Posts made by johnnypatras

Ο χρήστης kouliscd έγραψε:

Τρομοκρατούν το λαό για να περάσουν το Μνημόνιο-τερατούργημα
Γράφει: Μιχάλης Ιγνατίου

Τους πρώτους μήνες του 2010, όταν η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου «προετοίμαζε» τον ελληνικό λαό για να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα την προσφυγή στον μηχανισμό του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το βασικό επιχείρημα ήταν η δήθεν επερχόμενη στάση πληρωμών, που θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στην πτώχευση. Είχαν υποστηρίξει, επίσης, ότι τα ταμεία του κράτους δεν θα είχαν χρήματα για να πληρωθούν οι συντάξεις και οι μισθοί των κρατικών υπαλλήλων.

snip

Ισως, όταν διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ο διορισμένος πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί που τον στηρίζουν, να έχουν αποδεχθεί το νέο Μνημόνιο. Είναι δικαίωμά τους να κάνουν ό,τι θέλουν όταν αφορά τους ίδιους και τα δικά τους παιδιά. Ομως, δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να επιβάλλουν στον ελληνικό λαό, ένα πρόγραμμα που θα απέρριπταν όλοι οι ηγέτες και οι λαοί του κόσμου. Εάν ο κ. Παπαδήμος και οι πολιτικοί αρχηγοί που τον εγκατέστησαν στο Μέγαρο Μαξίμου είναι τόσο βέβαιοι για το πρόγραμμα-τερατούργημα των δανειστών, ας το θέσουν σε Δημοψήφισμα. Είμαι βέβαιος ότι παρά τους εκβιασμούς και τις απειλές, ο σοφός ελληνικός λαός θα αρνηθεί να αυτοκτονήσει…

http://www.aixmi.gr/index.php/tromokrat ... -mnimonio/

Ωπ, ωπ! Στα ψιλά ψιλά βλέπω ψελλίζουν κάποιοι κραυγούλες για δημοψηφίσματα. Ποιοί; Αυτοί που που μέχρι πρότινος έφτυναν και τσαλαπατούσαν τα πρόσωπα που στήριζαν μία τέτοια διέξοδο.

Η επιτομή της κωλοτούμπας των δημοσιογράφων ξεκινά από τον κ. Ιγνατίου; Θέλει θάρρος αλλά και ξεδιαντροπιά να αναγνωρίζεις δίκιο στον μέχρι πριν λίγο καιρό στοχευμένο από το σύνολο του Τύπου αποδιοπομπαίο τράγο.

Η δικαίωση της εξαγγελίας του δημοψηφίσματος θα αποδειχθεί πανηγυρικά όσο περνάει ο χρόνος. Είναι αναπόφευκτο με όσα συμβαίνουν και όσα πρόκειται να συμβούν.

Tο τεκμήριο ορθότητας της συλλογικής βούλησης ή 'μαζί τα φάγαμε'

