Posts made by jacob

Δεκτό το point, αλλά, αν αντικαταστήσουμε το 'χλευασμός' με 'σκληρή κριτική' είναι, πιστεύω, καλύτερα.

Jacob

Έγραψα ότι 'δε συμμετέχω, κλπ...', γιατί αυτά που υποστήριξα (βασικά ότι οι γραφές δεν είναι επιστημονικά κείμενα και δεν πρέπει να νοούνται/αξιολογούνται ως τέτοια), δεν εμπίπτουν στην καθεαυτό συζήτηση που έχετε σε αυτό το τοπικό - για την εξέλιξη, δηλαδή. Το θεωρώ αυτονόητο ότι η επιστήμη δεν είναι σκοταδισμός και δεν έχει νόημα η επιχειρηματολογία περί αυτού.Ίσως θα έπρεπε να τα γράψω στο τοπικό για την εκκλησία.

Επίσης, η πολύ ειρωνία χωρίς επιχειρήματα που βλέπω, με έκαναν να 'απέχω' από τη συζήτησή σας. Βέβαια, η ειρωνία, οι 'έξυπναδίστικες' απαντήσεις μιας γραμμής, οι αγενείς ατάκες, να βάλω μια εικόνα που δήθεν λοιδωρεί τον άλλο (που, φυσικά, στην ουσία αποκαλύπτει το δικό μου επίπεδο) είναι, πλέον, ο κανόνας σε αυτό το φόρουμ - αν και αυτό δεν είναι της παρούσης.

Τα περί δύναμης και αξιολόγησης της επιστήμης, που αναφέρεται σε πιο πρόσφατο μήνυμα, δε με πολυενδιαφέρουν.

Μέχρι νεοτέρας, επαναλαμβάνομαι και κλείνω, παραφράζοντας αυτά που έγραψα νωρίτερα, ως ρεζουμέ:

[Οι πιστοί που διαβάζουν τη Bίβλο δεν το κάνουν από ενδιαφέρον για τη φυσική, μαθηματικά, βιολογία, κλπ - βρίσκουν σε αυτή κάτι άλλο. Και ουδόλως τους ενδιαφέρει το 'επιστημονικό' κομμάτι της. Για αυτό έχει (και θα συνεχίσει να έχει) τόσο μεγάλη απήχηση και να εμπνέει εκατομμύρια ανθρώπους, την ίδια στιγμή που άλλοι απορούν για το πως είναι δυνατόν να γίνεται αυτό, τη στιγμή που στους πολλαπλασιαμούς δεν παίρνει 20].

Jacob

Μα, αν η αναφορά είναι σε κάποιον άλλο χρήστη του φόρουμ, γιατί υπάρχει παράθεση δικού μου μηνύματος? Σε αυτή την παράλληλη συζήτηση δε συμμετέχω, και δεν έχω απαντήσει στη διαμάχη αυτή - δε με ενδιαφέρει η παράλληλη αυτή συζήτηση που έχετε.

Κατά τα άλλα, φυσικά 'η βίβλος δεν περιέχει επιστήμη και δεν μπορεί να ερμηνεύεται κατά γράμμα για να εξηγήσει την πραγματικότητα γύρω μας' - είναι κάτι διαφορετικό. Αν ήταν επιστήμη, οι φοιτητές του μαθηματικού δε θα μάθαιναν απειροστικούς λογισμούς, αλλά θα μελετούσαν 'Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη'.

Οι πιστοί που διαβάζουν τη Bίβλο δεν το κάνουν από ενδιαφέρον για τη φυσική, μαθηματικά, βιολογία, κλπ - βρίσκουν σε αυτή κάτι άλλο. Και ουδόλως τους ενδιαφέρει το 'επιστημονικό' κομμάτι της - που είναι μια αστεία στενόμυαλη προσέγγιση.

