@chrooooo

στοιχεία Ι περσυ δώσαμε 6+ διαφορετικές ομάδες , και αν θυμάμαι καλά είχαμε διαφορετικές εισόδους...

Ο χρήστης Professeur έγραψε:

11 χρόνια για το πτυχίο ! Βέβαια δεν είχα και κάποιο επίσημο τίτλο. Ο 'πρόεδρος' της παρέας ήταν 16 έτος (τελείωσε στα 17) και υπήρχαν κάτι γραμματείς/ταμίες κλπ στα 15,14 κλπ
Οι λόγοι δεν είναι εξηγήσιμοι έτσι απλοϊκά αλλά υπήρχαν αιτίες.

Πήρα όμως 'Εκδίκηση' από τον ακαδημαϊκό κύκλο τελειώνοντας μεταπτυχιακό του Ε.Μ.Π. σε 9 μήνες ! Όχι παίζουμε ! Για διδακτορικό βαρέθηκα. Άλλωστε είναι γνωστό ότι αυτοί που ξέρουν πολλά (καθηγητές συμπεριλαμβανομένων) ή αυτοί που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα γίνονται πραγματικά πολύ κουραστικοί σε μας που όντως τα ξέρουμε όλα !! και μαζί !

Professeur ανεβηκες τουλαχιστον 30 σκαλια στην εκτιμηση μου (οπου ησουν ηδη πολυ ψηλα )

Ο χρήστης Professeur έγραψε:
Ευχαριστώ !

Θα σου πρότεινα πάντως να περάσεις από τη γραμματεία (off the record φυσικά και σε ώρα που σίγουρα δεν θα έχεις κάποια συνάντηση. Στις γραμματείες είναι πολύ συνεργάσιμοι και εχέμυθοι... ) και να πάρεις μια φωτοτυπία από την καρτέλα του υιού για να έχεις μια εικόνα. Μην γίνει όπως με το Τζανετάκο και τον Κωνσταντάρα βέβαια αλλά οι φοιτητές κάποιες φορές 'μπερδεύονται' λίγο με το πόσα έχουν περάσει (δεν προσβάλλω το γιο σου έτσι ? Απλά έχω δει (και έχω κάνει δυστυχώς) πολλά!).

στο δικο μου πανεπιστημιο, πριν μερικα χρονια αυτο απαγορευτηκε δια ροπαλου

επειδη πηγε φοιτητης και εκανε παραπονο (επειδη πηγαν οι γονεις του να παρουν αναλυτικη στα κρυφα )

πλεον δεν δινουν τιποτα σε κανεναν χωρις ταυτοτητα με τη μουρη του, εμενα μια φορα δε μου εδιναν την αναλυτικη μου

Θεωρητικά πάντα ήταν απόρρητα αυτά τα δεδομένα. Έχω ομως αρκετά παραδείγματα όπου ευγενικοί (καθόλου μαινομενοι δλδ) γονείς φυγαν απο γραμματείες με αναλυτικές εντελώς οφ δι ρεκορντ δλδ και απο τις δυο πλευρές, γραμματείς-γονείς.

Ελπίζω να μη σου γίνομαι παράδειγμα για τη διάρκεια σπουδών του βασικού πτυχίου. Για μένα ένας αποδεκτός χρόνος είναι αν ν ο ελάχιστος χρόνος σπουδών ένα ν+ν/2+1 είναι αποδεκτό ( για τη δική μου λογική).
Προσωπικά δεν έχω μετανοιωσει. Μπορεί να έκανα ανοησίες αλλά κερδισα ένα παιχνίδι που φαινόταν χαμένο και αυτό το έχω καταχωρησει στα συν μου. άλλωστε κοινωνικά έμαθα πολύ περισσότερα στα χρόνια της καθυστερησηε παρά στα «κανονικα » χρόνια σπουδών. Είναι όμως αρκετά μεΓαλη κουβέντα. Θα την κάνουμε σε κανά καφέ!

Ο χρήστης Professeur έγραψε:
Θεωρητικά πάντα ήταν απόρρητα αυτά τα δεδομένα. Έχω ομως αρκετά παραδείγματα όπου ευγενικοί (καθόλου μαινομενοι δλδ) γονείς φυγαν απο γραμματείες με αναλυτικές εντελώς οφ δι ρεκορντ δλδ και απο τις δυο πλευρές, γραμματείς-γονείς.

Ελπίζω να μη σου γίνομαι παράδειγμα για τη διάρκεια σπουδών του βασικού πτυχίου. Για μένα ένας αποδεκτός χρόνος είναι αν ν ο ελάχιστος χρόνος σπουδών ένα ν+ν/2+1 είναι αποδεκτό ( για τη δική μου λογική).
Προσωπικά δεν έχω μετανοιωσει. Μπορεί να έκανα ανοησίες αλλά κερδισα ένα παιχνίδι που φαινόταν χαμένο και αυτό το έχω καταχωρησει στα συν μου. άλλωστε κοινωνικά έμαθα πολύ περισσότερα στα χρόνια της καθυστερησηε παρά στα «κανονικα » χρόνια σπουδών. Είναι όμως αρκετά μεΓαλη κουβέντα. Θα την κάνουμε σε κανά καφέ!

καλα τα χρονια σου πιστευω οτι δε θα τα πιασω, αλλα ειμαι αρκετα ισχυρος

και ναι ουτε κι εγω μετανιωνω για τιποτα

ειλικρινα σου μιλαω και αυριο να πεσει κεραυνος να με σκοτωσει, χεστηκα
εχω ζησει αρκετα εντονα πραγματα στη ζωη μου (ωραια και ασχημα , λαθη και σωστα) , τα οποια δε θα αλλαζα σε καμια περιπτωση με το κωλοχαρτο στα γρηγορα

και παλι 18 να γινομουν τα ιδια θα κανα ,ισως λιγο πιο μεθοδικα γιατι ειδικα τα πρωτα χρονια το μυαλο ηταν πολυ πανω απο το κεφαλι μου , αλλα ειλικρινα δε θα ηθελα να αλλαξει τιποτα ουσιαστικο στη ζωη μου

θα μου πεις με επαιρνε να το κανω... ναι με επαιρνε για αυτο και το εκανα

Ο χρήστης QsisVTS έγραψε:
...