του Κώστα Μίχου

Η δημοκρατία είναι το πολίτευμα, στο οποίο γίνεται αυτό που θέλουν οι περισσότεροι 'πολλοί'. Και το εκλογικό σύστημα είναι αυτό που ορίζει πόσοι 'πολλοί' είναι αρκετοί για να αποφασίσουν για τους υπόλοιπους.
Και ο λόγος που η δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα που έχουμε είναι γιατί είναι δίκαιο η συλλογική βούληση να καθορίζει την συλλογική μοίρα.
[spoiler=Συνέχεια κειμένου:p38q1p7v]Όμως, η ανάγκη η συλλογική βούληση να καθορίζει την συλλογική μοίρα δεν σημαίνει αναγκαία πως η συλλογική βούληση έχει αυθεντία ορθότητας, ότι δηλαδή οι 'περισσότεροι πολλοί' έχουν αναγκαία δίκαιο.
Στην δημοκρατία, η βούληση των 'περισσότερων πολλών' έχει κατ' αρχήν το τεκμήριο της ορθότητας, με την έννοια ότι μετά την έκφραση της λαϊκής ετυμηγορίας καθένας δικαιούται να εμμένει στην άποψή του, αλλά οφείλει να δεχθεί ότι σωστό είναι αυτό που 'ο λαός επέλεξε'.
Βέβαια, στο τέλος, μόνο το Μέλλον είναι αυτό που θα αποφασίσει αν αυτό που επέλεξε 'ο λαός' ήταν το σωστό να γίνει την στιγμή που το επέλεξε.
Αλλά έστω και στην περίπτωση του λάθους, η δημοκρατία παραμένει δίκαιο πολίτευμα, εφ' όσον είναι προτιμότερο το συλλογικό υποκείμενο να υπομείνει το λάθος των 'πολλών', παρά το λάθος των 'λίγων'• αλλά και γιατί, σε έναν φυσικό κόσμο που κυριαρχείται από την αιτιότητα, το συλλογικό υποκείμενο πρέπει και οφείλει να είναι υπεύθυνο και των λαθών του.
Έτσι, στην δημοκρατία η συλλογική απόφαση φέρνει και την συλλογική ευθύνη• και μέσα από την συλλογική ευθύνη αναδεικνύεται στο τέλος η ατομική ευθύνη, δηλαδή η ευθύνη του καθένα με τα λόγια, τις πράξεις και την ψήφο του να επηρεάσει και να κατευθύνει -μέσα στις συνθήκες που διαμορφώνουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε λαού- την συλλογική βούληση.
Μα επειδή το ποσοστό συμμετοχής του καθένα μας στην διαμόρφωση της συλλογικής βούλησης διαφέρει, η δημοκρατία παραμένει αναγκαία στον πυρήνα της ένα πολίτευμα ολιγαρχικό, αφού στην διαμόρφωση της κοινής βούλησης πυρηνική ισχύ έχει κάθε φορά η επιμέρους πολιτική συγκρότηση που -στην δεδομένη ιστορική στιγμή- απευθύνεται πειστικότερα σε περισσότερους.
Με το σκεπτικό αυτό, η ευθύνη του 'λάθους' της συλλογικής βούλησης δεν μοιράζεται ισομερώς σε κάθε μία από τις ατομικές συνιστώσες της, αλλά δίκαιο -αν και όχι 'δημοκρατικό'- είναι να μοιραστεί με βάση το ποσοστό συμμετοχής του καθένα μας στην διαμόρφωση της, και σε εκείνους που εισηγήθηκαν το 'λάθος', και σε εκείνους που δεν μπόρεσαν να πείσουν για το 'σωστό'.
Σήμερα, ο ελληνικός λαός, καθένας από εμάς που τον αποτελούμε, βλέποντας 'να ανοίγει η γη κάτω από τα πόδια μας', γυρίζουμε πίσω και βλέπουμε τις επιλογές μας σε ένα βάθος τριάντα ή σαράντα χρόνων.
Και διαπιστώνουμε πως η συλλογική μας βούληση τα χρόνια αυτά κάπου λοξοδρόμησε. Η διαπίστωση αυτή γεννά αναγκαίως το ερώτημα 'τις πταίει;', ποιός φταίει που η συλλογική μας βούληση μας οδήγησε εδώ που βρισκόμαστε σήμερα.
Οι πολίτες δείχνουν την πολιτική τους ηγεσία.
Και η πολιτική ηγεσία έδωσε την πιό ειλικρινή της απάντηση δια στόματος Θ. Πάγκαλου: 'μαζί τα φάγαμε', που σημαίνει ότι 'εμείς σου είπαμε αυτό που ήθελες να ακούσεις και όλοι ωφεληθήκαμε, όσο ο καθένας μας μπορούσε και φτάνανε τα χέρια του, μόνο οι βλάκες δεν φάγανε'.
Όμως, το δόγμα 'μαζί τα φάγαμε' δίνει μόνο την μισή αλήθεια: Εκμεταλλεύεται την έννοια της συλλογικής ευθύνης για να συγκαλύψει το βάρος της ατομικής ευθύνης, που είναι ίδιο για όλους, μα διαφορετικό για τον καθένα μας.
Το βάρος της ευθύνης είναι αλήθεια διαφορετικό και πιό δυσβάστακτο για τον πνευματικό κόσμο, τις επιστημονικές οργανώσεις, τα μέσα ενημέρωσης, τους δημοσιογράφους, τον πολιτικό κόσμο, τους ταγούς.
Εξίσου βαρύ και για εκείνους, από όλους τους παραπάνω, που επιλέγουν κάθε φορά να κολακεύσουν τα συλλογικά ελαττώματα των 'πολλών' για να κερδίσουν επιρροή και δύναμη, όσο και για εκείνους που κάθε φορά σιωπούν και δεν τολμούν να ορθώσουν το ανάστημά τους για να μην νιώσουν την μοναξιά των 'λίγων'.
Σήμερα, μπροστά στις νέες συλλογικές βουλήσεις που απαιτούνται για να βγούμε από μια κρίσιμη στιγμή της ιστορίας μας, θα πρέπει όλοι μας να μην ξεχνούμε κάθε μέρα, πως το συλλογικό καλό απαιτεί από τον καθένα μας -όπου κι αν βρίσκεται- να επεξεργάζεται σωστά μέσα του τα ερεθίσματα που δέχεται και να διαμορφώνει ο ίδιος -στο μέτρο των δυνατοτήτων του- στέρεη γνώμη, με γνώση και εντιμότητα. Για να μπορεί κάθε λέξη και πράξη του να είναι ζυγισμένη σαν από αυτήν να κρεμόταν το μέλλον όλου του κόσμου στον οποίον ανήκει.
Κι όσο κι αν τα πράγματα είναι δύσκολα, η ιστορία δεν έχει αδιέξοδα, και την νέα μας συλλογική βούληση -και μέσα από αυτήν την συλλογική μας μοίρα- μπορούμε να την διαμορφώσουμε ξανά, όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά.[/spoiler:p38q1p7v]