Για αυτό έχει (και θα συνεχίσει να έχει) τόσο μεγάλη απήχηση και να εμπνέει εκατομμύρια ανθρώπους, την ίδια στιγμή που άλλοι απορούν (κι ενίοτε εκνευρίζονται) για το πως είναι δυνατόν να γίνεται αυτό, τη στιγμή που στους πολλαπλασιαμούς δεν παίρνει 20.

Jacob

Καμία επαφή με την πραγματικότητα δεν έχει κάποιος που διαβάζει την Π. και την Καινή Διαθήκη και πιστεύει ότι διαβάζει ένα επιστημονικό βιβλίο. Λογικό, τότε, οι πολλαπλασιασμοί με τα φιαγιά των ζώων να μην του 'βγαίνουν'.

Και ένα ποιηματάκι του Καβάφη, ο οποίος φαίνεται ότι προβληματίστηκε για θέματα που συζητήθηκαν:

Δέησις

Η θάλασσα στα βάθη της πήρ’ έναν ναύτη.—
Η μάνα του, ανήξερη, πηαίνει κι ανάφτει

στην Παναγία μπροστά ένα υψηλό κερί
για να επιστρέψει γρήγορα και νάν’ καλοί καιροί —

και όλο προς τον άνεμο στήνει τ’ αυτί.
Aλλά ενώ προσεύχεται και δέεται αυτή,

η εικών ακούει, σοβαρή και λυπημένη,
ξεύροντας πως δεν θάλθει πια ο υιός που περιμένει.

Από τον ίδιο και το ωραίο «Στην Eκκλησία». Ας μην το βάλω εδώ – όποιος δεν το γνωρίζει μπορεί να το αναζητήσει στο διαδίκτυο.

Jacob

Ξεπερνιούνται αυτές οι αποκαλύψεις, τώρα που έμαθα για την «τρύπα» στον μύθο με τα φαγιά των ιπποπόταμων, των αγελάδων και των σκίουρων? Σκεφτείτε τι θα «έβγαζαν» μετά από τόσο φαγητό – αυτά πως τα διαχειρίζονταν μέσα στην κιβωτό? Διάτρητος ο μύθος.

Επίσης, τι βιβλία να παραθέσω - ας γκουγκλάρει όποιος ενδιαφέρεται (αναφέρω ότι υπάρχουν βιβλία, δήλωσα 'αδιάβαστος', και γράφω αυτά που πιστεύω, χωρίς δεκανίκια από σκέψεις και γνώσεις άλλων).

'Αλλωστε, τα επιχειρήματα για τα φαγιά των ζώων στην κιβωτό και οι θάνατοι ευσεβών προσκυνητών δεν αφήνουν περιθώρια για αμφισβητήσεις για τα περί μύθου του Θεού.

Εγώ, τουλάχιστον, με βάση τα αδιάσειστα επιστημονικά επιχειρήματα και τις ακριβέστατες μαθηματικές μετρήσεις που είχα την ευτυχία να μάθω σε αυτή τη συζήτηση, πείστηκα για τους μύθους των ιερών βιβλίων.

Μάλιστα, εφόσον αυτά τα ιερά βιβλία πρέπει να κρίνονται με τα αυστηρότατα επιστημονικά κριτήρια, προτείνω στις βιβλιοθήκες (πανεπιστημιακές, δημόσιες, κλπ.) να βγάλουν αυτά τα βιβλία από τα ράφια με τα θεολογικά/θρησκευτικά βιβλία (αυτά που συνήθως ταξινομούνται με τον κωδικό 200), και να τα τοποθετήσουν στα ράφια με τα επιστημονικά (ταξινόμηση 500, 600 δεν είναι?) με την ένδειξη: 'Προσοχή, φτηνή επιστήμη - ούτε ανασκόπηση βιβλιογραφίας, ούτε research methodology, findings, discussion, βιβλιογραφία κλεμμένη ή ανύπαρκτη – «reject without resubmission», θα προτείνει ο reviewer στα «Confidential Comments to the Editors»'.

