Εγω ειμαι απλος ανθρωπος.
Εστω οτι ενας δρομος εχει οριο μεγιστο 130 και π.χ. σε τουνελ κλπ πεφτει στα 90. Κανω την εξης απλη πραξη (130+90)/2 = 110.
Με τοσο θα παω σε ολο τον δρομο, cruise control και φυγαμε. Ουτε που σκεφτομαι παραπανω. Καθε μια λιγοτερη αυξομειωση ταχυτητας = λιγοτερο κοπος + λιγοτερα καυσιμα.
Ομοιως ισχυει και στις εθνικες στις διασταυρωσεις με τα χωρια το οριο ειναι 60 συνηθως αλλου ειναι 90. Ε βαζω ενα 75-80 και καθαρισα αν δεν με πιασει φαναρι κλαιν. Ετσι βγαζω κατι νουμερα καταναλωσης που ουτε η εταιρια που εφτιαξε το αμαξι δε τα πιστευει.
Καθε μειωση ταχυτητας ειναι μια θυσια της κινητικης ενεργειας που εκανες τοσο κοπο να επιτυχεις.
Γενικα σε ολες τις περιπτωσεις δρομων με πολλαπλες αλλαγες ταχυτητας μη τυπικα διακοπτομενης ροης επιλεγω να εχω ΤΗΝ ΜΕΓΙΣΤΗ μεση ταχυτητα που μπορω με τις ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ αυξομειωσεις μεγιστης - ελαχιστης.
Εν αντιθεσει σε αστικους δρομους δεν οδηγω με ταχυτητα αλλα με στροφες. Ξερω οτι το ενα αμαξι μου του αρεσουν οι 1800-2000 σαλ.
Αυτο σημαινει οτι εχω 2 επιλογες ή τριτη και 2000σαλ ή τεταρτη και 2000σαλ. Οτι ταχυτητα μου βγαζει αυτο ειναι δευτερευων για εμενα Αν πχ ειναι 60 αντι για 50 ή 40 αντι για 50 δεν με νοιαζει αρκη να μπορω με ασφαλεια να την κρατησω σταθερη για τον μεγιστο χρονο και για την μεγιστη δυνατη χιλιομετρικη αποσταση...
Ομοιως και στα φαναρια αν δω κοκκινο οσο πιο μακρια μπορω αφηνω το γκαζι μεχρι να κοψει ρελαντι ε αν αναψει λιγο γκαζακι και φυγαμε, αν δεν αναψει και συνεχιζω να πλησιαζω νεκρα και πολυ χαλαρο φρενο ωστε να κερδισω μετρα και χρονο. Ο σκοπος μου ειναι ΝΑ μην ακινητοποιησω το οχημα. Ακομα και 10km/h να εχω οταν αναψει εχω γλυτώσει την επιταχυνση με 1η σχεση που εξαιρετικα ενεργοβορα