης.

Άρτι αφιχθείς από την έκθεση. Οι εντυπώσεις μου:

Κεντρική ιδέα:
Η νέα αυτοκίνηση δεν είναι απλώς παρούσα, είναι κράτος. Ειλικρινά, δεν εύρισκα λόγο να ασχοληθώ με αυτοκίνητα με 3 πεντάλ, δε πα να ήταν και Πόρσε. Ή με πετρέλαια, ή με σκέτα βενζίνη (άσχετα με το γεγονός ότι αν πάρεις ένα τέτοιο μπορείς θεωρητικά να το κρατήσεις και 50 χρόνια). Ήταν τόσο εμφατική η παρουσία των υβριδίων, των φευ και των σκέτων ηλεκτρικών, που έχανε τη μπάλλα ακόμα και ο ενήμερος επισκέπτης και διερωτάτο 'ωρέ που πάμε?'. Και φανταστείτε έχω υβρίδιο εδώ και 10 χρόνια! Τα παιδιά μου με ρώταγαν: 'πατέρα, τι είναι αυτά τα αυτοκίνητα?' (τα παλιότερης τεχνολογίας εννούν).

Best of the show:
Oι νεοφερμένοι, οι οποίοι απλώς έκλεψαν την παράσταση. Νταξ' όχι όλοι, αλλά οι περισσότεροι. Ήρθαν με στάτους : είμαστε και εμείς εδώ και έχουμε σοβαρό λόγο στο εφεξής, και όχι σαν κακομοίρηδες. Όχι δηλαδή σαν ΚΙΑΜΑΣΤΕΡ αγροτικά και ΧΙΟΥΝΤΑΙ Πόνυ του 1978, Βάρτμπουργκ, Ζάσταβα και Λάντα επί χούντας, ή (υποθέτω) Τουότα Κορόνα του 1965 με φύλλα σούστας και τρίκυκλα Νταεγού φορτωταξί. Καμία σχέση.

Οι χαμένοι:
Οι παραδοσιακοί. Άλλοι λιγότερο, π.χ. Πεμβέ, Φίατ και άλλοι περισσότερο, π.χ. Όμιλος Ρενώ/Νισσάν/Ντάτσια. Ο χώρος 'μύριζε' φορμόλη για ταρίχευση.

Οι στον κόσμο τους:
Μερσεντέ. Είχε φέρει 5 αμάξια, πολύ πάνω από τα 100 καφετιά όλα τους, έως και πάνω από ...200. Το μόνο φθηνό ήταν ένα ΓΚΛΑ με 66.000. Τι επιδιώκει με τη συμμετοχή της? Να το παίξει ουμπεράλλες?
Η Χόντα. Νταξ΄, τι να πρωτοπείς...25 το Τζαζ με νέα, μειωμένη τιμή, και 70 το Τάπερ.

Οι εντελώς give me a break now, will you?:
Nτάτσια. Είδα το Σπρινγκ και γέλαγα, και μετά το νέο Ντάστερ και αφήνιασα. Μην πιστεύετε τίποτα από τα τεστ των περιοδικώνΕ και των σιτε, το αμάξι έχει απλώς λίγο καλύτερα καθίσματα από το προηγούμενο. Τα πλαστικά του και η εικόνα του διάκοζμου είναι με πλαστικά σκληρά και γυαλιστερά σαν καύκαλο χελώνας και τις ίδιες φτηνές ταπετσαρίες. Αλλά η τιμή στα ύψη. Με αυτά τα μυαλά θα γίνετε Μάζντα και Χόντα και θα ντουφεκάτε τον πελάτη με το δίκανο.
Ζμαρτ. Έλεος. Είχε δύο αμάξια, το 1 και το 3 σε τιμή 45-48 χιλιάρικα, όσο έκανε απέναντι το ΚΙΛ EV6,και ακόμη παραπάνω! Το εσωτερικό και το μπροστά ήταν σχεδόν ίδιο και στα δύο, το πίσω μέρος άλλαζε. Είχε δε μια γέφυρα μεταξύ οδηγού και συνοδηγού, η οποία έκλεινε όλο το χώρο, με κάτι ελάχιστες θηκούλες. Ένας κινητήρας, αλλά πολύ ισχυρός (στοχεύουν στα Μίνι?). Με αυτά τα μυαλά πάντως, δεν τους βλέπω να υπάρχουν στην πιάτσα το 2030.
Ληπμότορ. Έλεος πάλι. Είχε φέρει ένα πλέιμομπίλ, το οποίο δίνει προς 16 καφετιά, και ένα σουβ γύρω στα 30. Μίνιμαλ προσέγγιση και τα δύο, αλλά δυστυχώς, ολίγον ντέφια από εμφάνιση και φινιρίσματα.
Οι πετούγιες τύπου λεπίδας. Τις είδα στα Τέζλα, ΚΙΛ, Ζμαρτ, Χιουντάι και κάπου αλλού. Τις πατάς στην άκρη, εξέχουν μετά από την άλλη, τις γραπώνεις και ανοίγεις. Έλεος, τι σας έφταιξαν τα κλασικά πόμολα?

