Ο χρήστης tasosdev έγραψε:

Εντάξει, δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος στη χώρα αυτή τη στιγμή που να μην λέει 'εγώ τα έλεγα'
Πάντως δεν μπορείς να φανταστείς πόσα χρόνια πριν είχαν προβλέψει κάποιοι την κατάρρευση του οικοδομήματος, φυσικά δεν εννοώ εμένα αλλά φιλόσοφους και οικονομολόγους.
Το σύστημα δεν χρειάζεται ούτε επαναστάσεις ούτε τίποτα για να καταρρεύσει τελικά, είναι αυτοκαταστροφικό, θα το καταρρεύσουν τα μαθηματικά και η φυσική. Όσο για την εξαθλίωση,το που θα φτάσουμε θα εξαρτηθεί απ το πόσο μαλάκες θα αποδειχτούμε. Ξέρεις πόσα κιλά μ@λ@κ@ς είμαι; Οχι. Αρα δεν μπορείς να προβλέψεις τι θα ακολουθήσει φίλε μου

ΥΓ, έλα ρε βάζει αυτόματα παπάκια στις κακές λέξεις

Υπάρχει πολιτικό σύστημα/πολίτευμα/μορφή κοινωνικοοικονομικής οργάνωσης και ιεραρχίας/whatever που να θεωρείται θέσφατο/τέλειο/αλάνθαστο; Που να μην περνάει από περιόδους εξέλιξης/φθοράς/μετάλλαξης/διορθωτικής πορείας ή εν τέλει κατάρρευσης (για χάρη κάποιου άλλου, καλύτερο ή όχι είναι άλλο θέμα);

Γιατί έχω την εντύπωση πως κάνουμε σαν να ανακαλύπτουμε ξανά τον τροχό, όχι τίποτε άλλο.

Ο χρήστης tasosdev έγραψε:
Εντάξει, δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος στη χώρα αυτή τη στιγμή που να μην λέει 'εγώ τα έλεγα'

Αυτό μπορούν να το πούνε μόνο όσοι βάλανε το στόμα τους εκεί που ήταν τα λεφτά τους. Πόσοι είναι αυτοί; Ούτε το 5%.
Όταν έφυγαν Shell και BP, χρόνια πριν, εγώ κατουρήθηκα πάνω μου. Δεν ήξερα τι θα γινόταν. Κανείς δεν ήξερε. Αλλά τους ακολούθησα. Διάβαζα τον τύπο και το είχαν περάσει σε ... μονοστηλάκια. Εξακολουθούν να βρίσκονται όλοι σε άρνηση ενώ πηδάνε όλα τα ποντίκια απ' το καράβι. ΒΝΡ, ξένες φίρμες ρούχων, όλοι φεύγουν σαν τα ζώα σε εκείνη την ταινία the day after tomorrow, νομίζω λεγόταν.

Οι πετρελαϊκες εφυγαν προσφατα παρεπιπτοντως.
Ενδιαφερουσα παρατηρηση, αλλα δεν μπορεις να εισαι απολυτος στο συμπερασμα. Πχ τι εχουν κανει σε αναλογες καταστασεις, ρουμανια, ουγγαρια κλπ

Ο χρήστης rx8_drifter έγραψε:
Οι πετρελαϊκες εφυγαν προσφατα παρεπιπτοντως.
Ενδιαφερουσα παρατηρηση, αλλα δεν μπορεις να εισαι απολυτος στο συμπερασμα. Πχ τι εχουν κανει σε αναλογες καταστασεις, ρουμανια, ουγγαρια κλπ

Μα καλα το αριστερο παρεακι δεν ξερει τι γινοτανε στην Ρουμανια??? τη δεκαετια του 80??. οταν προσπαθησε να μηδενησει το εξωτερικο της χρεος??.. αληθεια γιατι ειχε τετοιο χρεος ενα κρατος που και πετρελαιο ειχε και ελεγχομενη οικονομια ειχε... (κατι σαν αυτο που ζητα να εφαρμωσει ο Μπογιοπουλος ενα πραγμα, για να μην υπαρχει εκμεταλλευση ανθρωπου απο ανθρωπο....). Αρα γινονται λαθη και σε εκεινο το συστημα?? και θα πρεπει να ειμαστε πειραματοζωα για να λυσουμε τις ανισοτητες εμεις για τους ανθρωπους μετα απο 200 χρονια ανελευθεριας???