και παλι 18 να γινομουν τα ιδια θα κανα ,ισως λιγο πιο μεθοδικα γιατι ειδικα τα πρωτα χρονια το μυαλο ηταν πολυ πανω απο το κεφαλι μου , αλλα ειλικρινα δε θα ηθελα να αλλαξει τιποτα ουσιαστικο στη ζωη μου
...

Σ΄αυτό έχεις απόλυτο δίκιο. Και εγώ το παράπονο που έχω κρατήσει είναι όχι ότι μου έλειπε η προσπάθεια αλλά η μεθοδικότητα. Δε θέλει κόπο θέλει τρόπο, που έλεγε και η διαφήμιση. Θυμάμαι έφτασα 4ο έτος για να καταλάβω την 'αξία' των προηγούμενων θεμάτων. Στα μαθηματικά τουλάχιστον αν δεν έχεις ως 'πιλότο' παλιότερα θέματα είναι σαν να πηγαίνεις για Ραλι Ακρόπολις με σλικ ελαστικά. Μπορεί να διαβάζεις ώρες και μέρες ατελείωτες, να μάθεις τέλεια το μάθημα και να πας να γράψεις ασσόδυο. Δεν εννοώ φυσικά να διαβάζεις μόνο θέματα αλλά πρέπει να έχεις μια εικόνα τι θα δεις στο περίπου μπροστά σου την ώρα της εξέτασης.

Μάλιστα πολλά μαθήματα δεν σου δίνανε τα θέματα και καταστρώναμε ολόκληρα σχέδια πως θα μπορέσουμε να τα βγάλουμε (σα να βγάζαμε κατάδικο από τον Κορυδαλλο ένα πράμα ). Η ιδέα έπεσε : θα μπει κάποιος 'λαγός' θα αντιγράψει τα θέματα σε μια σελίδα από τις κόλλες αναφοράς και μετά από λίγη ώρα θα δώσει λευκή με τη σκισμένη σελίδα στην τσέπη. Παρακινδυνευμένο φυσικά γιατί αν ο καθηγητής έβρισκε τη σκισμένη σελίδα θα είχε πρόβλημα ο λαγός. Αλλά σε λευκή κόλλα ποιος καθηγητής ξεφυλλίζει τα λευκά φύλλα!
Και έτσι για την επόμενη εξεταστική είχαμε τουλάχιστον ένα προηγούμενο θέμα μαζί με κάποια άλλα που θυμόντουσαν κάποιοι με φωτογραφική μνήμη από παλιότερες εξεταστικές.

Αααα να τονίσω ότι στο μαθηματικό Ιωαννίνων ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ να πας τουαλέτα κατά τη διάρκεια της τρίωρης εξέτασης!
Δεν ξέρω αν ισχύει ακόμη αυτό.

Είχε γέλιο όταν είχαμε πάει να δώσουμε ένα παιδαγωγικό μάθημα (πηγαίναμε και για καφέ στο παιδαγωγικό για ανταλλαγές πληθυσμών ) και μπαίνει ο τυπάς ο καθηγητής με αλογοούρα, γιλεκάκι δερμάτινο, στυλάτος και άνετος, μοιράζει τα θέματα και μετά μας λέει ψαρωτικά (δίναμε μαζί μαθηματικοί και παιδαγωγοί): ' λοιπόν παιδιά, σκονάκια, αντιγραφές, συνεργασία με τους δίπλα, βιβλία πίσω από το καζανάκι ... ... ... ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ !! ΔΕΝ είμαστε μαθηματικό εδώ, αυτά που ξέρατε να τα ξεχάσετε !! ' και σηκώθηκε και έφυγε και άφησε έναν μεταπτυχιακό να (και καλά) επιβλέπει. Απλά θεός ο τύπος! (Πέρα από το γέλιο που κάναμε οι μαθηματικοί σκεφτήκαμε ότι η αυστηρότητα της σχολής μας μας είχε κάνει εντελώς ξεφτίλα σε όλο το πανεπιστήμιο. Για αυτό οι δασκάλες ούτε να μας κοιτάξουν. Αλλά και εμείς δε θέλαμε μόνο να μας κοιτάξουν βέβαια! )

+1 στα λοιπά.

@αυτο που ειπε ο black

Συνηθως, κρινοντας απο την πειρα μου, αυτοι που εχουν καλους βαθμους συνολικα στην σχολη
ειναι και πρακτικα καλοι. Δηλαδη περιπτωση που περιγραφεις, imo, σπανια θα βρω. Πολυ σπανια.

Οσον αφορα τα χρονια, εγω θα τελειωσω στα 4 (και δεν με κανουν παρεα )
γιατι απλα ειναι εφικτο (ολα συνδυαζονται) και γιατι δεν υπαρχει ευχερεια για ... εξαμηνα με καφεδες κλπ.
Δεν εχω πετυχει φοιτητη που να παιρνει εστω καπως σοβαρα την σχολη του και να ξεπερνα τα 9-10 εξαμηνα.
Αλλα και παλι δεν γνωριζω τις συνθηκες εσωτερικα αλλων ιδρυματων κλπ κλπ

Μιας και πιασαμε τις συμβουλες προς τους γονεις, μια απο μενα :
η τριτοβαθμια δεν ειναι πανακεια.

Ο χρήστης Professeur έγραψε:
Ευχαριστώ !
Θα σου πρότεινα πάντως να περάσεις από τη γραμματεία (off the record φυσικά και σε ώρα που σίγουρα δεν θα έχεις κάποια συνάντηση...