Αν γίνει κατανοητό αυτό και από τον τελευταίο πολίτη, αντί να συνεχίζουμε να βρίζουμε αόριστα αέρα-πατέρα προς όλες τις κατευθύνσεις μέρα παρά μέρα, κάτι μπορεί να γίνει. Αν όχι, είμαστε καταδικασμένοι.

Ο χρήστης markvag έγραψε:
Ναι, από την πολύ εξυπνάδα την έπαθε...

Κανένα επιχείρημα υπάρχει περί της πρότασης για δημοψήφισμα; Η μπα; Και απλά κράζουμε για να κράζουμε;

Ο χρήστης mjacob έγραψε:

Υπάρχουν ομόλογα, που μπορείς να τους πεις 'πάρτε τα 00 μου' και υπάρχουν και δάνεια (πχ. της τρόικας), που θα σου πουν 'φέρε την Ακρόπολη'...

Και γιατί δεν θα πάρουν κι εκεί από το 0 την πλησιέστερη στρογγυλοποίηση;

Γιατί είναι λεφτά κρατών, όχι τραπεζών. Δεν παίζεις έτσι εύκολα με αυτά.

των τραπεζών είναι πιο σημαντικά από των κρατών, καθώς φαίνεται

Το ερώτημα παραμένει. Γιατί δεν θα πάρουν 0; Τι θα κάνουν;
Θα σταματήσουν να σε δανείζουν; Μα, για να έχεις φτάσει στη δραχμοχρεωκοπία σημαίνει ότι έχει σταματήσει ο δανεισμός in the first place. Οπότε;

Δεν θα είναι δα και η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο

Πολύ πιθανόν. Ίσως μάλιστα να ήταν το 'τυράκι' η όλη υπόθεση και ο δανεισμός κρατών ήταν η εγγύησή τους για τα δάνεια των τραπεζών.

Απλά στην παρούσα φάση επισημαίνω του πόσο επικίνδυνο είναι να δημιουργήσεις τόσο κακά προηγούμενα απέναντι σε κράτη (και όταν λέμε κράτη, εννοούμε και τον κόσμο τους, που 'ενημερώνεται' πως τροφοδοτεί χώρες σαν εμάς για να επιβιώσουμε - δεν εξετάζω τώρα κατά πόσο αυτό είναι ειλικρινές ή όχι- και πας ξαφνικά και τους λες 'θα πάρεις τα παπάκια μου' ).

Για το τι θα μπορούσαν να κάνουν, μία από τις συνέπειες θα μπορούσε να είναι π.χ. η διεθνής απομόνωση, με όλα τα παρελκόμενά της.
Πώς είμαστε τώρα δηλαδή; Ε, επί χίλια.

Ο χρήστης mjacob έγραψε:

Υπάρχουν ομόλογα, που μπορείς να τους πεις 'πάρτε τα 00 μου' και υπάρχουν και δάνεια (πχ. της τρόικας), που θα σου πουν 'φέρε την Ακρόπολη'...

Και γιατί δεν θα πάρουν κι εκεί από το 0 την πλησιέστερη στρογγυλοποίηση;

Γιατί είναι λεφτά κρατών, όχι τραπεζών. Δεν παίζεις έτσι εύκολα με αυτά.

.... αν υπήρχε Ελληνας που να έλεγε έστω τα μισα ...