Δεν ρωτατε τοσους ρουμενους που εχουμε στη χωρα μας...

Ο χρήστης imago έγραψε:

Εντάξει, δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος στη χώρα αυτή τη στιγμή που να μην λέει 'εγώ τα έλεγα'

Αυτό μπορούν να το πούνε μόνο όσοι βάλανε το στόμα τους εκεί που ήταν τα λεφτά τους. Πόσοι είναι αυτοί; Ούτε το 5%.
Όταν έφυγαν Shell και BP, χρόνια πριν, εγώ κατουρήθηκα πάνω μου. Δεν ήξερα τι θα γινόταν. Κανείς δεν ήξερε. Αλλά τους ακολούθησα. Διάβαζα τον τύπο και το είχαν περάσει σε ... μονοστηλάκια. Εξακολουθούν να βρίσκονται όλοι σε άρνηση ενώ πηδάνε όλα τα ποντίκια απ' το καράβι. ΒΝΡ, ξένες φίρμες ρούχων, όλοι φεύγουν σαν τα ζώα σε εκείνη την ταινία the day after tomorrow, νομίζω λεγόταν.

Bp & Shell αποχωρησαν το 2009 .Η ΒΡ αποχωρει και απο Κυπρο και ΚΑζακτσαν http://www.in2life.gr/news/politics/art ... -violation
http://www.typos.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=24627
Επισης μην ξεχναμε οτι αποχωρησαν μετα τα προστιμα για καρτελ τιμων (αν θυμαμαι καλα)

Ο χρήστης 224.v έγραψε:

Οι πετρελαϊκες εφυγαν προσφατα παρεπιπτοντως.
Ενδιαφερουσα παρατηρηση, αλλα δεν μπορεις να εισαι απολυτος στο συμπερασμα. Πχ τι εχουν κανει σε αναλογες καταστασεις, ρουμανια, ουγγαρια κλπ

Μα καλα το αριστερο παρεακι δεν ξερει τι γινοτανε στην Ρουμανια??? τη δεκαετια του 80??. οταν προσπαθησε να μηδενησει το εξωτερικο της χρεος??.. αληθεια γιατι ειχε τετοιο χρεος ενα κρατος που και πετρελαιο ειχε και ελεγχομενη οικονομια ειχε... (κατι σαν αυτο που ζητα να εφαρμωσει ο Μπογιοπουλος ενα πραγμα, για να μην υπαρχει εκμεταλλευση ανθρωπου απο ανθρωπο....). Αρα γινονται λαθη και σε εκεινο το συστημα?? και θα πρεπει να ειμαστε πειραματοζωα για να λυσουμε τις ανισοτητες εμεις για τους ανθρωπους μετα απο 200 χρονια ανελευθεριας???

Δεν ρωτατε τοσους ρουμενους που εχουμε στη χωρα μας...

από την πόρτα σου περνώ και τηγανίζεις ψάρια
βγάλε τα γυαλιά καπετάνιο, άλλο λέω.
Ρωτώ αν σε χώρες με χειρότερα προβλήματα από εμάς έφυγαν οι πολυεθνικές, μιας και ο imago το έθεσε ως σήμα κινδύνου

ήμαρτον, πιες ένα καφέ να ανοίξει το μάτι

εδιτ: η απάντηση στο ερώτημά μου είναι αυτό που έγραψε ο bill, in other words ο imago μάλλον ερμηνεύει λανθασμένα την αποχώρηση των πολυεθνικών ως αποτέλεσμα της κρίσης που επακολούθησε

Α!! καλα τοτε, γιατι πραγματικα δεν πιστευα οτι δεν ξεραμε τι γινοτανε στη Ρουμανια παλια... οι επτα αδελφες παντως δεν κολλανε σε κρατη... πανε οπου τους οδηγει η παγκοσμια ταση για νεα κερδη... και τεχνολογιες. Προφανως οι περιοχη μας δεν καλλυπτει τα κριτηρια αυτα....