Οι εκπλήξεις:
KGM, ή κάπως έτσι. Είναι η γνωστή SsangYong. Mε 3 σούβλες και έναν αγρότη, ήταν κάτι σαν να λέμε Σκόντα της ανατολής. Ωραιότατοι χώροι και πρακτικότητα, τίμιο εσωτερικό και 20% κάτω τιμές από ...Ντάτσια! Έπαιρνα ΧΘΕΣ. Ο Θεοχαράκης χτύπησε διάνα, του εύχομαι τα καλύτερα. Μου κάνει εντύπωση που κανένας δεν την ανέφερε ως τώρα.
Τα BYD special. Είχε φέρει δύο σούβλες τεραστίων διαστάσεων και ένα υπεράμαξο, που έπεφτε μπουνίδι στην ουρά ποιός θα πρωτομπεί μέσα. Φάτε μάτια ψάρια, δεν θα εισαχθούν όμως, παρόλα αυτά, μέγιστη επιτυχία του έμπειρου Σφακιανάκη.
Τα Λυνκ & σία. Ένα αμάξι όλο κι όλο, φευ, αλλά καλό. 50 καφετιά βέβαια.
Το Πεμβέ 120. Αν και εκνευρίστηκα με το στενό και χαμηλό κάθισμα, είναι καλό.

ΥΓ. Γινόταν της κακομοίρας από τα κλάξον. Το κάθε παιδάκι που έμπαινε μέσα, πάταγε την κόρνα. Αγαπητοί εκθέτες, ακυρώστε τις κόρνες, μια ασφάλεια είναι, βγάλτε τη επιτέλους!

Αυτή τη στιγμή στο ψαρ.γρ πωλούνται 12 ψψ. Τα 2 είναι 1.800 και τα υπόλοιπα 2.000 κυβικά. Τα 1800 έχουν 35.500 το ένα και 36.900 το άλλο.
Οι τιμές αυτές είναι μεγαλύτερες από τη συντριπτική πλειοψηφία των ψψ των 2.000 κυβικών!

https://www.car.gr/used-cars/toyota/corolla_cross.html?category=15001&condition=used&make=13301&model=35673&pg=1&sort=pra