Youtube Video

υγ ... καλά δεν είναι το θυμα ο Γιωργάκης αλλά λέμε

Εδώ ακόμα και τώρα ο κοσμάκης έχει πειστεί από τα Μ.Μ.Ε. ότι το δημοψήφισμα ήταν καταστροφή, τι να λέμε τώρα.
Διαστρέβλωση στο διηνεκές...

Πώς δεν αλλάζει; π.χ. το Baldur's Gate πού είναι ανώτερο σε σχέση με το πρώτο Dragon Age (το 2ο όντως κι εγώ άκουσα πως το ξεφτίλισαν, αλλά δεν το έχω παίξει για να έχω άποψη); Πέρα από προσωπικά γούστα και προτιμήσεις, το Dragon Age είναι ανώτερο σχεδόν παντού (όπως είναι και το λογικό άλλωστε).

Καινούριο zelda βγήκε επίσης πριν λίγο καιρό.

Και γενικότερα πιστεύω, πως παρά τις όποιες 'διευκολύνσεις' , η ποιότητα και η αξία των παιχνιδιών γίνεται καλύτερη όσο περνούν τα χρόνια.

Δοκιμάστε επίσης ενδεικτικά Braid, Limbo, Shadow Complex, Outland, Bastion, Castle Crashers σαν εναλλακτικά (πιο platform παιχνίδια).

Δεν την μπορώ την γκρίνια μωρέ και την μίρλα 'έτσι να 'χουμε να λέμε'.
Όρεξη και χρόνο να έχει κανείς και καλύπτεται κάθε γούστο πλέον.

Δεν μου λέει τίποτα παίδες το 'τέτοια παιχνίδια δεν ξαναβγαίνουν'.

'Η μήπως νομίζετε πως και σε αυτήν την γενιά δεν υπάρχουν κρυμμένα διαμάντια;

Πέρα από το Lost Odyssey που ανέφερα πριν, δοκιμάστε το Castlevania:Lord of the Shadows. You're in for a treat, αν σας αρέσουν έστω και λίγο τα hack & slash.

Πολύ καλό reboot της σειράς Castlevania, προσοχή στη λεπτομέρεια, όμορφα τοπία και σκηνικά, γρίφοι, puzzles, καλοδουλεμένη πλοκή, πανέμορφο art, έξυπνη υλοποίηση της εξέλιξης του χαρακτήρα κλπ. κλπ. . Το απόλαυσα, αν και δεν είμαι ιδιαίτερα του hack & slash.

Το αναφέρω σαν ένα ακόμα παράδειγμα παιχνιδιών που ξεχωρίζουν σήμερα. Όπως και το RDR (αυτό έτυχε της αναγνώρισης που του άξιζε, κυρίως λόγω Rockstar) και τόσα άλλα ακόμα.

manosk

Να διαφωνήσω; Θα διαφωνήσω.

Δειγματοληπτικά, μπορείς να παίξεις το καταπληκτικό Skyrim που βγήκε εδώ και λίγες ημέρες.

Πολύ καλό επίσης (αλλά πολύ γραμμικό για RPG) το Witcher 2.

Action-RPG επίσης πολύ καλή (ειδικά σε όσους αρέσκονται σε sci-fi RPG) η σειρά Mass Effect.

Αν σου αρέσουν επίσης τα ιαπωνικά, δοκίμασε το Lost Odyssey, λίγο old school σε gameplay, αλλά από τα καλύτερα ιαπωνικά RPG κατά τη γνώμη μου. Βγήκε κάπου το 2007.

Αν αφαιρέσουμε την (λογική έως ένα σημείο, αλλά μέχρι εκεί) νοσταλγία του παρελθόντος, όλα τα παραπάνω (και άλλα πολλά βέβαια) είναι σκάλες ανώτερα από παιχνίδια παλιότερα.

Για τα adventures (υποθέτω εννοείς τα κλασσικά adventures στυλ Myst κλπ.) έχουν εκλείψει δυστυχώς μιας και δεν υπάρχει κοινό που να τα 'αγκαλιάσει'.

Δεν αμφισβήτησα την δεδομένη 'γαμιστερότητα' του SC2. Αυτό έλειπε. Κάθε άλλο.

Άλλο ήταν το point μου.

Γενικότερα με πιάνει μια αλλεργία με κάποιους κολλημένους retro-gamers (όχι όλους) που ισοπεδώνουν τα games του σήμερα.
Σε στυλ 'τα παιχνίδια που παίζαμε εμείς τότε...' και λοιπές μπούρδες.