«Η επιλογή είναι μεταξύ καρκίνου και ανακοπής»
JAMES Κ. GALBRAITH Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Οστιν του Τέξας. (τις προάλλες είχε πάει κι ο Βαρουφάκης για ένα συνέδριο από κοινού με τον συγκεκριμένο)
Εγκληματικές» χαρακτηρίζει ο επιφανής οικονομολόγος Τζέιμς Κ. Γκαλμπρέιθ τις βίαιες πολιτικές λιτότητας που επιβάλλει η Ε.Ε. και το ΔΝΤ στην Ελλάδα, και ληστρικές τις φοροεπιδρομές. Γιος ενός από τους τιτάνες οικονομολόγους του 20ού αιώνα, ο Τζέιμι, όπως είναι γνωστός σε φίλους και συναδέλφους, δεν έχει συνηθίσει να μασάει τα λόγια του. Η «Κ.Ε.» συνομίλησε μαζί του πρόσφατα για την κρίση στην Ελλάδα και την ευρωζώνη γενικότερα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ησασταν σχετικά πρόσφατα στην Ελλάδα, οπότε θα ήθελα τις εκτιμήσεις σας για το τι συμβαίνει στη χώρα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Ελλάδα καταστρέφεται. Αυτό είναι ξεκάθαρο. Καταστρέφεται εσκεμμένα και μεθοδευμένα. Αυτή είναι η εγκληματική πολιτική της Ε.Ε. και του ΔΝΤ απέναντι σε μια χώρα που έχασε τον έλεγχο της δημοσιονομικής της κατάστασης. Τα μέτρα που εφαρμόζονται δεν στοχεύουν σε μεταρρύθμιση της οικονομίας (αφελής, τουλάχιστον, όποιος πιστεύει σε κάτι τέτοιο) αλλά σε παραδειγματισμό των υπολοίπων χωρών στην Ε.Ε. που αντιμετωπίζουν προβλήματα χρέους, όπως η Ιταλία. Οι δε φοροεπιδρομές είναι ληστρικές και οδηγούν στην εξαθλίωση μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας.

ΕΡΩΤΗΣΗ:Χαρακτηρίσατε τις πολιτικές που εφαρμόζονται στην Ελλάδα ως μια πολιτική συλλογικής τιμωρίας. Από πότε μετετράπη σε πολιτική η τιμωρία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ακριβώς. Αυτό είναι που προσπαθώ να πω. Οτι τα μέτρα που εφαρμόζονται στην Ελλάδα δεν έχουν να κάνουν με καμιά προφανή οικονομική πολιτική. Αντιθέτως, στοχεύουν στην κατάρρευση της οικονομίας ως τιμωρία για το ότι η χώρα προκάλεσε πρόβλημα στην Ε.Ε. και για να δουν χώρες όπως η Ιταλία αυτή τη στιγμή, τι τους περιμένει σε περίπτωση που δεν προχωρήσουν σε «εξυγίανση» των δημόσιων οικονομικών τους. Η Ε.Ε. και η Γερμανία κυρίως δεν ενδιαφέρονται στο ελάχιστο πού θα καταλήξει η Ελλάδα. Αλλά στην Ελλάδα έχει ήδη ξεκινήσει μια βαθιά διαδικασία κοινωνικής αποσύνθεσης, που αδυνατώ να δω πώς θα τελειώσει.

ΕΡΩΤΗΣΗ:Πώς ακριβώς αντιλαμβανόσαστε την κρίση στην ευρωζώνη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η κρίση στην ευρωζώνη είναι μια τραπεζική κρίση που «ποζάρει» ως μια σειρά κρίσεων εθνικού χρέους και έχει γίνει περίπλοκη εξαιτίας αντιδραστικών οικονομικών ιδεών, μιας ελαττωματικής χρηματοοικονομικής αρχιτεκτονικής και ενός τοξικού πολιτικού περιβάλλοντος, κυρίως στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Ελλάδα.

Οπως και στις ΗΠΑ, η ευρωπαϊκή τραπεζική κρίση είναι το προϊόν υπερδανεισμού σε αδύναμους δανειολήπτες, συμπεριλαμβανομένης της στεγαστικής αγοράς στην Ισπανία, της εμπορικής κτηματομεσιτικής αγοράς στην Ιρλανδία και του δημόσιου τομέα (εν μέρει για υποδομές) στην Ελλάδα. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες μόχλευσαν για να αγοράσουν τοξικές αμερικανικές υποθήκες και όταν αυτές κατέρρευσαν άρχισαν να ξεφορτώνουν τα αδύναμα κρατικά ομόλογα και να αγοράζουν ισχυρά κρατικά ομόλογα, ανεβάζοντας τις αποδόσεις και οδηγώντας τελικά όλη την ευρωπαϊκή περιφέρεια σε κρίση. Η Ελλάδα ήταν απλά το πρώτο ντόμινο στη γραμμή.

