Τα αυτοκινητα της Citroen ήταν πάντα το κάτι το διαφορετικό, για τούτο και κατέχουν ένα ιδιέταιρο χώρο στην ιστορία του αυτοκινήτου. Και μιλάω για τα μοντέλα DS SM GS, τότε που η Citroen ήταν η Citroen και όχι το PS Group. Τα αυτοκίνητα αυτά είχαν πάντα τη δική τους ξεχωριστή προσωπικότητα. Δεν είχαν σχεδόν τίποτε το κοινό με τα άλλα αυτοκίνητα της εποχής. Ξεκινώντας απο τα μηχανικά του μέρη (τα πρώτα πρσθιοκίνητα), και φτάνοντας στο τελείως φουτουριστικό σουλούπι τους ήταν κάτι το ιδιαίτερο, το ξεχωριστό στο δρόμο. Εμπειρίες δεν έχω παρά μόνο όταν κάποτε στα 1978 νεαρός τότε, μου δώθηκε η ευκαιρία να οδηγήσω μιά DS-5. Δεν ήταν το μοντέλο με τα περιστροφικά φανάρια. Τα φανάρια της ήταν τα κανονικά και δίπλα τους υπήρχαν (δεξιά και αριστερά) δύο μικρότερα παίζοντας τον ρόλο των προβολέων. Το συγκεκριμένο μοντέλο είχε ημιαυτόματο υδραυλικό κιβώτιο που ουσιαστικά περιόριζε τη χρήση του συμπλέκτη μόνο για την πρώτη ταχύτητα και βέβαια την όπισθεν. Οι άλλες σχέσεις μπαίνανε θα έλεγα σειριακά και μόνο με την κίνηση του μοχλού που βρισκόταν επάνω στο τιμόνι. Με τη θέση οδήγησης έπρεπε να εξοικιωθείς κάπως, και ιδιέταιρα με τον καθρέπτη που αντί να βρίσκεται στην οροφή βρισκόταν επάνω στην ταζέρα του ταμπλώ, στο κέντρο. Πάντως αισθανόσουνα περίεργα απο η θέση του οδηγού. Αλλά ποιό περίεργα αισθανόσουν όταν βρισκόσουνα στα πίσω καθήσματα. Τα οποία ήταν ποιό ψηλά απο τα μπροστινά για να έχεις θέα απο το μπροστινό τζάμι. Ηταν δε τόσο ψηλά που όταν καθόσουν τα γόνατά σου βρισκόνταν σχεδόν στο ύψος της πλάτης του μπροστινού επιβάτη. Και βέβαια μπορούσες άνετα να κάθεσαι σταυροπόδι χωρίς να ζορίσεσαι καθόλου. Απο τις καινοτομείες της εποχής του το πρώτο πράγμα που ξεχώριζες ήταν η υδροπνευματική μεταβαλώμενη ανάρτηση. Το ότι μπορούσες να ρυθμήσεις τη συμπεριφορά της ανάρτησης ήταν κάτι που δεν το συναντούσες σε κανένα άλλο μοντέλο, παρά το γεγονός ότι και οι Εγγλέζοι έβαζαν υδροπνευματικές αναρτήσεις στα μοντέλλα της Morris. Αλλά δεν είχαν καμία σχέση με της αναρτήσεις της Citroen. Ετσι λοιπόν η ανάρτηση του αυτοκινήτου μπορούσε να ρυθμιστεί ανάλογα με το δρόμο και την ταχύτητα του αυτοκινήτου. Υπήρχαν τρείς επιλογές. Η χαμηλή θέση που ήταν για ταξίδια με σχετικά μεγάλες ταχύτητες, η νορμάλ θέση για την πόλη και γενικά συνηθησμένες ταχύτητες και η υπερυψομένη θέση για αυτό που σήμερα θα λέγαμε off road. Και πραγματικά είχε δυνατότητες off road αφού ο συνδιασμός του ύψους του αμαξώματος με τις