Ο χρήστης tasosdev έγραψε:

Εντάξει, δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος στη χώρα αυτή τη στιγμή που να μην λέει 'εγώ τα έλεγα'
Πάντως δεν μπορείς να φανταστείς πόσα χρόνια πριν είχαν προβλέψει κάποιοι την κατάρρευση του οικοδομήματος, φυσικά δεν εννοώ εμένα αλλά φιλόσοφους και οικονομολόγους.
Το σύστημα δεν χρειάζεται ούτε επαναστάσεις ούτε τίποτα για να καταρρεύσει τελικά, είναι αυτοκαταστροφικό, θα το καταρρεύσουν τα μαθηματικά και η φυσική. Όσο για την εξαθλίωση,το που θα φτάσουμε θα εξαρτηθεί απ το πόσο μαλάκες θα αποδειχτούμε. Ξέρεις πόσα κιλά μ@λ@κ@ς είμαι; Οχι. Αρα δεν μπορείς να προβλέψεις τι θα ακολουθήσει φίλε μου

ΥΓ, έλα ρε βάζει αυτόματα παπάκια στις κακές λέξεις

Υπάρχει πολιτικό σύστημα/πολίτευμα/μορφή κοινωνικοοικονομικής οργάνωσης και ιεραρχίας/whatever που να θεωρείται θέσφατο/τέλειο/αλάνθαστο; Που να μην περνάει από περιόδους εξέλιξης/φθοράς/μετάλλαξης/διορθωτικής πορείας ή εν τέλει κατάρρευσης (για χάρη κάποιου άλλου, καλύτερο ή όχι είναι άλλο θέμα);

Γιατί έχω την εντύπωση πως κάνουμε σαν να ανακαλύπτουμε ξανά τον τροχό, όχι τίποτε άλλο.

Τα πιο δημοφιλή της εποχής (cod, bf) έχουν; Έχουν, οπότε τι κοροϊδευόμαστε τώρα;

Η ιστορία βγήκε αφού είδαν πως άρεσε πολύ η πλοκή στο πρώτο, οπότε ακολούθησαν και τα βιβλία κλπ. . Συμφωνώ πως 'έδεσαν' το game mechanic του shield με την ιστορία, αλλά τουλάχιστον έχει μία βάση. Όχι όπως στα cod, bf και κάθε λογής fps που αυτό-healάρεσαι τη στιγμή που φοράς μια απλή στρατιωτική στολή.
Και επαναλαμβάνω, regenerate κάνει μόνο η shield, οπότε τα health packs είναι πολύ χρήσιμα.

Για το cs go έχεις επίσης λάθος, μια χαρά θα βγει στις κονσόλες.

Για το ποντίκι να στην εκφράσω αλλιώς την 'ένστασή' μου: θεωρώ αφύσικα και μη ρεαλιστικά τα response times που υπάρχουν με τη χρήση του. Δεν θα τα δεις πουθενά αυτά που γίνονται με το ποντίκι 'εκεί έξω'. Άλλο πράγμα η ευκολία.
Κι ας το αφήσουμε εκεί.

Βλέπεις που είναι και θέμα προσωπικού γούστου πάντως; Μου χώνεις εκεί το duke nukem και με σκοτώνεις (OK, fun παιχνιδάκι με μπινελίκια, μέχρι εκεί όμως). Επίσης Deus Ex δεν είναι αμιγώς shooter. Και το shooting του (όσον αφορά τα mechanics, την αίσθηση κλπ.) εδώ που τα λέμε δεν είναι και το πιο δυνατό του σημείο.

Στην δική μου λίστα στην κορυφή βρίσκονται παιχνίδια όπως half life 2, halo, bioshock.

Ο χρήστης cabala10 έγραψε:
ποιο εχει regen?..

Ποιό δεν έχει;

Φυσικά και είσαι λάθος, υπάρχει η φιλοσοφία πως επειδή ο τυπάς στο halo (ο Master Chief) είναι είδος βιονικού ανθρώπου τέλος πάντων (για να μην αναλύσω το πώς και τι) ο οποίος φοράει μία ειδική στολή που παρέχει την shield. Αν έχεις παρακολουθήσει την ιστορία/ παίξει το παιχνίδι θα το γνωρίζεις.

Είναι και θέμα γούστου εν τέλει για εμένα και όχι θέμα επίδειξης 'hardcorίλας'. Ο καλός ο παίκτης θα δείξει την αξία του παντού.