ΕΡΩΤΗΣΗ:Η οικονομία της Ελλάδας βυθίζεται κυριολεκτικά. Είναι η έξοδος από το ευρώ μια αληθινά βιώσιμη εναλλακτική λύση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αρχικά η λύση σε όλη την ευρωζώνη θα μπορούσε να λυθεί με μια κίνηση από την ΕΚΤ, αγοράζοντας ομόλογα από τις αδύναμες χώρες και αναχρηματοδοτώντας τα στη συνέχεια. Το επιχείρημα ενάντια σε αυτή την κίνηση λέγεται «ηθικός κίνδυνος», που ενισχύεται από παραδοσιακούς φόβους για πληθωρισμό, αλλά το πραγματικό ζήτημα είναι ότι αν γινόταν αυτό θα συνεπαγόταν απώλεια ελέγχου της κεντρικής τράπεζας από τους πιστωτές. Δράσεις ανάλογες με αυτές που έλαβε η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ -εθνικοποιώντας όλη την αγορά χαρτονομισμάτων, για παράδειγμα- θα ήταν αποκρουστικές για την ΕΚΤ, αν και αγοράζει κρατικά ομόλογα όταν φτάνει ο κόμπος στο χτένι. Αντ' αυτού, η ευρωζώνη κινήθηκε προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός τοξικού CDO που αποκαλείται Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας. Η Ελλάδα θα έπρεπε προ πολλού να έχει απαιτήσει μια τελική λύση του προβλήματός της. Τα νεοφιλελεύθερα οικονομικά μέτρα έχουν βυθίσει τη χώρα σε μια κατάσταση που είναι δύσκολο να δει κανείς πώς μπορεί να υπάρξει ελπίδα για το μέλλον. Η νέα συμφωνία θα διατηρήσει την ύφεση για τουλάχιστον μια δεκαετία, ή και περισσότερο, αν αντέξει και δεν έχει εκραγεί έως τότε η χώρα. Εάν υπήρχε μια εύκολη έξοδος από το ευρώ, η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε ήδη φύγει. Αλλά η Ελλάδα δεν είναι Αργεντινή να εξάγει σόγια και πετρέλαιο στην Κίνα, και μια νόμιμη έξοδος από το ευρώ θα σήμαινε και έξοδος από την Ε.Ε. Αυτή είναι μια επιλογή που μόνο η Γερμανία μπορεί να κάνει. Για τους άλλους, εάν δεν υπάρξει μια μεταμόρφωση στη Βόρεια Ευρώπη, η επιλογή είναι ανάμεσα σε καρκίνο και ανακοπή καρδιάς.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στο ενδιάμεσο, τι μπορεί να γίνει με εκείνες τις ελληνικές τράπεζες που ίσως καταρρεύσουν εξαιτίας του υψηλού κουρέματος στο χρέος των κρατικών ομολόγων;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η κρατικοποίηση είναι μια λύση, αλλά το ερώτημα που τίθεται είναι από πού θα βρει τα κεφάλαια για τη συντήρησή τους η κυβέρνηση μιας χρεοκοπημένης χώρας. Δυστυχώς, σε τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις και όλες οι στρατηγικές συνοδεύονται από υψηλό κόστος. Μια άλλη λύση θα ήταν η ευρωπαϊκοποίησή τους. Κακά τα ψέματα, η Ελλάδα έχει ήδη χάσει σημαντικό μέρος της εθνικής της κυριαρχίας, αλλά αυτό φαίνεται να είναι το μέλλον στην ευρωχώρα, εφόσον φυσικά δεν καταρρεύσει όλη η οντότητα. Με μεσοβέζικες λύσεις δεν υπάρχει μέλλον για το συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα της Ε.Ε.

http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=327295

κι ένα άλλο άρθρο του

http://www.salon.com/2011/11/10/the_cri ... singleton/

εδιτ: και το συνέδριο

James K. Galbraith organized a conference on the “Crisis in the Eurozone” at the University of Texas at Austin on November 3-4. Papers and presentations can be found at http://tinyurl.com/3kut4k5, along with a video archive of the full meeting

-edit-

Κρίση και νεοφιλελεύθερη επίθεση στα δικαιώματα

Ασφαλώς είναι πολύ πιθανό και συμβαίνει συχνά, τα κυρίαρχα ΜΜΕ να ισχυρίζονται ότι η «δημοσιονομική κρίση» έχει επισπεύσει τις μαζικές διαδηλώσεις, τις απεργίες και τις νέες μορφές πολιτικής κινητοποίησης στην Ελλάδα.