Ας είμεθα ρεαλισταί. Το ψψ είναι ένα λαικό αυτοκίνητο που απευθύνεται σε ένα αντίστοιχο αγοραστικό κοινό. Προφανώς δεν είναι πάτος, ένα π.χ. Σαντέρο ΜΚ1 γυμνό. Αλλά δεν στοχεύει στο κονομημένο κοινό, στους φιγουρατζήδες, στους μπρούκληδες, κοκ. Το κυριότερο 'ψωμί' του είναι οι μικρομεσαίοι οικογενειάρχες που έχουν 5 δραχμές παραπάνω από το μέσο όρο, αλλά μέχρι εκεί. Οι οποίοι υποψήφιοι αγοραστές θέλγονται από το γεγονός (ή τη φήμη, ανάλογα το εδάφιο) ότι είναι αυτόματο, είναι υβρίδιο από τον εφευρέτη του υβριδισμού, θα κάψουν λίγα και δεν θα τρέχουν στα συνεργεία. Επίσης, ότι έχει και το γκαζάκι του, αρκετοί το θέλουν και αυτό, όχι όλοι. Τίποτε άλλο.
Η φάκα των 2.000 κυβικώνΕ όμως είναι εκεί και τους περιμένει κάθε χρόνο με τα τεκμήρια, τον φόρο πολυτελείας για κάτι που ΔΕΝ είναι πολυτελές, και την δύσκολη μεταπώληση. Εγώ δεν θα αγόραζα το 2.000 με την καμία. Όχι γιατί δεν έχω τα λεφτά, ή δεν μου λείπουν τα 200 άλογα, ή δεν με παίρνει από τεκμήρια, κανένα πρόβλημα.
Αλλά γιατί αφενός υπάρχει το 1.800, αφεδύο γιατί δεν ταιριάζει στο αυτοκίνητο αυτό στην ελληνική αγορά (που τα 2000 κυβικά είναι χαροκαμμένα από το 1979) ο μεγάλος κινητήρας του. Φέρω την άποψη της πλειοψηφίας, την άποψη του μέσου Τουοτάκια. Τόσο απλά.

To τμήμα μάρκετιγκ του μαγαζιού δεν έχει επαφή με δύο - τρεις θεμελιώδεις άγραφους νόμους της αγοράς. Ο πολύς κοζμάκης θέλει :

α. χοντρά ζαντολάστιχα, 5 νούμερα πάνω, και βάλε, από αυτά που χρειάζεται κανονικά το αμάξι

βου. μεγάλη ιπποδύναμη, κι ας καίει

γου. διπλοσύμπλεκτα κιβώτια, κι ας χαλάνε

Όταν κάποτε ξυπνήσει και τα προσφέρει αυτά, ο ήλιος θα έχει ανατείλει από τη δύση.

Περιεργάστηκα ένα Honda Jazz προχθές, και διαπίστωσα στατικά τα εξής:
Χώροι οδηγού-επιβατών άριστοι. Καθίσματα εμπρός εξαιρετικά, πίσω απλώς νορμάλ.
Άριστο μπες-βγες και μπρος και πίσω, μεγάλες πόρτες που ανοίγουν κατά 90˚, τα εμπρός καθίσματα είναι σχετικά ψηλά το κατώφλι τους, αφού αποκάτω είναι το ρεζερβουάρ. Καθήμενος πίσω τέντωσα τα πόδια μου και αυτά μπήκαν κάτω από το κάθισμα χωρίς να βρίσκουν πουθενά, που στο διάολο είναι το ρεζερβουάρ και τι σχήμα έχει? Μπροστά καθόταν ένας με 1,74 ύψος και είχε ρυθμίσει το κάθισμα πολύ χαμηλά, γιατί έτσι του αρέσει. Αν το είχε ψηλά, θα είχα ακόμη περισσότερο χώρο.
Πορτ μπαγκάζ: Στη βασική του διαμόρφωση είναι σκάρτα 300 λίτρα, αλλά από εδώ και πέρα αρχίζει το πανηγύρι: Τα λίτρα ανεβαίνουν έως τα 1.205(!) με κατεβασμένα τα καθίσματα, το δάπεδο είναι επίπεδο, έχει πολύ χαμηλό κατώφλι φόρτισης (στο ύψος ακριβώς πάνω από το γόνατό μου, είμαι 1,68) και έχει τεράστια πόρτα. Στο πίσω κάθισμα έχει αναδιπλούμενα magic seats με επίπεδο δάπεδο επίσης. Με τα καθίσματα ανεβασμένα χωράει mountain ποδήλατο στο κάθετο εντός της καμπίνας!
Για να καταλάβετε τι ‘σπηλιά του Νταβέλη’ για 4,09m μήκος είναι τα 1.205 λίτρα, ενδεικτικά έχω για σύγκριση τα κάτωθι :