Αυτό ήδη έγινε. Μετά την 'παραμύθα' που έφαγα στο 1ο -2ο -3ο ετος, την ψυλλιάστηκα και έσκασα μύτη συνοδευόμενος απο τον υιό (απ΄το αφτί και στον δάσκαλο), όπου έπεσα ξερός . 4ο έτος και διαπιστώθηκε 'χρέος' σε 40 απο τα 64 συνολικά μαθήματα της Σχολής . Μετά τον προφανή 'σεισμό' που έγινε, κάθε εξάμηνο έχουμε παραλαβή βαθμολογίας απο τη Γραμματεία και εγω στο 1 μέτρο, γιατι εκτυπωτές-φωτοτυπάδικα διανυκτερεύουν για τους φοιτητές. Ειναι γεγονός οτι κηδεμόνας δεν δικαιούται πρόσβαση στη βαθμολογία του φοιτητή. Μόνο για την 'αιμοδοσία' ειναι αρμόδιος!!! Ελπίζω ότι το θέμα δρομολογήθηκε και απομένει η 'άφιξη στον προορισμό'. Ίδωμεν....

Ο χρήστης Professeur έγραψε:
Ευχαριστώ !

Θα σου πρότεινα πάντως να περάσεις από τη γραμματεία (off the record φυσικά και σε ώρα που σίγουρα δεν θα έχεις κάποια συνάντηση. Στις γραμματείες είναι πολύ συνεργάσιμοι και εχέμυθοι... ) και να πάρεις μια φωτοτυπία από την καρτέλα του υιού για να έχεις μια εικόνα. Μην γίνει όπως με το Τζανετάκο και τον Κωνσταντάρα βέβαια αλλά οι φοιτητές κάποιες φορές 'μπερδεύονται' λίγο με το πόσα έχουν περάσει (δεν προσβάλλω το γιο σου έτσι ? Απλά έχω δει (και έχω κάνει δυστυχώς) πολλά!).

Διαφωνώ καθέτως!

Οι γονείς σιγά σιγά πρέπει να αρχίσουν να συμβιβάζονται με το γεγονός ότι τα παιδιά πλέον ενηλικιώθηκαν, και φεύγουν από το control τους.
Πρέπει να μάθουν να εμπιστεύονται τα παιδιά τους (ή ό,τι τους έχουν περάσει μέχρι τότε, αν προτιμάτε). Η τακτικές 'που ήσουν' 'με ποιους βγαίνεις' 'τι βαθμούς έχεις' κ.ο.κ. πρέπει να κόβονται.

Οι μλκίες, οι βλακείες, ακόμα και τα ψέμματα είναι πλέον επιλογές των 'παιδιών' που επίσης πρέπει να μάθουν να λούζονται τις συνέπειες.
Πράξη και συνέπεια, αυτή είναι ζωή. Κανένας δεν θα σε παίρνει από το χεράκι ή το αυτάκι. Όσο γρηγορότερα το μάθει κανείς, τόσο καλύτερα.

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ για οποιαδήποτε γραμματεία έχει δώσει τέτοιες πληροφορίες σε γονέα. Προσωπικά αν μάθαινα ότι κάτι τέτοιο έχει συμβεί, θα κυνηγούσα το θέμα δικαστικά όσο πάει. Πραγματικά ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ. Κι αν ο γονέας λόγω 'ενδιαφέροντος' ή 'άγχους' για το παιδί του έχει κάποιο σοβαρό λόγο να 'παραστρατήσει', η γραμματεία δεν έχει κανένα. Κανονικά θα έπρεπε να φάει ξήλωμα με συνοπτικές διαδικασίες.

All in all, ρωτάς το παιδί για τους βαθμούς. Θα σου πει ό,τι σου πει, και πρέπει να το εμπιστευτείς. That's life. Δεν είναι πια σχολείο, ούτε 12 χρονών. Ναι δεν είναι 30, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να αρχίσει να γίνεται η μετάβαση.

Καταλαβαίνω ότι οι απαντήσεις θα έιναι 'δεν έχεις παιδί για να καταλάβεις' 'κάνε πρώτα και τα λέμε' κ.ο.κ., αλλά με την ίδια λογική απαντάω ότι εμένα έτσι με μεγάλωσαν. Πέρασα σε άλλη πόλη από το πατρικό μου, και η μέρα που έφυγα από το σπίτι ήταν και η τελευταία τέτοιου είδους ελέγχου από τους γονείς μου. Στη σχολή μου ήρθαν μόνο για την ορκομωσία και τέλος.

Ήρθαν για την ορκωμοσία μόνο αλλά υποθέτω ότι σε κάλυπταν οικονομικα τα χρόνια σπουδών. Συμφωνώ εν μέρει με την άποψη σου αλλά μόνο ΑΝ ο νεαρός φοιτητής εργάζεται και ΔΕΝ παίρνει ούτε ένα ευρώ από το σπίτι του. Όπως έκανε ένας φίλος μου που δεν είχε φυσικά και κανέναν έλεγχο και απλά πήρε πτυχίο στα 12-13 χρόνια.

Όταν όμως ο γονέας σκάει 1000-1500 ευρώ το μήνα, δεν έχει δικαίωμα να μάθει που πάνε αυτά τα λεφτά?

Η λογική σου εφαρμόζεται π.χ. στα ναρκωτικά. Αν το παιδί αρχίζει να σνιφάρει κόκα και οι γάροι του είναι περισσότεροι από τα κανονικά τσιγάρα ο γονέας τι πρέπει να σκεφτεί? 'άστο το παιδί. Θα μάθει από τα λάθη του. Όλα εμπειρίες είναι.' ?

Οσο υπάρχει οικονομική εξαρτηση από γονείς αυτοί έχουν κάθε δικαίωμα να μαθαίνουν. Οταν δεν υπάρχει οικονομική εξάρτηση συμφωνώ μαζί σου.

