Σε συνέχεια της φθινοπωρινής που είχαμε πάει σε Μεσσηνία και λίγο Αρκαδία, αυτήν την φορά θα είχαμε τμήμα της Μεσσηνίας, την Ηλεία και δυτική Αχαία.

Πάλι δεν τα καταφέραμε να είμαστε όλοι αφού οι εργασίες δεν μας αφήνουν, ενώ για τους βόρειους η απόσταση ήταν μεγάλη για λίγες μέρες.

Οπότε είμαστε τελικά 2 ζευγάρια.

Εδρα μας για αυτές τις ημέρες θα ήταν το Κατάκολο, μια και η αφορμή για την εκδρομή ήταν η επίσκεψη στην Αρχαία Ολυμπία.

Εφτασα την Παρασκευή το μεσημέρι στο Κατάκολο όπου και το ωραίο ξενοδοχείο μας με την εξαιρετική θέα.

Μας περίμεναν λοιπόν 2 κρουαζιερόπλοια το μεγάλο ήταν 294 μέτρων μήκους και το άλλο αρκετά μικρότερο.

Το Κατάκολο είναι ένα περίεργο μέρος, μικρό με ιστορία, αλλά ζει κυρίως για τα κρουαζιερόπλοια.

Αναμένουν φέτος κοντά στις 400 προσεγγίσεις κρουαζιεροπλοίων και τα μαγαζιά λειτουργούν κυρίως τις ώρες που είναι αυτά εκεί.

Τα εστιατόρια όμως είναι αρκετά πάνω στην παραλία και σχετικά κανονικές τιμές και δουλεύουν και με ντόπιους ανάλογα με τον καιρό.

Πέραν της Ολυμπίας θα κάναμε επισκέψεις και στις διάφορες πόλεις και σε άλλα αξιοθέατα.

Για το βράδυ είχα ψάξει κάτι στις κοντινές πόλεις Πύργο και Αμαλιάδα.

Η βόλτα ήταν στην Αμαλιάδα, η οποία έχει πλατεία μεγάλη και πεζόδρομους, δηλαδή προσπαθεί να μην είναι τόσο χάλια, όσο τα γνωστά σπίτια των επαρχιών μας που συνήθως είναι παλαιά και ασυντήρητα.

Η κυρία στην φωτό ήταν περαστική τοπική και έχω κόψει και τμήμα που φαίνονταν πρόσωπα, οπότε είναι ένα μικρό μέρος της κεντρικής πλατείας με την εκκλησία.

Στην πλατεία βέβαια υπάρχουν και τα πολιτικά γραφεία των ντόπιων βουλευτών...

και όπως μπορείτε να δείτε ανάμεσα τους έχει το γραφείο της κάποια ειδική που την χρειάζονται οπωσδήποτε οι βουλευτές για να ασκήσουν το λειτούργημα τους....

Η βόλτα στην Αμαλιάδα, είχε επιβληθεί διότι κοιτώντας για εστιατόρια στον Γούγλη είδα ότι ένα εστιατόριο είχε 4,8 βαθμολογία με 1702 σχόλια, αριθμός πολύ σημαντικός για επαρχιακή πόλη.

https://www.google.com/maps/place/Τα+Μαγούλιανα/@37.7936459,21.3491081,17z/data=!3m1!4b1!4m6!3m5!1s0x1360bb0d8fa02549:0x6f5c1dbad2191f3b!8m2!3d37.7936417!4d21.351683!16s%2Fg%2F11cn9v6nh0!5m1!1e1?entry=ttu&g_ep=EgoyMDI2MDUxMy4wIKXMDSoASAFQAw%3D%3D

Από το 1933 λέει. Πήγαμε λοιπόν και φάγαμε ωραία, ενώ και το περιβάλλον ήταν ωραίο.

Η Παρασκευή ήταν ωραία σαν μέρα με διαύγεια και ήλιο.

Το Σάββατο αντίθετα ξεκίνησε με βροχή, όχι δυνατή και πυκνή συννεφιά.