Μια χαρά είναι ο controller και αν θες και μια αιρετική άποψη χρειάζεται πολύ μεγαλύτερο skill για να είσαι ανταγωνιστικός με controller. (εγώ είμαι νουμπάς συγκριτικά:lol: )

BSG είμαι 3η σεζόν οπότε πρόσεχε μην με σποϊλάρεις.

Τα endings τι τα έβαλες; (btw valve respect εννοείται, η σειρά half life είναι η μόνη που ίσως θα έβαζα πιο πάνω, αλλά πρέπει να δούμε πότε θα βγάλουν το έρμο το episode 3, ή το hl 3 τέλος πάντων)

Τα άλλα σύγχρονα δημοφιλή shooters δεν έχουν regenerative health δηλαδή;

Ίσα ίσα, ειδικά στο τελευταίο Halo (το Reach) έχεις λάθος στο πώς δουλεύει η ανανέωση της ζωής.

Υπάρχει μεν το shield, αλλά αν σου τελειώσει και συνεχίζει να σε χτυπά ο αντίπαλος, πέφτει η ζωή σου κανονικά.
Αν επιζήσεις και ξαναανεβεί η shield, ναι μεν έχεις shield αλλά όταν ξανατελειώσει από χτυπήματα εξακολουθείς να έχεις την μειωμένη ζωή που είχες και πριν. Εκτός αν βρεις health pack.

Πολύ έξυπνη υλοποίηση, ουσιαστικά αυτήν είχε και το πρώτο Halo. Φτιάχνονται πολύ ωραίες τακτικές και στρατηγικές μες στο παιχνίδι.

Και φυσικά υπάρχουν και playlists με απενεργοποιημένη εντελώς την shield. Old times classic δηλαδή, για όσους γουστάρουν.

Άνετα κοντράρεται με quake 3, εκεί ήμουν στην εποχή του και το έπαιζα.
Και από άποψη κόσμου και competitiveness και skill. Απλά είναι μόνο σε κονσόλα.

Και πρόκειται βέβαια και για fps με μία πολύ ωραία sci-fi ιστορία από πίσω (ειδικά όσοι γουστάρουν από αυτά και έχουν διαβάσει και τα βιβλία γνωρίζουν για τι μιλάω).

Ο χρήστης cabala10 έγραψε:
http://pro.majorleaguegaming.com/live/starcraft_2

halo reach

Και γαμώ τα fps.
Εννοείται πως θα ήταν στο mlg.
Όπως γενικότερα όλη η σειρά Halo.

Τρομερό multiplayer, ανταγωνιστικό, υπερπλήρες, θέλει ικανότητες και πολύ διασκεδαστικό.
Στην Ελλάδα υπάρχει επιλεκτικό κοινό που παίζει φανατικά Halo, η πλειοψηφία δυστυχώς στρέφεται στα κλασσικά cod, bf. Δεν γουστάρουν πράσινα και μπλε εξωγηινάκια, θέλουν μόνο βαρβατίλες marines.

Βγήκε και το Halo Combat Evolved Anniversary πριν λίγες ημέρες, remastering του πρώτου Halo και είναι απόλαυση.

Ο χρήστης InFiNiTy έγραψε:
http://www.megatv.com/anatropi/default.asp?catid=18183&subid=2&pubid=28088184&mmid=397702

Ψαριανός από 7' και μετά.

Επ, 'μαζί τα φάγαμε' και ο Ψαριανός; (κάπου στο 25')
Κοίτα κάτι πράγματα...

Ο χρήστης vice246 έγραψε:

Εκεινος ο Παγκαλος που χαθηκε;

Την ίδια απορία είχα. όντως Κίνα ήταν τελικά για τουρισμό
Θα τον είδαν οι Κινέζοι και...

είναι πρότυπο πολιτικού ανδρός και δη αντιπροέδρου κυβέρνησης που κάνει διακοπές την ώρα που παίρνει ολόκληρος ο κόσμος φωτιά.

Για υπογραφή μνημονίου τουριστικής συνεργασίας είναι εκεί όχι για διακοπές.
Μανία με τα μνημόνια όμως βρε παιδί μου...

Ο χρήστης BILL33 έγραψε:
Εκεινος ο Παγκαλος που χαθηκε;

Παριστάνει τον Κινέζο.

Όχι, αλήθεια, ήταν στην Κίνα.

Ο χρήστης manosk έγραψε:
Κοίταξε, ο κόσμος δεν ξέρει τι θέλει ή τι λέει.