Αν τα παραπάνω φανούν ειρωνικά, κρατήστε το περιεχόμενο χωρίς τις ειρωνείες – δε μου αρέσει καθόλου η ειρωνεία, αλλά άνθρωπος είμαι κι εγώ.

Jacob

Τι ήθελα και τον διάβασα αυτόν τον υπολογισμό? Δηλαδή, τώρα, αυτό σημαίνει ότι η Παλαιά Διαθήκη περιέχει μαθηματικές ακρίβειες απαράδεκτες για ένα ιερό κείμενο. Ένας ολόκληρος κόσμος καταρρέει γύρω μου...

Φαντάζομαι στο βιβλίο του Dawkins θα εντοπίζονται, θα εξηγούνται και θα καταρρίπτονται κι άλλες τέτοιες ανακρίβειες. Το εν λόγω βιβλίο το εντόπισα στο μπουκς γκουγκλ.

Παρατήρησα, ωστόσο, ότι υπάρχουν και βιβλία που έχουν γραφεί από συγγραφείς για να απαντήσουν σε αυτό, και να δώσουν τη δική τους (προφανώς αντίθετη) άποψη. Απλά για να αναφέρονται και οι δύο πόλοι ενός επιχειρήματος...δεν έχει γράψει μόνο ο Dawkins επί του θέματος (προσωπικά δεν έχω διαβάσει κανένα βιβλίο από τα παραπάνω - είμαι αδιάβαστος για το θέμα αυτό και απλά γράφω αυτά που πιστεύω και σκέφτομαι). Να επισημανθεί, λοιπόν, ότι υπάρχουν βιβλία που αντικρούουν τις απόψεις του...να τα λέμε όλα, όχι μόνο ότι μας συμφέρει. Υπάρχει, με άλλα λόγια, (τουλάχιστον προσπάθεια για) κατάρριψη της κατάρριψης των ανακριβειών που εντόπισε ο Dawkins.

Jacob

Επειδή έχω αρχίσει να τα παίρνω χοντρά με τις ανακρίβειες των ιερών κειμένων σχετικά με την κιβωτό, θα ήθελα να μάθω τον ακριβή τρόπο υπολογισμού των 7,5 τόνων ξηράς τροφής που έφαγαν οι αγελάδες και των 12 που καταβρόχθισαν οι ιπποπόταμοι. Και το πόσα κιλά βελανίδια κατανάλωσαν οι σκίουροι, εάν δε ζητάω πολλά.

Σχετικά, επαναλαμβάνω αυτά που έγραψα πιο πριν:

[Ο «τυπικός χριστιανός» (δεν υφίσταται αυτό, αλλά πάμε παρακάτω), είναι περισσότερο πιθανό να γελάει (με την έννοια ότι διασκεδάζει) με την μανία κάποιων να ερμηνεύουν τα θέματα πίστης με καθαρά ορθολογιστικό τρόπο και να ψάχνουν τις γραφές λέξη-λέξη (καταλήγοντας να μελετούν τις γραφές περισσότερο κι από τον πλέον θεούσο...) μήπως και βρουν κάποια ανακολουθία με βάση τη λογική σκέψη. Ιδιαίτερα το περπάτημα επάνω στο νερό πρέπει να είναι στους εφιάλτες πολλών... παλιότερα σε ντοκιμαντέρ στην τιβι, κάποιος προσπαθούσε να ερμηνεύσει το περπάτημα στο νερό με βάση την επιφανειακή τάση, εξηγώντας ότι και κάποια έντομα μπορούν να περπατούν στο νερό.]

Το ντοκυμαντέρ αυτό, πρέπει να είναι αυτό που αναφέρθηκε και λίγο πιο πριν. Προσπαθούσε να δώσει εξηγήσεις για τις 7 πληγές, κλπ, και το «πάλευε» το πράγμα, δε γινόταν ξεφτίλα – το παραδέχομαι αυτό.