JUDITH BUTLER Καθηγήτρια Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Berkeley της Καλιφόρνιας. Αν και είναι αλήθεια πως υπάρχει δημοσιονομική κρίση, αυτή δεν έπρεπε να κατανοείται σαν μια περιοδική δυσκολία που περνά μια χώρα ή μια περιοχή πριν ξαναέρθει στο οικονομικό της «status quo». Αυτό που αναδύεται άμεσα και ασυγκράτητα είναι ένας αστερισμός νεο-φιλελεύθερων πρακτικών, οι οποίες εγκαθιστούν ένα νέο παράδειγμα σκέψης για τη σχέση μεταξύ οικονομικών και κοινωνικών μορφών καθώς και νέους τρόπους εκλογίκευσης, ηθικής και υποκειμενικής μορφοποίησης.

**Αυτό που σπρώχνει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους δεν είναι απλώς η αύξηση της τεχνολογικοποίησης της εργασίας και των μεθόδων υπολογισμού της αξίας της εργασίας και της ζωής.

Βασικά, ο νεο-φιλελευθερισμός λειτουργεί παράγοντας περιττούς πληθυσμούς. Τους εκθέτει στην επισφάλεια, καθιερώνει μορφές προσωρινής εργασίας, καταστρέφει μακροχρόνιους θεσμούς κοινωνικής δημοκρατίας, αποσύρει κοινωνικές υπηρεσίες από όσους είναι οι πλέον απροστάτευτοι (φτωχοί, άστεγοι, χωρίς χαρτιά). Και αυτό επειδή η αξία των υπηρεσιών αυτών και βασικά οικονομικά δικαιώματα, όπως φαγητό, στέγη, έχουν αντικατασταθεί από οικονομικούς υπολογισμούς που εκτιμούν μόνο τις επιχειρηματικές ικανότητες των ατόμων ενώ παράλληλα ηθικολογεί εναντίον όλων εκείνων που αδυνατούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους ή να κάνουν τον καπιταλισμό να δουλέψει γι' αυτούς.
**
Ετσι όταν ρωτάμε γιατί τόσοι πολλοί είναι στους δρόμους, είναι γιατί αντιτίθενται σε ολόκληρο το οικονομικό καθεστώς που συγκεντρώνει πλούτο για τους πολύ λίγους και αυξάνει τα ποσοστά εκείνων που ζουν στη φτώχεια και είναι εκτεθειμένοι σε επισφάλεια.

Οταν οι πληθυσμοί αντιλαμβάνονται ότι έχουν εγκαταλειφθεί σε τέτοιες συνθήκες χωρίς καμία προστασία, καταλαβαίνουν επίσης ότι δεν αντιπροσωπεύονται πλέον από πολιτικά καθεστώτα που είναι αξεχώριστα από νεοφιλελεύθερες μορφές εξουσίας και λογικής. Σ' αυτό το σημείο, οι δημοκρατικές απαιτήσεις από το κράτος θέτουν εν αμφιβόλω για ποιον είναι το «εμείς» που αντιπροσωπεύεται από τις δημοκρατικές κυβερνήσεις, κυρίως όταν αυτές σύρονται και οδηγούν νεο-φιλελεύθερες οικονομικές μορφές που στηρίζονται σε περιττούς πληθυσμούς, ευέλικτη εργασία και εγκατελειμμένους πληθυσμούς.

Ετσι, όταν οι εγκαταλελειμμένοι συγκεντρώνονται, επιμένουν ότι αποτελούν ακόμη αυτό το «εμείς» που η δημοκρατία πρέπει να αντιπροσωπεύει. Εάν η δημοκρατία μπορεί να έχει ακόμη κάποιο νόημα, πρέπει να εκφράσει τη βούληση του λαού και αυτό που βλέπουμε στους δρόμους, το θόρυβο που ακούμε στις πλατείες. Αυτή είναι η ανασύσταση της λαϊκής βούλησης, η σωματική συγκέντρωση και επιμονή του λαού που δεν θέλει να παραλείπεται και μέσω του οποίου βλέπουμε να θεσπίζονται κοινωνικές μορφές ριζοσπαστικής δημοκρατίας, οι οποίες περιλαμβάνουν σχέσεις ισότητας και αμοιβαίας εξάρτησης.