πολύ μεγάλες ζάντες (αν θυμάμαι 18άρες ή και 20άρες ίσως) δίνανε τη δυνατότητα στο αυτοκίνητο να κινήται πάνω σε ανώμαλο δρόμο. Βέβαια μη νομίσετε ότι θα μπορούσε νε γίνει πραγματικό off road, αλλά έστω και αυτό που έδινε ήταν κάτι διαφορετικό απο όλα τα υπόλοιπα αυτοκίνητα της εποχής. Τώρα για να λέμε και τα στραβά της υπόθεσης, όσο πρωτοποριακή ήταν η ανάρτιση, ταυτόχρονα ήταν και το μελανό σημείο του αυτοκινήτου απο μηχανικής τουλάχιστο πλευράς. Δυστιχώς κάτι η τεχνική της τότε εποχής, κάτι τα τότε υλικά δεν βοηθούσαν στην απρόσκοπτη λειτουργία του συστήματος με αποτέλεσμα τις συχνές διαροές λαδιών απο το κύκλωμα, κάτι που ουσιαστικά αχρήστευε το αυτοκίνητο αφού δεν ήταν δυνατό να να κάνει ούτε ένα μέτρο με τελείως κάτω την ανάρτηση. Για τούτο και είχε μέσα στα όργανα ένα ενδεικτικό φώς που έσβηνε μόνο όταν ενεργοποιήτο η ανάρτηση και το αυτοκίνητο βρισκόταν στο λεγόμενο ύψος λειτουργίας του. Ετσι είχε επικρατήσει να λέγεται και έτσι ήταν πραγματικά. Με το που ξεκίναγες τη μηχανή μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ένιωθες όλο το αμάξι να σηκώνεται. Πραγματικά αστεία αίσθηση. Στο δρόμο του θα έλεγα απόλυτα σωστό, αλλά πρώτα έπρεπε να έχεις συνηθήσει τις κλίσεις που έπαιρνε στις στροφές και που είχες την αίσθηση ότι θα έφευγες απο τον δρόμο. Πάντως ποτέ μα ποτέ κανένα απο αυτά τα μοντέλα δεν σε άδειαζε στο δρόμο. Μάλιστα λέγεται ότι η Citroen προσέφερε και χρηματικό έπαθλο σε όποιον θα κατόρθωνε να ντελαπάρει ένα μοντέλο DS. Κατά τα άλλα η αίσθηση στο δρόμο, η μάλον δεν υπήρχε αίσθηση του δρόμου γιατί ένιωθες ότι ταξίδευες επάνω σε στρώμα αέρα.
Αυτή λοιπόν ήταν η Citroen DS ένα αυτοκίνητο που κατασκευάζετο απο το 1955 μέχρι τα μέσα της 10ετίας του 1970. Πάνω σε αυτή την ιδέα είχε κατασκευασθεί και η SM, το sportiv δίπορτο μοντέλο με μηχανή Maseratti, και βέβαια την κρυστάλινη μάσκα με τα 6 ή οκτώ φώτα απο μέσα, όσοι θα θυμάστε. Το τελευταίο μοντέλο που κατασκεύασε η Citroen βασισμένο πάντα στην DS ήταν το μικρότερο GS απο το 1973 μέχρι το 1985. Μετά η Citroen πέρασε στην Peugeot που δημηούργησαν το PS Group. Εκτοτε πολλά μοντέλα λάνσαρε, αλλά δεν είχαν κανένα κοινό σημείο με τα αυτά της προηγούμενης γενιάς. Απλά αυτοκίνητα όπως τόσες άλλες χιλιάδες κυκλοφορούν. Η ιδιεταιρότητα και η προσωπικότητα των τότε μοντέλων καθώς και το όνομα της Citroen που ήταν συννόνυμο της πρωτοποριακής τεχνικής και design και γενικά του κάτι διαφορετικού, φοβάμαι ότι χάθηκαν για πάντα