Σύμφωνα με μια ερμηνεία του Συντάγματος, σε ό,τι αφορά τις εκλογές, αυτές είναι δημοψηφισματικού χαρακτήρα.
Δηλαδή -ΥΠΟ ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ, ΟΡΘΕΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ- η κομματική βάση διαμορφώνει την πολιτική του κάθε κόμματος, αυτό καταστρώνει προεκλογικό πρόγραμμα και πάνω σε αυτό οφείλει να κινηθεί το κόμμα, εφόσον κερδίσει και γίνει κυβέρνηση ή αν συγκυβερνήσει με άλλο [πράγμα που δεν συμβαίνει κατά κανόνα στην Ελλάδα, γνωστό και δεκτό - ΑΛΛΑ! ακόμα κι όταν συμβαίνει, ο 'λαός' ισχυρίζεται ότι δεν νομιμοποιείται η κυβέρνηση να κάνει πράγματα, για τα οποία προεκλογικώς δεσμεύθηκε ].

Το δε δημοψήφισμα είναι ακόμα πιο αυθεντική έκφραση της βούλησης του λαού. Το να βλέπει κάποιος ένα απλό ερώτημα (ναι στο σύμφωνο για τη χρηματοδότηση/δανειοδότηση της χώρας ή όχι) και να λέει ότι δεν απαντά, ενώ το θέμα τον αφορά άμεσα, είναι πολύ απλά το αποκορύφωμα του θεωρούμενου στην αρχαία Αθήνα κορυφαίου 'κοινού' πολιτικού εγκλήματος, ήτοι της μη συμμετοχής στα κοινά.
Λες και η όποια αποχή θα ενοχλούσε. Είτε θα έδινε δύναμη στους βαμμένους, είτε θα ακύρωνε το δημοψήφισμα δίνοντας την απάντηση ότι ο λαός δεν ενδιαφέρεται, κάντε ό,τι θέλετε.

Τέτοιοι που είμαστε, θα πρέπει να γίνει δημοψήφισμα για τα ερωτήματα του δημοψηφίσματος, αφού προηγηθεί άλλο δημοψήφισμα για το δημοψήφισμα για τα ερωτήματα κ.ο.κ.
Λυπάμαι, αλλά η δημοκρατία δεν λειτουργεί έτσι.

Θεωρείτε ότι τα 2 κόμματα πρέπει να εξαφανιστούν από το χάρτη; Ψηφίστε άλλα. Δεν φτάνουν τα κουκιά για να μπουν τα άλλα στη Βουλή; Προσπαθήστε να πείσετε ότι οι θέσεις των άλλων είναι ορθότερες και σοβαρότερες. Δεν φτάνουν πάλι τα κουκιά; Ε, δεν είναι και πάντα στραβός ο γιαλός.

Γώρα γύρω το πας, γύρω γύρω το πας, ως επί των πλείστων συμφωνώ με όσα λες, αλλά στο ζουμί δεν φτάνεις.

Όποια και να ήταν η διατύπωση, το ερώτημα ήταν το εξής κρίσιμο και ωμό: θέλετε Ευρώ ή όχι;
Τι σημασία έχει ποιά θα είναι τα ερωτήματα και πώς θα πλασαριστεί το ερώτημα;

Τι είδαμε τελικα; Ν.Δ. να προσπαθεί να απεμπλακεί πάση θυσία, πιστή στο προεκλογικό της πρόγραμμα, το οποίο θα διαψευστεί τους πρώτους 3 μήνες της κυβέρνησής της (αν καταφέρει να κάνει). Κάτι που τελικά δεν κατάφερε, εφόσον εμπέκεται άμεσα σε κυβέρνηση συνεργασίας.
Αριστερά να ... στρίβειν εκ των ευθυνών της και να αναθεματίζει το δημοψήφισμα. Αμέσως μετά την απόφαση για μη διεξαγωγή του, ουπς! ξανά στον αντιμνημονιακό αγώνα και την λαϊκή πάλη.

Ο δημοσιογραφικός κόσμος ήταν/είναι 99.9% επιθετικός προς δημοψήφισμα. Αν θέλετε απόδειξη, βάλτε Πρετεντέρη, το προβλέπω από τώρα.
Μόλις αρχίσουν και φαίνονται τα αδιέξοδα, θα δούμε όλοι μαζί πως θα εμφανιστούν σωτήρες που θα το παρουσιάζουν σαν την ορθή απόφαση 'τότε'. Η ευκαιρία όμως χάθηκε.