Το πρόβλημα δεν είναι η δημοσιονομική κρίση, η «διάσωση» της οποίας θα επαναφέρει τα πράγματα στο φυσιολογικό.

Το πρόβλημα είναι ότι οι νεο-φιλελελεύθερες μορφές πολιτικής και οικονομικής εξουσίας συνήθως εγκαταλείπουν τους πληθυσμούς σε συνθήκες επισφάλειας και αυτή η περιοδική εγκατάλειψη των λαών έχει γίνει από μόνη της φυσιολογική. Σαν αποτέλεσμα, το κάλεσμα στους δρόμους επιδιώκει όχι να επιδιορθώσει τη δημοσιονομική κρίση αλλά να επιμείνει ότι η διάλυση του νεο-φιλελευθερισμού είναι επιτακτική ανάγκη για την ανανέωση της ριζοσπαστικής δημοκρατίας.

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&dat ... &id=325485
Αξίζει να διαβάσει κάποιος όλα τα άρθρα αυτού του αφιερώματος της προηγούμενης Κυριακής, καθώς και του σημερινού
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&dat ... &s=fakelos.

Ο χρήστης BILL33 έγραψε:
Bp & Shell αποχωρησαν το 2009 .Η ΒΡ αποχωρει και απο Κυπρο και ΚΑζακτσαν http://www.in2life.gr/news/politics/art ... -violation
http://www.typos.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=24627
Επισης μην ξεχναμε οτι αποχωρησαν μετα τα προστιμα για καρτελ τιμων (αν θυμαμαι καλα)

Επειδή τους φέρθηκαν 'με τον πιο αλήτικο τρόπο' (sic);
Όχι, είχαν αποχωρήσει απ' τα μέσα του '07. Άσε τι γράφουν.

Ο χρήστης imago έγραψε:

Bp & Shell αποχωρησαν το 2009 .Η ΒΡ αποχωρει και απο Κυπρο και ΚΑζακτσαν http://www.in2life.gr/news/politics/art ... -violation
http://www.typos.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=24627
Επισης μην ξεχναμε οτι αποχωρησαν μετα τα προστιμα για καρτελ τιμων (αν θυμαμαι καλα)

Επειδή τους φέρθηκαν 'με τον πιο αλήτικο τρόπο' (sic);
Όχι, είχαν αποχωρήσει απ' τα μέσα του '07. Άσε τι γράφουν.

Ναι,καλα,οκ
Φανταζομαι οτι τωρα που θα πουληθει και το υπολοιπο ποσοστο των ΕΛΠΕ δεν θα ενδιαφερθει η ΒΡ να το αγορασει.

Ο χρήστης BILL33 έγραψε:

Bp & Shell αποχωρησαν το 2009 .Η ΒΡ αποχωρει και απο Κυπρο και ΚΑζακτσαν http://www.in2life.gr/news/politics/art ... -violation
http://www.typos.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=24627
Επισης μην ξεχναμε οτι αποχωρησαν μετα τα προστιμα για καρτελ τιμων (αν θυμαμαι καλα)

Επειδή τους φέρθηκαν 'με τον πιο αλήτικο τρόπο' (sic);
Όχι, είχαν αποχωρήσει απ' τα μέσα του '07. Άσε τι γράφουν.

Ναι,καλα,οκ

Καλά, πού να ξέρεις εσύ

μήπως ισχύει το: πουλάω ακριβά και αγοράζω τζάμπα?....αν πούλησε περίπου 300 χιλ / πρατήριο...πόσα θα δώσει για να τα ξαναπάρει πίσω?

Ο χρήστης vice246 έγραψε:
μήπως ισχύει το: πουλάω ακριβά και αγοράζω τζάμπα?....αν πούλησε περίπου 300 χιλ / πρατήριο...πόσα θα δώσει για να τα ξαναπάρει πίσω?

Το δικτυο ηταν 1200 πρατηρια τοτε.Τα πιο πολλα ομως ηταν ιδιοκτητα και οχι της ΒΡ .