Ελληνας, και κομπίνα?
Μα τι λέτε, μάλον κάποιο λάθος κάνετε!
Ελληνας και κομπίνα? αδύνατον!

Συμφωνώ με τις επιλογές syele. Φιλμ ένα κι ένα που τα έχω δεί όλα τουλάχιστον απο δύο φορές το καθένα. θα προσθέσω δε και τα παρακάτω,

• Das Boot - Jurgen Prochnow
• Submarine K19 - Harrisson Ford
• Hitler the rise of evil - Robert Carlyle
• Untergang, Der - Bruno Ganz

Πρίν ενάμιση χρόνο γράφαμε τις τότε απόψεις μας στο θέμα. Σήμερα με το σάλο που έχει ξεσπάσει, ποιές θα ήταν οι απόψεις μας?

Για πολλά-πολλά χρόνια οι επιλογές μου στην προμήθεια βενζίνης για τα αυτοκίνητα που είχα ήταν πάντα οι Αμερικανικές εταιρείες πετρελαίων (γνωστές σε όλους νομίζω). Κάποιο λοιπόν πρωϊ πηγαίνοντας να βάλω κάυσιμο στο συνηθησμένο μου πρατήριο, μου πέρασε σαν αστραπή η εξής σκέψη. «Γιατί να μου τα παίρνουνε οι Αμερικανοί και όχι οι Ελληνες?» Ετσι έκανα αμέσως στροφή και πήγα στο πρώτο πρατήριο Ελληνικών συμφερόντων που βρήκα μπροστά μου. Δεν θα πώ ποιό ήταν για να μη θεωριθεί διαφήμηση, απλά θα πώ ότι είναι εταιρεία συμφερόντων πρώην προέδρου της ΑΕΚ. Γέμισα λοιπόν το τάνκι με απλή αμόλιβδη. Μετά απο κάμποσες διαδρομές, παρατήρησα ότι το αυτοκίνητο πήγαινε μια χαρά χωρίς μα χωρίς κανένα πρόβλημα. Ακριβώς η ίδια και ίσως κάπου καλύτερη απόδοση του μοτέρ. Μετά παρατήρησα τον δείκτη του καυσίμου ότι δεν έτρεχε ευκολα προς τα κάτω. Και για να μη τα πολυλογώ ένα θα σας πώ. Απο τη στιγμή που πήγα στην εν λόγω φίρμα είδα πραγματικά βενζίνη στο τάνκι του αυτοκινήτου μου. Ετσι απο τότε και μετά δεν ξαναπάτησα σε καμία απο τις γνωστές φίρμες των 7 αδελφών. Αγοράζω που αγοράζω κάυσιμο. Ας πηγαίνουν λοιπόν τα χρήματά μου σε Ελληνικά συμφέροντα.

Τάκης!

Θα παρακαλούσα τον φίλο orck, σε κάποια στιγμή να μας γράψει την συνέχεια της υπόθεσης με τις ασφαλιστικές.

Μα θαρώ πως θα τα μπλέξω
Απο την Corolla και το Golf ποιό να διαλέξω
Την Corolla την αγαπώ
Μα μου αρέσει και το Golf

Φίλε PetRan, και το βράδυ στο καφενείο της Θεοδώρας, απέναντι απο το ροκάδικο για τα υπόλοιπα! Αντε και καλά να περάσεις στην Αστυπαλιά!

Ο χρήστης BILL33 έγραψε:

Φίλε μου, το θεωρώ απίθανο να σε αποζημιώσει η ασφαλιστική εφ'όσον υπαιτίος του ατυχήματος ήταν σε κατάσταση μέθης. Ο λόγος της άρνησης είναι ότι το ατύχημα δεν μπορεί να θεωριθεί ότι έγινε κάτω απο τυχαίες συνθήκες αλλά απο προυπάρχουσα αιτία, που στην περίπτωση αυτή ήταν ο μεθυσμένος οδηγός. Και το χειρότερο είναι ότι ούτε τον φιλικό διακανονισμό δέχονται σε τέτοιες περιπτώσεις οι ασφαλιστικές εταιρείες. Οτι πάρεις θα το πάρεις μόνο μέσω των δικαστηρίων.

Εγω νομιζα οτι σε αποζημιωνει η εταιρια του φταιχτη και μετα αυτη ζητα τα χρηματα απο τον υπαιτιο για αθετηση του συμβολαιου.
Σε καθε περιπτωση ρωτησε την ασφαλιστικη σου αλλα και δικηγορο να σου πει ακριβως.