Γιάρις : 947
MG3: 993
Clio Hybrid: 1.000

Yaris Cross : 1.097
Vitara:1.160
Golf: 1.237
Captur:1.275
T-cross:1.281
2008:1.467, αλλά και 4,3 μήκος και 10cm φαρδύτερο

Θα μου πείτε, 1.188 λίτρα έχουν τα C3 και οι κλώνοι του. Ναι, χωρίς μαγικά καθίσματα και με πολύ ψηλότερο κατώφλι φόρτωσης, μικρότερη πόρτα και όχι επίπεδο πάτωμα, μετράνε πάρα πολύ αυτά στο σύνολο.

Θυμάμαι μόνο κάποια από παλιά που μπορούν να του ‘κουνηθούνε’ :
Fiat Idea: 1.420
Nissan Note : 1.495 (στο ίδιο μήκος με το Τζαζ!)
Suzuki Wagon R (είναι ΚΕΙ!) : 1.285
Skoda Roomster: 1.800

Η ορατότητα από τη θέση του οδηγού μπροστά και πλάι εξαιτίας των λεπτών κολωνών και του 3ου πλευρικού τζαμιού είναι απλά ρισπέκτ:

Όσο όμως και αν τεντώθηκα στο κάθισμα, δεν έβλεπα το καπώ του αυτοκινήτου, αλλά ευτυχώς το μαγαζί έχει φροντίσει και έχει αισθητήρες παρκαρίσματος και μπροστά, καθώς και κάμερα, και όλα αυτά από τη βασική έκδοση!
Διάκοσμος, φινίρισμα, υλικά, μέσος όρος για την κατηγορία, και λίγο παραπάνω θα έλεγα.
Ζαντολάστιχα 15’’ εν έτει 2026, πόσο γαμάτο όταν άλλοι βάζουν 18άρες σε αυτοκίνητα που κινούνται στο βασίλειο της λακούβας (= Αθήνα).

Στα μηχανικά τώρα, τα γνωστά: πλήρως υβριδικός κινητήρας με 120 αλόγατα πλέον, σιβιτί κιβώτιο, 5 αστέρια στα crash test, 4,56l/100χλμ. μέση κατανάλωση στο spritmonitor, Made in Japan, 5 χρόνια εγγύηση στη μπαταρία, τυπική ιαπωνική αξιοπιστία (τοπ δηλαδή).

Μειονεκτήματα? Θα έλεγα την απουσία ρεζέρβας (διορθώνεται με 150 ευρώ), το λίγο σκοτεινό διάκοσμο, την οθόνη των μόλις 9’’, την έλλειψη συμβατικής έκδοσης πιθανώς και με χειροκίνητο κιβώτιο, την εγγύηση των 5 ετών και τέλος τον ‘Σ’. Τέλος, δε βγάζεις γκόμενα και δεν πας για ράλλυ, είναι σχεδιασμένο για αμάξι-εργαλείο.

