Ως προς το ποιός φταίει για την ελληνική κρίση η απάντηση βγαίνει αβίαστα από τα μαθηματικά:
- Το πρόβλημα το δημιούργησε και το γιγάντωσε ο Αντρέας Παπανδρέου όπως πολύ σωστά αναλύει ο christos.dimou
- Ο Μητοστάκης σε πολύ αντίξοες συνθήκες (151 βουλευτές, Μακεδονικό, στείρα και βίαιη αντιπολίτευση) κατάφερε να το διαχειριστεί και να θέσει σε 3 μόλις χρόνια κάποιες βάσεις για την επίλυσή του (ασφαλιστικό, ιδιωτικοποιήσεις, απελευθερώσεις)
- Ο Σημίτης διατήρησε τις περισσότερες μεταρρυθμίσεις του Μητσοτάκη, και όσον αφορά το χρέος απλά κουβάλησε νερό (δεν το χειροτέρεψε - δεν το καλυτέρευσε), αλλά ήταν αρκετά καπάτσος ώστε να αφήσει στον επόμενο μια τεράστια (και τελευταία) ευκαιρία να το λύσει: την είσοδο στην ΟΝΕ.
- Και φτάνουμε στον ΚΚ, ο οποίος παρέλαβε μία ιδανική ευκαιρία να μειώσει το χρέος: λαϊκή αυτοπεποίθηση, ευρεία πλειοψηφία, υψηλή ανάπτυξη, χαμηλά επιτόκια δανεισμού (λόγω ΟΝΕ). Αν ο γελοίος είχε τα κότσια να κάνει τουλάχιστον ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς (όχι καν πλεονασματικούς), η διαφορά και μόνο των ποσοστών ανάπτυξης - επιτοκίων δανεισμού θα μπορούσε άκοπα να μειώνει το χρέος 3-4% το χρόνο. Αντί αυτού επέλεξε να κάνει 'φιλολαϊκή' πολιτική, 'ήπια προσαρμογή' και διορισμούς γαλάζιων παιδιών, με αποτέλεσμα να έχει παρά τις ιδανικές συνθήκες παχιών αγελάδων έλλειμμα 5%+ το χρόνο (με αποκορύφωμα το 14%+ όταν ήρθε η μπόρα).
Συνοψίζοντας, ναι μεν ο πρωταρχικός υπαίτιος είναι ο ΑΓΠ, ο ΚΚ σπατάλησε όμως την καλύτερη (και τελευταία) ευκαιρία να λύσει το πρόβλημα. Οπότε δικαίως τον έχουν όλοι στο φτύσιμο (αν και τότε ελάχιστοι τον ωθούσαν να κάνει ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς).
Τώρα όσον αφορά τη φορολογία, δεν νομίζω ότι (δεδομένων των οικονομικών δυσκολιών της χώρας) είναι παράλογη. Άλλωστε πέρα από τα καθαρά λογιστικά μειονεκτήματα (εκροή συναλλάγματος, εισαγωγή πετρελαίου κλπ.), η χρήση αυτοκινήτου έχει μια σειρά από εξωτερικότητες (θέσεις στάθμευσης, κυκλοφοριακό, ρύπανση, τροχαία ατυχήματα). Προσωπικά θα προτιμούσα οι εξωτερικότητες αυτές να φορολογούνται δικαιότερα (π.χ. αστικά διόδια και γενικά αύξηση των διοδίων ή των φόρων της βενζίνης) γιατί χρήση αυτοκινήτου από χρήση αυτοκινήτου διαφέρει, αλλά έστω και έτσι είναι καλύτερα από το τίποτα. Επιπλέον το κατεπείγον της κατάστασης αναγκάζει την κυβέρνηση να χρησιμοποιεί κάπως άγαρμπα αλλά σίγουρης απόδοσης φορολογικά εργαλεία αντί πιο λεπτεπίλεπτων, δικαιότερων αλλά και πολυπλοκότερων όπως τα αστικά διόδια.