Jacob

Αυτοί λοιπόν, οι αρχαίοι Έλληνες και οι Μεσοποτάμιοι (αυτοί δε θεωρούνται αυθεντίες στα μαθηματικά?) έκαναν τους λάθος μαθηματικούς υπολογισμούς σχετικά με τις χωρητικότητες των κιβωτών, τα έντομα, κι όλα τα σχετικά.

Κατόπιν οι χριστιανοί, φυγόπονοι και άριστοι στο copy paste, αντέγραψαν τους προηγούμενους μαζί με τα λάθη τους. Μα καλά, αφού ήθελαν σώνει και καλά να βάλουν κάποια τεράστια καταστροφή στη Βίβλο, χάθηκε να είναι πιο εφευρετικοί και να επινοήσουν μια τεράστια πυρκαγιά ή κάτι άλλο? Ή τουλάχιστον, δεν ρωτούσαν κάποιον που να ήξερε από μαθηματικά για να μην εκτεθούν μέσα στους αιώνες?

Jacob

“ότι μόνο για τις δυο αγελάδες χρειάστηκε 7,5 τόνους ξηράς τροφής για την διάρκεια του κατακλυσμού- ενώ για τους δυο ιπποπόταμους 12 τόνους”. Μα, καλά, από που βγαίνουν αυτοί οι υπολογισμοί...Είναι υπολογισμοί σαν τους υπολογισμούς του Βέγγου στο «θα σε κάνω Βασίλισσα», που έλεγε...χ δραχμές κάθε ημέρα, άρα τόσες δραχμές κάθε εβδομάδα, τόσες κάθε μήνα, τόσες κάθε χρόνο... πάντως, εάν δεν βγαίνουν με μαθηματικά οι χωρητικότητες στην κιβωτό, μιλάμε για συντριπτικό χτύπημα στην πίστη...

Και υπάρχει κάποιος που ασχολείται με αυτό το θέμα, ή με το πόσες μέλισσες υπήρχαν στην κιβωτό?

Ο «τυπικός χριστιανός» (δεν υφίσταται αυτό, αλλά πάμε παρακάτω), είναι περισσότερο πιθανό να γελάει (με την έννοια ότι διασκεδάζει) με την μανία κάποιων να ερμηνεύουν τα θέματα πίστης με καθαρά ορθολογιστικό τρόπο και να ψάχνουν τις γραφές λέξη-λέξη (καταλήγοντας να μελετούν τις γραφές περισσότερο κι από τον πλέον θεούσο...) μήπως και βρουν κάποια ανακολουθία με βάση τη λογική σκέψη. Ιδιαίτερα το περπάτημα επάνω στο νερό πρέπει να είναι στους εφιάλτες πολλών... παλιότερα σε ντοκιμαντέρ στην τιβι, κάποιος προσπαθούσε να ερμηνεύσει το περπάτημα στο νερό με βάση την επιφανειακή τάση, εξηγώντας ότι και κάποια έντομα μπορούν να περπατούν στο νερό.

Και για να δώσω ένα επιπλέον επιχείρημα: Ποια θεραπεία της κόρης της Χαναναίας από τα δαιμόνια κι άλλα τέτοια που τη θεράπευσε ο Ιησούς (κάπου στο κατά Ματθαίον) ? Μάλλον δεν ήθελε να πάει στο σχολείο εκείνο το πρωί το κοριτσάκι και έπλασε το παραμύθι για δαιμόνια, κλπ. Κάτι σαν τη Βουγιουκλάκη σε κάποια ταινία που το έπαιζε άρρωστη...

Jacob

Αν το εσύ (τρίτη παράγραφος, τρίτη γραμμή) απευθύνεται σε εμένα (αν και μάλλον είναι γενική αναφορά), δεν προσπάθησα με τα παραπάνω μηνύματα να αποδείξω την ύπαρξη του θεού. Και να το είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου, το επιχείρημα σχετικά με τους φρικτούς θανάτους προσκυνητών άρχισε να σκορπίζει σοβαρές αμφιβολίες αναφορικά με το «τα πάντα εν σοφία εποίησεν». Το σταματάω εδώ για τους 'θανάτους προσκυνητών', αηδία θα καταντήσω.