δεν έχω σχέση με τον χώρο των καυσίμων....θυμάμαι τα ρεπορτάζ την εποχή των εξαγορών της ΒΡ και SHELL από τους δικούς μας που ανέφεραν τότε μια τιμή που αναλογούσε περίπου στα 300 χιλ.
το είχα βρει τότε λογικό γιατί ανάλογο κόστος είχε και η δημιουργία νέου πρατηρίου όπως και η ανάπτυξη δικτύου λιανικής της αυστριακής OMV σε Σερβία

Και το ευρύτερο διεθνές πρόβλημα:

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_arti ... 11_1296872

Το ιταλικό πρόβλημα απειλεί άμεσα να τινάξει στον αέρα την Ευρωζώνη

Του Σταυρου Λυγερου

Η ώρα της αλήθειας πλησιάζει για το ευρώ. Η εκτόξευση του επιτοκίου δανεισμού της Ιταλίας σε τοκογλυφικά επίπεδα έχει προσδώσει άλλη ποιότητα στην κρίση. Τα μεγέθη της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας άφηναν περιθώρια στο ευρωπαϊκό ιερατείο να τσαλαβουτάει στις ιδεοληψίες του. Το ιταλικό πρόβλημα, όμως, απειλεί άμεσα να τινάξει στον αέρα την Ευρωζώνη. Πολύ περισσότερο όταν όλα δείχνουν ότι η κρίση χρέους έχει την τάση όχι μόνο να οξύνεται, αλλά και να επεκτείνεται προς τον ευρωπαϊκό πυρήνα, όπως έδειξε η άνοδος του επιτοκίου δανεισμού της Γαλλίας.

Η απόφαση της 27ης Οκτωβρίου, αντί να ανασχέσει την επίθεση των αγορών, την κλιμάκωσε. Το γεγονός, μάλιστα, ότι είχε προκαλέσει κλίμα αισιοδοξίας αποδεικνύει πόσο μακριά από την πραγματικότητα βρίσκεται το ευρωπαϊκό ιερατείο. Επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά πως αντιδρά με καθυστέρηση και κυρίως αντιδρά αναποτελεσματικά.

Προφανώς, η Ιταλία δεν μπορεί να συνεχίσει να δανείζεται με τόσο υψηλά επιτόκια. Τα μέτρα λιτότητας που ψηφίστηκαν έχουν στόχο να κατευνάσουν τις αγορές, αλλά η πείρα δείχνει ότι όταν ανοίγει ο ασκός του Αιόλου η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολο να τεθεί υπό έλεγχο.

Αυτό σημαίνει ότι οι πιθανότητες να αποκατασταθεί η ομαλότητα στην αγορά ιταλικών ομολόγων είναι από λίγες έως μηδενικές. Το ιταλικό πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τα υφιστάμενα ευρωπαϊκά εργαλεία. Από την άλλη πλευρά, είναι αδύνατον η Ευρωζώνη να αντέξει εάν η Ιταλία υποχρεωθεί σε αναδιάρθρωση του χρέους της και πολύ περισσότερο σε μια στάση πληρωμών. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι σύντομα ο κόμπος θα φτάσει στο χτένι.

Το πρώτο ρήγμα

Οι εθνικές παθογένειες καθορίζουν πόσο αδύναμος κρίκος είναι κάθε χώρα-μέλος, αλλά το μείζον πρόβλημα είναι ο κοινός παρονομαστής, ο οποίος πηγάζει από δομικές αντιφάσεις και όχι από συγκυριακούς παράγοντες. Η Ευρωζώνη υπέστη ρήγμα αρχικά στον πιο αδύναμο κρίκο της, στην Ελλάδα. Από τη στιγμή, όμως, που υπέστη το πρώτο ρήγμα, ήταν αναπόφευκτο η επίθεση των αγορών να κλιμακωθεί και να επεκταθεί.

Το ευρωπαϊκό ιερατείο και οι εθνικές πολιτικές ελίτ όχι μόνο δεν έβγαλαν τα προφανή συμπεράσματα, αλλά και επικαλούνται το διογκωμένο δημόσιο χρέος για να μετακυλίσουν το κόστος της κρίσης στις πλάτες των φορολογουμένων. Γι’ αυτό επιστρατεύουν σε όλες σχεδόν τις χώρες το γνωστό επιχείρημα ότι οι πολίτες ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους.