Πολύ σωστά φίλε μου BILL33, ένας δικηγόρος είναι απαραίτητος σε τέτοιες περιπτώσεις. Παρ'όλα αυτά αν ψάξετε καλά τα ψιλά γράμματα του ασφαλιστηρίου συμβολαίου σας κάπου γρέφει ότι η ασφαλιστική εταιρεία δεν υποχρεούτε σε αποζημίωση 1)όταν το αυτοκίνητο συμμετείχε σε αυτοσχέδιους αγώνες (τις κόντρες), 2)όταν ο οδηγός βρήσκεται υπο την επείρια μέθης, ναρκωτικών, ψυχοφαρμάκων. Κοιτάξτε, όλοι γνωρίζετε ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα. Αρέσκονται δε πολύ στο να τα παίρνουν χωρίς να πληρώνουν. Λοιπόν σε κάθε περίπτωση εξαντλούν όλες τις πιθανότητες οι οποίες μπορούν απο το να μειώσουν έως και να απαλλαχθούν απο τις υποχρεώσεις τους.

Φίλε μου, το θεωρώ απίθανο να σε αποζημιώσει η ασφαλιστική εφ'όσον υπαιτίος του ατυχήματος ήταν σε κατάσταση μέθης. Ο λόγος της άρνησης είναι ότι το ατύχημα δεν μπορεί να θεωριθεί ότι έγινε κάτω απο τυχαίες συνθήκες αλλά απο προυπάρχουσα αιτία, που στην περίπτωση αυτή ήταν ο μεθυσμένος οδηγός. Και το χειρότερο είναι ότι ούτε τον φιλικό διακανονισμό δέχονται σε τέτοιες περιπτώσεις οι ασφαλιστικές εταιρείες. Οτι πάρεις θα το πάρεις μόνο μέσω των δικαστηρίων.

Ο χρήστης dtsigr έγραψε:
Γνωρίζει κανείς την προέλευση των Astra που έρχονται στην Ελληνική αγορά; Ακουσα οτι πολλά Astra που έρχονται στην Ελλάδα κατασκευάζονται σε εργοστάσιο της GM στην Τουρκία.

Tarihce....

Opel Turkiye 1990 yilinda Izmir Torbali'da faaliyet gostermeye basladi. Opel Turkiye'nin hissedarlari %0.5 payla dunyanin en buyuk otomobil ureticisi General Motors ve %99.5 payla Adam Opel AG'dir. Opel Turkiye, Torbali Tesisleri'nde 1990 ve 2001 yillari arasinda Vectra ve Astra uretimi yapti.

Opel, Turkiye'de 3S (Satis, Servis, Satis Sonrasi) 51 yayginlasan Ozel bayi agi ile, binek ve ticari olmak uzere genis urun yelpazesini otomobilseverlerin begenisine sunmustur. Turkiye'ye geldigi 1990 yilindan itibaren Opel, Turkiye'de basari grafigini her gecen gun yukseltmekte olup otomobil kullanicilarinin ilk 3 tercihi arasinda olmayi basarmistir. Genis urun yelpazesi ile, degisik kitlelere ulasmayi hedefleyen Opel binek otomobillerde Agila, Corsa, Astra, Astra Coupe, Vectra, Zafira, Frontera, Omega, imaj otomobili Speedster ve ticari araclarda ise Combo ve Movano araclarinin satisina devam ederken, kosulsuz musteri memnuniyeti hedefini surdurmektedir

Six different car makers are setting up in Turkey, but joint ventures between Turkish firms and West Europeans might lead to competition.

ISTANBUL--For an automotive supplier, Turkey must appear to be a dream market.

Six different car makers are readying expansion plans for Turkey, betting heavily on the nation's double-digit annual economic growth. These projects are expected to raise Turkey's car output from 165 000 units a year to as high 500 000 a year by decade's end.

The new plant projects include an assembly unit, on stream since last year (GM/Opel), another ...