Ταμείο τώρα. Καταρχήν θα έμενα στη βασική έκδοση, η οποία πάει σκάρτα 26 χήνες. Η μεσαία έχει επιπλέον θερμαινόμενο τιμόνι, ζάντες 16’’ (lol), ημιβινυλικά καθίσματα, και κάτι άλλες αρλούμπες που μου είπανε, ούτε τις θυμάμαι, για την ακριβότερη δε ρώτησα καν. Ακριβό για αυτοκίνητο-εργαλείο? Και ναι, και όχι.
Το υπολόγισα 3 χήνες πάνω από το Γιάρις με την 11χρονη εγγύηση, αλλά με σαφώς ριγμένο πίσω κάθισμα (έχει και στενές πίσω πόρτες), καθώς και υποδεέστερο διάκοσμο, στα υπόλοιπα είναι πολύ κοντά. Το υβριδικό Κλιό έχει άλλο χαρακτήρα, αλλά σε αρκετά (πρακτικότητα, χωρητικότητα πορτ παγκάζ, πίσω κάθισμα, εγνωσμένη αξιοπιστία) είναι πολύ πίσω. Το MG3 είναι άλλο αμάξι.
Το δε Σε Τρίο στην πλούσια έκδοση έχει 24 χιλιάρικα (παίζει και απόσυρση -1.300 ευρώ, αλλά θα σου κοστίσει και αυτή), και δεν υπάρχει σύγκριση σε ποιότητα, ούτε σε πρακτικότητα και χώρους πίσω και πορτπαγκάζ, είναι δε ήπιο υβρίδιο 110 ιπποειδών. Ενδεικτικό της καφρίλας του αντιπροσώπου είναι ότι αυτή τη στιγμή στα ίδια λεφτά δίνει το Σε Τέσσερο, που είναι σοβαρό αυτοκίνητο μέσα και όχι τσίρκο Μεντράνο, έχει 4,3μ. μήκος και 145 άλογα σε ήπιο υβριδικό!
Όμως το Τζαζ στέκεται αξιοπρεπώς απέναντι και σε πιο μεγάλα αυτοκίνητα από αυτά τα 4 που προανέφερα, π.χ. Γιάρις Κρος, 2008, κοκ., και εκεί βγαίνει έως και φθηνό (…ξύπνα ‘Σ’!)

Εν κατακλείδι
Έβλεπα τον βαριεστημένο πωλητή από το τρίτο πλευρικό παράθυρο. Γυρίζει το αριστερό του χέρι και κοιτάει το ρολόι και με το δεξί ξύνεται, θα μπορούσε να κρατάει και μια μυγοσκοτώστρα περιμένοντας να κλείσει.
Και αυτό ακριβώς είναι το δράμα της Χόντα. Ενώ είναι απολύτως ικανή να σχεδιάσει και να υλοποιήσει ένα τέτοιο αυτοκίνητο, είναι τελείως ανήμπορη να το πουλήσει. Πόσα Τζαζ έχετε δει στο δρόμο?

Άμα είναι κουβάς το ψψ, κάτι Ντάτσια, Πάντα, πούντο, ίγκνις τι είναι?
Το βασικότερο προσόν του ψψ το έγραψα στο αμέσως προηγούμενο ποστ και το προσπερνάτε : 'δεν έχει αντίπαλο αυτή τη στιγμή' με την κυριολεκτική έννοια του όρου. Οπότε ο οικογενειάρχης που ψάχνει για ένα ψ-σουβ γενικής χρήσης, μοιραία θα περάσει να το δει. Δεν σημαίνει ότι θα το αγοράσει, δεν σημαίνει ότι είναι τέλειο, δεν σημαίνει ότι δεν θα δει άλλα, αλλά μάλλον θα το ζυγίσει.

Ότι αντιπροτάσεις έχουν γίνει στις τελευταίες σελίδες, είναι συνήθως σημειακές, ήτοι απομονώνουν ένα χαρακτηριστικό του υπό πρόταση αντιπάλου, και ποντάρουν ΜΟΝΟ σε αυτό. Π.χ. μπορείς να διαβάσεις : 'γιατί δεν παίρνεις το 3008, που έχει ανώτερο σαλόνι?', 'το Σκροσς σου δίνει ότι σου δίνει το ψψ σε χώρους, και είναι φθηνότερο', 'γιατί δεν παίρνεις ένα Τονάλε που είναι πιο οδηγοκεντρικό?', 'ρε το 2008 με το ταμπιλώ το ηλεκτρονικό εγώ δεν το αλλάζω', 'πάρε το Στιτροέν το ψ4 ψ-κροσς, έχει και αυτό 2,67 μεταξόνιο και είναι καλύτερο μέσα', 'έβγαλε προσφορά το Καρόκ που είναι πραγματικό αμάξι, όχι κουβάς, και βγαίνει και φθηνότερα', άμα θες να πάρεις γιαπωνέζικο, και λουστείς και τα 2.000 κυβικά, γιατί δεν κοιτάς το CX-30 που είναι καλύτερο μέσα?', κ.ο.κ.