Τελικά, το σωστό επιχείρημα είναι ότι δεν υπάρχει Θεός, ή ότι υπάρχει, μεν, αλλά δεν είναι φιλεύσπλαχνος, παντογνώστης, κλπ; Ρητορική ερώτηση, δεν θέλω απάντηση.

Finally, αναμενόμενο είναι να γράφουν σε τοπικό για τη θρησκεία αυτοί που δεν πιστεύουν. Αυτοί που πιστεύουν έχουν, συνήθως, μια προσωπική σχέση με την πίστη και τη θρησκεία, συχνά μέσα από προσωπικές και ιδιωτικές εμπειρίες. Τέτοια ζητήματα ούτε περιγράφονται, ούτε μπορούν να ειπωθούν ανοικτά σε μια δημόσια συζήτηση.

Jacob

Οι αποδείξεις περί μη υπάρξεως του Θεού υπερβαίνουν τα ανθρώπινα περί ευσεβών ανθρώπων και μωρών παιδιών που υποφέρουν και πεθαίνουν πριν την ώρα τους, από επώδυνες αρρώστιες και ατυχήματα ή περί ατυχημάτων σε θεοσεβούμενους προσκυνητές που επιστρέφουν στο σπίτι τους (το αγαπημένο μου επιχείρημα το τελευταίο) – ας μην έχουμε μια στενόμυαλη, εγωιστική ανθρωποκεντρική προσέγγιση.

Ας κοιτάξουμε, λοιπόν, τον κόσμο γύρω μας ας αναρωτηθούμε κατά πόσο ο Θεός ταιριάζει με τους φανφαρόνικους ισχυρισμούς που τον παρουσιάζουν ως έναν κινγκ σάιζ σούπερ τίμιο ήρωα. Γιατί να υπάρχουν ζώα που να ζουν με το διαρκή φόβο ότι θα γίνουν γεύμα ενός σαρκοφάγου, ενώ κάποια άλλα να την περνούν λάδι? Γιατί κάποια να είναι όμορφα και άλλα κακάσχημα; Δεν θα έπρεπε ένας δίκαιος Θεός να τα κάνει όλα όμορφα ή όλα άσχημα; Γιατί κάποιες περιοχές να είναι άθλιες, ενώ άλλες παράδεισος; (η τελευταία λέξη να εννοηθεί ως «ωραίο μέρος», κι όχι ως το αντίθετο της κόλασης – που να ξέρεις τώρα αν είναι αλήθεια ή παραμύθι η ύπαρξη της κόλασης).

Γενικά, δε χρειάζονται αντιδικίες για το συγκεκριμένο ζήτημα. Εφόσον υπάρχει έστω και μια αδικία στον κόσμο, Θεός δεν υπάρχει. Μάλιστα, στο πλαίσιο αυτής της θεώρησης, όσες λιγότερες αδικίες υπάρχουν, τόσο μεγαλώνει η ισχύς του επιχειρήματος περί ανυπαρξίας του Θεού ή ενός Θεού άδικου ή/και ανήμπορου. Καλά, θα σκεφτεί κάποιος - όταν υπάρχουν πολλές αδικίες, τι να σου κάνει ο Θεός, τι να πρωτοπρολάβει να «μπαλώσει». Αλλά όταν υπάρχουν λίγες, τόσο δύσκολο του είναι να διορθώσει τα κακώς κείμενα;

Jacob

Αυτό το ακλόνητο επιχείρημα που αποδεικνύει με τον πλέον εμφατικό τρόπο την ανυπαρξία ενός παντοδύναμου κλπ. Θεού, εφόσον σκοτώνονται άνθρωποι σε προσκυνηματικές εκδρομές (οι φρικτοί θάνατοι σε μη-προσκυνηματικές, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να υποστηρίξουν το επιχείρημα;), με συγκλονίζει κάθε φορά που το διαβάζω. Και οι οικογένειες ευσεβών που ξεκληρίζονται (τι ωραία, δραματική έκφραση για δελτίο των οκτώ) επίσης ακλόνητη απόδειξη…

Μου θυμίζει το: «Το ΑΕΚάκι στην τρίτη εθνική;… δεν υπάρχει Θεός λέμε…».