Φυσικά αυτά που γράφω δεν τα γράφω ως γονέας αλλά ως γιος, οπότε δε θα σου πω 'έλα στη θέση μου' !

Nα συμπληρώσω επίσης ότι μην βλέπουμε αυτού του είδους τα ψέμματα ως μια μεγάλη αμαρτία ή χαμηλής ηθικής συμπεριφορά. Ανθρωπος χωρίς ψέμα δεν υπάρχει. Είτε μεγάλο είτε μικρό.

Νομίζω όμως ότι όταν αποκαλυφθούν τέτοιου είδους ψέμματα τότε ο νέος παίρνει ένα καλύτερο 'μάθημα' στη ζωή από το να έπαιρνε απλά ένα πτυχίο στα τέσσερα χρόνια. Όπως λένε και οι Κινέζοι: 'σημασία δεν έχει πόσες φορές θα πέσεις αλλά πόσες φορές θα σηκωθείς'.

Και νομίζω ότι πρέπει να μας στραβώνουν αρκετά πράγματα σε μικρότερες ηλικίες για να τα έχουμε ως 'εφόδια' στην μετέπειτα (σαφώς δυσκολότερη από τα φοιτητικά χρόνια) ζωή μας.

Ο χρήστης dbekos έγραψε:

Ευχαριστώ !
Θα σου πρότεινα πάντως να περάσεις από τη γραμματεία (off the record φυσικά και σε ώρα που σίγουρα δεν θα έχεις κάποια συνάντηση...

Αυτό ήδη έγινε. Μετά την 'παραμύθα' που έφαγα στο 1ο -2ο -3ο ετος, την ψυλλιάστηκα και έσκασα μύτη συνοδευόμενος απο τον υιό (απ΄το αφτί και στον δάσκαλο), όπου έπεσα ξερός . 4ο έτος και διαπιστώθηκε 'χρέος' σε 40 απο τα 64 συνολικά μαθήματα της Σχολής . Μετά τον προφανή 'σεισμό' που έγινε, κάθε εξάμηνο έχουμε παραλαβή βαθμολογίας απο τη Γραμματεία και εγω στο 1 μέτρο, γιατι εκτυπωτές-φωτοτυπάδικα διανυκτερεύουν για τους φοιτητές. Ειναι γεγονός οτι κηδεμόνας δεν δικαιούται πρόσβαση στη βαθμολογία του φοιτητή. Μόνο για την 'αιμοδοσία' ειναι αρμόδιος!!! Ελπίζω ότι το θέμα δρομολογήθηκε και απομένει η 'άφιξη στον προορισμό'. Ίδωμεν....

Με το καλό εύχομαι και σύντομα. Καλύτερα που έγινε έτσι. Θα με θυμηθείς θέλω να ελπίζω μετά από χρόνια που θα δεις ότι ο γιος σου θα γίνει πιο υπεύθυνος από όσο φανταζόσουν και η ιστορία αυτή θα είναι αφορμή και αιτία!

Είσαι γάτα πάντως! Αφού την έπιασες τη δουλειά τόσο νωρίς! Στο μαθηματικό εμφανιζόντουσαν οι γονείς από 6ο έτος και μετά!

Ο χρήστης red_monster έγραψε:
@chrooooo

στοιχεία Ι περσυ δώσαμε 6+ διαφορετικές ομάδες , και αν θυμάμαι καλά είχαμε διαφορετικές εισόδους...

που το βρηκε το κεφι στα γεραματα..
εγω το χω περασει απο προπερσι,οποτε δεν τα ηξερα αυτα τα κολπα

Από 22/6 μέχρι 5/7 έχω να δώσω 11 θεωρίες....

Ο χρήστης Professeur έγραψε:
Ήρθαν για την ορκωμοσία μόνο αλλά υποθέτω ότι σε κάλυπταν οικονομικα τα χρόνια σπουδών. Συμφωνώ εν μέρει με την άποψη σου αλλά μόνο ΑΝ ο νεαρός φοιτητής εργάζεται και ΔΕΝ παίρνει ούτε ένα ευρώ από το σπίτι του. Όπως έκανε ένας φίλος μου που δεν είχε φυσικά και κανέναν έλεγχο και απλά πήρε πτυχίο στα 12-13 χρόνια.

Όταν όμως ο γονέας σκάει 1000-1500 ευρώ το μήνα, δεν έχει δικαίωμα να μάθει που πάνε αυτά τα λεφτά?

Η λογική σου εφαρμόζεται π.χ. στα ναρκωτικά. Αν το παιδί αρχίζει να σνιφάρει κόκα και οι γάροι του είναι περισσότεροι από τα κανονικά τσιγάρα ο γονέας τι πρέπει να σκεφτεί? 'άστο το παιδί. Θα μάθει από τα λάθη του. Όλα εμπειρίες είναι.' ?

Οσο υπάρχει οικονομική εξαρτηση από γονείς αυτοί έχουν κάθε δικαίωμα να μαθαίνουν. Οταν δεν υπάρχει οικονομική εξάρτηση συμφωνώ μαζί σου.

Φυσικά αυτά που γράφω δεν τα γράφω ως γονέας αλλά ως γιος, οπότε δε θα σου πω 'έλα στη θέση μου' !

Διαφωνώ απίστευτα ΚΑΙ με αυτή τη λογική.

Ναι, είχα την τύχη και την ευτυχία να με μπορούν να με στηρίζουν οικονομικά. Και το έκαναν [όχι δεν είχα κανά φοβερό χαρτζηλίκι, στο μάκη το κουλό τη βγάζαμε, σε σπίτια, και σε μπαράκια που δούλευαν φίλοι και το είχαμε τζάμπα]
Τι πάει να πει αυτό;
Επένδυση είναι τα χρήματα που μου έδιναν και έπρεπε να ανταποδίδω με financial report της πορείας της επενδεδυμένων χρημάτων;

Όσο για το παράδειγμα των ναρκωτικών, ναι όλα εμπειρίες είναι. Και δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ [από πλευράς ελέγχου] που μπορεί να κάνει ένας γονιός για να το αποτρέψει. Αν θέλω να κάνω drugs, θα τα κάνω, δεν πάνε να με ελέγχουν 850 φορές τη μέρα [fact]. Είναι το ίδιο παράδειγμα με τη γκόμενα/γυναίκα. Αν θέλει να σε ψοφήσει στο κέρατο, θα το κάνει δεν πάει να την παίρνεις 50 τηλέφωνα τη μέρα.
Προσωπικές ιστορίες δεν θα γράψω, γιατί μιλάμε για παράνομα πράγματα.