Ναι, ισχύουν όλα αυτά, αλλά μόνο μέχρι εκεί.
Ποιό από τα προαναφερθέντα σου δίνει όλο το πακέτο του ψψ? 'Ητοι, σε τιμή μην το πεις πουθενά, και υβρίδιο, και μηδενικά τέλη, και αυξημένες λογιστικές αποσβέσεις, και 200 αλόγατα, και αυτοματίκλα, και χαμηλές καταναλώσεις, και τοπ εγγυήσεις, και πανεύκολη μεταπώληση?
Υπάρχει μόνο μία απάντηση αυτή τη στιμγή : Κανένα εκτός τουότα. Γιατί εντός υπάρχει και το chr που πάει ντέρμπι το ψψ σε μερικά από αυτά.
Και μόνο ένας σοβαρός ενδοιασμός : τα 2.000 κυβικά του. Μέχρι να έρθουν τα 1800 και γίνει ο νέος τρωικός πόλεμος στις εκθέσεις του μαγαζιού.

Πείτε μου έναν λογικό συνολικό αντίπαλό του, όχι Τονάλε και πίπες. Ένα ντέρμπι ζητάω, κάτι που να είναι κοντά του ΤΩΡΑ. Πως λέγαμε παλιά Σάνυ ή Κορόλα?, Α4 ή C κλάσε?, Γκόλφ ή Άστρα, Έβο ή Ιμπρέζα?, Βάρτμπουργκ ή Ντάτσια?, Λίντα Εβαγκελίστα ή Σίντυ Κρώφορντ?

Και πιο εύκολο μπες βγες, ας μην το ξεχνάμε αυτό. Εγώ είμαι μόλις 1,68 αλλά 90 κιλά. Δεν έχω θέμα εσωτερικού ύψους, αλλά γωνίας ανοίγματος πίσω πόρτας, καθώς και μέγεθος αυτής. Θέματα έχουν με το πίσω χώρο και οι έγκυες, και οι μητέρες-συνοδοί βρεφών και μερικοί τρίτης ηλικίας, όχι μόνοι οι ψηλοί. Είναι ο λόγος που τα βανοειδή και οι σούβλες έχουν τόσο μεγάλη απήχηση, και τα σεντάν τέτοια κάμψη. Δεν είναι θέμα μόδας και μόνο, αλλά και άνεσης-πρακτικότητας.

Όπως και σε άλλα ηλεκτρικά με την μπαταρία στο πάτωμα, το ρίχτι του πατώματος είναι μικρού ύψους. Έτσι τα γόνατα ανεβαίνουν και πάνε προς το στήθος.
Αλλά μπρος τα κάλλη τι'ναι ο πόνος. Και μετά διερωτώμεθα γιατί οι σούβλες κάνουν τέτοιες πωλήσεις. Γιατί κάθεσαι σαν άνθρωπος, τόσο απλά...

20% ?

Εγώ δε διανοούμαι να ασχοληθώ με κιτ επισκευής. Μόνο ρεζέρβα. Καλά, για γυναίκα και παιδιά δε συζητάμε, σιγά μην ψαχουλέψουν και επισκευάσουν ένα κλαταρισμένο λάστιχο με το κιτ...
Έχετε δει/ακούσει ποτέ γυναίκα να έχει επικευάσει ποτέ λάστιχο με κιτ επισκευής?

The price is right

Έχω μπει σε ένα ονλινε κρεοπωλείο, και διασκεδάζω με τις ευφάνταστες μπούρδες που γράφει (εδώ για το μοσχαρίσιο σιδηρόδρομο, ένα φτηνό κομμάτι από το ζώο, ίσως το φτηνότερο) :

14. Short Ribs / Σιδηρόδρομος
    Ένα πολυδιάστατο μοσχαρίσιο κομμάτι ειδικής κοπής. Το Short rib είναι η οριζόντια προέκταση της μοσχαρίσιας μπριζόλας, που προέρχεται από το στήθος και τις πλευρές του μοσχαριού. Πρόκειται για έναν μυ, ο οποίος είναι κολλημένος στα πλευρά του μοσχαριού, έχει εσωτερική λιπαρή δομή, και είναι ιδιαίτερα νόστιμο και ζουμερό.

