Επιστροφή από Πάτρα προχθές τα ξημερώματα περίπου 3:30.
Είμαι μόνος σε σημείο που υπάρχει 1 λωρίδα μόνο (λόγο των έργων) πολύ στενή και παρόλα αυτά πάω με καμμιά 100αριά.
Βλέπω μονό φως πίσω που με πλησιάζει. Πλησιάζει, πλησιάζει, κάποια στιγμή φτάνει ακριβώς πίσω μου μηχανή και ο κωλόπ@υστας (γιατί περί τέτοιου πρόκειτε) είχε την μεγάλη σκάλα ανοικτή και είχε κολλήσει ακριβώς πίσω μου.
Μιλάμε το αυτοκίνητο μου είχε φωτίσει σε απίστευτο βαθμό, σαν να έριχναν με προβολέα μέσα.
Φυσικά δεν χώραγε να με περάσει λόγο της στενής λωρίδας και το αρχίδι επέμενε να είναι κολλημένο ένα μέτρο πίσω μου.
Κατεβάζω τον μεσαίο καθρέπτη αναγκαστικά επειδή δεν έβλεπα και ο μ@λ@κας τί κάνει ;;;
Πάει και κολλάει στο αριστερό πίσω φτερό μου ρίχνωντας τον προβολέα στον αριστερό μου καθρέπτη.
Αναγκάζομαι να κάνω τέρμα αριστερά και να γλύφω τα κολονάκια και τότε πάει από την άλλη μεριά και ρίχνει τον προβολέα στον δεξί καθρέπτη.
Για κάνα 10λεπτο συνέχισε αυτό το μαρτύριο και ευτυχώς κάποια στιγμή άνοιξε λίγο ο δρόμος και με προσπέρασε.
Είχα μέσα όλη την οικογένεια και δεν ήθελα να δώσω συνέχεια, διαφορετικά αν ήμουν μόνος...