Στο κάτω κάτω τίποτε δεν είναι έτσι όπως φαίνεται, αν είσαι στη λάθος οπτική γωνία. Ξέρω άτομα που παράτησαν τη σχολή και τελικά βρήκαν το δρόμο τους και πρόκοψαν σε τεράστιο βαθμό, και άτομα που ελέγχθηκαν να τελειώσουν και έχουν μείνει άχρηστοι.

Ξανά στο γονεϊκό παράδειγμα. Αν μου έθεταν ποτέ το ερώτημα, τα λεφτά μας + έλεγχο ή τράβα βγάλτα πέρα μόνος σου, προφανώς και θα επέλεγα το να πάω να δουλέψω [και θα με ξαναέβλεπαν όταν έπρεπε να τους πάω στο γηροκομείο]. Πολύ πιθανώς να μην είχα καταφέρει να τελειώσεω τη σχολή, και να την έβγαζα σκουπιδιάρης και σερβιτόρος. Μεγάλη επιτυχία θα ήταν αυτό για τους γονείς...

Αργά ή γρήγορα εκεί θα καταλήξει ούτως ή άλλως το ζήτημα, στο βγάλτα πέρα μόνος σου. Και πίστεψέ με, ένα παιδί που έχει μεγαλώσει με μεγαλύτερη ελευθερία δεν θα έχει κανένα απωθημένο να βγάλει αργότερα.
Οι δικοί μου γονείς, μου χρηματοδότησαν τις σπουδές για να να ζήσω μια ευκολότερη/καλύτερη/ποιοτικότερη/όπως θες πες το φοιτητική ζωή [προσωπικά πολύ σημαντική περίοδος κοινωνικοποίησης στον άνθρωπο που εκτείνεται ΠΟΛΥ πέρα από τις actual σπουδές]. Γιατί ήθελαν να μου το προσφέρουν.
Από εκεί και πέρα, έπρεπε να με εμπιστευτούν. Ναι, αν μάθαιναν το ακριβώς έκανα, θα είχαν αυτοκτονήσει. Γι' αυτό υπάρχουν τα white lies, να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι.

Τέσπα, ο έλεγχος είναι ψευδαίσθηση. Και στους γονείς, και στις σχέσεις και σε όλα.
18+ = αφήνεις να πάρει το δρόμο του, και ελπίζεις να του έχεις δώσει εφόδια. Αν δεν του έχεις δώσει, αργά η γρήγορα η κατάληξη θα είναι η ίδια.
Προφανώς ενδαφέρεσαι, προφανώς ρωτάς [όπως και τη γυναίκα/γκόμενά σου], πιθανώς να κάνεις και ψιλοζήλειες, αλλά μέχρι εκεί. ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ τις απαντήσεις που σου δίνει.

Προσωπικά, δεν υπήρχε Κ Α Μ Ι Α περίπτωση να πάω με γονιό στη γραμματεία να πάρω αναλυτική [κι ας με πετούσαν έξω από το σπίτι / μου έκοβαν τα λεφτά], και αν τους είχαν δώσει δική μου βαθμολογία θα έκανα ό,τι υπάρχει για να την ξηλώσουν και να μην ξαναδουλέψει ποτέ στη ζωή της.

Το νόημα είναι, αν θέλει να τα κάνει σκατά κανείς, θα τα κάνει. Κανένας έλεγχος δεν μπορεί να το αποτρέψει αυτό. Αλλού πρέπει να βασίζεται κανείς.

Ο χρήστης dbekos έγραψε:

Ευχαριστώ !
Θα σου πρότεινα πάντως να περάσεις από τη γραμματεία (off the record φυσικά και σε ώρα που σίγουρα δεν θα έχεις κάποια συνάντηση...

Αυτό ήδη έγινε. Μετά την 'παραμύθα' που έφαγα στο 1ο -2ο -3ο ετος, την ψυλλιάστηκα και έσκασα μύτη συνοδευόμενος απο τον υιό (απ΄το αφτί και στον δάσκαλο), όπου έπεσα ξερός . 4ο έτος και διαπιστώθηκε 'χρέος' σε 40 απο τα 64 συνολικά μαθήματα της Σχολής . Μετά τον προφανή 'σεισμό' που έγινε, κάθε εξάμηνο έχουμε παραλαβή βαθμολογίας απο τη Γραμματεία και εγω στο 1 μέτρο, γιατι εκτυπωτές-φωτοτυπάδικα διανυκτερεύουν για τους φοιτητές. Ειναι γεγονός οτι κηδεμόνας δεν δικαιούται πρόσβαση στη βαθμολογία του φοιτητή. Μόνο για την 'αιμοδοσία' ειναι αρμόδιος!!! Ελπίζω ότι το θέμα δρομολογήθηκε και απομένει η 'άφιξη στον προορισμό'. Ίδωμεν....