Αποτελεί ιδανική επιλογή για αργό ψήσιμο στα κάρβουνα ή στο φούρνο, προκειμένου να θωρακιστεί εξωτερικά και να διατηρηθεί ζουμερό εσωτερικά.

Επειδή το συγκεκριμένο κομμάτι το γνωρίζω απέξω, πρόκειται μάλλον για ένα σκαλί πάνω από κατιμά. Είναι ένας σκληρός μυς. Αν τον βάλεις στα κάρβουνα θα γίνει σα σόλα από εργοταξιακή αρβύλα. Στην κατσαρόλα, που δεν αναφέρει καν, κάτι διαζώζεται από τη παρτίδα. Ξέρω άνθρωπο που το παίρνει για μεζέ στο σκύλο του...
Προσέξτε και τιμές. Στο χασάπη της γειτονιάς μου έχει το πολύ 12,5 ευρώ το κιλό, σε προσφορά 'πέφτει' και στα 10,90. Τώρα, το 2026, όχι το 2004.
Το γράφω γιατί μια επηρμένη μας τσαμπούναγε προχτές σε μία συγκέντρωση ότι 'έχω βρει ένα ονλινε κρεοπωλείο, φανταστικό'...

https://siakos.gr/pages/kopes-mosxarisiou-kreatos

'Οι ξύπνιοι παίρνουν Ρενώ' έλεγε η παλιά διαφήμιση

Τα στοιχεία δείχνουν ότι τον Δεκέμβριο του 2025 οι ταξινομήσεις ηλεκτρικών οχημάτων στις ΗΠΑ μειώθηκαν κατά 48% σε ετήσια βάση, φτάνοντας τα 75.427 αυτοκίνητα. Το μερίδιο αγοράς τους υποχώρησε στο 5,3% από 9,9% ένα χρόνο νωρίτερα. Παρόμοια τάση καταγράφηκε και στις αρχές του 2026, καθώς οι ταξινομήσεις τον Ιανουάριο μειώθηκαν κατά 41% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.

Mιλάμε για δυνατό χαστούκι...

https://www.autoblog.gr/2026/03/14/i-anadiarthrosi-ton-ilektrikon-exei-kostisei-stis-aftokinitoviomixanies-pano-apo-61-dis-evro-mexri-stigmis/

Ποιές είναι οι ανάγκες και απαιτήσεις που θέλεις να καλύψεις? Αυτό μετράει περισσότερο από τι αμάξι είχες παλιά.

Tα κινέζικα αμάξια έχουν αρκετά πλεονεκτήματα. Δεν έχουν όμως κερδίσει ακόμη το στοίχημα του χρόνου. Θα υπάρχει ένα Χ Τσέρι μετά από π.χ. 20 χρόνια, ή θα έχει σκορπίσει? Μιλάω για το ίδιο το αμάξι σαν οντότητα, όχι την κατασκευάστρια εταιρεία ή τον πρόσκαιρο εισαγωγέα.
Και μην πεταχτεί κάποιος και πει: 'εμένα δε με νοιάζει, εγώ στην 5ετία το έχω πουλήσει', γιατί νοιάζει τον επόμενο που θα το αγοράσει, και είτε δεν θα μπορεί να το πουλήσει ή θα το δώσει μπιρ παρά απλά για να φύγει από τα χέρια του όπως όπως, άρα πρέπει να νοιάζει και τον αρχικό αγοραστή.
Το κοντινότερο σε κινέζικο αυτοκίνητο είναι οι κινέζικες μοτοσυκλέτες. Γίνονται 'ντέφια' σε μερικά χρονάκια, καμία σχέση με τις 4 ιαπωνικές, καθώς και μερικές ευρωπαικές ή αμερικάνικες. Για να δούμε, θα επαναληφθεί και εδώ αυτό το τρεντ, ή θα δούμε κάτι άλλο?