Για το δίκαιο του πράγματος, υπάρχουν καλά επιχειρήματα για την ανυπαρξία παντογνώτη, κλπ. Θεού, αλλά αυτό περί θανάτων σε προσκυνηματικές εκδρομές (ας το ξεκαθαρίσουμε, όμως: μιλάμε για πριν από το προσκύνημα, ή μετά από αυτό – γιατί αν είναι πριν από την επίσκεψη στο μοναστήρι δεν έχεις προλάβει να δεχτείς την επ’ άπειρον προστασία από αυτοκινητικό ατύχημα), σίγουρα δεν είναι ένα από αυτά.

Jacob

Ήξερα για τη θεατρική προσαρμογή από τον Δ. Αβδελιώτη, είχα ακούσει και σχετική συνέντευξη του σκηνοθέτη στο ραδιόφωνο. Δυστυχώς, δεν κατάφερα να δω την παράσταση.
Υπέροχο κείμενο.... 'Άλλην αδελφήν δεν είχομεν παρά μόνον την Αννιώ'...
Σύμφωνα με τον Λίνο Πολίτη αποτελεί το 'πρώτο καθαυτό νεοελληνικό διήγημα. Η κεντρική μορφή της μητέρας (της μητέρας του ίδιου του Βιζυηνού), που άθελά της επλάκωσε στον ύπνο της τη μικρή της κόρη...είναι δοσμένη σε όλη της την τραγικότητα και την ανθρώπινη τρυφερότητα'. Διαβάζω, επίσης, ότι το διήγημα πρωτοδημοσιεύτηκε το 1883 μεταφρασμένο στα γαλλικά, και ακολούθως στο περιοδικό 'Εστία'.

Jacob

Απόσπασμα από το 'Eroica' του Κ. Πολίτη διδάσκονται οι μαθητές της Γ' Γυμνασίου, ενώ απόσπασμα από τον 'Λεωνή' του Γ. Θεοτοκά διδάσκονται οι μαθητές της Α' Γυμνασίου στο μάθημα 'Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας'. Το ποίημα του Κρυστάλλη, που ανέφερα στο προηγούμενο μήνυμα, διδάσκεται στην Α' του Γενικού Λυκείου.

Jacob

Η λύση για να μην ξοδεύει κανείς πολλά χρήματα για αγορά βιβλίων είναι Δημοτικές ή Πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες (αν και οι τελευταίες δανείζουν μόνο σε φοιτητές, μέλη ΔΕΠ, κλπ). Για παράδειγμα, νομίζω ότι η Δημοτική βιβλιοθήκη στην Πάτρα έχει ένα βιβλίο του Νέσμπο, ενώ αυτή, όπως και η Ζωσιμαία στα Ιωάννινα, έχουν κάποιο βιβλίο του Κέπλερ που αναφέρθηκε παραπάνω.

Προφανώς δεν έχουν όλα τα πιο πρόσφατα βιβλία, αλλά αυτό αποτελεί ευκαιρία για να αποκαλύψει κανείς το θησαυρό της παλαιότερης λογοτεχνίας και των λιγότερο διαφημισμένων συγγραφέων (π.χ. ποιός έχει σε υπόληψη το υπέροχο ποίημα 'Στο Σταυραετό' του Κρυστάλλη, ή «Το αμάρτημα της μητρός μου» του Βιζυηνού;).