4ο ετος,δλδ 22 χρονων ανθρωπος και να μπαινει σε αυτη τη διαδικασια

οκ,κι εμενα μεχρι τη δευτερα γυμνασιου ερχονταν και ρωτουσαν οι γονεις μου αλλα καπου εκει αυτα κοπηκαν,δεν θα ηθελα να ειμαι στη θεση αυτου του παιδιου παντως

προσωπικα θα προτιμουσα αν υποψιαζονταν προβλημα με τη σχολη να κοπει η 'αιμοδοσια'και να μου πουν κοψε το λαιμο σου μεχρι να στρωσω,δλδ να καταλαβω οτι ειναι πιο δυσκολο να βγαλω λεφτα απο το να τελειωσω τη σχολη,παρα αυτο το πραγμα

Ο χρήστης Blanc Ange έγραψε:
Ειναι θεμα παιδειας βασικα...αν εχει μαθει να λεει ψεματα μια ζωη το παιδι και ειδικα χοντρα...και παραστρατει συνεχως...αυτα θα κανει!

Εγω ειπα τι χρωσταω...οκ τους ηρθε καπως, αλλα οταν τους εξηγησα με τι στρατιγηκη θα παω να τα δωσω και ποσα πιστευω οτι θα περασω και τι πλανο εχω...μου ειπαν ΕΣΥ ΞΕΡΕΙΣ! Και ειλικρινα αυτο ηθελα να ακουσω...
Ετσι νοιωθω πιο ομορφα, ξερω οτι με στηριζουν στα δυσκολα...αν και γω το χω παρει αποφαση οτι αν κατσω παραπανω στη σχολη, θα βρω μια προσωρινη δουλεια να τους ξελαφρωσω καπως, μιας και ειναι δικη μου δουλεια τι θα κανω μετα τα 4 χρονια!
(υποψην οτι δουλευω ολα τα καλοκαιρια, 2 μηνες δλδ καθε χρονο, απο την 1η Λυκειου....στο πανεπ δεν προλαβαινα λογοχαλια ωραριου και εργαστηριων που ηταν υποχρεωτικα...τωρα που αδειασα καπως, μπορω να το κανω )

Ο χρήστης mjacob έγραψε:

Ήρθαν για την ορκωμοσία μόνο αλλά υποθέτω ότι σε κάλυπταν οικονομικα τα χρόνια σπουδών. Συμφωνώ εν μέρει με την άποψη σου αλλά μόνο ΑΝ ο νεαρός φοιτητής εργάζεται και ΔΕΝ παίρνει ούτε ένα ευρώ από το σπίτι του. Όπως έκανε ένας φίλος μου που δεν είχε φυσικά και κανέναν έλεγχο και απλά πήρε πτυχίο στα 12-13 χρόνια.

Όταν όμως ο γονέας σκάει 1000-1500 ευρώ το μήνα, δεν έχει δικαίωμα να μάθει που πάνε αυτά τα λεφτά?

Η λογική σου εφαρμόζεται π.χ. στα ναρκωτικά. Αν το παιδί αρχίζει να σνιφάρει κόκα και οι γάροι του είναι περισσότεροι από τα κανονικά τσιγάρα ο γονέας τι πρέπει να σκεφτεί? 'άστο το παιδί. Θα μάθει από τα λάθη του. Όλα εμπειρίες είναι.' ?

Οσο υπάρχει οικονομική εξαρτηση από γονείς αυτοί έχουν κάθε δικαίωμα να μαθαίνουν. Οταν δεν υπάρχει οικονομική εξάρτηση συμφωνώ μαζί σου.

Φυσικά αυτά που γράφω δεν τα γράφω ως γονέας αλλά ως γιος, οπότε δε θα σου πω 'έλα στη θέση μου' !

Διαφωνώ απίστευτα ΚΑΙ με αυτή τη λογική.

Ναι, είχα την τύχη και την ευτυχία να με μπορούν να με στηρίζουν οικονομικά. Και το έκαναν [όχι δεν είχα κανά φοβερό χαρτζηλίκι, στο μάκη το κουλό τη βγάζαμε, σε σπίτια, και σε μπαράκια που δούλευαν φίλοι και το είχαμε τζάμπα]
Τι πάει να πει αυτό;
Επένδυση είναι τα χρήματα που μου έδιναν και έπρεπε να ανταποδίδω με financial report της πορείας της επενδεδυμένων χρημάτων;

Όσο για το παράδειγμα των ναρκωτικών, ναι όλα εμπειρίες είναι. Και δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ [από πλευράς ελέγχου] που μπορεί να κάνει ένας γονιός για να το αποτρέψει. Αν θέλω να κάνω drugs, θα τα κάνω, δεν πάνε να με ελέγχουν 850 φορές τη μέρα [fact]. Είναι το ίδιο παράδειγμα με τη γκόμενα/γυναίκα. Αν θέλει να σε ψοφήσει στο κέρατο, θα το κάνει δεν πάει να την παίρνεις 50 τηλέφωνα τη μέρα.
Προσωπικές ιστορίες δεν θα γράψω, γιατί μιλάμε για παράνομα πράγματα.

Στο κάτω κάτω τίποτε δεν είναι έτσι όπως φαίνεται, αν είσαι στη λάθος οπτική γωνία. Ξέρω άτομα που παράτησαν τη σχολή και τελικά βρήκαν το δρόμο τους και πρόκοψαν σε τεράστιο βαθμό, και άτομα που ελέγχθηκαν να τελειώσουν και έχουν μείνει άχρηστοι.

Ξανά στο γονεϊκό παράδειγμα. Αν μου έθεταν ποτέ το ερώτημα, τα λεφτά μας + έλεγχο ή τράβα βγάλτα πέρα μόνος σου, προφανώς και θα επέλεγα το να πάω να δουλέψω [και θα με ξαναέβλεπαν όταν έπρεπε να τους πάω στο γηροκομείο]. Πολύ πιθανώς να μην είχα καταφέρει να τελειώσεω τη σχολή, και να την έβγαζα σκουπιδιάρης και σερβιτόρος. Μεγάλη επιτυχία θα ήταν αυτό για τους γονείς...