Ετσι αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε την βόλτα προς νότια και ευελπιστώντας στην βελτίωση του καιρού να πάμε το απόγευμα προς την Ολυμπία...

Το πρωί χάρηκα ως τρενόφιλος όταν είδα το τρένο έτοιμο για το πρωινό του δρομολόγιο για Πύργο - Ολυμπία με εισιτήριο μόλις 5 ευρώ.

Κατεβαίνοντας προς νότια, πρώτη στάση ήταν ο Καϊφας.

Το υδροθεραπευτήριο ήταν κλειστό, αλλά το τοπίο ήταν ωραίο..

Η λίμνη από το υδροθεραπευτήριο

Επόμενη στάση ήταν η παραλία της Ζαχάρως που έχει λέει μήκος 9100 μ.

Αδεια βέβαια τώρα και με βροχή και αέρα. Οχι κάτι δυνατό βέβαια για κάποιον που ζεί τα καλοκαίρια στο Αιγαίο, αφού το Ιόνιο είναι ήπιο.

Κατεβαίνοντας νότια θα φτάναμε στην Κυπαρισσία κάνοντας και ένα πέρασμα από το Καλό Νερό, μέρη στα οποία είχα ξαναπάει γιατί είχαμε ένα έργο εκεί κοντά πρόσφατα.

Ως τρενόφιλος τους έδειξα τους ενδιαφέροντες Σταθμούς στο Καλό Νερό, που ήταν σημαντική διασταύρωση μια και εκεί το τρένο χώριζε για Καλαμάτα και Κυπαρισσία και της Κυπαρισσίας.

Την προηγούμενη φορά είχα κάνει μία βόλτα στο κέντρο της πόλης με το αμάξι και είχαμε πάει για καφέ και συζήτηση για το έργο στην παραλία.

Μου είχε φανεί μεγάλη πόλη και μάλιστα όταν με ρώτησε ο φίλος μου για τον πληθυσμό, δεδομένου ότι η Αμαλιάδα είχε 17000 κατοίκους, θεώρησα ότι ήταν εκεί κοντά και η Κυπαρισσία.

Ελα όμως που είδαμε ότι είναι στο 1/3 γύρω στους 5000 κατοίκους.

Ετσι γυρίσαμε λίγο παραπάνω την πόλη και είδαμε ότι έχει ενδιαφέρουσα Ανω Πόλη που ήταν και η παλιά πόλη και στην κορυφή της Κάστρο.

Λίγο πρίν το Κάστρο πάντρεψαν το καλντερίμι με την άσφαλτο...

μέρος του Κάστρου που είναι επισκέψιμο

και μέρος της θέας από αυτό προς Νότο

Εχει τόσα πολλά σπίτια η Κυπαρισσία που δεν πιστεύεις ότι έχει μόλις 5000 κατοίκους.

Προφανώς στο παρελθόν θα είχε πολύ περισσότερους.

Ας μας διαφωτίσουν κάποιοι που έχουν σχέση με την περιοχή.

Ολοκληρώσαμε την διαμονή μας με καφεδάκι στην Παραλία και ξεκινήσαμε την διαδρομή προς την Αρχαία Ολυμπία.

Πήγαμε από διαφορετικό δρόμο και πέσαμε πάνω στον Αλφειό, στον οποίο υπάρχει και κάποιο φράγμα και αρδευτικό κανάλι.

Η λίμνη στο φράγμα

και η συνέχεια του ποταμού μετά το φράγμα

Στην Ολυμπία λόγω καιρού δεν είχε πολύ κόσμο, αλλά είχε πολύ περπάτημα.

Και βέβαια είναι εντυπωσιακή ενώ και το Μουσείο έχει σημαντικά ευρήματα.

Ευτυχώς η μεγάλη μέρα μας βόλεψε οπότε φτάσαμε γύρω στις 8 στο ξενοδοχείο, για να ετοιμαστούμε για Σαββατόβραδο στον Πύργο.