Συχνά, επηρεασμένοι και από τη διαφήμιση, τις τάσεις, κλπ. επιλέγουμε τα 'ευπώλητα' που είναι 'πρώτο τραπέζι' στα βιβλιοπωλεία και παραμελούμε τους 'κλασσικούς', ενώ αξίζουν, όπως αναφέρθηκε και πριν με το βιβλίο του Κ. Πολίτη.

Jacob

Γενικά, είναι καλό να διαβάζει κανείς λογοτεχνία στη γλώσσα που έχει γραφεί. Προϋπόθεση, φυσικά, η πολύ καλή γνώση της γλώσσας. Στην περίπτωση του Nesbo, εφόσον δεν γράφει στην αγγλική γλώσσα, καλύτερα να διαβάσει κανείς κάποιες σελίδες στο βιβλιοπωλείο (αγγλική και ελληνική μετάφραση) και να αποφασίσει τι να επιλέξει – δεν έχω διαβάσει κάποιο βιβλίο του.

Jacob

Έχω διαβάσει βιβλία του Rankin, αυτά με τον John Rebus (στο αγγλικό κείμενο), και είναι απόλαυση. Πράγματι, οι καλοί χαρακτήρες του είναι πολύ «δυνατοί».
Ναι, έτσι είναι, χειμώνας και αστυνομική λογοτεχνία πάνε μαζί. Σειρά θα πάρει τότε η Ann Cleeves, για την οποία έχω διαβάσει καλές κριτικές.

Jacob

Το καλοκαίρι συνήθως διαβάζω αστυνομική λογοτεχνία και ξαναδιαβάζω βιβλία που διάβασα παλαιότερα.
Φέτος, εκτός των άλλων, διάβασα τα 'Πυθαγόρεια εγκλήματα' του Τ. Μιχαηλίδη ('αστυνομικό'- δική μου κατηγοριοποίηση), και το «Αμάρτημα της μητρός μου» του Βιζυηνού (επανάληψη για εμπέδωση…).

Λοιπόν, το βιβλίο του Τ. Μιχαηλίδη μέτριο - το μυθιστόρημα ανήκει στην υποκατηγορία «αστυνομικό μαθηματικό μυθιστόρημα». Το δανείστηκα από βιβλιοθήκη για να το διαβάσω στις διακοπές, αλλά το διάβασα νωρίτερα - τώρα θα αρκεστώ σε Μαρή και Rankin. Για παράδειγμα, το κίνητρο του φόνου είναι μάλλον αστείο. Ο θύτης δηλητηριάζει το θύμα, το οποίο είναι επιστήθιος φίλος του, επειδή ανακάλυψε έναν αλγόριθμο ο οποίος σημαίνει «και το τέλος των δημιουργικών μαθηματικών». Ένα επιπλέον παράδειγμα. Η αρχική σκηνή που βρίσκουν τον νεκρό έχει διάρκεια περίπου 5 σελίδων και μετά ακολουθεί ένα απίστευτα μακρύ flashback περίπου 200 σελίδων, όπου οι «μαθηματικές» αναφορές δεν έχουν και τόσο μεγάλο ενδιαφέρον, όπως επίσης και οι νεανικές 'περιπέτειες' των βασικών χαρακτήρων στο Παρίσι των αρχών του 20ού αιώνα, (π.χ. οι συναντήσεις με τον Πικάσο στη νεανική του ηλικία, οι οποίες δε συνδέονται άμεσα με την πλοκή του μυθιστορήματος). Η περιγραφή του συνεδρίου πολύ ωραία, όμως. Γραφή οκ, αλλά χωρίς κάτι το ιδιαίτερο.