Αργά ή γρήγορα εκεί θα καταλήξει ούτως ή άλλως το ζήτημα, στο βγάλτα πέρα μόνος σου. Και πίστεψέ με, ένα παιδί που έχει μεγαλώσει με μεγαλύτερη ελευθερία δεν θα έχει κανένα απωθημένο να βγάλει αργότερα.
Οι δικοί μου γονείς, μου χρηματοδότησαν τις σπουδές για να να ζήσω μια ευκολότερη/καλύτερη/ποιοτικότερη/όπως θες πες το φοιτητική ζωή [προσωπικά πολύ σημαντική περίοδος κοινωνικοποίησης στον άνθρωπο που εκτείνεται ΠΟΛΥ πέρα από τις actual σπουδές]. Γιατί ήθελαν να μου το προσφέρουν.
Από εκεί και πέρα, έπρεπε να με εμπιστευτούν. Ναι, αν μάθαιναν το ακριβώς έκανα, θα είχαν αυτοκτονήσει. Γι' αυτό υπάρχουν τα white lies, να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι.

Τέσπα, ο έλεγχος είναι ψευδαίσθηση. Και στους γονείς, και στις σχέσεις και σε όλα.
18+ = αφήνεις να πάρει το δρόμο του, και ελπίζεις να του έχεις δώσει εφόδια. Αν δεν του έχεις δώσει, αργά η γρήγορα η κατάληξη θα είναι η ίδια.
Προφανώς ενδαφέρεσαι, προφανώς ρωτάς [όπως και τη γυναίκα/γκόμενά σου], πιθανώς να κάνεις και ψιλοζήλειες, αλλά μέχρι εκεί. ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ τις απαντήσεις που σου δίνει.

Προσωπικά, δεν υπήρχε Κ Α Μ Ι Α περίπτωση να πάω με γονιό στη γραμματεία να πάρω αναλυτική [κι ας με πετούσαν έξω από το σπίτι / μου έκοβαν τα λεφτά], και αν τους είχαν δώσει δική μου βαθμολογία θα έκανα ό,τι υπάρχει για να την ξηλώσουν και να μην ξαναδουλέψει ποτέ στη ζωή της.

Το νόημα είναι, αν θέλει να τα κάνει σκατά κανείς, θα τα κάνει. Κανένας έλεγχος δεν μπορεί να το αποτρέψει αυτό. Αλλού πρέπει να βασίζεται κανείς.

Ωραίο ποστ

Διακρίνω μια φιλελεύθερη νοοτροπία στο φόρουμ. Μου αρέσει αυτό μεν αλλά συνήθως δεν αποδίδει στην πράξη. Τα παιδιά ΔΕΝ θέλουν ελευθερία αλλά ελευθερία ΜΑΖΙ με διακριτική καθοδήγηση. Όχι φυσικά γιατί ο χ γονέας έχει το αλάθητο του Πάπα αλλά γιατί και η εμπειρία έχει κάποια σημασία σε αυτή τη ζωή.

Μου λέτε δλδ ότι 18 ετών και μία μέρα ο νέος/νέα ωρίμασε και 18 παρά μία μέρα ο γονέας πρέπει να έχει το κοντρόλ. Φυσικά και εννοείται πως ότι σπέιρεις θα θερίσεις από τα παιδιά σου αλλά ταυτόχρονα η εμπειρία των γονιών δεν νομίζω ότι είναι κακός σύμβουλος. Αν αξιωθώ λοιπόν να κάνω παιδιά και να φτάσουν σε σπουδές τα δικά μου λάθη θα γίνουν οδηγός τους. αλλα ταυτόχρονα δεν μα αρέσει να μου λένε ψέματα οι ξένοι θα μου αρέσει να μου λένε ψέμματα τα παιδιά μου? Και το ψέμα στα παιδιά (ναι πιστεύω ότι ένας 20χρονος είναι ακόμη παιδί. Και είναι παιδί γιατί φταίει η μάνα του. Οπότε ο πατέρας κάτι πρέπει να κάνει) έχει βαθύτερες αιτίες ναι. Αλλά αυτό τι σημαίνει? Οτι απλά πρέπει να το αφήσουμε να συμβαίνει και ΑΝ τυχόν ξυπνήσει και πάρει πτυχίο καλώς αλλιώς θα γίνει ρακοσυλλέκτης? Εεε τότε γιατί δεν γινόταν εξαρχής?

Επίσης θεωρώ ότι οι σπουδές είναι επένδυση ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ των γονέων και ΣΑΦΩΣ έχουν λόγο γιατί για αυτά τα λεφτά οι περισσότεροι φτύνουν αίμα. Αλλά αυτή η επένδυση δεν έχει το νόημα να γυρίσουν πίσω λεφτά στους γονείς αλλά προσόντα για μια καλύτερη ζωή του ίδιου του παιδιού. Αν το παιδί είναι ανώριμο και δεν μπορεί να το καταλάβει κάποιος πρέπει να του το πει.

Μjacob, μου άρεσε πολύ το ποστ σου, άσχετα αν διαφωνούμε σε σημεία. Σε κάποια συμφωνώ. Δυστυχώς όμως όχι για την ελληνική κοινωνία. Αν ζούσαμε Αμερική που στα 18 είναι ελευθερα πουλιά τα παιδιά τότε οκ. Στην Ελλαδα όμως όχι. Και επαναλαμβάνω. Τα εγκλήματα δεν γίνονται από τα παιδιά (εδώ συμφωνώ πολύ μαζί σου) αλλά από τους γονείς. Όταν η ελληνίδα μάνα θα μεγαλώσει σε μια γυάλα το γιόκα της και θα στείλει και τον άντρα της να κάνει τσαμπουκά στον πατέρα άλλου παίδιου που έσπρωξε τον κανακάρη της και χτύπησε το γονατάκι του και όταν ο Έλληνας πατέρας κόρης είναι ακριβώς όπως ο Φιλλιπίσης στο 50-50 τότε σόρυ αλλά η ωριμότητα των νέων για μένα έχει μετατοπιστεί αρκετά πιο μετά από ότι σε άλλες χώρες. Μου θυμίζει το γνωστό αστειάκι με τον Ιησού:

• Γιατί ο Ιησούς είναι Έλληνας?
• Γιατί είναι 33, είναι άεργος (και όχι άνεργος), τον ζουν οι γονείς του και η μανά Του νομίζει ότι είναι ο Θεός!