Και ο Πύργος έχει μεγάλη πλατεία και πεζόδρομους, γενικά προσπαθούν οι επαρχιακές πόλεις. την Ζαχάρω την πέρασα γρήγορα, δεν είδα να λέει κάτι πέραν της παραλίας της.

Στον Πύργο φάγαμε σε ένα ιταλικό, συμπαθητικό ήταν μεγάλο με κόσμο στην πλατεία καλό φαγητό και καλές τιμές.

Χτες η μέρα είχε διαδρομές προς βόρεια και στο τέλος επιστροφή στην Αθήνα.

Το πρωί ήρθε ένα θηρίο 329 μέτρων να μας χαιρετήσει...

και πλάτους 39 μ.

όπου το ρυμουλκό του φρενάρει την μανούβρα...

ξεκινήσαμε λοιπόν παράλληλα με την θάλασσα από μικρά χωριά με πρώτο πέρασμα την Γαστούνη ως φόρο τιμής στον αείμνηστο Τάσο

Youtube Video

αλλά δεν είδαμε κάτι ενδιαφέρον και έτσι βάλαμε πλώρη για τα Λουτρά Κυλλήνης.

Εκεί υπάρχουν κάτι Ρωμαικά λουτρά σε μέγιστη παρακμή και εγκατάλειψη

Λίγο πιο πέρα τα Νέα Λουτρά ήταν κλειστά, η μάλλον από ότι φαίνεται ενσωματωμένα στο μεγάλο 5στερο που έχει μία τεράστια έκταση εκεί.

Επόμενη στάση από τις πιο σημαντικές.

Το Κάστρο στο Χλεμούτσι...

Φτιάχτηκε αρχές του 1200 από τον Γοδεφρείδο Βιλλεαρδουίνο του Πριγκιπάτου της Αχαίας. Παραμένει σε πολύ καλή κατάσταση και μπορείτε να βρείτε πληροφορίες.

Εξωτερική όψη...

Εχει τον περίβολο που μπαίνεις μέσα από την πύλη που βλέπετε από την εσωτερική πλευρά του περιβόλου,

Η Ακρόπολη μέσα στο Κάστρο ακόμα πιο εντυπωσιακή όπως την βλέπουμε από την Πύλη.

Η καλή μέρα και ο βοριάς μας έδωσε και μεγάλη διαύγεια και έτσι βλέπαμε την Ζάκυνθο

και την Κεφαλλονιά και την Ιθάκη...

Πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου ήταν η Ανδραβίδα και όσο σήμερα δεν λέει κάτι, στο κέντρο της έχει μείνει η Μητρόπολη του Πριγκιπάτου, ο γοτθικός ναός της Αγίας Σοφίας, ένα σημαντικό τμήμα της βασικά...

Συνεχίσαμε για καφέ στην Κυλλήνη, που είχα πάει πριν αρκετά χρόνια για να πάρω το πλοίο για Ζάκυνθο και τελικά είχε ελάχιστες δυνατότητες αφού έχει μόλις 500 μόνιμους κατοίκους.

Το καφεδάκι μας το ήπιαμε πάντως στο λιμάνι και ξεκινήσαμε το ταξίδι της επιστροφής στην Αθήνα, με στάση για φαγητό αργά το απόγευμα στο Ξυλόκαστρο στο Τουριστικό Περίπτερο στον Πευκιά που μου αρέσει σαν σημείο και έχω πάει και άλλες φορές.

Αργά το βράδυ γυρίσαμε στην Αθήνα, να προλάβουμε λίγο και τα μάτς που τελείωναν....

Το ντιζελάκι με δύο άτομα στην μεγάλη διαδρομή και με 4 άτομα στις τοπικές, έκανε συνολικά 1000 χλμ με ένα στρογγυλό 5 στην κατανάλωση και με 1,73 τιμή του λίτρου, ενώ πέρασε και τα 90000 χλμ με αυτό το ταξίδι.