Το διήγημα του Βιζυηνού αποδεικνύει ότι διαβάζοντας λογοτεχνία σε διαφορετικές περιόδους της ζωής σου αντλείς από βιβλία (πολύ) διαφορετικά πράγματα. Γραφή υπέροχη, εισάγει και χρησιμοποιεί και ψυχολογικά στοιχεία αποφεύγοντας την απλή ηθογραφία. Πάντως, η υπόθεση του βιβλίου (μητέρα σκοτώνει ακούσια το μωρό της, καταπλακώνοντάς το ενώ κοιμούνται), δεν υπάρχει και σε ταινία;

Υ.Γ. 1 Πριν από λίγο καιρό ξαναδιάβασα το «Το λάθος» του Α. Σαμαράκη. Απίστευτο βιβλίο. Για παράδειγμα, οι τελευταίες 15 περίπου σελίδες (ανάλογα με την έκδοση του βιβλίου) είναι συγκλονιστικές.

Υ.Γ. 2 Κάπου υπάρχει καταχωνιασμένο και το «Needful things» του S. King, δανεικό από φίλο εδώ και χρόνια. Έχω διαβάσει το μισό βιβλίο, πολύ ενδιαφέρον, αλλά έχω ξεχάσει ονόματα, κλπ., και βαριέμαι να το ξαναπιάσω από την αρχή – είναι και «τούβλο».

Jacob

Αν αυτό που έχει καταλάβει κανείς είναι ότι η πίστη συνοψίζεται σε μια διαδικασία «δούναι και λαβείν», μάλλον είχε λάθος δασκάλους. Τεσπά, η άποψή μου σχετικά με το αστείο επιχείρημα των προσκυνητών αποτυπώνεται στα σημερινά μου μηνύματα.
Υ.Γ. Antong, το μήνυμά σου είναι της σχολής του ΣΧ – με γρίφους και δυσνόητο. Δεν έχει σημασία, όμως, καλή συνέχεια στη συζήτηση.

Jacob

1. Όσοι πηγαίνουν σε ένα μοναστήρι δεν είναι απαραίτητα πιστοί. Μπορεί να πηγαίνουν εκεί για χίλιους λόγους εκτός από λόγους πίστης. Ίσως να πηγαίνουν για «τα εξαπτέρυγά της / τ’ ασήμια των σκευών, τα κηροπήγιά της, / τα φώτα, τες εικόνες της, τον άμβωνά της» (ξανά ο Αλεξανδρινός).
2. Επειδή άναψες ένα κερί στην Μακελαριά δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι είσαι και πιστός και διάγεις ενάρετο βίο.
3. Επειδή άναψες ένα κερί στον Όσιο Ποτάπιο (άντε και να ‘σαι και ο πιο ενάρετος άνθρωπος επι γης) δε σημαίνει ότι υπέγραψες και συμβόλαιο με το Θεό ότι είσαι άτρωτος και θα ζήσεις 1000 χρόνια. Ούτε και ότι θα αγοράσεις λαχείο και θα κερδίσεις τον πρώτο λαχνό επειδή φίλησες την εικόνα του αγίου και αγόρασες το βιβλιαράκι με το βίο του. Αν κάποιος αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει μια ευθεία και άμεση σχέση ανάμεσα στο προσκύνημα και σε μια (συνήθως υλική) ανταμοιβή, τότε κάτι έχει καταλάβει λάθος.
   Το να ισχυριστεί κάποιος «δεν υπάρχει Θεός επειδή δεν τον έχω δει ποτέ» μπορεί να είναι θέμα συζήτησης, αλλά το «δεν υπάρχει Θεός επειδή κάποιοι προσκυνητές σκοτώθηκαν επιστρέφοντας από το μοναστήρι», αυτό είναι πραγματικά πολύ αστείο.
   Πάντως, κοίτα που ένα αυτοκινητικό ατύχημα δίνει απάντηση σε μια από τις μεγαλύτερες αναζητήσεις του ανθρώπου...
   Υπόψιν, από το Σάββατο διακοπές (θα με στερηθεί η συζήτηση), που θα περιλαμβάνει μάλλον και κάποια επίσκεψη σε μοναστήρι – τα μάτια μου δεκατέσσερα στην επιστροφή.
   Jacob