Ο χρήστης InFiNiTy έγραψε:

Το ερώτημα πλέον δεν είναι ευρώ ή δραχμή, η πλειοψηφία των Ελλήνων είναι υπέρ ΕΥΡΩ και συμμετοχής στην ΕΕ.

Αυτό πλέον δεν δικαιούται να το ισχυρίζεται κανείς. Δεν ξέρουμε και δεν θα μάθουμε, το μόνο που μας μένει είναι να κάνουμε εκτιμήσεις και υποθετικά σενάρια. Πήραν άλλοι αποφάσεις ερήμην μας.

Οι χθεσινές δημοσκοπήσεις έδιναν 80% υπέρ του ευρώ.

Δεν βγάζουν αποτελέσματα δημοψηφίσεων ή κυβερνήσεις οι δημοσκοπήσεις.

Ή, τέλος πάντων, αφού είναι τόσο υπέρ του ΝΑΙ ο κόσμος:

Tι σκατά λυσσάει τόσο καιρό με τα μέτρα που έρχονται και θα έρθουν; Ή έχουμε την ψευδαίσθηση πως είναι ανεξάρτητο το ένα με το άλλο;
Καλό είναι που γίνονταν πορείες και διαδηλώσεις για να πιέσει ο κόσμος ώστε τα μέτρα να είναι κατά το δυνατόν δικαιότερα. (γιατί σε όλη αυτήν την αναμπουμπούλα θα γίνουν και λάθη ή παραμονεύουν κάποιοι να περάσουν τα δικά τους)

Από κάποιο σημείο και μετά όμως, ξέφυγε τελείως η υπόθεση. Πώς λοιπόν αυτός ο κόσμος ξαφνικά το βουλώνει κα δέχεται αδιαμαρτύρητα να μείνει στο Ευρώ με κάθε κόστος;

Απάντηση; Η εξαγγελία του δημοψηφίσματος τους ξεβράκωσε όλους, τους ανάγκασε να πάρουν ειλικρινή θέση. Για αυτό μιλώ για μικροκομματισμούς στο προηγούμενο post.

Ο χρήστης manosk έγραψε:

Το ερώτημα πλέον δεν είναι ευρώ ή δραχμή, η πλειοψηφία των Ελλήνων είναι υπέρ ΕΥΡΩ και συμμετοχής στην ΕΕ.

Αυτό πλέον δεν δικαιούται να το ισχυρίζεται κανείς. Δεν ξέρουμε και δεν θα μάθουμε, το μόνο που μας μένει είναι να κάνουμε εκτιμήσεις και υποθετικά σενάρια. Πήραν άλλοι αποφάσεις ερήμην μας.
Το εξοργιστικό είναι ότι αυτοί που πήραν τις αποφάσεις μας δεν ήταν εκλεγμένοι αντιπρόσωποι. Υπήρξε συστηματικός εκβιασμός και ανάθεμα όλων των ΜΜΕ την προηγούμενη εβδομάδα. Έγινε απροκάλυπτα, ξεδιάντροπα εμφανές.

Τώρα, υπό το κλίμα και του κομματικού φανατισμού που διακρίνεται στις εκφάνσεις της ελληνικής κοινωνίας (όποιος δεν το βλέπει και πιστεύει πως πρόκειται περί ειλικρινών πατριωτικών εξάρσεων είναι αφελής), αυτό δεν είναι ακόμα διακριτό, πόσο μάλλον σαφές.
Θα περάσει ο καιρός, θα περάσουν τα χρόνια και θα φανεί πόσο πολιτικά ορθή θα ήταν η διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος.
Ήδη, από σήμερα, παρά τον βίαιο αποκλεισμό από τα μίντια, ακούγονται-ψιθυρίζονται σιγά σιγά φωνές υπέρ
της 'τυχοδιωκτικής' αυτής επιλογής.

Η ευθύνη της κοινοβουλευτικής Αριστεράς είναι εξίσου καθοριστική. Εϊχε την ευκαιρία να βγει από τα αντιπολιτευτικά χαρακώματα, να στηρίξει το δημοψήφισμα και να κάνει αγώνα για τις θέσεις της. Φευ!, αρκέστηκε στην αντιδραστική αντιπολίτευση. Θα έχει οφέλη πολιτικά, αλλά η στάση της αποδεικνύεται τελικά μικροκομματική και αναντίστοιχη.