Συνοπτικά, όποιος 18αρης δεν θέλει έλεγχο ας πάει να δουλέψει ντελιβεράς και ας πάρει πτυχίο στα 15 χρόνια χωρίς έλεγχο. Αν όμως θέλει την άνεση του (δυαράκι επιπλωμένο, φορητό γιατί το χρειάζεται στη σχολή, διακοπές το καλοκαίρι κλπ) τότε θα πρέπει να δίνει και ένα λόγο για το που πάνε αυτά τα λεφτά. Υποτίθεται ότι οι γονείς του βάζουν το μηνιάτικο για να σπουδάσει. Να περνάει δλδ μαθήματα κατά βάση (φυσικά και να περνά κάπως όμορφα τα καλύτερα του ενδεχομένως χρόνια). Αν ο νέος έχει να πατήσει 2 χρόνια στη σχολή εεε ειλικρινά δε μπορώ να δεχτώ ότι ο πατέρας θα πίνει καπουτσίνο στο Ζοναρς στη Βουκουρεστίου με τη σκέψη 'αστον να κάνει λάθη και να ωριμάσει'. Όταν ένα καράβι οδεύει προς την ξέρα ο καπετάνιος δεν αδιαφορεί. Και ξαναλέω. Τα 18χρονα-20χρονα ελληνόπουλα παρά το ότι έχουν δικαίωμα ψήφου είναι ανώριμα.

Και κάτι τελευταίο. Ο Piaget έλεγε ότι ο χαρακτήρας ενός παιδιού διαμορφώνεται χοντρικά κατά ένα 80% (όσο μπορούμε να μιλάμε με ποσοστά σε θέματα όπως ο χαρακτήρας) στα μόλις τρία πρώτα χρόνια της ζωής του. Εεε δλδ στα τρια και 1 μέρα ο γονέας τι πρέπει να κάνει? Να το πάει σε κανά ορφανοτροφείο αφού ούτως ή άλλως του έδωσε πολλά 'Εφόδια' ?

Και κάτι τελευταίο (#2 ). Το να πάει ο γονέας στη γραμματεία δε σημαίνει ότι θα γυρίσει σπίτι και θα τραβήξει το αυτί του νέου. Η λογική μου είναι να δει την κατάσταση και ταυτόχρονα διακριτικά να βλέπει πως το διαχειρίζεται το θέμα το παιδί του για ένα εύλογο χρονικό διάστημα. Π.χ. για ένα έτος. Αν τα 25 χρωστούμενα μείνουν 25 μετά από 3 εξεταστικές υπάρχει τέλμα και κάποιος πρέπει να βοηθήσει αυτόν τον φοιτητή να ξεκολλήσει. Οι δικοί μου γονείς αν και αμόρφωτοι απο χαρτιά (μορφωμένοι από τον 'πάγκο' όμως) ήταν οι στυλοβάτες μου στο come back. Άλλωστε την αλήθεια την είπα μόνος μου για να διώξω από το μυάλο μου το βάρος που με φόρτωνε ακόμη χειρότερα μετά από κάθε κακή εξεταστική. Μου είπαν θα είναι δίπλα μου για 1-2 χρόνια για τον αν μπορώ να 'επιστρέψω'. Και το έκανα. Μέσα σε 4 εξεταστικές είχα περάσει τα μαθήματα 2.5 ετών. Οχι βέβαια από την πρώτη εξεταστική μετά την αποκάλυψη αλλά μετά από 2 άρχισα να 'λειτουργώ' και πήρα φόρα. Για μένα το πτυχίο μου είναι σα δύο πτυχία στο μυαλό μου. Γιατί το πρώτο κομμάτι είναι μια σχετικά κακή περίοδος όπου απλώς μεγάλωνα και το δεύτερο (το comeback, που μ' αρέσει να το λέω) όπου με ένα περίστροφο στο κεφάλι μου που είχα κολλήσει εγώ ο ίδιος μπόρεσα να λειτουργήσω και να τα καταφέρω. Έστω και για ένα απλό πτυχίο μαθηματικών. (Που ως γνωστόν σηκώνεις πέτρα και από κάτω βρίσκεις μαθηματικό και φιλόλογο! )

Η διαφωνία μου παραμένει πάντοτε φιλική καθώς όπως είπα συμφωνώ και με σένα και με το φίλο που είχα βάλει +1 σε αρκετά σημεία αλλά σε κάποια άλλα όχι.

Επίσης θεωρώ ότι οι σπουδές είναι επένδυση ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ των γονέων και ΣΑΦΩΣ έχουν λόγο γιατί για αυτά τα λεφτά οι περισσότεροι φτύνουν αίμα.

Λάθος οπτική. Θα πρέπει να μπουν πολλά ' για να στέκει κάπως ο όρος επένδυση. Στην επένδυση το ζητούμενο είναι το οικονομικό κέρδος. Ο κάθες γονέας που δίνει λεφτά για τις σπουδές του παιδιού του περιμένει να έχει απολαβές ο ίδιος;
Το θέμα είναι ότι τα χ ευρώ που μπορεί να δίνει ο εκάστοτε γονέας κάθε μήνα-χρόνο-τέρμηνο, δεν είναι υποχρεωμένος να τα σκάει κερατιάτικα for the sake of parents' love και το ξόανο (sic) να μ@λακίζεται. Εδώ απλώς μπαίνει το θέμα κατά πόσο έχει συνειδητοποιήσει τις ευθύνες και υποχρεώσεις του ένα παιδί 18-20 χρονών και κατά πόσο έχει κατασταλάξει στο τι θέλει να κάνει στη ζωή του.