Το επιχείρημα δεν είναι αβάσιμο, αλλά, όπως πάντα, τα μεγάλα ψέματα χρησιμοποιούν σαν όχημα μισές αλήθειες. Οι πολιτικές ελίτ αποφεύγουν να απαντήσουν στο ερώτημα γιατί πλούσιες χώρες με παραγωγικό δυναμικό, όπως η Ιταλία, έφτασαν να βρίσκονται στα γόνατα. Αποφεύγουν επιμελώς να αναγνωρίσουν ότι η παγκοσμιοποίηση που οι ίδιες δρομολόγησαν οδήγησε στην οικονομική παρακμή της Δύσης, ότι ο καπιταλισμός του τζόγου που οι ίδιες τροφοδότησαν έχει μετατοπίσει τον πλούτο στα χέρια ιδιωτών και τέλος ότι το ευρώ θεμελιώθηκε στην άμμο. Νομισματική ένωση χωρίς πολιτική ένωση είναι αντίφαση. Εβαλαν το κάρο μπροστά από το άλογο.

Το ενοποιητικό εγχείρημα στην Ευρώπη δρομολογήθηκε και αναπτύχθηκε σε συνθήκες σχετικά ήρεμων υδάτων. Στην πολιτική και στην οικονομία, όμως, ισχύει ό,τι και στη ζωή. Στις μεγάλες τρικυμίες δοκιμάζονται οι συνεκτικοί δεσμοί. Στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα, η Ευρωζώνη ή θα αντιδράσει ως πραγματική ένωση ή θα υποστεί τις αποδιαρθρωτικές συνέπειες της επικράτησης του συνδρόμου «ο σώζων εαυτόν σωθήτω».

Από την ύπαρξη του κοινού νομίσματος επωφελούνται οι πιο ανταγωνιστικές οικονομίες, με πρώτη τη γερμανική. Εάν το ευρώ πάψει να υπάρχει, η μεγάλη ανατίμηση του μάρκου θα συρρίκνωνε τις γερμανικές εξαγωγές. Η Γερμανία βολευόταν κι ακόμα βολεύεται, αλλά η κλιμάκωση της κρίσης καταδεικνύει ότι δεν πάει άλλο έτσι. Το Βερολίνο επιχειρεί να διαχειριστεί την κρίση με την επιβολή δρακόντειας λιτότητας και αυστηρών ποινών, που θα ακρωτηριάζουν την εθνική κυριαρχία των προβληματικών χωρών-μελών.

Αποδεικνύεται ότι η γερμανική άρχουσα τάξη δυσκολεύεται θέσει να διαχειριστεί με σοφία τη δύναμή της. Η μέθοδος αυτή είναι αμφίβολης οικονομικής αποτελεσματικότητας, επειδή εγκλωβίζει τις οικονομίες στον φαύλο κύκλο της ύφεσης. Η Ευρώπη έχει ανάγκη από πραγματική οικονομική σύγκλιση, η οποία προϋποθέτει ένα θεσμικό άλμα προς το εμπρός. Αντ’ αυτού, η Μέρκελ προωθεί ένα είδος πολιτικής ένωσης, που γερμανοποιεί την Ευρώπη. Με άλλα λόγια, καταλύει το θεμέλιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης, που είναι η ισοτιμία των χωρών-μελών.

Οι χώρες-μέλη που λόγω του ευρώ χάνουν έδαφος στο οικονομικό επίπεδο και απειλούνται με ακρωτηριασμό της εθνικής κυριαρχίας τους, αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα αντιδράσουν. Η ιδεολογική ισχύς του ευρώ και ο φόβος της απομόνωσης εμποδίζουν ακόμα τις κοινωνίες στις πληττόμενες χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας να σκεφτούν εναλλακτική λύση. Εάν, όμως, στις χώρες αυτές αρχίσουν να συσσωρεύονται οικονομικά ερείπια, αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα αντιδράσουν.

Πάρτυ θα κάνει η Ελιά του Φίνι. Θα απαιτήσει διαβατήριο για όσους περνάνε το Ρουβικώνα.

Ο χρήστης manosk έγραψε:
Πάρτυ θα κάνει η Ελιά του Φίνι. Θα απαιτήσει διαβατήριο για όσους περνάνε το Ρουβικώνα.

.........παρέα με τον Bossi και τη Λίγκα του Βορά !

έγραψα κάτι λάθος νομίζω